ΑΠΟΨΕΙΣ

Πολιτική επικοινωνίας αντί της επικοινωνίας της πολιτικής

Βασίλης Τσιαλιαμάνης
2 λεπτά ανάγνωση

Στη σύγ­χρονη δημόσια σφαίρα, παρα­τη­ρεί­ται όλο και συχνό­τερα το φαι­νό­μενο η πολι­τική να μετα­τρέ­πε­ται σε ένα ζήτημα καθαρά επι­κοι­νω­νιακό. Αντί να παρου­σιά­ζε­ται με σαφή­νεια και ειλι­κρί­νεια η ουσία των πολι­τι­κών που εφαρ­μό­ζο­νται, κυριαρ­χεί η εικόνα, η εντύ­πωση και η δια­χεί­ριση των μέσων μαζικής ενη­μέ­ρω­σης. Με άλλα λόγια, η πολι­τική επι­κοι­νω­νίας υπε­ρι­σχύει της επι­κοι­νω­νίας της πολι­τι­κής. Αυτή η μετά­θεση του βάρους από την ουσία στη μορφή δημιουρ­γεί σοβα­ρούς κιν­δύ­νους τόσο για τη δημο­κρα­τία όσο και για την εμπι­στο­σύνη των πολιτών στους θεσμούς.

Η πολι­τική, με την κλασική της έννοια, αφορά τη χάραξη στρα­τη­γι­κής, τη λήψη απο­φά­σεων, την αντι­με­τώ­πιση προ­βλη­μά­των και τη βελ­τί­ωση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας των πολιτών. Όταν όμως το επί­κε­ντρο μετα­το­πί­ζε­ται από την ουσία στην επι­κοι­νω­νία, τότε η πολι­τική τείνει να γίνεται μια επι­φα­νειακή δρα­στη­ριό­τητα, εστια­σμένη στο πώς θα φανεί μια απόφαση και όχι στο ποιο είναι το πραγ­μα­τικό της περιε­χό­μενο. Στην ουσία, αυτό οδηγεί σε μια συνεχή δια­χεί­ριση εντυ­πώ­σεων, όπου τα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης και η τηλε­ό­ραση παίζουν τον ρόλο της νέας πολι­τι­κής σκηνής.

Οι πολι­τι­κοί συχνά επι­λέ­γουν να ανα­λώ­νο­νται σε επι­κοι­νω­νια­κές στρα­τη­γι­κές που τους προ­σφέ­ρουν άμεσα κέρδη δημο­τι­κό­τη­τας, παρα­με­ρί­ζο­ντας την ανάγκη για ουσια­στι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις που απαι­τούν χρόνο και κόπο. Αυτό έχει ως απο­τέ­λε­σμα να χάνεται η πραγ­μα­τική διά­σταση της πολι­τι­κής, η οποία είναι συν­δε­δε­μένη με το δημόσιο συμ­φέ­ρον, την κοι­νω­νική δικαιο­σύνη και την προ­ώ­θηση της συλ­λο­γι­κής προόδου. Η πολι­τική μετα­τρέ­πε­ται έτσι σε μια «δια­χεί­ριση» γεγο­νό­των και εικόνων, παρά σε δημιουρ­γία μακρο­πρό­θε­σμων λύσεων.

Ωστόσο, η ανάγκη για επι­στροφή στην ουσία της πολι­τι­κής είναι πιο επι­τα­κτική από ποτέ. Οι προ­κλή­σεις της εποχής – από την οικο­νο­μία και το περι­βάλ­λον έως τις κοι­νω­νι­κές ανι­σό­τη­τες – δεν μπορούν να αντι­με­τω­πι­στούν με επι­κοι­νω­νιακά τεχνά­σματα. Απαι­τούν όραμα, υπευ­θυ­νό­τητα και δια­φά­νεια. Η επι­κοι­νω­νία ασφαλώς είναι απα­ραί­τητη, καθώς η δημο­κρα­τία προ­ϋ­πο­θέ­τει την ενη­μέ­ρωση και τη συμ­με­τοχή των πολιτών. Όμως πρέπει να παρα­μέ­νει το μέσο και όχι ο αυτο­σκο­πός.

Συνεπώς, η πολι­τική επι­κοι­νω­νίας, όταν γίνεται αυτο­τε­λής στρα­τη­γική απο­κομ­μένη από το περιε­χό­μενο, απο­δυ­να­μώ­νει τη δημο­κρα­τία. Η πραγ­μα­τική πρό­κληση είναι να επα­να­φέ­ρουμε το κέντρο βάρους στην επι­κοι­νω­νία της πολι­τι­κής: στη σαφή και ειλι­κρινή παρου­σί­αση των απο­φά­σεων, των στόχων και των απο­τε­λε­σμά­των. Μόνο έτσι η πολι­τική μπορεί να ανα­κτή­σει το κύρος και την ουσία της, υπη­ρε­τώ­ντας ουσια­στικά τον πολίτη και το κοι­νω­νικό σύνολο.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.