Δήμος Ρόδου: Απόρριψη της 2ης αίτησης διάλυσης της σύμβασης της ΣΤΗΡΙΞΙΣ ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε. για το έργο της Νέας Αγοράς

• Η υπη­ρε­σιακή απόφαση με Αρ. Πρ. 62768 και ημε­ρο­μη­νία 15 Δεκεμ­βρίου 2025, που κοι­νο­ποι­ή­θηκε στην εται­ρεία, επι­κα­λεί­ται το άρθρο 152 και το άρθρο 161 του Ν. 4412 και απορ­ρί­πτει τη νέα αίτηση διά­λυ­σης, ενώ παρα­πέ­μπει στη γνωστή απόφαση 30630 της 24ης Νοεμ­βρίου 2025 του γενικού γραμ­μα­τέα της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου

Η υπόθεση της απο­κα­τά­στα­σης και ανα­βάθ­μι­σης της λει­τουρ­γίας της Νέας Αγοράς Ρόδου εισέρ­χε­ται σε νέα στροφή. Μετά το δημο­σί­ευμα της 26ης Νοεμ­βρίου 2025 που απο­τύ­πωνε τις δύο κρί­σι­μες πράξεις της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, ο Δήμος Ρόδου εξέδωσε χθες απόφαση επί της 2ης αίτησης διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης του έργου από τον ανάδοχο.

Η υπη­ρε­σία απορ­ρί­πτει τη διάλυση και ανα­δια­τάσ­σει το διοι­κη­τικό σκηνικό, προ­σθέ­το­ντας ένα ακόμη κομβικό έγγραφο στο χρο­νο­λό­γιο της δια­φο­ράς.

Το νέο έγγραφο και οι απο­δέ­κτες

Η απόφαση τιτλο­φο­ρεί­ται «Απόφαση επί της 2ης αιτή­σεως για τη διάλυση της σύμ­βα­σης του έργου Απο­κα­τά­σταση και Ανα­βάθ­μιση Λει­τουρ­γίας Νέας Αγοράς της ανα­δό­χου εται­ρείας ΣΤΗΡΙΞΙΣ ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε.». Εκδότης είναι ο Δήμος Ρόδου και υπο­γρά­φει ο ανα­πλη­ρω­τής προϊ­στά­με­νος της Διεύ­θυν­σης Μεσαιω­νι­κής Πόλης και Μνη­μείων, αρχι­τέ­κτων μηχα­νι­κός Κων­στα­ντί­νος Σκου­μιός. Απευ­θύ­νε­ται στη ΣΤΗΡΙΞΙΣ ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε. και κοι­νο­ποιεί­ται μεταξύ άλλων στο Γραφείο Αντι­δη­μάρ­χου Οικο­νο­μι­κών Μεσαιω­νι­κής Πόλης και Μνη­μείων, όπου ανα­φέ­ρε­ται ο Κων­στα­ντί­νος Χαλκιάς, καθώς και στους επι­βλέ­πο­ντες της υπη­ρε­σίας.

Χρο­νο­λο­γική εξέλιξη έως την νέα απόφαση

Η σύμβαση του έργου υπο­γρά­φηκε στις 12 Ιουνίου 2024 μεταξύ Δήμου Ρόδου και ΣΤΗΡΙΞΙΣ ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε. Στη συνέ­χεια δια­βι­βά­στηκε ο 2ος λογα­ρια­σμός του έργου στις 26 Ιουνίου 2025, ποσού 31.200,25 ευρώ συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου ΦΠΑ. Ακο­λού­θησε στις 13 Αυγού­στου 2025 έγγραφο της ανα­δό­χου με ειδική δήλωση δια­κο­πής εργα­σιών και όχληση θετικών ζημιών, ενώ στις 25 Αυγού­στου 2025 η Διεύ­θυνση απο­δέ­χθηκε τη 2η ειδική δήλωση δια­κο­πής. Κατόπιν υπο­βλή­θηκε ένσταση στις 27 Αυγού­στου 2025 και μερική παραί­τηση την 1η Σεπτεμ­βρίου 2025. Στις 24 Νοεμ­βρίου 2025 εκδό­θηκε η απόφαση 30630 του γενικού γραμ­μα­τέα της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου επί της ένστα­σης. Στις 16 Οκτω­βρίου 2025, με επίδοση 15 Οκτω­βρίου 2025, η ανά­δο­χος υπέβαλε τη 2η αίτηση διά­λυ­σης, επί της οποίας τώρα απο­φάν­θηκε ο Δήμος.

