Δικάζεται ο διευθυντής ξενοδοχείου για πνιγμό 3χρονου σε πισίνα

Υπό­θε­ση που ση­μά­δε­ψε τη Ρόδο και έβαλε στο μι­κρο­σκό­πιο την πραγ­μα­τι­κή ασφά­λεια γύρω από τις πι­σί­νες σε με­γά­λες ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες επι­στρέ­φει στο προ­σκή­νιο με νέα δι­κα­στι­κή συ­νέ­χεια.

Στις 9 Ια­νουα­ρί­ου 2026, ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου, θα εκ­δι­κα­στεί υπό­θε­ση που αφορά τον διευ­θυ­ντή ξε­νο­δο­χεί­ου στην Ια­λυ­σό, ο οποί­ος πα­ρα­πέ­μπε­ται με νέο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, για τον θά­να­το 3χρο­νου παι­διού από πνιγ­μό σε πι­σί­να.

Το ζη­τού­με­νο της δια­δι­κα­σί­ας του Ια­νουα­ρί­ου δεν είναι μόνο η τυ­πι­κή ανα­σύ­ντα­ξη μιας κα­τη­γο­ρί­ας που ακυ­ρώ­θη­κε. Είναι, κυ­ρί­ως, η ου­σια­στι­κή κρίση για το αν υπήρ­ξαν πα­ρα­λεί­ψεις στην ορ­γά­νω­ση των μέ­τρων ασφα­λεί­ας και αν αυτές οι πα­ρα­λεί­ψεις συν­δέ­ο­νται αι­τιω­δώς με το τρα­γι­κό απο­τέ­λε­σμα. Ο διευ­θυ­ντής κα­λεί­ται να λο­γο­δο­τή­σει εκ νέου, υπό το πρί­σμα των υπο­χρε­ώ­σε­ων που απορ­ρέ­ουν από τη θέση του και από τους κα­νό­νες που ρυθ­μί­ζουν την ασφα­λή λει­τουρ­γία και φύ­λα­ξη κο­λυμ­βη­τι­κών δε­ξα­με­νών, ει­δι­κά όταν στον ίδιο χώρο κι­νού­νται παι­διά.

Το γε­γο­νός ότι η υπό­θε­ση έχει ήδη πε­ρά­σει από δι­κα­στι­κή κρίση για άλλα πρό­σω­πα, με κα­τα­δί­κη της επι­βλέ­που­σας ναυα­γο­σώ­στριας και απαλ­λα­γές για τους υπό­λοι­πους, κα­θι­στά την νέα δίκη κρί­σι­μο κομ­μά­τι ενός ευ­ρύ­τε­ρου παζλ ευ­θυ­νών. Εκεί όπου είχε μεί­νει μια εκ­κρε­μό­τη­τα λόγω ακυ­ρό­τη­τας, τώρα επι­χει­ρεί­ται να κλεί­σει ο κύ­κλος.

Πώς έγινε το ατύ­χη­μα στις 3 Αυ­γού­στου 2020

Το πε­ρι­στα­τι­κό που οδή­γη­σε στον θά­να­το του παι­διού συ­νέ­βη στις 3 Αυ­γού­στου 2020. Το παιδί, ηλι­κί­ας 3 ετών και ρου­μα­νι­κής κα­τα­γω­γής, βρι­σκό­ταν στις εγκα­τα­στά­σεις του ξε­νο­δο­χεί­ου. Σε χρόνο που απο­δεί­χθη­κε μοι­ραί­ος, το παιδί απο­μα­κρύν­θη­κε χωρίς επι­τή­ρη­ση και κα­τευ­θύν­θη­κε προς τον χώρο των πι­σι­νών.

Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της υπό­θε­σης, δίπλα στη ρηχή παι­δι­κή πι­σί­να υπήρ­χε κο­λυμ­βη­τι­κή δε­ξα­με­νή ενη­λί­κων με δια­κρι­τι­κό όνομα «ATHENA», βά­θους 1,35 μ. Η συ­γκε­κρι­μέ­νη δε­ξα­με­νή ανα­φε­ρό­ταν ως εκτός λει­τουρ­γί­ας, όμως το κρί­σι­μο ση­μείο είναι ότι, πα­ρό­τι δεν λει­τουρ­γού­σε, δεν είχε απο­κλει­στεί απο­τε­λε­σμα­τι­κά. Η πρό­σβα­ση, όπως πε­ρι­γρά­φε­ται, δεν είχε απο­τρα­πεί με τρόπο που να εμπο­δί­ζει πραγ­μα­τι­κά ένα μικρό παιδί από το να πε­ρά­σει στον χώρο και να βρε­θεί στο νερό. Η ύπαρ­ξη μόνο πι­να­κί­δας απα­γό­ρευ­σης ει­σό­δου δεν θε­ω­ρή­θη­κε από την πλευ­ρά της κα­τη­γο­ρί­ας ως μέτρο ικανό να απο­τρέ­ψει όλους τους λουό­με­νους και ει­δι­κά τα ανή­λι­κα παι­διά.

Το παιδί, μέσα σε αυτές τις συν­θή­κες, βρέ­θη­κε στην πι­σί­να ενη­λί­κων και υπέ­στη πα­ρα­πνιγ­μό. Το πε­ρι­στα­τι­κό δεν έκλει­σε εκεί. Ακο­λού­θη­σε μια πο­ρεία επι­δεί­νω­σης που ανέ­δει­ξε τη σκλη­ρή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα του δευ­τε­ρο­γε­νούς πνιγ­μού.

