ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δύο αποφάσεις της Αποκεντρωμένης ανατρέπουν την απόρριψη διάλυσης και νομιμοποιούν τη διακοπή εργασιών στη Νέα Αγορά

Δαμιανός Αθανασίου 6 λεπτά ανάγνωση
ΝΕΑ ΑΓΟΡΑ

• Η πρώτη πράξη κάνει δεκτή καίρια ένσταση για τη διάλυση της σύμ­βα­σης και η δεύτερη επι­κυ­ρώ­νει τη νομι­μό­τητα ειδικής δια­κο­πής εργα­σιών την ώρα που το μνημείο παρα­μέ­νει κλειστό και η πόλη ανα­μέ­νει σαφές χρο­νο­διά­γραμμα

Η υπόθεση απο­κα­τά­στα­σης και ανα­βάθ­μι­σης της Νέας Αγοράς Ρόδου περνά από κρίσιμο διοι­κη­τικό σταυ­ρο­δρόμι. Χθες αναρ­τή­θη­καν στην Διαύ­γεια δύο απο­φά­σεις της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου που αλλά­ζουν τους συσχε­τι­σμούς.

Η μία απο­δέ­χε­ται την ένσταση του ανα­δό­χου κατά απορ­ρι­πτι­κής πράξης της Διευ­θύ­νου­σας Υπη­ρε­σίας για τη διάλυση της σύμ­βα­σης.

Η δεύτερη απο­δέ­χε­ται εν μέρει ένσταση για τη νομι­μό­τητα ειδικής δήλωσης δια­κο­πής εργα­σιών που είχε προη­γη­θεί λόγω καθυ­στέ­ρη­σης πλη­ρω­μής λογα­ρια­σμού.

Οι εξε­λί­ξεις αυτές μετα­κι­νούν το κέντρο βάρους της δια­μά­χης, ανα­γνω­ρί­ζουν θεμε­λιώδη δικαιώ­ματα του ανα­δό­χου και επι­βάλ­λουν άμεση ανα­σύ­νταξη στρα­τη­γι­κής από τον κύριο του έργου.

Την ίδια ώρα, η Νέα Αγορά έχει κλείσει, τα κατα­στή­ματα έχουν εκκε­νω­θεί, έχει δια­κο­πεί η παροχή ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος και ο χώρος δια­μορ­φώ­νε­ται ως κλειστό εργο­τά­ξιο με ορί­ζο­ντα επι­στρο­φής των δρα­στη­ριο­τή­των εντός του πρώτου τρι­μή­νου του 2026, σύμφωνα με το συμ­φω­νη­μένο πλάνο που προ­βλέ­πει πάγωμα μισθώ­σεων όσο ο χώρος παρα­μέ­νει εκτός λει­τουρ­γίας.

Η σημασία του διοι­κη­τι­κού πλαι­σίου

Το έργο υλο­ποιεί­ται με βάση σύμβαση του καλο­και­ριού του 2024 και χρη­μα­το­δο­τεί­ται από συν­δυα­σμό προ­γραμ­μά­των και ίδιων πόρων. Η καθυ­στέ­ρηση εξό­φλη­σης του πρώτου λογα­ρια­σμού οδήγησε στη γνωστή κλι­μά­κωση με ειδική δήλωση πρό­θε­σης και κατόπιν ειδική δήλωση δια­κο­πής εργα­σιών. Ακο­λού­θη­σαν ενστά­σεις, γνω­μο­δο­τή­σεις τεχνι­κού συμ­βου­λίου και πράξεις της διοί­κη­σης που κατέ­λη­ξαν σε δύο απο­φά­σεις με δια­κριτό αντι­κεί­μενο. Η πρώτη αφορά την τύχη της διά­λυ­σης. Η δεύτερη αφορά τη νομι­μό­τητα της δια­κο­πής εργα­σιών. Μαζί συν­θέ­τουν την πλήρη εικόνα της υπό­θε­σης και εξηγούν γιατί η διοι­κη­τική κρίση επη­ρε­ά­ζει ευθέως το χρο­νο­διά­γραμμα του μνη­μείου.

