Επανέρχεται η πολύκροτη υπόθεση των τριών Αφγανών που καταδικάστηκαν ερήμην για απόπειρα εκβίασης και αρπαγής στη Ρόδο

• Οι κατα­δι­κα­σθέ­ντες σε κάθειρξη οκτώ ετών για από­πειρα εκβί­α­σης και αρπαγής από κοινού δικά­ζο­νται σε δεύτερο βαθμό τη 10η Νοεμ­βρίου 2025

Μια υπόθεση που είχε προ­κα­λέ­σει έντονο ενδια­φέ­ρον το 2017 ανα­μέ­νε­ται να απα­σχο­λή­σει εκ νέου τη δικαιο­σύνη στις 10 Νοεμ­βρίου 2025, όταν το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των θα εξε­τά­σει σε δεύτερο βαθμό την έφεση τριών υπηκόων Αφγα­νι­στάν, οι οποίοι είχαν κριθεί ένοχοι για από­πειρα εκβί­α­σης και αρπαγής από κοινού.

Η πρω­τό­δικη απόφαση, είχε εκδοθεί ερήμην των κατη­γο­ρου­μέ­νων και προ­έ­βλεπε συνο­λική ποινή κάθειρ­ξης οκτώ ετών και απέλασή τους μετά την έκτιση της ποινής, με απα­γό­ρευση επα­νει­σό­δου στη χώρα για δέκα έτη.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι και οι πράξεις που  τους απο­δό­θη­καν

Σύμφωνα με την πρω­τό­δικη απόφαση του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, οι κατη­γο­ρού­με­νοι είναι τρεις Αφγανοί υπήκοοι: ο 52χρονος N. S. A., ο 40χρονος J. S. και ο 42χρονος K. E. K., οι οποίοι φέρο­νται να εμπλέ­κο­νται σε υπόθεση εκβί­α­σης και αρπαγής σε βάρος ομοεθνή τους στη Ρόδο τον Ιούλιο του 2011.

Η υπόθεση είχε ξεκι­νή­σει από την καταγ­γε­λία ενός 30χρονου Αφγανού, κατοί­κου Αρχαγ­γέ­λου, ο οποίος δήλωσε ότι είχε συνερ­γα­στεί με κύκλωμα που δια­κι­νούσε παρά­νομα αλλο­δα­πούς προς χώρες της Ευρώπης.

Σύμφωνα με την κατά­θεσή του, οι κατη­γο­ρού­με­νοι τον πλη­σί­α­σαν και του ζήτησαν να τους επι­στρέ­ψει μέρος των χρη­μά­των που είχε συγκε­ντρώ­σει από ομο­ε­θνείς του για τη δια­κί­νηση τους, απει­λώ­ντας τον ότι θα σκο­τώ­σουν την οικο­γέ­νειά του εάν δεν το πράξει.

Ειδι­κό­τερα την 15η Ιουλίου 2011, βρα­δι­νές ώρες, παρου­σιά­στηκε στην Υπο­διεύ­θυνση Ασφα­λείας Ρόδου ο υπήκοος Αφγα­νι­στάν H. T. του R. 30 ετών, κάτοι­κος Αρχαγ­γέ­λου, που στε­ρείτο ταξι­διω­τι­κών εγγρά­φων και δήλωσε ότι ήρθε στην Ελλάδα την 24η Δεκεµβρίου 2004 µε τα πόδια από την Τουρκία γιατί στο Αφγα­νι­στάν γινόταν πόλεµος.

Τον συνέ­λαβε το Τμήμα Μετα­γω­γών και µετά από τρεις µήνες, όταν αφέθηκε ελεύ­θε­ρος, µετέβη στην Αθήνα και ξεκί­νησε να εργά­ζε­ται.

Το 2009 άνοιξε κατάστηµα internet cafe στην οδό Κοδριγ­κτώ­νος και ταυ­τό­χρονα άρχισε συνερ­γα­σία µε την εται­ρεία ταχυµεταφορών χρηµάτων Money Gram.

Κάποια στιγµή, όπως είπε, τον πλη­σί­ασε ένα άτοµο από τη Συρία, µε το όνοµα Mustafa, αγνώ­στων λοιπών στοι­χείων και του πρό­τεινε να ενηµερώνει τους οµοεθνείς πελάτες του ότι µπορεί να µεσολαβεί προκειµένου να εξα­σφα­λί­ζουν τη µετάβασή τους στην Ιταλία και από εκεί στη Γερµανία ή σε άλλες χώρες.

