Κατάθεση αναφοράς στον Άρειο Πάγο από ευρωβουλευτή για παραβίαση συνταγματικών δικαιωμάτων σε διαδηλώσεις στη Ρόδο

• Αίτημα παρέμ­βα­σης για την παύση ποι­νι­κών και διοι­κη­τι­κών διώξεων πολιτών που κρατούν παλαι­στι­νια­κές σημαίες ή πλακάτ σε δημό­σιες συγκε­ντρώ­σεις

Αναφορά ενώπιον του Εισαγ­γε­λέα του Αρείου Πάγου κατέ­θεσε η ευρω­βου­λευ­τής κ. Μαρία Ζαχαρία (Πλεύση Ελευ­θε­ρίας) σχετικά με τις ποι­νι­κές διώξεις που έχουν ασκηθεί σε πολίτες οι οποίοι συμ­με­τεί­χαν σε ειρη­νι­κές δια­μαρ­τυ­ρίες υπέρ του Παλαι­στι­νια­κού λαού, κατά τη διάρ­κεια προ­σέγ­γι­σης του ισραη­λι­νού κρουα­ζιε­ρό­πλοιου “Iris Crown” σε ελλη­νικά νησιά.

Σύμφωνα με το κατα­τε­θει­μένο υπό­μνημα, η αναφορά εστιά­ζει στις προ­σα­γω­γές και συλ­λή­ψεις που έλαβαν χώρα στη Ρόδο, όπου, όπως κατα­γρά­φε­ται, δεκα­πέ­ντε πολίτες οδη­γή­θη­καν στην αστυ­νο­μία, εκ των οποίων οκτώ συνε­λή­φθη­σαν για παρα­βί­αση του αντι­ρα­τσι­στι­κού νόμου (Ν. 927/1979), έπειτα από ειρη­νική συγκέ­ντρωση κατά των στρα­τιω­τι­κών επι­χει­ρή­σεων του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας.

Η ευρω­βου­λευ­τής τεκ­μη­ριώ­νει ότι οι εν λόγω διώξεις βασί­στη­καν στην παρερ­μη­νεία του νόμου και συνι­στούν παρα­βί­αση των συνταγ­μα­τι­κών δικαιω­μά­των, όπως κατο­χυ­ρώ­νο­νται από τα άρθρα 5 και 14 του Συντάγ­μα­τος της Ελλάδας, καθώς και από το Άρθρο 11 του Χάρτη Θεμε­λιω­δών Δικαιω­μά­των της Ε.Ε. περί ελευ­θε­ρίας της έκφρα­σης.

Στοι­χεία της ανα­φο­ράς

Η αναφορά της κ. Μαρίας Ζαχαρία υπο­στη­ρί­ζει ότι η κατοχή παλαι­στι­νια­κής σημαίας ή πλακάτ με συν­θή­ματα όπως «Στα­μα­τή­στε τη γενο­κτο­νία» ή «Στα­μα­τή­στε την εθνο­κά­θαρση» σε δημό­σιες συγκε­ντρώ­σεις δεν συνιστά αντι­ση­μι­τική ή ρατσι­στική πράξη, καθώς δεν απευ­θύ­νε­ται κατά της εβραϊ­κής θρη­σκείας ή εθνό­τη­τας, αλλά ασκεί πολι­τική κριτική κατά των πολι­τι­κών και στρα­τιω­τι­κών επι­λο­γών της κυβέρ­νη­σης του Μπε­νια­μίν Νετα­νιά­χου.

Επι­ση­μαί­νε­ται ότι το Διεθνές Ποινικό Δικα­στή­ριο της Χάγης, στις 21 Νοεμ­βρίου 2024, εξέδωσε ένταλμα σύλ­λη­ψης κατά του Ισραη­λι­νού πρω­θυ­πουρ­γού, για εγκλή­ματα πολέμου και εγκλή­ματα κατά της ανθρω­πό­τη­τας που δια­πρά­χθη­καν στη Γάζα, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας διεθνώς τη σοβα­ρό­τητα των καταγ­γε­λιών κατά της ισραη­λι­νής κυβέρ­νη­σης.