Απόφαση 1: Πλήρης αποδοχή της ένστα­σης για τη διάλυση  της σύμ­βα­σης

Η απόφαση με αρ. πρωτ. 30631 και ημε­ρο­μη­νία 24 Νοεμ­βρίου 2025 κάνει δεκτή την ένσταση του ανα­δό­χου κατά της απορ­ρι­πτι­κής πράξης της Διευ­θύ­νου­σας Υπη­ρε­σίας που είχε απορ­ρί­ψει την αίτηση διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης της 9ης Ιουλίου 2025. Το κείμενο ερεί­δε­ται στη γνω­μο­δό­τηση του Τεχνι­κού Συμ­βου­λίου Δημο­σίων Έργων της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, η οποία έκρινε ότι πλη­ρού­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις του άρθρου 161 του ν. 4412 και συνε­κτιμά το ενα­πο­μεί­ναν φυσικό αντι­κεί­μενο σε σχέση με το υπο­λει­πό­μενο συμ­βα­τικό χρονικό διά­στημα.

Με καθαρή δια­τύ­πωση, η απόφαση απο­δέ­χε­ται την ένσταση και ανα­τρέ­πει το προη­γού­μενο απορ­ρι­πτικό σκε­πτικό, ανοί­γο­ντας τον δρόμο για κρί­σι­μες συνέ­πειες στη σύμβαση. Προ­βλέ­πε­ται δυνα­τό­τητα δικα­στι­κής προ­σφυ­γής κατά της πράξης, όμως σε διοι­κη­τικό επίπεδο η κατεύ­θυνση είναι σαφής.

Η διάλυση δεν μπορεί πλέον να θεω­ρη­θεί απορ­ρι­φθείσα με το προη­γού­μενο σκε­πτικό και το έργο εισέρ­χε­ται σε νέα φάση όπου ο κύριος του έργου καλεί­ται να σταθ­μί­σει τα επόμενα βήματα με βάση το δια­τα­κτικό της διοί­κη­σης.

Η πρα­κτική επί­πτωση είναι διπλή. Πρώτον, επι­βε­βαιώ­νε­ται η συλ­λο­γι­στική περί γεγε­νη­μέ­νου δικαιώ­μα­τος διά­λυ­σης όταν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις του νόμου συντρέ­χουν και έχουν κινηθεί οι προ­βλε­πό­με­νες δια­δι­κα­σίες.

Δεύ­τε­ρον, απο­μειώ­νε­ται το επι­χεί­ρημα ότι μετα­γε­νέ­στερη εκπρό­θε­σμη πληρωμή μπορεί να θερα­πεύ­σει αυτό­ματα τις έννομες συνέ­πειες που είχαν ήδη ενερ­γο­ποι­η­θεί κατά τον κρίσιμο χρόνο. Η διοί­κηση ευθυ­γραμ­μί­ζε­ται με τη γνω­μο­δο­τική κρίση του τεχνι­κού οργάνου και προσ­δί­δει δεσμευ­τι­κό­τητα σε μια κατεύ­θυνση που αλλάζει την ισορ­ρο­πία της δια­φο­ράς.

Απόφαση 2: Μερική αποδοχή της ένστα­σης για τη νομι­μό­τητα της δια­κο­πής εργα­σιών

Η απόφαση με αρ. πρωτ. 30630 και ίδια ημε­ρο­μη­νία απο­δέ­χε­ται την πράξη του ίδιου τεχνι­κού συμ­βου­λίου και κάνει εν μέρει δεκτή την ένσταση του ανα­δό­χου ανα­φο­ρικά με την ειδική δήλωση δια­κο­πής εργα­σιών της 11ης Αυγού­στου 2025.

