Λειψυδρία: Επτά άξονες για καλύτερη διαχείριση του νερού

Η κλι­μα­τική κρίση, η παρα­τε­τα­μένη ανομ­βρία και οι αυξα­νό­με­νες ανάγκες σε νερό, τόσο για ύδρευση όσο και για άρδευση, φέρνουν στην επι­φά­νεια το διαρκώς οξυ­νό­μενο πρό­βλημα της δια­χεί­ρι­σης των υδα­τι­κών πόρων στην Ελλάδα. Οι προει­δο­ποι­ή­σεις των ειδικών συγκλί­νουν: η χώρα εισέρ­χε­ται σε μια περίοδο κρί­σι­μων απο­φά­σεων, όπου η επάρ­κεια δεν μπορεί πλέον να θεω­ρεί­ται δεδο­μένη, αλλά προϊόν στο­χευ­μέ­νου σχε­δια­σμού. Στο Ετήσιο Συνέ­δριο της Ελλη­νι­κής Αρχής Γεω­λο­γι­κών και Μεταλ­λευ­τι­κών Ερευνών (ΕΑΓΜΕ) με τίτλο «Ερευ­νώ­ντας τον εθνικό μας υπόγειο πλούτο», οι παρεμ­βά­σεις των ομι­λη­τών –εκπρο­σώ­πων δημό­σιων φορέων, γεω­τε­χνι­κών επι­στη­μό­νων και επι­χει­ρή­σεων– ανέ­δει­ξαν τη μεγάλη εικόνα: από την ενερ­γο­ποί­ηση γεω­τρή­σεων και τα μεγάλα έργα εμπλου­τι­σμού ταμιευ­τή­ρων, έως την ανα­κύ­κλωση νερού, την κυκλική οικο­νο­μία και την ψηφιο­ποί­ηση της αδειο­δό­τη­σης, η χώρα καλεί­ται να εφαρ­μό­σει στην πράξη επτά κρί­σι­μους άξονες πολι­τι­κής. Η δια­χεί­ριση των απο­θε­μά­των νερού απαιτεί πλέον θεσμική ευε­λι­ξία, επεν­δυ­τική ταχύ­τητα και τεχνική προ­σαρ­μο­στι­κό­τητα σε τοπικό επίπεδο – με όρους βιω­σι­μό­τη­τας και ενερ­γεια­κής συνέρ­γειας.

Η Κατε­ρίνα Δημη­τρού, Προϊ­στα­μένη Νέων Δρα­στη­ριο­τή­των στη Διεύ­θυνση Στρα­τη­γι­κής και Και­νο­το­μίας της ΕΥΔΑΠ, παρου­σί­ασε ένα σύνολο δράσεων που απο­τυ­πώ­νει τη στροφή της Εται­ρείας προς την κυκλική οικο­νο­μία και τη βιώσιμη δια­χεί­ριση του νερού, με λύσεις που συν­δυά­ζουν τεχνο­λο­γία, πολε­ο­δο­μική οργά­νωση και ιστο­ρική μνήμη. Στο επί­κε­ντρο βρί­σκε­ται η επα­να­δρα­στη­ριο­ποί­ηση του Αδριά­νειου Υδρα­γω­γείου – του εμβλη­μα­τι­κού αρχαίου έργου που δια­τρέ­χει οκτώ δήμους της Αττικής, από το Ολυ­μπιακό Χωριό και την Κηφισιά έως το Κολω­νάκι. Ήδη εντός Ιουλίου προ­γραμ­μα­τί­ζε­ται να ξεκι­νή­σει η παροχή ανα­κυ­κλω­μέ­νου νερού στον Δήμο Χαλαν­δρίου, με σκοπό την άρδευση δημό­σιων πρά­σι­νων χώρων. Στα­διακά, το εγχεί­ρημα θα επε­κτα­θεί και σε άλλους δήμους, με την προ­ο­πτική το νερό του υδρα­γω­γείου να δια­τί­θε­ται και σε κήπους πολιτών, στο πλαίσιο μιας ολο­κλη­ρω­μέ­νης χωρικής παρέμ­βα­σης υπό την αιγίδα της Περι­φέ­ρειας Αττικής.

