Νέα Αρχή Ρόδου: Το Ροδίνι η καρδιά του νησιού που πρέπει επιτέλους να αναδειχθεί

Το Ροδίνι δεν είναι απλώς ένας χώρος πρα­σί­νου. Είναι ένας ζωντα­νός οργα­νι­σμός, ένας μονα­δι­κός πνεύ­μο­νας ζωής που βρί­σκε­ται σε ελά­χι­στα λεπτά από το κέντρο της Ρόδου. Ένα ιστο­ρικό πάρκο 2.400 ετών, ίσως το αρχαιό­τερο στον κόσμο, που συν­δυά­ζει απί­στευτη φυσική ομορφιά, μονα­δική χλωρίδα, νερό, ιστο­ρικά μνημεία, αρχαίες στοές, ταφικά συγκρο­τή­ματα και ένα τοπίο που δια­μόρ­φωσε την ίδια την πορεία της πόλης μας.

Στο Ροδίνι λει­τούρ­γη­σαν ρητο­ρι­κές σχολές, δίδαξαν σημα­ντι­κές μορφές της αρχαιό­τη­τας, ανα­πτύ­χθηκε η ροδιακή νεκρό­πολη και δια­μορ­φώ­θηκε ένα είδος πάρκου τόσο ιδιαί­τερο, ώστε οι αρχαιο­λό­γοι το ονό­μα­σαν «Ροδιακό Πάρκο».

Και όμως, αυτός ο ανε­κτί­μη­τος θησαυ­ρός παλεύει εδώ και δεκα­ε­τίες με την εγκα­τά­λειψη και την απα­ξί­ωση.

Το Ροδίνι μπορεί να ανα­δει­χθεί σε Εθνικό Κήπο και να γίνει σημείο ανα­φο­ράς παγκό­σμιας ακτι­νο­βο­λίας.

Ένας διεθνής προ­ο­ρι­σμός περι­βαλ­λο­ντι­κής, πολι­τι­στι­κής και εκπαι­δευ­τι­κής αξίας.

Ένα έργο που θα αλλάξει την εικόνα της Ρόδου και θα δημιουρ­γή­σει σημα­ντι­κό­τατη προ­στι­θέ­μενη αξία για την τοπική κοι­νω­νία, μεγα­λύ­τερη ίσως και από σημεία όπως η Κοιλάδα των Πετα­λού­δων.

Ο σημα­ντι­κό­τε­ρος πνεύ­μο­νας ζωής της πόλης, σε από­σταση μόλις μερικών δεκάδων μέτρων. Ένα ιστο­ρικό πάρκο, που αν βάλουν το χέρι τους αρχι­τέ­κτο­νες τοπίου διε­θνούς ανα­γνώ­ρι­σης, σίγουρα θα φιγου­ρά­ρει ανάμεσα στα ωραιό­τερα πάρκα του κόσμου και θα απο­τε­λέ­σει πόλο έλξης επι­σκε­πτών και κατοί­κων του νησιού. Συν­δυά­ζει απί­στευ­της ομορ­φιάς ανά­γλυφο τοπίο με ιστο­ρι­κής αξίας στοι­χεία, και μονα­δική σε πλούτο χλωρίδα. Χωρο­τα­ξικά, εκτός από την πρό­σβαση στην είσοδο της πόλης (επο­μέ­νως επι­σκέ­ψιμο χωρίς κυκλο­φο­ριακή επι­βά­ρυνση της πόλης), μπορεί να συν­δε­θεί και η Ανάληψη με το Ροδίνι, την «κόλαση» της σημε­ρι­νής εγκα­τά­λει­ψης με τον «παρά­δεισο». Η οδός Πτο­λε­μαίων απο­τε­λεί αδια­πέ­ρα­στη δια­χω­ρι­στική γραμμή μεταξύ τάξης και αταξίας. Σήμερα δυστυ­χώς, πολλά σημεία του πάρκου έχουν εξε­λι­χθεί σε τόπο ενα­πό­θε­σης κάθε λογής σκου­πι­διών.

Πλη­ρο­φο­ρού­μα­στε ότι προ­χω­ρούν δια­δι­κα­σίες αξιο­ποί­η­σης του Ροδι­νιού χωρίς δημόσια δια­βού­λευση, χωρίς ενη­μέ­ρωση φορέων, χωρίς τη συμ­με­τοχή της κοι­νω­νίας.

