ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ο Δήμος Ρόδου και η ΔΕΥΑΡ παγιδεύουν το Φράγμα Γαδουρά σε ένα πολιτικό θέατρο παραλογισμού

Δαμιανός Αθανασίου 5 λεπτά ανάγνωση
ΦΡΑΓΜΑ ΓΑΔΟΥΡΑ

• Την ώρα που η Περι­φέ­ρεια πλη­ρώ­νει για να δια­σφα­λι­στεί η υδρο­δό­τηση, ο Δήμος απο­φεύ­γει τις ευθύνες, υπο­βάλ­λει μηνύ­σεις, κατα­θέ­τει ανα­κο­πές και επα­να­λαμ­βά­νει επι­χει­ρή­ματα που ο ίδιος ανοιχτά δια­ψεύ­δει • Η Ρόδος διψά, αλλά οι θεσμοί αρνού­νται να συνερ­γα­στούν • Η δια­χεί­ριση του νερού στην Ρόδο γίνεται όπλο πολι­τι­κής ασυ­νέ­πειας

Η Ρόδος του 2025 δεν απει­λεί­ται από την ξηρασία. Απει­λεί­ται από τη θεσμική αφλο­γι­στία. Το Φράγμα Γαδουρά, έργο πνοής, έχει μετα­τρα­πεί σε σκηνή πολι­τι­κής διγλωσ­σίας, διοι­κη­τι­κής αδρά­νειας και νομικών αντι­φά­σεων. Οι πρω­τα­γω­νι­στές; Ο Δήμος Ρόδου και η ΔΕΥΑΡ, που κατα­φέρ­νουν να προ­κα­λούν καθυ­στε­ρή­σεις και ρήγματα σε ένα έργο που φτιά­χτηκε για να ενώσει.

Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, μονα­δι­κός εγγυ­η­τής της λει­τουρ­γίας του έργου, έχει ήδη κατα­βά­λει εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ για να συνε­χί­σει η υδρο­δό­τηση, παρότι η Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου (ΔΕΥΑΡ) δεν έχει απο­δώ­σει τα συμ­φω­νη­μένα.

Η συνε­δρί­αση που… δεν έγινε ποτέ

Στις 21 Ιουλίου, είχε προ­γραμ­μα­τι­στεί άτυπη συνά­ντηση των μελών της Επι­τρο­πής Παρα­κο­λού­θη­σης του έργου. Αντι­κεί­μενο: να τεθούν επί τάπητος τα σημεία τριβής και να υπάρξει σύγκλιση. Ηταν μια προ­φο­ρική συμ­φω­νία για να τεθούν τα ζητή­ματα προ­κει­μέ­νου να βρεθεί λύση. Σύμφωνα με παρά­γο­ντες της Περι­φέ­ρειας ο πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑΡ κ Σωτήρης Βαγια­νός και τα μέλη της επι­τρο­πής κ.κ. Γιάννης Μητσού και Γιώργος Βαρέλης απέ­στει­λαν επι­στολή στην Περι­φέ­ρεια για να ενη­με­ρώ­σουν ότι δεν έλαβαν επίσημη πρό­σκληση και ότι «έμαθαν» για την σύσκεψη από την εφη­με­ρίδα. Η συνε­δρί­αση δεν έγινε. Στην επι­στολή μάλιστα τονι­ζό­ταν οτι ο κ. Βαγια­νός θα απου­σιά­ζει από το μεση­μέρι της Δευ­τέ­ρας ως την Τετάρτη.

Το πρωί της ίδιας ημέρας, ο κ. Βαγια­νός μετέ­βαινε στο δικα­στικό μέγαρο και υπέ­βαλλε μήνυση κατά παντός υπευ­θύ­νου της Περι­φέ­ρειας για παρά­βαση καθή­κο­ντος. Η κίνηση του αυτή κοι­νο­λο­γή­θηκε σε μέλη του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΡ λέγο­ντας ότι εκτέ­λεσε την σχετική απόφαση του σώματος.

Η εικόνα είναι πλέον σαφής: δεν υπήρχε κανενός είδους κώλυμα. Υπήρχε μόνο προ­τε­ραιό­τητα στη σύγκρουση.