Μετά το συμ­βάν, το παιδί με­τα­φέρ­θη­κε αρ­χι­κά στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου και στη συ­νέ­χεια σε νο­σο­κο­μείο του Ηρα­κλεί­ου. Η υπό­θε­ση πε­ρι­γρά­φει ότι ο θά­να­τος επήλ­θε στις 31 Αυ­γού­στου 2020 και απο­δό­θη­κε σε δευ­τε­ρο­γε­νή πνιγ­μό, δη­λα­δή σε επι­πλο­κή που συν­δέ­ε­ται με την εί­σο­δο υγρών στο ανα­πνευ­στι­κό και την προ­ο­δευ­τι­κή επι­δεί­νω­ση της κα­τά­στα­σης, ακόμη και αν το αρ­χι­κό επει­σό­διο φαί­νε­ται να έχει αντι­με­τω­πι­στεί.

Αυτή η χρο­νι­κή από­στα­ση ανά­με­σα στο ατύ­χη­μα και την κα­τά­λη­ξη είναι που κάνει τέ­τοιες υπο­θέ­σεις ακόμη πιο βα­ριές για τις οι­κο­γέ­νειες, αλλά και πιο σύν­θε­τες για τη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση. Η τρα­γω­δία δεν ήταν μια στιγ­μιαία εί­δη­ση, ήταν μια εξέ­λι­ξη ημε­ρών που έληξε με τον χει­ρό­τε­ρο τρόπο.

Τι έλεγε το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο που ακυ­ρώ­θη­κε

Το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο που ακυ­ρώ­θη­κε απέ­δι­δε στον διευ­θυ­ντή ευ­θύ­νη για αν­θρω­πο­κτο­νία από αμέ­λεια δια πα­ρα­λεί­ψε­ως από υπό­χρεο.

Η κε­ντρι­κή αι­τί­α­ση ήταν ότι, ως πρό­σω­πο με ορ­γα­νω­τι­κή ευ­θύ­νη, δεν είχαν λη­φθεί τα ανα­γκαία μέτρα για την απο­τε­λε­σμα­τι­κή ασφά­λι­ση της πι­σί­νας ενη­λί­κων, ώστε να απο­τρέ­πε­ται η τυ­χαία πτώση ή εί­σο­δος ενός παι­διού. Πα­ράλ­λη­λα, στην ίδια δι­κο­γρα­φι­κή αφή­γη­ση υπήρ­χε ανα­φο­ρά σε ζη­τή­μα­τα επι­τή­ρη­σης από το προ­σω­πι­κό ναυα­γο­σω­στι­κής κά­λυ­ψης, με τον ισχυ­ρι­σμό ότι, την κρί­σι­μη ώρα, δεν υπήρ­χε η απαι­τού­με­νη επο­πτεία στο ση­μείο.

Η ακύ­ρω­ση του κα­τη­γο­ρη­τη­ρί­ου σή­μαι­νε ότι δεν υπήρ­ξε τότε ου­σια­στι­κή κρίση για τον διευ­θυ­ντή, ανε­ξάρ­τη­τα από το τι είχε προη­γη­θεί για τους υπό­λοι­πους εμπλε­κό­με­νους. Αυτή ακρι­βώς την εκ­κρε­μό­τη­τα έρ­χε­ται να αντι­με­τω­πί­σει η νέα πα­ρα­πο­μπή.

Η πρω­τό­δι­κη δια­δι­κα­σία του Μαΐου 2025 και το μή­νυ­μα της από­φα­σης

Στην πρω­τό­δι­κη δια­δι­κα­σία που εξε­λί­χθη­κε τον Μάιο του 2025, το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου έκρι­νε ένοχη την επι­βλέ­που­σα ναυα­γο­σώ­στρια για αμελή εκτέ­λε­ση των κα­θη­κό­ντων της, με το σκε­πτι­κό ότι όφει­λε να βρί­σκε­ται στο πόστο της μέχρι συ­γκε­κρι­μέ­νη ώρα, όμως την κρί­σι­μη στιγ­μή απου­σί­α­ζε. Της επι­βλή­θη­κε ποινή 2 ετών με 3ετή ανα­στο­λή, με ανα­γνώ­ρι­ση ελα­φρυ­ντι­κού πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου.

Αντί­θε­τα, η προϊ­στα­μέ­νη των ναυα­γο­σω­στών και ο υπεύ­θυ­νος λει­τουρ­γί­ας των πι­σι­νών κρί­θη­καν αθώοι. Την ίδια στιγ­μή, το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο του διευ­θυ­ντή δεν προ­χώ­ρη­σε τότε σε ου­σια­στι­κή εκ­δί­κα­ση, ακρι­βώς επει­δή είχε κη­ρυ­χθεί άκυρο. Έτσι, ενώ η υπό­θε­ση είχε μια δι­κα­στι­κή κα­τά­λη­ξη για μέρος των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων, το σκέ­λος της διοι­κη­τι­κής κο­ρυ­φής έμενε ανοι­κτό.

Πα­ράλ­λη­λα, σε αστι­κό επί­πε­δο, το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με από­φα­ση που εκ­δό­θη­κε στις 20 Ιου­νί­ου 2025 έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή των οι­κεί­ων του παι­διού, κρί­νο­ντας ότι υπήρ­ξαν πα­ρα­λεί­ψεις σχε­τι­κές με την ασφά­λεια, όπως ο μη επαρ­κής απο­κλει­σμός και η επι­τή­ρη­ση της δε­ξα­με­νής στην οποία ει­σήλ­θε το παιδί. Το αστι­κό σκέ­λος ανα­δει­κνύ­ει την άλλη πλευ­ρά της ίδιας τρα­γω­δί­ας, εκεί­νη που αφορά στην απο­κα­τά­στα­ση και στη λο­γο­δο­σία των επι­χει­ρη­σια­κών δομών, πέρα από τα φυ­σι­κά πρό­σω­πα.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Στέ­λιος Κιουρ­τζής.