Το δια­τα­κτικό της υπη­ρε­σίας

Στο δια­τα­κτικό ανα­φέ­ρε­ται ρητά ότι «Απο­φα­σί­ζουμε την απόρ­ριψη της από 15.10.2025 αίτησης δια­λύ­σεως της ανα­δό­χου εται­ρείας ΣΤΗΡΙΞΙΣ ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε. για το έργο Απο­κα­τά­σταση και Ανα­βάθ­μιση Λει­τουρ­γίας Νέας Αγοράς για τους λόγους που περι­γρά­φο­νται παρα­πάνω». Η πράξη φέρει ως εκδότη τη Διεύ­θυνση Μεσαιω­νι­κής Πόλης και Μνη­μείων του Δήμου Ρόδου με υπο­γραφή του Κων­στα­ντί­νου Σκου­μιού.

Τα νομικά θεμέλια που επι­κα­λεί­ται η Διεύ­θυνση

Η απόφαση στη­ρί­ζε­ται στις δια­τά­ξεις του άρθρου 152 και του άρθρου 161 του Ν. 4412 όπως τρο­πο­ποι­ή­θη­καν με τα άρθρα 71 και 79 του Ν. 4782. Επι­πλέον, η υπη­ρε­σία κάνει ειδική μνεία στην παρά­γραφο 8 του άρθρου 152 για την αφε­τη­ρία της προ­θε­σμίας πλη­ρω­μής λογα­ρια­σμού δημο­σίου έργου, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι ο χρόνος αρχίζει όταν ο ανά­δο­χος κατα­θέ­τει όλα τα απαι­τού­μενα δικαιο­λο­γη­τικά και ο φάκελος θεω­ρεί­ται πλήρης.

Η υπη­ρε­σία σημειώ­νει ότι στο πρω­τό­κολλο του Δήμου δεν βρέθηκε σχετικό έγγραφο κατά­θε­σης των ελλει­πό­ντων δικαιο­λο­γη­τι­κών από την ανάδοχο και, με αναφορά σε πάγια νομο­λο­γία, υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν υφί­στα­ται υπαι­τιό­τητα του κυρίου του έργου για μη πληρωμή λογα­ρια­σμού όταν απου­σιά­ζουν τα κατά νόμο δικαιο­λο­γη­τικά.

Η σύνδεση με τις πράξεις της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης

Στο σκε­πτικό της πράξης περι­λαμ­βά­νε­ται ρητή αναφορά στην απόφαση 30630 της 24ης Νοεμ­βρίου 2025 του γενικού γραμ­μα­τέα της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου επί της ένστα­σης που είχε ασκήσει η ανά­δο­χος για τη νομι­μό­τητα ειδικής δια­κο­πής εργα­σιών.

Η νέα υπη­ρε­σιακή απόφαση του Δήμου, παρότι λαμ­βά­νει υπόψη αυτή την εξέλιξη, κρίνει ότι δεν θεμε­λιώ­νε­ται διάλυση της σύμ­βα­σης από τη 2η αίτηση, λόγω των προ­ϋ­πο­θέ­σεων που θέτει ο Ν. 4412 σε συν­δυα­σμό με την πλη­ρό­τητα του φακέλου πλη­ρω­μής. Με αυτόν τον τρόπο δια­φο­ρο­ποιεί­ται από τη γραμμή που προ­έ­κυψε από τις ενέρ­γειες του ανα­δό­χου και τις απο­φά­σεις που τον δικαί­ω­ναν σε συγκε­κρι­μένα στάδια της δια­δι­κα­σίας.

