Ο Δικηγορικός Σύλλογος Ρόδου υπερασπίζεται τη Δικαιοσύνη χωρίς παρεμβάσεις

Σαφές μή­νυ­μα υπέρ της θε­σμι­κής ανε­ξαρ­τη­σί­ας – Με αυ­στη­ρό τόνο, ο Σύλ­λο­γος κα­τα­δι­κά­ζει κάθε εξω­θε­σμι­κή πίεση στους δι­κα­στι­κούς λει­τουρ­γούς και υπεν­θυ­μί­ζει τα συ­νταγ­μα­τι­κά όρια ελέγ­χου

Σε μια πε­ρί­ο­δο όπου η Δι­καιο­σύ­νη δέ­χε­ται έντο­νο δη­μό­σιο λόγο και πιέ­σεις που αγ­γί­ζουν τα όρια της πα­ρέμ­βα­σης, ο Δι­κη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου παίρ­νει ξε­κά­θα­ρη θέση υπέρ της ανε­ξαρ­τη­σί­ας των δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών. Με ανα­κοί­νω­ση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου, στη­ρί­ζει το δι­καί­ω­μα των δι­κα­στών και ει­σαγ­γε­λέ­ων να εκ­φέ­ρουν ελεύ­θε­ρα τη νο­μι­κή τους κρίση, απορ­ρί­πτο­ντας κάθε προ­σπά­θεια επη­ρε­α­σμού ή στο­χο­ποί­η­σής τους.

Στην ανα­κοί­νω­ση το­νί­ζε­ται πως η λει­τουρ­γι­κή και προ­σω­πι­κή ανε­ξαρ­τη­σία των δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών κα­το­χυ­ρώ­νε­ται ρητά από το άρθρο 87 του Συ­ντάγ­μα­τος. Όπως επι­ση­μαί­νει ο Σύλ­λο­γος, οι κρί­σεις των δι­κα­στών για τα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά και τα απο­δει­κτι­κά στοι­χεία, ακόμη και αν θε­ω­ρη­θούν εσφαλ­μέ­νες, δεν συ­νι­στούν πει­θαρ­χι­κά πα­ρα­πτώ­μα­τα, σύμ­φω­να με το άρθρο 109 παρ. 4 του Κώ­δι­κα Ορ­γα­νι­σμού Δι­κα­στη­ρί­ων και Κα­τά­στα­σης Δι­κα­στι­κών Λει­τουρ­γών.

Ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά γί­νε­ται στη μυ­στι­κό­τη­τα της ανα­κρι­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας, η οποία, όπως υπο­γραμ­μί­ζε­ται, προ­στα­τεύ­ε­ται ρητά από τον νόμο. Κατά τη διάρ­κεια αυτής, δεν επι­τρέ­πε­ται ενη­μέ­ρω­ση ή πα­ρέμ­βα­ση τρί­των, είτε πρό­κει­ται για πο­λι­τι­κά πρό­σω­πα είτε για εκ­προ­σώ­πους φο­ρέ­ων. Οποια­δή­πο­τε τέ­τοια ενέρ­γεια συ­νι­στά πα­ρα­βί­α­ση της λει­τουρ­γι­κής ανε­ξαρ­τη­σί­ας των δι­κα­στι­κών αρχών, δια­βρώ­νει το κύρος της Δι­καιο­σύ­νης και πλήτ­τει την εμπι­στο­σύ­νη των πο­λι­τών στους θε­σμούς.

Ο Δι­κη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου παίρ­νει σαφή θέση κατά του “νο­μι­κού λαϊ­κι­σμού” και της χει­ρα­γώ­γη­σης της Δι­καιο­σύ­νης με όρους επι­κοι­νω­νια­κούς ή πο­λι­τι­κούς. Δη­λώ­νει ότι επι­θυ­μεί δι­κα­στι­κούς λει­τουρ­γούς που τολ­μούν να ασκούν τα κα­θή­κο­ντά τους με βάση τη συ­νεί­δη­ση και τον νόμο, και όχι φο­βι­σμέ­νους που λο­γο­δο­τούν σε εξω­θε­σμι­κά “λαϊκά δι­κα­στή­ρια”. Πα­ράλ­λη­λα, ανα­γνω­ρί­ζει πως οι δι­κα­στές δεν είναι ανέ­λεγ­κτοι, το­νί­ζει όμως ότι ο έλεγ­χός τους πρέ­πει να ασκεί­ται μόνο μέσω των θε­σμι­κά αρ­μό­διων ορ­γά­νων.

