«Η μισή μου εφημερία είναι ατυχήματα με γουρούνες» – Τι λένε οι γιατροί

«Ημισή μου εφη­με­ρία είναι ατυ­χή­μα­τα με γου­ρού­νες που ανα­τρά­πη­καν». Με αυτά τα λόγια πε­ρι­γρά­φουν οι για­τροί τη μάχη που δί­νουν κάθε μέρα στα νησιά για να πε­ρι­θάλ­ψουν τους τραυ­μα­τί­ες από τα εκα­το­ντά­δες πε­ρι­στα­τι­κά.

Πρό­κει­ται για μια μάχη που, όπως λένε στην «Κ», είναι συχνά άνιση. Από τη μια πλευ­ρά έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν ελα­φρά τραύ­μα­τα όπως απλές εκ­δο­ρές ή σπα­σμέ­να χέρια και από την άλλη βα­ρύ­τα­τες πε­ρι­πτώ­σεις όπως αυτή του δι­σε­κα­τομ­μυ­ριού­χου Τομ Γκρίν­γουντ, ο οποί­ος χρειά­στη­κε να δια­κο­μι­στεί στην Αθήνα. Οπως ανα­φέ­ρουν, υπήρ­ξαν και φορές που δεν κα­τά­φε­ραν να σώ­σουν τη ζωή ενός αν­θρώ­που που με­τα­φέρ­θη­κε στο νο­σο­κο­μείο επει­δή έχασε τον έλεγ­χο της γου­ρού­νας.

«Απλά πε­ρι­στα­τι­κά βλέ­που­με σε κα­θη­με­ρι­νή βάση, αλλά υπάρ­χουν και άν­θρω­ποι που φέ­ρουν κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κές κα­κώ­σεις. Και φυ­σι­κά βλέ­που­με και θα­να­τη­φό­ρα τρο­χαία με γου­ρού­νες», λέει στην «Κ» ο αναι­σθη­σιο­λό­γος και αντι­πρό­ε­δρος της Ενω­σης Νο­σο­κο­μεια­κών Για­τρών Ζα­κύν­θου, Αι­μί­λιος Μπά­στας.

Συ­νή­θως όταν κα­λούν την ει­δι­κό­τη­τά μας πρό­κει­ται για πολύ βαριά πε­ρι­στα­τι­κά. Δια­σω­λη­νώ­νο­νται και δια­κο­μί­ζο­νται σε τρι­το­βάθ­μια νο­σο­κο­μεία

«Εχω δει αν­θρώ­πους να πε­θαί­νουν στα επεί­γο­ντα από κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κές κα­κώ­σεις. Αλ­λους να χά­νουν το μάτι τους. Συ­νή­θως όταν κα­λούν την ει­δι­κό­τη­τά μας πρό­κει­ται για πολύ βαριά πε­ρι­στα­τι­κά. Αυτοί δια­σω­λη­νώ­νο­νται και δια­κο­μί­ζο­νται σε τρι­το­βάθ­μια νο­σο­κο­μεία», προ­σθέ­τει.

Ο Σω­τή­ρης Σκούρ­της, γε­νι­κός για­τρός και διευ­θυ­ντής στο πε­ρι­φε­ρεια­κό ια­τρείο Αντι­πά­ρου, δι­η­γεί­ται ένα πε­ρι­στα­τι­κό που συ­νέ­βη κατά τη διάρ­κεια εφη­με­ρί­ας στην Πάρο. «Πε­ρι­μέ­να­με έναν ασθε­νή και ακού­σα­με ότι έγινε τρο­χαίο. Ηταν μια γου­ρού­να που συ­γκρού­στη­κε με ασθε­νο­φό­ρο στις 3 τη νύχτα. Την οδη­γού­σε ένας Κα­να­δός ο οποί­ος τραυ­μα­τί­στη­κε σο­βα­ρά, αλλά και το νησί έμει­νε με ένα ασθε­νο­φό­ρο λι­γό­τε­ρο μέχρι να αντι­κα­τα­στα­θεί», λέει.