Η ευρω­βου­λευ­τής σημειώ­νει επίσης πως το 2015 η Βουλή των Ελλήνων, με ομόφωνη απόφαση, ενέ­κρινε την ανα­γνώ­ριση του Παλαι­στι­νια­κού κράτους, χωρίς η απόφαση αυτή να έχει υλο­ποι­η­θεί από καμία κυβέρ­νηση μέχρι σήμερα. Η αναφορά υπο­στη­ρί­ζει ότι η κοι­νο­βου­λευ­τική αυτή στάση απο­δει­κνύει τη θεσμική αποδοχή της πολι­τι­κής αλλη­λεγ­γύης προς την Παλαι­στίνη, η οποία έρχεται σε αντί­θεση με τη μετα­γε­νέ­στερη ποι­νι­κο­ποί­ηση δια­δη­λώ­σεων με παλαι­στι­νιακά σύμβολα.

Παρέμ­βαση του Χρήστου Ράμμου

Στην αναφορά γίνεται αναφορά και σε δημό­σιες δηλώ­σεις του Χρήστου Ράμμου, αντι­προ­έ­δρου ε.τ. του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας και Προ­έ­δρου της Αρχής Δια­σφά­λι­σης του Απορ­ρή­του των Επι­κοι­νω­νιών (ΑΔΑΕ), ο οποίος έχει εκφρά­σει θεσμι­κές επι­φυ­λά­ξεις για τον τρόπο με τον οποίο ασκού­νται ποι­νι­κές διώξεις για πολι­τικά συν­θή­ματα και τις πιθανές συνταγ­μα­τι­κές εκτρο­πές που ενδέ­χε­ται να προ­κύ­ψουν.

Αιτή­ματα της ανα­φο­ράς

Η ευρω­βου­λευ­τής Μαρία Ζαχαρία καλεί τον Εισαγ­γε­λέα του Αρείου Πάγου να:

Παύσει άμεσα κάθε δίωξη σε βάρος πολιτών που συμ­με­τεί­χαν σε ειρη­νι­κές δια­μαρ­τυ­ρίες υπέρ του παλαι­στι­νια­κού λαού.

Εξα­σφα­λί­σει ότι οι αστυ­νο­μι­κές και εισαγ­γε­λι­κές αρχές δεν παρα­βιά­ζουν τις συνταγ­μα­τι­κές ελευ­θε­ρίες πολιτών υπό το πρό­σχημα δια­τή­ρη­σης της δημό­σιας τάξης.

Εκδώσει οδηγίες για την ορθή εφαρ­μογή του Ν. 927/1979 και την αποφυγή πολι­τι­κών στο­χο­ποι­ή­σεων με βάση την έκφραση διε­θνούς αλλη­λεγ­γύης.

Κοι­νο­ποί­ηση σε ευρω­παϊ­κούς θεσμούς

Η αναφορά έχει κοι­νο­ποι­η­θεί στα ακό­λουθα όργανα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης:

• Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο

• Ευρω­παϊκή Επι­τροπή

• Ύπατη εκπρό­σωπο για Θέματα Εξω­τε­ρι­κής Πολι­τι­κής και Πολι­τι­κής Ασφά­λειας (σήμερα: Josep Borrell)

• Επι­τροπή LIBE του Ευρω­κοι­νο­βου­λίου (Επι­τροπή Πολι­τι­κών Ελευ­θε­ριών, Δικαιο­σύ­νης και Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων).

Κατα­λη­κτική τοπο­θέ­τηση

Η αναφορά υπο­γραμ­μί­ζει ότι η ποι­νι­κο­ποί­ηση πολι­τι­κών εκφρά­σεων αλλη­λεγ­γύης σε ζητή­ματα διε­θνούς σημα­σίας, όπως η ανθρω­πι­στική κρίση στη Γάζα, μπορεί να πλήξει όχι μόνο τα ατομικά δικαιώ­ματα αλλά και τη θεσμική αξιο­πι­στία της χώρας στο ευρω­παϊκό και διεθνές πεδίο.

Όπως χαρα­κτη­ρι­στικά ανα­φέ­ρε­ται στο κλεί­σιμο της επι­στο­λής:

«Η φίμωση της πολι­τι­κής αλλη­λεγ­γύης προς θύματα γενο­κτο­νίας, με το πρό­σχημα της δημό­σιας τάξης ή του αντι­ρα­τσι­στι­κού νόμου, πλήττει τη Δημο­κρα­τία και εκθέτει τη χώρα και την Ευρω­παϊκή Ένωση στο διεθνές δίκαιο και στη συνεί­δηση των λαών».