Γ. Χατζής στο Ευρωκοινοβούλιο: «Ώρα μηδέν» για υποδομές, φορολογία και βραχυχρόνιες μισθώσεις στα Ελληνικά νησιά

Σημα­ντική η τοπο­θέ­τηση  του Προ­έ­δρου  της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ξενο­δό­χων κ. Γιάννη Χατζή στην εκδή­λωση που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο στις Βρυ­ξέλ­λες (02.07.2025), αφιε­ρω­μένη στη δια­σύν­δεση και βιώσιμη ανά­πτυξη των ευρω­παϊ­κών νησιών.

Η εκδή­λωση διορ­γα­νώ­θηκε με πρω­το­βου­λία του Ευρω­βου­λευτή και πρώην Προ­έ­δρου ΝΔ κ. Βαγγέλη Μεϊ­μα­ράκη, στο πλαίσιο της Αντι­προ­ε­δρίας του στη Δια­κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα για τις Θάλασ­σες, τα Νησιά και τις Παρά­κτιες Περιο­χές (SEARICA).

Ο κ. Χατζής τόνισε τα εξής:

Αξιό­τιμα Μέλη του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου, Εκλε­κτοί προ­σκε­κλη­μέ­νοι,

Σας ευχα­ρι­στώ θερμά για την ευκαι­ρία να απευ­θυνθώ σε εσάς σήμερα, σε ένα θέμα που είναι θεμε­λιώ­δες για το κοινό μας μέλλον. Μιλώ σε εσάς όχι μόνο ως εκπρό­σω­πος του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού τομέα, αλλά – και κυρίως – ως άνθρω­πος που ζει μόνιμα σε νησί και γνω­ρί­ζει την νησιω­τική ζωή εκ των έσω.

Ας ξεκι­νήσω από το αυτο­νό­ητο: Η ζωή στα νησιά δεν είναι εύκολη. Η πρό­σβαση σε υγειο­νο­μική περί­θαλψη, εκπαί­δευση και βασικές υπο­δο­μές είναι εύθραυ­στη με τρόπους που παρα­μέ­νουν αόρατοι για τους περισ­σό­τε­ρους. Και παρ’ όλα αυτά, το κόστος ζωής είναι υψηλό: το ίδιο λίτρο γάλα, η ίδια κιλο­βα­τώρα ρεύ­μα­τος, η ίδια σακούλα τσι­μέ­ντου κοστί­ζουν πολύ περισ­σό­τερο απ’ ό,τι στην ηπει­ρω­τική χώρα. Παρά τις δυσκο­λίες, τα νησιά μας επι­τε­λούν λει­τουρ­γίες απο­λύ­τως κρί­σι­μες για το κοινό ευρω­παϊκό συμ­φέ­ρον. Απο­τε­λούν πύλες για τις δια­συ­νο­ρια­κές ροές, κόμβους επο­χι­κής εργα­σίας, κρίσιμα σημεία για τη ροή ενέρ­γειας και τη θαλάσ­σια μετα­φορά. Και η ικα­νό­τητά τους να αντε­πε­ξέλ­θουν σε αυτές τις λει­τουρ­γίες – παρά τις πιέσεις όπως η ακα­νό­νι­στη μετα­νά­στευση και οι κλι­μα­τι­κές δια­τα­ρα­χές – απει­λεί­ται σήμερα.

Στη χώρα μου, ο του­ρι­σμός αντι­στοι­χεί σχεδόν στο ένα τρίτο του έμμεσου ΑΕΠ, και περίπου δύο τρίτα αυτής της αξίας παρά­γο­νται στα νησιά. Ο του­ρι­σμός, επο­μέ­νως, είναι για εμάς η δια­το­με­ακή μηχανή που στη­ρί­ζει δρα­στη­ριό­τη­τες στον κατα­σκευα­στικό κλάδο, στη γεωργία, στην ενέρ­γεια και στη ναυ­τι­λία. Ωστόσο, σε περιο­χές με περιο­ρι­σμέ­νες υπο­δο­μές και πεπε­ρα­σμένη προ­σφορά κατοι­κίας, η ανε­ξέ­λεγ­κτη του­ρι­στική ανά­πτυξη γεννά μια νέα σειρά προ­κλή­σεων. Αυτό που ξεκί­νησε ως πολύ­τιμο εισό­δημα για ένα τοπικό νοι­κο­κυ­ριό, εξε­λί­χθηκε σε ένα μοντέλο ανά­πτυ­ξης που εκτο­πί­ζει κατοί­κους και αφήνει πίσω του κατα­κερ­μα­τι­σμέ­νες κοι­νό­τη­τες. Θα μπο­ρούσα να μοι­ρα­στώ πολλές ιστο­ρίες για τις σοβαρές επι­πτώ­σεις αυτής της κατά­στα­σης – αλλά για να σεβαστώ τον χρόνο σας, θα περάσω απευ­θείας στο πολι­τικό δια ταύτα.