Η ανα­κοί­νω­ση φέρει τις υπο­γρα­φές του Προ­έ­δρου του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, Βα­σι­λεί­ου Πε­ρί­δη, και της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τέ­ως, Αν­θού­λας Κα­ρα­ο­λά­νη.

Ανα­λυ­τι­κά η ανα­κοί­νω­ση

Η λει­τουρ­γι­κή και προ­σω­πι­κή ανε­ξαρ­τη­σία των δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών κατά την άσκη­ση των κα­θη­κό­ντων τους κα­το­χυ­ρώ­νε­ται από το άρθρο 87 του Συ­ντάγ­μα­τος και οι κρί­σεις που αυτοί εκ­φέ­ρουν για την εκτί­μη­ση γε­γο­νό­των ή την αξιο­λό­γη­ση των απο­δει­κτι­κών στοι­χεί­ων είτε είναι ορθές, είτε είναι εσφαλ­μέ­νες δεν απο­τε­λούν πει­θαρ­χι­κά πα­ρα­πτώ­μα­τα σύμ­φω­να με το άρθρο 109 παρ. 4 του ΚΟΔΚ.

Η Δι­καιο­σύ­νη απο­τε­λεί τον πυ­λώ­να της Δη­μο­κρα­τί­ας και το κύρος της δια­φυ­λάσ­σε­ται με την αυ­στη­ρή τή­ρη­ση των δι­κο­νο­μι­κών και ου­σια­στι­κών κα­νό­νων του δι­καί­ου.

Οι δι­κα­στι­κοί λει­τουρ­γοί που χει­ρί­ζο­νται τις υπο­θέ­σεις είναι οι μόνοι που έχουν πρό­σβα­ση στη δι­κο­γρα­φία, γνω­ρί­ζουν το απο­δει­κτι­κό υλικό και μπο­ρούν να το αξιο­λο­γή­σουν ορ­θό­τε­ρα σύμ­φω­να με τον νόμο. Ει­δι­κό­τε­ρα η ανα­κρι­τι­κή δια­δι­κα­σία είναι μυ­στι­κή και κατά τη διε­νέρ­γεια της απα­γο­ρεύ­ε­ται η ενη­μέ­ρω­ση ή πα­ρέμ­βα­ση τρί­των προ­σώ­πων ή εκ­προ­σώ­πων φο­ρέ­ων αι­ρε­τών ή μη. Οποιο­δή­πο­τε μορφή πα­ρέμ­βα­σης απο­τε­λεί προ­σβο­λή της λει­τουρ­γι­κής ανε­ξαρ­τη­σί­ας των δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών, υπο­νο­μεύ­ει  το κύρος της Δι­καιο­σύ­νης, κλο­νί­ζει την εμπι­στο­σύ­νη των πο­λι­τών και του νο­μι­κού κό­σμου στη Δι­καιο­σύ­νη και ανα­τρέ­πει κα­τα­κτή­σεις του νο­μι­κού μας πο­λι­τι­σμού.

Θέ­λου­με ανε­ξάρ­τη­τη Δι­καιο­σύ­νη με Δι­κα­στές και Ει­σαγ­γε­λείς, οι οποί­οι θα τολ­μούν να εκ­φέ­ρουν την κρίση τους και όχι φο­βι­σμέ­νους, που θα κα­θο­δη­γού­νται ανά­λο­γα με τις επι­κοι­νω­νια­κές ανά­γκες, τα λαϊκά δι­κα­στή­ρια  και τον νο­μι­κό λαϊ­κι­σμό. Αναμ­φί­βο­λα δεν είναι ανέ­λεγ­κτοι οι Δι­κα­στές, αλλά πρέ­πει να ελέγ­χο­νται όπως επι­βάλ­λει το Σύ­νταγ­μα και οι νόμοι του κρά­τους και όχι με πα­ρεμ­βά­σεις αναρ­μο­δί­ων ορ­γά­νων διά­φο­ρων φο­ρέ­ων.

Στη­ρί­ξα­με, στη­ρί­ζου­με και θα συ­νε­χί­σου­με να στη­ρί­ζου­με την ανε­ξαρ­τη­σία της Δι­καιο­σύ­νης και κα­τα­δι­κά­ζου­με οποια­δή­πο­τε ανε­πί­τρε­πτη μορφή πα­ρέμ­βα­σης στο έργο της, από όπου και από όποιον προ­έρ­χε­ται.

Ρόδος 10 Ιου­λί­ου 2025

Για το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου  Ρόδου

Ο Πρό­ε­δρος                                                Η Γ. Γραμ­μα­τέ­ας

Βα­σί­λειος Πε­ρί­δης                                           Αν­θού­λα Κα­ρα­ο­λά­νη