Της πατρίδας μου η σημαία- Η ελληνική σημαία τιμάται σήμερα 27/10 – Η ιστορία της, οι συμβολισμοί

Η ελλη­νική σημαία γιορ­τά­ζει και τιμάται στις 27 Οκτω­βρίου, παρα­μονή της επε­τείου του «Όχι». Η ταλαί­πωρη ελλη­νική σημαία είδε και έπαθε μέχρι να κατα­λή­ξει στη σημε­ρινή της μορφή.

Η εθνική σημαία της Ελλάδας περιέ­χει εννέα ισο­πα­χείς, ορι­ζό­ντιες και εναλ­λασ­σό­με­νες λευκές και κυανές παράλ­λη­λες λωρίδες. Μέσα σε ένα κυανό τετρά­γωνο στο πάνω προ­ΐ­στιο μέρος, υπάρχει ένας λευκός σταυρός. Οι εννέα λωρίδες αντι­στοι­χούν στις συλ­λα­βές της ιστο­ρι­κής φράσης “Ελευ­θε­ρία ή Θάνατος”. Ο σταυρός συμ­βο­λί­ζει τους τέσ­σε­ρις ορί­ζο­ντες, (κατά άλλους, είναι πανάρ­χαιο σύμβολο του δυισμού και συμ­βο­λί­ζει τα τέσσερα στοι­χεία της φύσης).

Το 1822, μόλις ένα έτος από την δια­κή­ρυξη της ανε­ξαρ­τη­σίας και το ξεκί­νημα του αγώνα των Ελλήνων, λαμ­βά­νει χώρα η Α´ Εθνική Συνέ­λευση στην Επί­δαυρο. Το “Προ­σω­ρι­νόν Πολί­τευμα της Ελλάδος” που προ­έ­κυψε από αυτή την συνέ­λευση, είναι ουσια­στικά το πρώτο ελλη­νικό σύνταγμα.

Στις παρα­γρά­φους ρδ’ και ρε’ υπάρχει η πρώτη απόφαση για τη μορφή της ελλη­νι­κής σημαίας. Το Πολί­τευμα καθιέ­ρωσε τα χρώματα γαλάζιο και λευκό και ανέθεσε στο Εκτε­λε­στικό Σώμα να προσ­διο­ρί­σει τη μορφή της.

Σύμφωνα με μια θεωρία θέλησαν να απο­φύ­γουν το κόκκινο και το πράσινο, χρώματα δηλαδή που συν­δέ­ο­νταν με την ισλα­μική Οθω­μα­νική Αυτο­κρα­το­ρία. Σύμφωνα με άλλη θεωρία, τη σωστό­τερη, η επιλογή των χρω­μά­των έγιναν για να συμ­βο­λί­ζει το γαλάζιο της θάλασ­σας του Αιγαίου και το λευκό των κυμάτων.

Στις 15 Μαρτίου 1822 εκδό­θηκε η απόφαση 540 του εκτε­λε­στι­κού, υπο­γε­γραμ­μένη από τον Αλέ­ξαν­δρο Μαυ­ρο­κορ­δάτο, πρόεδρο του. Το διά­ταγμα όριζε για τις σημαίες ότι:

α) των μεν κατά γην δυνά­μεων η σημαία, σχή­μα­τος τετρα­γώ­νου, θα είχεν εμβαδόν κυανούν, το οποίο θα διη­ρείτο εις τέσσαρα ίσα τμήματα από άκρων έως άκρων του εμβαδού

β) η δε κατά θάλασ­σαν σημαία θα ήτο διττή’ μία διά τα πολε­μικά και άλλη διά τα εμπο­ρικά πλοία. Και της μεν διά τα πολε­μικά πλοία το εμβαδόν θα διη­ρείτο ες εννέα ορι­ζό­ντια παραλ­λη­λό­γραμμα, παρα­μει­βο­μέ­νων εις αυτά των χρω­μά­των λευκού και κυανού’ εις την άνω δε προς τα έσω γωνίαν τούτου του εμβαδού εσχη­μα­τί­ζετο τετρά­γω­νον κυα­νό­χρουν, διη­ρη­μέ­νον εν τω μέσω δι’ ενός σταυρού λευ­κο­χρόου. Της δε διά τα εμπο­ρικά πλοία διω­ρι­σμέ­νης το εμβαδό θα ήτο κυανούν’ εις την άνω προς τα έσω γωνίαν τούτου του εμβαδού εσχη­μα­τί­ζετο ωσαύτως τετρά­γω­νον λευ­κό­χρουν και διη­ρη­μέ­νον εν τω μέσω δι’ ενός σταυρού κυα­νο­χρόου.

Επί Όθωνα προ­στέ­θη­καν στη σημαία του στρατού ξηράς και του πολε­μι­κού ναυ­τι­κού τα βασι­λικά παρά­σημα. Η εμπο­ρική σημαία ορί­στηκε να είναι σαν την σημαία του πολε­μι­κού ναυ­τι­κού, χωρίς τα παρά­σημα.

Το 1862 με την κατά­λυση της βασι­λείας του Όθωνα, αφαι­ρέ­θη­καν απ’ τις σημαίες τα βασι­λικά παρά­σημα. Επί Γεωρ­γίου Α΄ προ­στέ­θηκε στις σημαίες στρατού και πολε­μι­κού ναυ­τι­κού το βασι­λικό στέμμα.

Το 1864, ορί­στηκε η σημαία του πεζικού να φέρει στο κέντρο της εικόνα του Αγίου Γεωρ­γίου, προ­στάτη του πεζικού. Στις 25 Μαρτίου 1924 τα Υπουρ­γεία Στρα­τιω­τι­κών και Ναυ­τι­κών αφαί­ρε­σαν τα στέμ­ματα από τις σημαίες, εκτε­λώ­ντας το ψήφισμα της Δ΄ Συντα­κτι­κής Εθνο­συ­νέ­λευ­σης στην Αθήνα «Περί ανα­κη­ρύ­ξεως τής Δημο­κρα­τίας».

Στις 10 Οκτω­βρίου του 1935 επα­να­φέρ­θη­καν τα στέμ­ματα στις σημαίες με το ψήφισμα της Ε΄ Εθνικής Συνέ­λευ­σης στην Αθήνα «Περί καταρ­γή­σεως τής αβα­σι­λεύ­του Δημο­κρα­τίας».

Το 1967, η Χούντα των Συνταγ­μα­ταρ­χών αφαί­ρεσε το στέμμα από τις σημαίες, και το 1969 με νέο ψήφισμα καταρ­γή­θηκε η σημαία του πεζικού και καθιε­ρώ­θηκε ως επίσημη σημαία εκείνη του ναυ­τι­κού.

Μετά τη Μετα­πο­λί­τευση, ο Νόμος 48/1975 [6] και το Προ­ε­δρικό Διά­ταγμα 515/1975 ρύθ­μι­ζαν με λεπτο­μέ­ρειες τη μορφή και τις δια­στά­σεις της σημαίας.

Με πλη­ρο­φο­ρίες από το enet.gr