Ζώντας την πραγ­μα­τι­κό­τητα των νησιών καθ’ όλη τη διάρ­κεια του χρόνου, δια­πι­στώνω καθη­με­ρινά την επεί­γουσα ανάγκη για στήριξη των τοπικών υπο­δο­μών, για δια­σφά­λιση επαρ­κούς συν­δε­σι­μό­τη­τας, για προ­σαρ­μογή των φορο­λο­γι­κών επι­βα­ρύν­σεων (όπως ο ΦΠΑ), και για άμεση αντι­με­τώ­πιση της ανε­ξέ­λεγ­κτης εξά­πλω­σης των βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων που επι­βα­ρύ­νουν τις δημό­σιες υπη­ρε­σίες, στρε­βλώ­νουν την αγορά κατοι­κίας και καλ­λιερ­γούν ένα κλίμα απο­στρο­φής απέ­να­ντι στον του­ρι­σμό. Σας καλώ, λοιπόν, να εστιά­σετε σε στο­χευ­μέ­νες πολι­τι­κές που θα επι­τρέ­ψουν στις υφι­στά­με­νες επι­χει­ρή­σεις να επα­νε­πεν­δύ­σουν και να επα­να­προσ­διο­ρί­σουν τη θέση τους ως παρα­γω­γοί υψηλής προ­στι­θέ­με­νης αξίας, δια­σφα­λί­ζο­ντας τελικά ένα βιώσιμο μέλλον για τους κατοί­κους και τους επι­σκέ­πτες των νησιών μας.

Κυρίες και κύριοι, η Ελλάδα έχει πάνω από 227 κατοι­κη­μένα νησιά, στα οποία ζει περίπου το 15% του πλη­θυ­σμού της. Πολλά από αυτά βρί­σκο­νται πάνω στα θαλάσ­σια σύνορα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης με τρίτες χώρες. Αν η Ευρώπη θέλει να είναι σοβαρή ως προς την κοι­νω­νική της συνοχή, πρέπει να είναι σοβαρή και ως προς τα νησιά της. Χωρίς στο­χευ­μέ­νες επεν­δύ­σεις, επαρκή συν­δε­σι­μό­τητα και μακρο­χρό­νιο σχε­δια­σμό υπο­δο­μών, πολλά από αυτά τα μέρη δεν θα μπο­ρέ­σουν ποτέ να επι­τε­λέ­σουν τον ρόλο τους.

Επι­τρέψτε μου να είμαι ξεκά­θα­ρος: Το στρα­τη­γικό βάθος της ίδιας της Ευρώπης εξαρ­τά­ται από το μέλλον των νησιών της. Δεν πρό­κει­ται για περι­θω­ριακά εδάφη, αλλά για τα ζωντανά σύνορα της Ένωσής μας. Όταν επεν­δύ­σεις σε υπο­δο­μές παρα­κάμ­πτουν αυτά τα μέρη – είτε λόγω τεχνι­κών δυσκο­λιών είτε λόγω έλλει­ψης “επεν­δυ­τι­κής όρεξης” – δεν χάνουμε απλώς οικο­νο­μι­κές ευκαι­ρίες. Χάνουμε ανθρώ­πους. Χάνουμε επιρροή. Και τελικά, υπο­νο­μεύ­ουμε την ικα­νό­τητά μας να δια­τη­ρή­σουμε τη ζωή εκεί όπου είναι στρα­τη­γικά περισ­σό­τερο ανα­γκαία.

Γι’ αυτό είμαι εδώ: για να προ­ω­θήσω έναν διάλογο πολι­τι­κών που κατα­νο­ούν ότι αυτό που δια­κυ­βεύ­ε­ται δεν είναι απλώς η δια­τή­ρηση ενός τρόπου ζωής. Είναι η ίδια μας η ευρω­παϊκή ταυ­τό­τητα. Γιατί είναι στα νησιά που δοκι­μά­ζο­νται πιο σκληρά οι αξίες μας – η αλλη­λεγ­γύη, η ανθε­κτι­κό­τητα και η συνοχή.

Είμαι επίσης εδώ για να μετα­φέρω το συναί­σθημα των ανθρώ­πων της νησιω­τι­κής Ευρώπης: Εμείς θα μεί­νουμε σ’ αυτά τα μέρη. Θα στη­ρί­ξουμε τα σχολεία, τους ηλι­κιω­μέ­νους, τις τοπικές μας κοι­νό­τη­τες. Θα αντι­με­τω­πί­σουμε τις αντι­ξο­ό­τη­τες. Θα επεν­δύ­σουμε σε καλύ­τε­ρες θέσεις εργα­σίας, γιατί είμαστε περή­φα­νοι που είμαστε οι πρε­σβευ­τές της ευρω­παϊ­κής ταυ­τό­τη­τας στις πιο απο­μα­κρυ­σμέ­νες γωνιές της Ένωσής μας.

Αξιό­τιμα μέλη της ευρω­παϊ­κής μας κοι­νό­τη­τας, έχετε απο­δεί­ξει ξανά και ξανά τη δέσμευσή σας στις αξίες που υπερ­βαί­νουν σύνορα και γενιές. Σας καλώ, λοιπόν, να τιμή­σετε ξανά αυτή την παρα­κα­τα­θήκη. Να δείξετε ότι όχι μόνο οι αξίες σας έχουν σημασία, αλλά και ότι τα νησιά μας έχουν σημασία για την Ευρώπη.