Ο ορ­θο­πε­δι­κός Αλέ­ξαν­δρος Χα­τζηα­ντω­νί­ου, ο οποί­ος υπη­ρε­τεί στο Κέ­ντρο Υγεί­ας Πάρου, είναι ιδιαί­τε­ρα ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νος με τα ατυ­χή­μα­τα με γου­ρού­νες. «Η εμπει­ρία μου ξε­κί­νη­σε από τη Ζά­κυν­θο που έκανα αγρο­τι­κό, όταν μια συ­νά­δελ­φος χτυ­πή­θη­κε από γου­ρού­να και έμει­νε πα­ρά­λυ­τη», λέει στην «Κ».

«3-4 πε­ρι­στα­τι­κά την ημέρα»

Και τα δικά του μάτια έχουν δει πολλά. «Ηρθε μια Αυ­στρα­λή που έπεσε σε τοίχο επει­δή δεν μπο­ρού­σε να στρί­ψει τη γου­ρού­να. Είχε σπά­σει δύο αντι­βρά­χια. Μια Κα­να­δή τραυ­μα­τί­στη­κε ανή­με­ρα τον Δε­κα­πε­νταύ­γου­στο. Υπέ­στη κά­ταγ­μα λε­κά­νης και κο­τύ­λης και ψά­χνα­με αε­ρο­δια­κο­μι­δή. Από τα μέσα Ιου­λί­ου μέχρι το τέλος Αυ­γού­στου έχου­με του­λά­χι­στον 3-4 πε­ρι­στα­τι­κά την ημέρα. Ακόμα και αν πρέ­πει να πε­ρι­θάλ­ψου­με μόνο εγκαύ­μα­τα τρι­βής χρειά­ζε­ται πολύς χρό­νος» λέει.

Μο­λο­νό­τι το πιο σύ­νη­θες για τους για­τρούς είναι να βλέ­πουν κα­τάγ­μα­τα άκρων, υπάρ­χουν και χτυ­πή­μα­τα που, όπως λένε, δεν θα μπο­ρού­σαν να συμ­βούν με κα­νέ­να άλλο όχημα. «Βλέ­πεις τραύ­μα­τα που δεν πε­ρι­μέ­νεις. Ενας Γερ­μα­νός τραυ­μα­τί­στη­κε και όταν τον έφε­ραν στο νο­σο­κο­μείο δια­πι­στώ­σα­με ότι είχε σκα­φτεί ο βρα­χί­ο­νας του από τη μέσα μεριά και του είχε κόψει την αι­μά­τω­ση και τα νεύρα. Απο­κα­τα­στή­σα­με την κυ­κλο­φο­ρία του αί­μα­τος και με­τα­φέρ­θη­κε εσπευ­σμέ­να σε εξει­δι­κευ­μέ­νο κέ­ντρο στη Γερ­μα­νία», λέει ο αναι­σθη­σιο­λό­γος και πρό­ε­δρος των νο­σο­κο­μεια­κών για­τρών Ρόδου, Σάβ­βας Κα­ρα­τα­πά­νης.

Στη ΜΕΘ του Γ.Ν. Νί­καιας με πολ­λα­πλά τραύ­μα­τα ο δι­σε­κα­τομ­μυ­ριού­χος Τομ Γκρίν­γουντ

Οπως λένε οι για­τροί, τα ατυ­χή­μα­τα με γου­ρού­να είναι πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρα από αυτά με μη­χα­νά­κι ή οποιο­δή­πο­τε άλλο μέσο. «Ο,τι τρο­χαίο βλέ­που­με είναι σχε­δόν πάντα με γου­ρού­να», ση­μειώ­νει ο Σω­τή­ρης Σκούρ­της. «Κάθε κα­λο­καί­ρι ξε­κι­νάω να κάνω κα­τα­γρα­φή των τρο­χαί­ων για να απο­τυ­πώ­σω πόσοι τραυ­μα­τί­ζο­νται με γου­ρού­να αλλά δεν το κα­τά­φε­ρα ποτέ επει­δή ήταν πολλά. Ούτε φέτος θα το κάνω», προ­σθέ­τει ο Αλέ­ξαν­δρος Χα­τζηα­ντω­νί­ου.