Η ανακοπή του Δήμου Ρόδου: Δικα­στική διγλωσ­σία με σφρα­γίδα

Την ίδια μέρα, ο Δήμος Ρόδου επέδωσε ανακοπή κατά της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου. Αιτία: οι κατα­σχέ­σεις που του επι­βλή­θη­καν ως εγγυητή της δεύ­τε­ρης προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης του έργου.

Στο πολυ­σέ­λιδο κείμενο, ο Δήμος:

• Υιο­θε­τεί πλήρως τα επι­χει­ρή­ματα της ΔΕΥΑΡ, την οποία αλλού παρου­σιά­ζει ως ανε­ξάρ­τητη νομική οντό­τητα και αλλού υπε­ρα­σπί­ζε­ται ως δική του οντό­τητα.

• Απορ­ρί­πτει την εγκυ­ρό­τητα των χρη­μα­τι­κών κατα­λό­γων, με το επι­χεί­ρημα ότι δεν του κοι­νο­ποι­ή­θη­καν πλήρως οι λογα­ρια­σμοί που εστά­λη­σαν στην ΔΕΥΑΡ.

• Καταγ­γέλ­λει την Περι­φέ­ρεια για αυθαι­ρε­σία, λέγο­ντας ότι η είσπραξη οφειλών έγινε χωρίς να έχουν εξα­ντλη­θεί οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Το πιο ενδια­φέ­ρον όμως βρί­σκε­ται στο εξής: ο Δήμος ισχυ­ρί­ζε­ται ότι τα ποσά που ζητά η Περι­φέ­ρεια, δεν τα έχει πλη­ρώ­σει από δικά της ταμεία, αλλά από το Πρό­γραμμα Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων (ΠΔΕ).

Πρό­κει­ται για θέση που η Περι­φέ­ρεια έχει ήδη απο­δο­μή­σει πλήρως, κατα­θέ­το­ντας στοι­χεία πως οι πλη­ρω­μές γίνο­νται από ιδίους πόρους και ο κωδικός στο ΠΔΕ αφορά λογι­στική διεκ­πε­ραί­ωση όχι χρη­μα­το­δό­τηση. Προς τούτο υπήρξε σαφέ­στατη έγγραφη ενη­μέ­ρωση και από το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών!

Με άλλα λόγια: ο Δήμος λέει δημόσια «η Περι­φέ­ρεια δεν πλη­ρώ­νει» και την ίδια στιγμή καταγ­γέλ­λει ότι… η Περι­φέ­ρεια τον χρεώνει για κάτι που (υπο­τί­θε­ται ότι) δεν πλήρωσε!

Τι ακριβώς αμφι­σβη­τεί ο Δήμος; Ανα­λυ­τικά  οι ενστά­σεις

Η ανακοπή του Δήμου βασί­ζε­ται σε πολ­λα­πλά μέτωπα:

Αορι­στία τίτλων και κατα­λο­γι­σμών – Παρότι οι λογα­ρια­σμοί εγκρί­θη­καν από την Επι­τροπή Παρα­κο­λού­θη­σης.

Παρα­βί­αση αρχών χρηστής διοί­κη­σης –Επειδή δεν κοι­νο­ποι­ή­θη­καν στον ίδιο, ως εγγυητή.

Αναρ­μο­διό­τητα της Περι­φέ­ρειας για την είσπραξη – Αν και η ίδια προ­γραμ­μα­τική σύμβαση της ανα­γνω­ρί­ζει αυτό το δικαί­ωμα.

Παρά­νομη κατά­σχεση από τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς – Επι­κα­λού­με­νος το “ακα­τά­σχετο” δημο­σίων οργα­νι­σμών.

Αμφι­σβή­τηση ύψους οφειλής – Υπο­στη­ρί­ζει ότι η Περι­φέ­ρεια του χρεώνει «τιμο­λό­για μεγί­στης δυνα­τό­τη­τας», ενώ ο ανά­δο­χος δηλώνει μικρό­τερα ποσά.

Το ερώτημα, όμως, είναι σαφές: αν ήξεραν τόσα πολλά για τις υπο­χρε­ώ­σεις, γιατί δεν προ­σέ­βα­λαν εγκαί­ρως τις εγκρί­σεις της Επι­τρο­πής;

Το κόστος της ανα­μο­νής

Η ΔΕΥΑΡ χρω­στάει. Η ίδια έχει ασκήσει ανακοπή, έλαβε προ­σω­ρινή ανα­στολή εκτέ­λε­σης, αλλά το χρέος παρα­μέ­νει: 6,38 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ χωρίς προ­σαυ­ξή­σεις.