Η αποδοχή αφορά ακριβώς το σκέλος της δια­κο­πής, δηλαδή τη νομι­μό­τητα ενερ­γο­ποί­η­σης του συγκε­κρι­μέ­νου ένδικου βοη­θή­μα­τος λόγω μη πλη­ρω­μής εγκε­κρι­μέ­νου λογα­ρια­σμού, ενώ κατά τα λοιπά η ένσταση απορ­ρί­πτε­ται με παρα­πο­μπή στο προ­οί­μιο της γνω­μο­δό­τη­σης και στις απόψεις της αρμό­διας δημο­τι­κής διεύ­θυν­σης. Και εδώ προ­βλέ­πε­ται δικα­στική προ­σφυγή, ωστόσο το βασικό μήνυμα είναι ότι η δια­δι­κα­σία δια­κο­πής υπό τις συγκε­κρι­μέ­νες συν­θή­κες κρίθηκε νόμιμη. Αυτό δεν επι­με­ρί­ζει ευθύνη ούτε ανα­γνω­ρί­ζει αυτο­τε­λώς θετικές ζημίες, αλλά εδραιώ­νει ότι το στάδιο της δια­κο­πής δεν ήταν αυθαί­ρετο και εντά­χθηκε ορθά στο χρο­νο­λό­γιο του έργου.

Η μερική αποδοχή λει­τουρ­γεί συμπλη­ρω­μα­τικά προς την πρώτη απόφαση. Ενώ εκείνη ανα­τρέ­πει την απόρ­ριψη της διά­λυ­σης, αυτή εδώ επι­βε­βαιώ­νει ότι η διακοπή εργα­σιών που προη­γή­θηκε ήταν δικαιο­λο­γη­μένη. Συν­δυα­στικά, οι δύο πράξεις συνι­στούν ένα συνε­κτικό σύνολο που ανα­γνω­ρί­ζει την κλι­μά­κωση των εννόμων ενερ­γειών του ανα­δό­χου από τη διακοπή μέχρι τη διάλυση και δημιουρ­γεί ισχυρή διοι­κη­τική βάση για τη συνέ­χεια.

Το κοι­νω­νικό και οικο­νο­μικό απο­τύ­πωμα του κλει­στού μνη­μείου

Στο πεδίο της πόλης, η Νέα Αγορά είναι κλειστή. Τα κατα­στή­ματα παρα­μέ­νουν εκκε­νω­μένα, έχει δια­κο­πεί η ηλε­κτρο­δό­τηση και οι μετρη­τές απο­μα­κρύ­νο­νται ώστε να ελευ­θε­ρω­θούν τα ηλε­κτρο­φόρα δίκτυα και να εγκα­τα­στα­θεί με ασφά­λεια ο ανά­δο­χος. Η επόμενη φάση προ­βλέ­πει κατε­δα­φί­σεις σε τμήματα, κατα­σκευή κεντρι­κών δικτύων απο­χέ­τευ­σης και ύδρευ­σης και υπο­γειο­ποί­ηση καλω­δίων. Όλο αυτό το διά­στημα ο χώρος δεν είναι επι­σκέ­ψι­μος. Στη συμ­φω­νη­μένη βάση, οι μισθώ­σεις παγώ­νουν για όσο το μνημείο παρα­μέ­νει κλειστό και ο στόχος είναι η στα­διακή επι­στροφή των δρα­στη­ριο­τή­των προς το τέλος του χειμώνα του 2026, ώστε να υπάρξει ικανός χρόνος προ­ε­τοι­μα­σίας ενόψει της νέας του­ρι­στι­κής περιό­δου.

Για την τοπική οικο­νο­μία κάθε μήνας καθυ­στέ­ρη­σης κοστί­ζει, όμως η ολο­κλή­ρωση των βαριών υπο­δο­μών είναι η ανα­γκαία προ­ϋ­πό­θεση για μια λει­τουρ­γική επα­νεκ­κί­νηση με νέα εικόνα και δια­φο­ρε­τι­κούς κανόνες.