Στη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία τους, τα θύ­μα­τα των τρο­χαί­ων με γου­ρού­να είναι του­ρί­στες έως 25 ετών από το εξω­τε­ρι­κό που δεν γνω­ρί­ζουν ούτε τους δρό­μους ούτε πώς να οδη­γή­σουν σωστά το συ­γκε­κρι­μέ­νο όχημα. Αντί­θε­τα, οι Ελ­λη­νες την απο­φεύ­γουν.

«Τα ατυ­χή­μα­τα συ­νή­θως δεν σχε­τί­ζο­νται με κα­τα­νά­λω­ση αλ­κο­όλ»

Αντί­θε­τα με ό,τι ίσως φα­ντά­ζο­νται οι πε­ρισ­σό­τε­ροι, τα ατυ­χή­μα­τα με γου­ρού­να δεν σχε­τί­ζο­νται απα­ραι­τή­τως με τη νυ­χτε­ρι­νή δια­σκέ­δα­ση και την κα­τα­νά­λω­ση αλ­κο­όλ. «Συ­νή­θως τα ατυ­χή­μα­τα συμ­βαί­νουν κατά τη διάρ­κεια της ημέ­ρας όταν οι νε­α­ροί κά­νουν βόλ­τες στο νησί. Συ­νή­θως δεν σχε­τί­ζο­νται με κα­τα­νά­λω­ση αλ­κο­όλ. Ενα πε­ρι­στα­τι­κό μπο­ρεί να έρθει το πρωί, μπο­ρεί να έρθει και το βράδυ», λέει ο Αι­μί­λιος Μπά­στας.

Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι οδη­γοί μας λένε ή ότι τους έφυγε από τον δρόμο χωρίς να το κα­τα­λά­βουν ή ότι ντε­ρα­πά­ρι­σαν ξαφ­νι­κά

Τα πε­ρισ­σό­τε­ρα θύ­μα­τα τρο­χαί­ων με γου­ρού­να δη­λώ­νουν στους για­τρούς ότι δεν κα­τά­λα­βαν πώς συ­νέ­βη το ατύ­χη­μά τους. «Λένε ότι ή τους έφυγε από τον δρόμο χωρίς να το κα­τα­λά­βουν ή ανα­τρά­πη­κε ξαφ­νι­κά το όχημα», λέει ο Σω­τή­ρης Σκούρ­της. «Δεν γνω­ρί­ζουν τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες της γου­ρού­νας αλλά και το ότι δεν μπο­ρεί να την οδη­γή­σει ο κα­θέ­νας. Συ­νή­θως μας λένε ότι δεν το πε­ρί­με­ναν και δεν κα­τά­λα­βαν πώς έχα­σαν τον έλεγ­χο», προ­σθέ­τει ο Σάβ­βας Κα­ρα­τα­πά­νης.

Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι ο Σω­τή­ρης Σκούρ­της θυ­μά­ται πως όταν οι «γου­ρού­νες» απα­γο­ρεύ­τη­καν προ­σω­ρι­νά πριν από λίγα χρό­νια τα ατυ­χή­μα­τα μειώ­θη­καν αι­σθη­τά. «Σε αυτόν τον μήνα ο φόρ­τος ερ­γα­σί­ας και η επι­βά­ρυν­ση στο σύ­στη­μα υγεί­ας, εδώ στην Πάρο, είχαν μειω­θεί πολύ», το­νί­ζει.

Πηγή: kathimerini.gr