Η σπείρα τού υπο­σχέ­θηκε 150 ευρώ κατ’ άτοµο, ενώ ο ίδιος θα ελάµβανε από κάθε λαθροµετανάστη 3.000 ευρώ για λογαριασµό της. Ο Mustafa, όπως κατέ­θεσε, τον είχε ενηµερώσει ότι µπορούσε να µισθώσει καράβι στην Κέρκυρα και να το χρησιµοποιεί για τη µεταφορά των λαθροµεταναστών στην Ιταλία. Επίσης φέρεται να τον ενηµέρωσε ότι έχει γνω­στούς παντού και ότι µπορεί να στέλνει κόσµο από το αεροδρόµιο της Σαντο­ρί­νης, όπου έχει γνωστό κάποιον άνδρα, που δου­λεύει στο check in, από το αεροδρόµιο Ηρα­κλείου όπου ξέρει κάποια κοπέλα που δου­λεύει στο check in της Ολυµπιακής και από το αεροδρόµιο της Αθήνας, όπου δου­λεύει στην Aegean µια κοπέλα µε το όνοµα Μαρία, που µπορεί και περνάει λαθραία κόσµο από το check in χωρίς έλεγχο.

Ο ίδιος, όπως κατέ­θεσε, ξεκί­νησε να διαρ­ρέει τα ανωτέρω σε Αφγα­νούς και µέχρι τον Δεκέµβριο του 2010 είχε εξα­σφα­λί­σει τη µεταφορά 340 περίπου ατόµων. Ισχυ­ρί­στηκε ότι γνω­ρί­ζει κι άλλα άτοµα που ενερ­γού­σαν για λογαριασµό της σπείρας µε τον ίδιο τρόπο, τα οποία και δια­κί­νη­σαν περίπου 2.000 άτοµα!!

Κάποια στιγµή, τον Δεκέµβριο, όπως είπε, ο Σύρος σταµάτησε να δια­κι­νεί λαθροµετανάστες και του ζήτησε να περιµένει. Αυτός όµως είχε ήδη πάρει χρήµατα από 28 µε 30 οικο­γέ­νειες, περίπου 228.000 ευρώ και τα είχε παρα­δώ­σει στον Σύρο για τη µεταφορά τους.

Μετά από λίγο καιρό τον προ­σέγ­γισε ένα άτοµο µε το όνοµα Zaer, µε τον οποίο και συνα­ντή­θηκε σε ένα καφε­νείο στην οδό Πατη­σίων κοντά στην Πλ. Αµερικής. Ο Zaer συνο­δευό­ταν από τρεις Αφγα­νούς, άγνω­στους σε εκείνον και του είπε ότι για να τον αφήσει να συνε­χί­σει τις µεταφορές λαθροµεταναστών θα πρέπει να του κατα­βά­λει το ποσό των 50.000 ευρώ, ενώ του υπο­σχέ­θηκε ότι θα του εξέδιδε και άδεια παραµονής στη χώρα.

Ο Αφγανός δήλωσε στους αστυνοµικούς ότι τρόµαξε, εξέδωσε εισι­τή­ριο και ήλθε στη Ρόδο µε την οικο­γέ­νειά του πριν δύο µήνες. Στη Ρόδο του τηλε­φω­νούσε ο A. N. S. και του έλεγε ότι είναι φίλος και ήθελε το τηλέ­φωνο του Σύρου για να ξεκι­νή­σει συνερ­γα­σία µαζί του.

Του ζητούσε δε επίµονα να συνα­ντη­θούν και εκείνος πεί­σθηκε και του απε­κά­λυψε ότι έµενε στο νησί. Ο A. N. S. αφίχθη αερο­πο­ρι­κώς στο νησί την 13η Ιουλίου 2011. Τον παρέ­λαβε ο καταγ­γέλ­λων και µετέβησαν στην οικία ενός φίλου του. Στην οικία µετέβη και ένας άλλος Αφγανός που είχε ταξι­δέ­ψει µαζί µε τον A. N. S. και τους είχε ακο­λου­θή­σει µε ταξί!

Το άτοµο αυτό ήταν ένας εκ των αλλο­δα­πών που είχαν κατα­βά­λει χρήµατα στον καταγ­γέλ­λο­ντα για να εξα­σφα­λί­σει τη µεταφορά του στη Ιταλία! Του είχε παρα­δώ­σει συγκεκριµένα 10.000 ευρώ για 4 άτοµα συνο­λικά και ονοµάζεται J. S.. Στην πορεία έφτασε ακτο­πλοϊ­κώς στο νησί ένα τρίτο άτοµο, ένας γεροδεµένος Αφγανός, ονόµατι K. E. Κ..

