Εκδικάστηκε η έφεση κατά της απόφασης που δικαίωνε εν μέρει πρώην δημοτικούς συμβούλους για συκοφαντική δυσφήμηση από τον τέως δήμαρχο

• Η υπό­θε­ση που ξε­κί­νη­σε από πο­λι­τι­κή ρήξη εντός της πα­ρά­τα­ξης «Νέα Πνοή» συ­νε­χί­ζε­ται στις αί­θου­σες των δι­κα­στη­ρί­ων, με επί­κε­ντρο προ­σβλη­τι­κές δη­λώ­σεις και το δι­καί­ω­μα στην προ­στα­σία της προ­σω­πι­κό­τη­τας

Η εκ­δί­κα­ση της έφε­σης κατά της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης που είχε κρί­νει εν μέρει δι­καιο­λο­γη­μέ­νες τις αξιώ­σεις πρώην μελών της πα­ρά­τα­ξης του τέως δη­μάρ­χου Καρ­πά­θου για συ­κο­φα­ντι­κή δυ­σφή­μη­ση, έφερε ξανά στο προ­σκή­νιο μία βαθιά πο­λι­τι­κή και προ­σω­πι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση που δι­χά­ζει εδώ και χρό­νια το νησί.

Η υπό­θε­ση, που ξε­κί­νη­σε ως εσω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή κρίση εντός της δη­μο­τι­κής αρχής, εξε­λί­χθη­κε σε σκλη­ρή δι­κα­στι­κή δια­μά­χη με σο­βα­ρές προ­ε­κτά­σεις για την πο­λι­τι­κή ζωή και τον δη­μό­σιο λόγο.

Το χρο­νι­κό της υπό­θε­σης

Το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου είχε κάνει εν μέρει δεκτή την αγωγή που είχαν ασκή­σει πρώην συ­νερ­γά­τες του δη­μάρ­χου Καρ­πά­θου. Συ­γκε­κρι­μέ­να, το δι­κα­στή­ριο δι­καί­ω­σε δύο εκ των τεσ­σά­ρων ενα­γό­ντων, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας ότι είχαν υπο­στεί ηθική βλάβη από δη­λώ­σεις που δη­μο­σιεύ­θη­καν σε το­πι­κό μέσο ενη­μέ­ρω­σης. Η από­φα­ση επέ­βα­λε στον ενα­γό­με­νο την κα­τα­βο­λή χρη­μα­τι­κής απο­ζη­μί­ω­σης, καθώς και τη δη­μό­σια συγ­γνώ­μη μέσω της ιστο­σε­λί­δας όπου δη­μο­σιεύ­θη­κε το επί­μα­χο δελ­τίο Τύπου.

Οι ενά­γο­ντες είχαν υπο­στη­ρί­ξει ότι η ρήξη με τον τότε δή­μαρ­χο προ­ήλ­θε από τη συ­γκε­ντρω­τι­κή του στάση και την πε­ρι­θω­ριο­ποί­η­σή τους από τη δια­δι­κα­σία λήψης απο­φά­σε­ων. Η έντα­ση κο­ρυ­φώ­θη­κε όταν απέ­στει­λαν εμπι­στευ­τι­κή επι­στο­λή ζη­τώ­ντας διά­λο­γο και αλ­λα­γή τα­κτι­κής. Η επι­στο­λή αυτή, που φέ­ρε­ται να διέρ­ρευ­σε στα μέσα ενη­μέ­ρω­σης, απο­τέ­λε­σε την αφορ­μή για την κα­θαί­ρε­σή τους από τα αξιώ­μα­τα, αλλά και για την έκ­δο­ση δελ­τί­ου Τύπου που, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται, πε­ριεί­χε προ­σβλη­τι­κές και συ­κο­φα­ντι­κές ανα­φο­ρές.

Οι νο­μι­κές διεκ­δι­κή­σεις

Με την αγωγή τους, οι πρώην συ­νερ­γά­τες ζη­τού­σαν απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 120.000 ευρώ συ­νο­λι­κά, καθώς και απα­γό­ρευ­ση οποιασ­δή­πο­τε μελ­λο­ντι­κής προ­σβο­λής της προ­σω­πι­κό­τη­τάς τους, με την απει­λή χρη­μα­τι­κής ποι­νής και προ­σω­πι­κής κρά­τη­σης σε πε­ρί­πτω­ση πα­ρα­βί­α­σης. Το δι­κα­στή­ριο, ωστό­σο, ανα­γνώ­ρι­σε την ηθική βλάβη μόνο για δύο εξ αυτών και επι­δί­κα­σε 5.000 ευρώ στον κα­θέ­να, με τό­κους από την ημέρα της επί­δο­σης της αγω­γής. Πα­ράλ­λη­λα, επέ­βα­λε την υπο­χρέ­ω­ση δη­μο­σί­ευ­σης δη­μό­σιας συγ­γνώ­μης και πε­ρί­λη­ψης της από­φα­σης στο ίδιο μέσο που είχαν αναρ­τη­θεί οι δη­λώ­σεις.

Η πρω­τό­δι­κη κρίση έστει­λε, κατά πολ­λούς, ένα μή­νυ­μα σχε­τι­κά με τα όρια της πο­λι­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης και την υπο­χρέ­ω­ση των αι­ρε­τών να σέ­βο­νται την αξιο­πρέ­πεια των συ­να­δέλ­φων τους.

Η χθε­σι­νή δια­δι­κα­σία

Χθες εκ­δι­κά­στη­κε η έφεση κατά της πα­ρα­πά­νω από­φα­σης. Η υπε­ρά­σπι­ση του τέως δη­μάρ­χου επι­χεί­ρη­σε να ανα­τρέ­ψει την πρω­τό­δι­κη κρίση, αμ­φι­σβη­τώ­ντας τόσο τη βα­σι­μό­τη­τα των ισχυ­ρι­σμών των ενα­γό­ντων όσο και την ερ­μη­νεία του δι­κα­στη­ρί­ου για τον βαθμό προ­σβο­λής που υπέ­στη­σαν. Από την πλευ­ρά τους, οι ενά­γο­ντες επέ­μει­ναν ότι οι δη­λώ­σεις του πρώην δη­μάρ­χου έθι­ξαν την τιμή και την υπό­λη­ψή τους, προ­κα­λώ­ντας ανε­πα­νόρ­θω­τη ζημία στην πο­λι­τι­κή τους ει­κό­να.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται η δι­κη­γό­ρος κ. Επι­στή­μη Για­ρί­μο­γλου.