Δήλωση του κ. Δ. Γάκη για την εξέδρα των επισήμων και την κατάθεση στεφάνου από την ΧΑ στις χθεσινές εορταστικές εκδηλώσεις

«Το αυγό του φιδιού έσκασε χθες στη Ρόδο».

«Οι χθε­σι­νές εορ­τα­στι­κές εκδη­λώ­σεις της 28ης Οκτω­βρίου στη Ρόδο έφεραν την απόλυτη επα­να­φορά της συντή­ρη­σης, του ανα­χρο­νι­σμού και του φασι­σμού στο δημόσιο χώρο.

Η Δημο­τική και η Περι­φε­ρειακή αρχή επα­νέ­φε­ραν το επι­κοι­νω­νιακό απο­λί­θωμα που ονο­μά­ζε­ται «εξέδρα των επι­σή­μων», λες και είμαστε σε εποχές «ρωμαϊ­κών θριάμ­βων».

Ένα θεσμό, που ο Ροδια­κός λαός με την αντί­σταση του είχε κατα­φέ­ρει να τον ακυ­ρώ­σει πριν από 3 χρόνια.

Η άρνησή μου να ανέβω στην εξέδρα των επι­σή­μων, όπως και αρκετών άλλων συμπο­λι­τών μας που είχαν αυτό το «προ­νό­μιο» και η απόφαση να σταθώ μαζί με τους πολίτες της Ρόδου – στο ίδιο επίπεδο, δεν είναι μόνο μια συμ­βο­λική ενέρ­γεια, αλλά μια συνει­δητή στάση απέ­να­ντι στο μεγάλο μήνυμα της επο­ποι­ΐας του 1940.

Η οφει­λό­μενη τιμή και ο σεβα­σμός δεν είναι στους παρό­ντες, αλλά στα ιστο­ρικά γεγο­νότα και στους πρω­τα­γω­νι­στές τους: Τον λαό, ανάμεσα στον οποίο θα πρέπει να βρί­σκο­νται οι αρχές της πόλης και οι κάθε λογής επί­ση­μοι.

Ελπί­ζουμε να είναι η τελευ­ταία φορά εμφά­νι­σης τέτοιων εικόνων που αμαυ­ρώ­νουν το δημο­κρα­τικό αίσθημα του Ροδια­κού λαού.

Νωρί­τερα η Περι­φε­ρειακή και η Δημο­τική αρχή με τους χει­ρι­σμούς τους είχαν κατα­φέ­ρει να επα­να­φέ­ρουν την εγκλη­μα­τική – φασι­στική οργά­νωση της ΧΑ στον δημόσιο χώρο σαν ισότιμο συν­δια­λε­γό­μενο συνο­μι­λητή.

Επέ­τρεψε στον εκπρό­σωπο της να κατα­θέ­σει στεφάνι στο βωμό των πεσό­ντων θυμάτων του ναζι­σμού.

Το είδαμε και αυτό. Ο εκπρό­σω­πος του φασι­στι­κού και ναζι­στι­κού κόμ­μα­τος … να τιμάει!!! τις θυσίες των θυμάτων του ναζι­στι­κού καθε­στώ­τος.

Δεν ξεχνάμε. Η τερά­στια ανθρω­πι­στική κατα­στροφή και η ανεί­πωτη βαρ­βα­ρό­τητα της ναζι­στι­κής κατοχής είναι η ιστο­ρική μας κλη­ρο­νο­μιά και πρέπει να προ­στα­τευ­τεί. Δεν μπο­ρούμε να δικαιο­λο­γή­σουμε τον φορ­μα­λι­σμό της περι­φε­ρεια­κής αρχής, ούτε να απο­δε­χθούμε τον υπο­βι­βα­σμό της επε­τείου με τη συμ­με­τοχή ακρο­δε­ξιών και εθνι­κι­στι­κών μορ­φω­μά­των στις εκδη­λώ­σεις σαν να μην συμ­βαί­νει τίποτα. Δεν συμ­με­ρι­ζό­μα­στε την υπο­κρι­σία του «τυπικού», δεν μπο­ρούμε να αφή­σουμε ανα­πά­ντη­τες τις επα­νεμ­φα­νί­σεις νεο­να­ζι­στι­κών μορ­φω­μά­των.

Καλούμε με αυτή τη δια­μαρ­τυ­ρία μας, την περι­φε­ρειακή και τη δημο­τική αρχή να μην κρύ­βο­νται πίσω από τις δια­δι­κα­σίες του πρω­το­κόλ­λου. Να πάρουν, όπως κάνει σύσσωμη η κοι­νω­νία, θέση αντί­στα­σης στις επι­θε­τι­κές τάσεις του σημε­ρι­νού εθνι­κι­σμού.

Αλήθεια πως ένοιω­σαν όσοι παρέ­μει­ναν στη θέση τους και δεν απο­χώ­ρη­σαν, παρα­κο­λου­θώ­ντας την επίσημη επα­νεμ­φά­νιση των ναζι­στι­κών υπο­λειμ­μά­των;

Ένοιω­σαν εθνική υπε­ρη­φά­νεια ή προ­σω­πική ΝΤΡΟΠΗ;»