Τι σημαί­νει πρα­κτικά η απόρ­ριψη της διά­λυ­σης

Η απόρ­ριψη της 2ης αίτησης διά­λυ­σης από τον Δήμο σημα­το­δο­τεί ότι, κατά την υπη­ρε­σιακή κρίση, οι όροι του νόμου για λύση της σύμ­βα­σης δεν πλη­ρού­νται με βάση τα δια­θέ­σιμα στοι­χεία του φακέλου.

Η υπη­ρε­σία τοπο­θε­τεί το ζήτημα στην καρδιά του λογι­στι­κού και δια­δι­κα­στι­κού πλαι­σίου, τονί­ζο­ντας ότι η προ­θε­σμία πλη­ρω­μής συν­δέ­ε­ται με την πλη­ρό­τητα δικαιο­λο­γη­τι­κών και ότι η απουσία σχε­τι­κής κατά­θε­σης στο πρω­τό­κολλο ανα­τρέ­πει τον ισχυ­ρι­σμό περί καθυ­στέ­ρη­σης πλη­ρω­μής που θα οδη­γούσε αυτο­μά­τως σε διάλυση.

Η θέση αυτή μετα­φέ­ρει το βάρος από την ουσία της δια­κο­πής εργα­σιών στην τεκ­μη­ρί­ωση της πλη­ρω­μής και ανοίγει δρόμο για νέα νομική αντι­πα­ρά­θεση, αν η ανά­δο­χος επι­λέ­ξει να αμφι­σβη­τή­σει την υπη­ρε­σιακή κρίση με περαι­τέρω διοι­κη­τικά ή δικα­στικά μέσα.

Η νέα ισορ­ρο­πία μετά το σερί απο­φά­σεων

Το προη­γού­μενο διοι­κη­τικό πλαίσιο είχε δια­μορ­φω­θεί με τη μερική αποδοχή της ένστα­σης για τη νομι­μό­τητα της ειδικής δια­κο­πής εργα­σιών, αλλά και με κρί­σι­μες παρα­δο­χές για τη δυνα­τό­τητα διά­λυ­σης.

Η νέα απόφαση του Δήμου, ανα­κό­πτει αυτή τη ροή και επα­να­φέ­ρει το έργο σε υπη­ρε­σιακό έλεγχο επί της ουσίας των προ­ϋ­πο­θέ­σεων που επι­κα­λεί­ται ο ανά­δο­χος.

Η εξέλιξη δεν ακυ­ρώ­νει τις πράξεις της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης. Τις εντάσ­σει όμως σε ένα νέο συνο­λικό αφήγημα όπου η πλη­ρό­τητα του φακέλου πλη­ρω­μών και η τήρηση της δια­δι­κα­σίας έχουν καθο­ρι­στικό ρόλο.

Επόμενα βήματα για τον κύριο του έργου και τον ανάδοχο

Για τον κύριο του έργου, δηλαδή τον Δήμο Ρόδου, το ζητού­μενο είναι η σαφής εφαρ­μογή του Ν. 4412 στις επό­με­νες κινή­σεις, η τεχνική θωρά­κιση των φακέλων και η καθαρή επι­κοι­νω­νία με τους εμπλε­κο­μέ­νους.

Για τη ΣΤΗΡΙΞΙΣ ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε. το ερώτημα είναι αν θα επι­διώ­ξει νέα διοι­κη­τική κρίση ή θα προ­σφύ­γει με ένδικα μέσα για να αμφι­σβη­τή­σει την απόρ­ριψη της διά­λυ­σης.

Το πεδίο παρα­μέ­νει ανοιχτό, αφού κάθε μέρος δια­τη­ρεί τα έννομα δικαιώ­ματά του, ενώ το εργο­τά­ξιο της Νέας Αγοράς εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί ένα σύνθετο περι­βάλ­λον τεχνι­κών, νομικών και οικο­νο­μι­κών παρα­μέ­τρων που απαι­τούν συνεχή συντο­νι­σμό.