Οι τρεις του ζήτησαν να τους επι­στρέ­ψει τα χρήµατα που είχε εισπρά­ξει για µεταφορά λαθροµεταναστών και συγκεκριµένα τα µισά από τα 228.000 ευρώ. Ο K. E. Κ. τον απεί­λησε µάλιστα ότι θα σκο­τώ­σει την οικο­γέ­νειά του. Οι κατηγορούµενοι, όπως είπε, τον κρά­τη­σαν όλο το βράδυ σε δωµάτιο ξενο­δο­χείου. Την Παρα­σκευή 14 Ιουλίου 2011 τον κατέ­βα­σαν από το πρωί στην πλατεία Ελευ­θε­ρίας και περίµεναν κι άλλους Αφγα­νούς από την Αθήνα. Κατά τις 20.00 περίπου έφτασαν άλλοι πέντε Αφγανοί οι οποίοι του ζήτησαν χρήµατα. Ο ίδιος τους εξήγησε ότι δεν είχε πλέον τα χρήµατα που του είχαν πλη­ρώ­σει και τότε τον διέ­τα­ξαν να τους ακο­λου­θή­σει στην Αθήνα για να βρούνε τον Σύρο.

Ο ίδιος αρνή­θηκε και τους ζήτησε να πάει στην τουα­λέτα. Οι A. N. S. και J. S. τον συνό­δευ­σαν στο καφέ STARBUCKS. Εκεί αυτός κατά­φερε να ξεφύγει, κλεί­στηκε στην τουα­λέτα και άρχιζε να φωνάζει ότι θέλει την αστυνοµία. Επενέβη η αστυνοµία και τους συνέ­λαβε.

Εξεταζόµενοι οι κατηγορούµενοι αρνή­θη­καν τις κατη­γο­ρίες και δήλωσαν ότι ο καταγγελλόµενος ελάµβανε κατά το παρελ­θόν χρήµατα από πολλούς υπη­κό­ους Αφγα­νι­στάν, συµπεριλαµβανοµένων και των ιδίων, προκειµένου να τους εκδώσει πλαστά έγγραφα και να τους διευ­κο­λύ­νει να ταξι­δέ­ψουν σε χώρες της Ευρώπης. Πριν από δύο µήνες περίπου και ενώ είχε λάβει το χρηµατικό ποσό των 228.000 ευρώ από διά­φο­ρους Αφγα­νούς εξα­φα­νί­στηκε από την Αθήνα. Αυτοί τον ανα­ζή­τη­σαν και τελικά έµαθαν ότι βρί­σκε­ται στη Ρόδο. Έτσι ήρθαν στη Ρόδο για να τον βρουν και να του ζητή­σουν να τους επι­στρέ­ψει τα χρήµατά τους.

Οι πρω­τό­δι­κες ποινές

Το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έκρινε τους τρεις Αφγα­νούς ενόχους για δύο κακουρ­γη­μα­τι­κές πράξεις:

α) αρπαγή από κοινού και

β) από­πειρα εκβί­α­σης (όχι κατ’ επάγ­γελμα).

Για τις πράξεις αυτές επι­βλή­θη­καν οι ακό­λου­θες ποινές:

– φυλά­κιση τεσ­σά­ρων ετών για την πράξη της αρπαγής,

– κάθειρξη έξι ετών για την πράξη της από­πει­ρας εκβί­α­σης.

Το δικα­στή­ριο συνό­ψισε τις ποινές αυτές σε συνο­λική ποινή κάθειρ­ξης οκτώ ετών για κάθε κατη­γο­ρού­μενο. Παράλ­ληλα, απο­φα­σί­στηκε η απέλασή τους από τη χώρα μετά την έκτιση της ποινής και η απα­γό­ρευση επα­νει­σό­δου στην Ελλάδα για δέκα έτη, ενώ τα έξοδα της δίκης, ύψους 360 ευρώ, επι­βλή­θη­καν επίσης εις βάρος τους.

Το δικα­στή­ριο δεν ανα­γνώ­ρισε κανένα ελα­φρυ­ντικό, κρί­νο­ντας ότι οι πράξεις τους τελέ­στη­καν με πλήρη συνεί­δηση της βαρύ­τη­τάς τους και ότι ο κίν­δυ­νος για το θύμα και την οικο­γέ­νειά του ήταν άμεσος και σοβαρός. Επίσης, απο­φα­σί­στηκε η μη ανα­σταλ­τική ισχύς της έφεσης, κάτι που σημαί­νει ότι η πρω­τό­δικη ποινή έπρεπε να εκτε­λε­στεί άμεσα.