Το δια­κύ­βευμα της επό­με­νης ημέρας

Το στοί­χημα είναι διττό. Πρώτον, να μετα­τρα­πεί το διοι­κη­τικό απο­τέ­λε­σμα σε εφαρ­μό­σιμη στρα­τη­γική χωρίς νέες καθυ­στε­ρή­σεις. Δεύ­τε­ρον, να μείνει ανοι­χτός ο δίαυλος με την αγορά και τους κατοί­κους που έχουν σηκώσει μεγάλο βάρος από το κλεί­σιμο του μνη­μείου.

Οι δύο απο­φά­σεις της Απο­κε­ντρω­μέ­νης δεν είναι τυπικές σημειώ­σεις στο περι­θώ­ριο. Είναι ο νέος κανόνας πορείας για ένα έργο υψηλού συμ­βο­λι­σμού και καθη­με­ρι­νής σημα­σίας. Αν ακο­λου­θη­θούν με συνέ­πεια, μπορούν να επα­να­φέ­ρουν ρυθμό, δια­φά­νεια και εμπι­στο­σύνη. Αν αγνοη­θούν, το κόστος θα είναι μεγα­λύ­τερο από τις γραμμές ενός διοι­κη­τι­κού εγγρά­φου και θα μετρη­θεί σε χρόνο, πόρους και φθορά της δημό­σιας εικόνας της πόλης.

Γιατί οι δύο απο­φά­σεις πρέπει να δια­βα­στούν ως ενιαίο σήμα κατεύ­θυν­σης

Η απόφαση για τη διακοπή εργα­σιών δεν είναι απλώς ένα επει­σό­διο του παρελ­θό­ντος. Είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο η απόφαση για τη διάλυση αποκτά βαρύ­τητα. Όταν ο διοι­κη­τι­κός έλεγχος ανα­γνω­ρί­ζει ότι η ειδική διακοπή των εργα­σιών ήταν νόμιμη, τότε η μετα­γε­νέ­στερη παρα­δοχή ότι συντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για διάλυση δείχνει μια ευθεία που ξεκινά από τη διακοπή και φτάνει στη λύση της σύμ­βα­σης.

Η γραμμή αυτή περιο­ρί­ζει τη δυνα­τό­τητα ερμη­νευ­τι­κών υπεκ­φυ­γών και επι­βά­λει καθαρή στάση εφαρ­μο­γής της νομι­μό­τη­τας. Οι ρητές μνείες στη δυνα­τό­τητα δικα­στι­κής προ­σφυ­γής σε αμφό­τε­ρες τις απο­φά­σεις δια­σφα­λί­ζουν το δικαί­ωμα των μερών να ζητή­σουν δικα­στική κρίση, αλλά η διοι­κη­τική κατεύ­θυνση είναι ήδη σαφής.

Οι προ­ε­κτά­σεις για την αξιο­πι­στία και τη χρηστή διοί­κηση

Η ανα­γνώ­ριση του γεγε­νη­μέ­νου δικαιώ­μα­τος διά­λυ­σης όταν έχουν παρέλ­θει οι νόμιμες προ­θε­σμίες και έχει προη­γη­θεί νομό­τυπη διακοπή εργα­σιών στέλνει ένα μήνυμα ευρύ­τε­ρης εμβέ­λειας. Η ταμειακή πει­θαρ­χία δεν είναι τυπική υπο­χρέ­ωση αλλά ανα­πό­σπα­στο στοι­χείο της εκτέ­λε­σης δημό­σιων έργων. Οι διοι­κη­τι­κοί φορείς καλού­νται να δια­σφα­λί­ζουν ότι οι πλη­ρω­μές δεν εκτρέ­πο­νται από το νόμιμο πλαίσιο και ότι κάθε από­κλιση αντι­με­τω­πί­ζε­ται έγκαιρα, πριν μετα­τρα­πεί σε συστη­μικό εμπόδιο. Η παρούσα υπόθεση λει­τουρ­γεί ως δείκτης για το πώς πρέπει να ανα­γι­γνώ­σκο­νται οι σχέσεις εργο­δότη και ανα­δό­χου σε έργα υψηλού συμ­βο­λι­σμού και καθη­με­ρι­νής σημα­σίας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.