Συμπλη­ρω­μα­τικά προς την αξιο­ποί­ηση του Αδριά­νειου, η ΕΥΔΑΠ προωθεί την εγκα­τά­σταση κινητών μονάδων καθα­ρι­σμού λυμάτων (fuer mining) για την τοπική επα­να­χρη­σι­μο­ποί­ηση νερού σε αστικό περι­βάλ­λον. Οι μονάδες αυτές αντλούν λύματα από το απο­χε­τευ­τικό δίκτυο, τα καθα­ρί­ζουν σε επι­τό­πιες συμπα­γείς εγκα­τα­στά­σεις και επα­να­διο­χε­τεύ­ουν το καθαρό νερό τοπικά, για άρδευση πάρκων και αστικών πρά­σι­νων ζωνών. Μία τέτοια μονάδα έχει ήδη εγκα­τα­στα­θεί στο φυτώριο του Δήμου Αθη­ναίων, ενώ άλλες δύο προ­γραμ­μα­τί­ζο­νται στον Δήμο Μαρ­κο­πού­λου και στα πάρκα Ιλισίων και Κλω­να­ρίδη. Στόχος είναι η εξοι­κο­νό­μηση υδα­τι­κών πόρων και η στα­διακή αυτο­νό­μηση των δήμων ως προς τη χρήση νερού για καθα­ρι­σμό και άρδευση, ενι­σχύ­ο­ντας την ανθε­κτι­κό­τητα των πόλεων στην πίεση της λει­ψυ­δρίας.

Η κα Δημη­τρού ανα­φέρ­θηκε επίσης στον συνο­λικό σχε­δια­σμό του οργα­νι­σμού για την ενί­σχυση της υδρο­δο­τι­κής ασφά­λειας της Αττικής. Βασική παρά­με­τρος του σχεδίου είναι η ενερ­γο­ποί­ηση γεω­τρή­σεων που βρί­σκο­νται σε κατά­σταση εφε­δρείας και η ένταξή τους στον συνο­λικό υδρο­δο­τικό σχε­δια­σμό. Ιδιαί­τερη έμφαση δίνεται σε γεω­τρή­σεις της Στερεάς Ελλάδας. Ταυ­τό­χρονα, η ΕΥΔΑΠ ωρι­μά­ζει ένα από τα μεγα­λύ­τερα υδρο­δο­τικά έργα των τελευ­ταίων δεκα­ε­τιών: την ενί­σχυση του ταμιευ­τήρα του Εύηνου μέσω της μετα­φο­ράς υδάτων από τον Κρι­κε­λο­πό­ταμο και τον Καρ­πε­νη­σιώτη. Πρό­κει­ται για έργα με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 365 εκατ. ευρώ, τα οποία θα υλο­ποι­η­θούν σε πρώτη φάση και θα επι­τρέ­ψουν την άμεση ενί­σχυση του εξω­τε­ρι­κού υδρο­δο­τι­κού συστή­μα­τος. Σε δεύτερη φάση, προ­γραμ­μα­τί­ζε­ται η αξιο­ποί­ηση της λίμνης των Κρε­μα­στών – της μεγα­λύ­τε­ρης τεχνη­τής λίμνης της χώρας – για τη μετα­φορά νερού προς την Αττική, μέσω ενός έργου ύψους 170 εκατ. ευρώ.

Από την πλευρά της ΕΑΓΜΕ, ο Βασί­λειος Ζόραπας, Προϊ­στά­με­νος του Τμή­μα­τος Υδρο­γε­ω­λο­γίας και Υδρο­λο­γίας, περιέ­γραψε με λεπτο­μέ­ρεια τις πιέσεις που δέχο­νται οι υπό­γειοι υδρο­φο­ρείς. Όπως εξήγησε, η Αρχή συμ­με­τέ­χει στο εθνικό δίκτυο παρα­κο­λού­θη­σης υπό­γειων νερών, παρα­τη­ρώ­ντας τόσο ποιο­τικά όσο και ποσο­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά. Οι πιο σοβαρές ενδεί­ξεις ανη­συ­χίας εντο­πί­ζο­νται στη Νότια και Ανα­το­λική Ελλάδα – Κρήτη, Πελο­πόν­νη­σος, Κυκλά­δες, Ανα­το­λική Αττική– όπου οι βρο­χο­πτώ­σεις έχουν μειωθεί κατά 20% τα τελευ­ταία πέντε υδρο­λο­γικά έτη. Στο ίδιο διά­στημα, χάθηκε το ισο­δύ­ναμο ενός ολό­κλη­ρου έτους από την υδρο­λο­γική ανα­πλή­ρωση. Στους ταμιευ­τή­ρες του Μόρνου και του Ευήνου, η απορ­ρό­φηση των βρο­χο­πτώ­σεων φέτος ανέρ­χε­ται μόλις στο 20% των ετήσιων αναγκών. Στα νησιά του Ιονίου, η γεω­λο­γία καθιστά δύσκολη την απο­θή­κευση υδάτων, ενώ η συγκυ­ρία των χαμηλών βρο­χο­πτώ­σεων και χιο­νο­πτώ­σεων οδηγεί σε ασφυ­κτι­κές πιέσεις. Από την εξίσωση φυσικά δεν βγαίνει και η κακή δια­χεί­ριση των υδα­τι­κών πόρων σε συγκε­ρα­σμό με τις απαρ­χαιω­μέ­νες υπο­δο­μές.

Πηγή: powergame.gr