Ένα έργο τόσο μεγάλης σημα­σίας οφείλει να γίνεται στο φως.

Θέλουμε δια­φά­νεια, συμ­με­τοχή και υψηλή ποιό­τητα, όχι απο­φά­σεις πίσω από κλει­στές πόρτες και ρωτάμε δημόσια:

Αν έγινε, γιατί δεν παρου­σιά­στηκε η μελέτη στους πολίτες;

Αξιο­λο­γή­θηκε και αν ναι, τι κατά­ταξη ωρί­μαν­σης έλαβε;

Γιατί απο­κλεί­στη­καν τοπικοί φορείς και ο Σύλ­λο­γος Προ­στα­σίας Περι­βάλ­λο­ντος;

Αξιο­λο­γή­θηκε επαρκώς η εμπει­ρία του μελε­τητή;

Γιατί δεν προ­χω­ράμε σε διεθνή δια­γω­νι­σμό, όπως κάνουν όλες οι σύγ­χρο­νες πόλεις;

Η προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος είναι συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μένη.

Οι Ροδίτες έχουν δικαί­ωμα να γνω­ρί­ζουν, να συμ­με­τέ­χουν, να απο­φα­σί­ζουν.

Πιστεύ­ουμε ακρά­δα­ντα ότι το Ροδίνι αξίζει και πρέπει να σχε­δια­στεί με σοβα­ρό­τητα και ειδι­κό­τερα απαι­τεί­ται:

Μελέτη από παγκο­σμίου κύρους αρχι­τέ­κτο­νες τοπίου, με απο­δε­δειγ­μένη εμπει­ρία σε βοτα­νι­κούς κήπους και οικο­λο­γικά πάρκα.

Διεθνής αρχι­τε­κτο­νι­κός δια­γω­νι­σμός, ώστε να επι­λε­γεί η καλύ­τερη δυνατή πρόταση.

Επι­στη­μο­νική δια­χεί­ριση του πάρκου, όπως συμ­βαί­νει σε αντί­στοι­χους κορυ­φαί­ους τόπους της Ευρώπης.

Ορα­μα­τι­ζό­μα­στε ένα σύγ­χρονο Εθνικό Βοτα­νικό Κήπο της Ρόδου.

Με βάση τα διεθνή πρότυπα, το Ροδίνι μπορεί να απο­κτή­σει:

Ελεγ­χό­με­νες εισό­δους και ασφά­λεια.

Δια­δρο­μές, ξύλινα γεφύρια, σήμανση για όλα τα φυτικά είδη.

Χώρους στάθ­μευ­σης και σύνδεση με τα ΜΜΜ.

Μικρό μουσείο με τα ιστο­ρικά ευρή­ματα του πάρκου.

Θερ­μο­κή­πια, παι­δι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, εκπαι­δευ­τικά προ­γράμ­ματα.

Ανα­ψυ­κτή­ριο, μικρό κατά­στημα φυτών, χώρους περι­πά­του και χαλά­ρω­σης.

Απο­κα­τά­σταση των στοών, των μνη­μείων και των αρχαίων δια­δρο­μών.

Απόλυτο σεβασμό στη φυσική μορ­φο­λο­γία του τοπίου.

Με αυτό τον τρόπο, το Ροδίνι μπορεί να γίνει:

§  ένα πρότυπο περι­βαλ­λο­ντι­κής δια­χεί­ρι­σης,

§  ένας πόλος έλξης επι­σκε­πτών και κατοί­κων,

§  ένας χώρος παι­δείας, πολι­τι­σμού και ευ ζην,

§  ένα κόσμημα εθνικής σημα­σίας.

Εμείς δεν θέλουμε απλώς το Ροδίνι να «συντη­ρη­θεί». Θέλουμε το Ροδίνι που αξίζει στη Ρόδο.

Το Ροδίνι δεν είναι απλώς ένα πάρκο, απο­τε­λεί σημα­ντικό μέρος της πολι­τι­στική μας κλη­ρο­νο­μιά και της ταυ­τό­τητά του νησιού. Έχουμε καθήκον να το προ­στα­τεύ­σουμε, να το αξιο­ποι­ή­σουμε και να το ανα­δεί­ξουμε.