Ο Δήμος, ως εγγυ­η­τής, είναι υπο­χρε­ω­μέ­νος βάσει της σύμ­βα­σης να καλύψει την απο­πλη­ρωμή. Το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο έχει ήδη εγκρί­νει τη νομι­μό­τητα της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης.

Το πολι­τικό θέατρο και το κοινό που πλη­ρώ­νει

Όλες αυτές οι ενέρ­γειες απο­κα­λύ­πτουν ένα μοτίβο:

-Στις κλει­στές συνα­ντή­σεις (όπως εκείνες Χατζη­μάρ­κου – Κολιάδη), οι τόνοι πέφτουν, οι πλευρές δηλώ­νουν πρό­θυ­μες.

-Στο δημο­τικό συμ­βού­λιο, ο Δήμαρ­χος μετα­τρέ­πε­ται σε πολι­τικό διώκτη της Περι­φέ­ρειας.

-Στα δικα­στή­ρια, ο Δήμος υπε­ρα­σπί­ζε­ται απόλυτα τις θέσεις της ΔΕΥΑΡ.

-Στην κοινή γνώμη, οι πολίτες ακούν: «δεν πλη­ρώ­νουμε επειδή το έργο είναι… ήδη πλη­ρω­μένο».

Η πολι­τική αυτή δεν είναι απλώς απο­στα­θε­ρο­ποι­η­τική. Είναι επι­κίν­δυνη. Δεν θέτει σε κίνδυνο μόνο την υδρο­δό­τηση. Θέτει σε αμφι­σβή­τηση τη δυνα­τό­τητα των θεσμών να λει­τουρ­γή­σουν χωρίς προ­σω­πι­κές σκο­πι­μό­τη­τες.

Ώρα μηδέν: Αν δεν υπάρξει απόφαση, υπάρχει κατα­στροφή

Η επόμενη συνε­δρί­αση της Επι­τρο­πής Παρα­κο­λού­θη­σης θα καθο­ρί­σει αν το έργο θα συνε­χί­σει να λει­τουρ­γεί βάσει συμ­φω­νίας ή θα βυθι­στεί ορι­στικά στα δικα­στικά έγγραφα.

Αν ο Δήμος και η ΔΕΥΑΡ συνε­χί­σουν να συμπε­ρι­φέ­ρο­νται σαν να μην είναι μέρη της ίδιας προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, τότε το φράγμα δεν θα αντέξει από έλλειψη νερού. Θα καταρ­ρεύ­σει από έλλειψη πολι­τι­κής ευθύνης.

Ο θεσμι­κός σου­ρε­α­λι­σμός  της Ρόδου

Το πρό­βλημα δεν είναι μόνο τεχνικό, οικο­νο­μικό ή διοι­κη­τικό. Είναι βαθύ­τατα πολι­τικό. Ο Δήμος και η ΔΕΥΑΡ καταγ­γέλ­λουν με πάθος αυτά που συνυ­πέ­γρα­ψαν. Δηλώ­νουν πρό­θυ­μοι σε δια­λό­γους και προ­ε­τοι­μά­ζουν δικό­γραφα.

Η Περι­φέ­ρεια έχει κάνει το προ­φα­νές: πλήρωσε, επέ­μεινε, κάλεσε σε διάλογο. Η Δημο­τική αρχή, αντι­θέ­τως, προ­τί­μησε τα λόγια για τις κάμερες και τις ανα­κο­πές.

Ο πολίτης της Ρόδου, που πλη­ρώ­νει τέλη, φόρους και τιμο­λό­για, παρα­κο­λου­θεί. Και ίσως τελικά κατα­λή­ξει ότι ο χει­ρό­τε­ρος εχθρός της ανά­πτυ­ξης, δεν είναι η έλλειψη πόρων αλλά η παρα­τε­τα­μένη έλλειψη ειλι­κρί­νειας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 1 σχόλιο

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. Πολίτης

    Ολοταχώς για ιδιωτικοποίηση