Αθωώθηκε ο κατηγορούμενος για εξακολουθητική τοκογλυφία

Αθώος κρί­θη­κε χθες από το Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου ένας κά­τοι­κος της Κω, που είχε κα­τα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή κά­θειρ­ξης 6 ετών και χρη­μα­τι­κή ποινή 5.000 ευρώ για εξα­κο­λου­θη­τι­κή το­κο­γλυ­φία.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο είχε κρί­νει αθώα στην ίδια υπό­θε­ση την συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νη, σύ­ζυ­γό του.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, συ­ντα­ξιού­χος οι­κο­δό­μος, στην Κά­λυ­μνο, δά­νει­σε έναν έμπο­ρο έτοι­μων εν­δυ­μά­των και υπο­δη­μά­των, που έχει πλέον απο­βιώ­σει, πα­τέ­ρα των μαρ­τύ­ρων κα­τη­γο­ρί­ας 3.000.000 δρχ, λαμ­βά­νο­ντας τρεις με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές της Ιο­νι­κής Τρά­πε­ζας με ημε­ρο­μη­νί­ες εκ­δό­σε­ως την 3η Ια­νουα­ρί­ου 2000, την 30ή Φε­βρουα­ρί­ου 2000 και την 30ή Απρι­λί­ου 2000 αντί­στοι­χα ποσού 7.200.000 δρχ η πρώτη, 6.250.000 δρχ η δεύ­τε­ρη και 4.700.000 δρχ η τρίτη, δη­λα­δή συ­νο­λι­κά ποσού 18.150.000 δρχ.

Οι επι­τα­γές φέ­ρο­νται να εν­σω­μά­τω­ναν τό­κους 11.588.308 δρχ αντί των νο­μί­μων 4.591.065 δρχ.

Τον μήνα Φε­βρουά­ριο του 2000 ο έμπο­ρος χωρίς να εξο­φλή­σει τις ανω­τέ­ρω επι­τα­γές εφέ­ρε­το να εξέ­δω­σε 7 νέες με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες της ΕΤΕ με ημε­ρο­μη­νί­ες εκ­δό­σε­ως την 30ή Οκτω­βρί­ου 2000, την 30ή Νο­εμ­βρί­ου 2000, την 30ή Δε­κεμ­βρί­ου 2000, την 30ή Ια­νουα­ρί­ου 2001, την 28η Φε­βρουα­ρί­ου 2001, την 30ή Μαρ­τί­ου 2001 και την 30ή Απρι­λί­ου 2001, ποσού 2.350.000 δρχ η πρώτη, 2.000.000 δρχ η δεύ­τε­ρη, 10.000.000 δρχ η τρίτη, 12.000.000 δρχ η τέ­ταρ­τη, 2.000.000 δρχ η πέμ­πτη, 2.250.000 δρχ η έκτη και 3.200.000 δρχ η έβδο­μη, ήτοι συ­νο­λι­κά ποσού 33.800.000 δρχ.

Οι επι­τα­γές αυτές, σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, εν­σω­μά­τω­ναν τό­κους 23.050.000 δρχ αντί των νο­μί­μων 9.588.818 δρχ. Πα­ράλ­λη­λα, εφέ­ρε­το να κρά­τη­σε και δύο με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές συ­νο­λι­κού ποσού 11.050.000 δρχ.

Μετά το θά­να­το του εμπό­ρου, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, στις 6 Απρι­λί­ου 2000, κα­τη­γο­ρή­θη­κε ότι ζή­τη­σε από τον γιό του την εξό­φλη­ση των δύο αυτών επι­τα­γών απει­λώ­ντας ότι θα προ­χω­ρού­σε στη σφρά­γι­σή τους. Εφέ­ρε­το να έλαβε απ’ αυτόν συ­νο­λι­κά 23.400.000 δρχ για εξό­φλη­ση κε­φα­λαί­ου 11.000.000 δρχ.

Στα αντί­γρα­φα του σώ­μα­τος των επι­τα­γών, που προ­σκο­μί­στη­καν, ανα­γρά­φε­ται ως τόπος έκ­δο­σης η Κά­λυ­μνος. Στη συ­νέ­χεια ο κα­τη­γο­ρού­με­νος εφέ­ρε­το μαζί με τη σύ­ζυ­γό του να κα­τέ­θε­σαν στις 9 Μαρ­τί­ου 2007, επ’ ονό­μα­τι της τε­λευ­ταί­ας, ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Αθη­νών, αί­τη­ση για εγ­γρα­φή προ­ση­μεί­ω­σης υπο­θή­κης σε βάρος της ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας των παι­διών του απο­θα­νό­ντος εμπό­ρου.

Στην αί­τη­ση αυτή ανα­φέ­ρο­νταν ότι κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα 1994 έως και 1999 με βάση προ­φο­ρι­κές δα­νεια­κές συμ­βά­σεις με­τα­ξύ της ίδιας και του εμπό­ρου πα­ρέ­δω­σε και με­τα­βί­βα­σε σ’ αυτόν 27.000.000 δρχ ενώ κα­τό­πιν νε­ό­τε­ρης συμ­φω­νί­ας, απο­φα­σί­στη­κε να της απο­δώ­σει και να κα­τα­βά­λει αυτός το υπό­λοι­πο της οφει­λής εκ του προ­α­να­φε­ρό­με­νου δα­νεί­ου, συ­νο­λι­κού ποσού (κε­φα­λαί­ου) 25.200.000 δρχ σε τρείς δό­σεις.

Επε­δί­ω­ξε την εγ­γρα­φή προ­ση­μεί­ω­σης σε δύο ακί­νη­τα ιδιο­κτη­σί­ας των παι­διών του εμπό­ρου μέχρι του ποσού των 70.000 ευρώ.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ισχυ­ρί­στη­κε ότι δά­νει­ζε τον έμπο­ρο με ετή­σιο επι­τό­κιο 20% εξαι­τί­ας των οι­κο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των που αντι­με­τώ­πι­ζε.

Από την ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία προ­έ­κυ­ψε ωστό­σο ότι οι τόκοι που είχε ει­σπρά­ξει ήταν εντός των ορίων των δι­καιο­πρα­κτι­κών τόκων, που ίσχυαν την επί­μα­χη πε­ρί­ο­δο των δα­νεί­ων και ότι το πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο δεν είχε λάβει υπό­ψιν του στοι­χεία από με­τα­ξύ των δύο μερών συ­ναλ­λα­γές από άλ­λους δα­νει­σμούς, που δεν είχαν προ­σβλη­θεί.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος μά­λι­στα κατ’ επα­νά­λη­ψη τό­νι­σε ότι είχε βοη­θή­σει τον εκλι­πό­ντα και ότι είχαν καλές σχέ­σεις και εκτί­μη­σε ότι η μή­νυ­ση σε βάρος του απο­τε­λού­σε ένα τέ­χνα­σμα προ­κει­μέ­νου οι οι­κεί­οι του, μετά το θά­να­τό του, να μην του κα­τα­βά­λουν τα οφει­λό­με­να.