Γιάννης Παππάς: «Οι ψεύτες τον πρώτο χρόνο χαίρονται»

Σε ανα­κοι­νω­ση του ο βου­λευ­τής της ΝΔ κ. Γιάν­νης Παπ­πάς ανα­φέ­ρει τα εξής: Τα fake news δεν είναι νέο φαι­νό­με­νο. Το βιώ­νου­με εδώ και χρό­νια, όπως και τα απο­τε­λέ­σμα­τά του. Τον λαϊ­κι­σμό, τα ψέ­μα­τα και τις υπε­ρα­πλου­στεύ­σεις. Υπό κα­νο­νι­κές συν­θή­κες θα έπρε­πε να έχου­με ανα­πτύ­ξει αντι­σώ­μα­τα. Κι όμως όχι.

Η Ελ­λά­δα, σύμ­φω­να με τα ευ­ρή­μα­τα του Ευ­ρω­βα­ρό­με­τρου, βρί­σκε­ται στις πρώ­τες θέ­σεις έκ­θε­σης στην πα­ρα­πλη­ρο­φό­ρη­ση. Σε εννέα χώρες της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, πε­ρισ­σό­τε­ροι από τους μι­σούς νέους δη­λώ­νουν ότι εκτί­θε­νται σε πα­ρα­πλη­ρο­φό­ρη­ση «συχνά» ή «πολύ συχνά». Στην Ελ­λά­δα, το πο­σο­στό αυτό αγ­γί­ζει το 57%, το­πο­θε­τώ­ντας τη χώρα ανά­με­σα στις πέντε πρώ­τες στην Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης.

Απο­γοη­τευ­τι­κό, γιατί αφορά τους νέους που θε­ω­ρη­τι­κά είναι εξοι­κειω­μέ­νοι με την τε­χνο­λο­γία και τους κιν­δύ­νους που υπάρ­χουν.

Τι είναι όμως ακόμα πιο απο­γοη­τευ­τι­κό;

Τα fake news να τα δη­μιουρ­γούν εκεί­νοι που οφεί­λουν να τα κα­τα­δει­κνύ­ουν και να τα κα­τα­δι­κά­ζουν. Εκεί­νοι που πρέ­πει να είναι σο­βα­ροί και πραγ­μα­τι­κά θε­σμι­κοί.

Κα­τα­ντά­ει εξορ­γι­στι­κό, γιατί περί κα­τά­ντιας πρό­κει­ται, όταν ένας που έχει ορ­κι­στεί να είναι «πι­στός στην Πα­τρί­δα και το δη­μο­κρα­τι­κό πο­λί­τευ­μα» και υπα­κοή «στο Σύ­νταγ­μα και τους νό­μους» να ακού­ει κάτι που δια­τυ­πώ­νε­ται με ακρί­βεια και σα­φή­νεια, να το πα­ραλ­λάσ­σει και να δια­σπεί­ρει μία ψευδή εί­δη­ση μόνο και μόνο για τη δη­μιουρ­γία πρό­σκαι­ρων εντυ­πώ­σε­ων, πόσω μάλ­λον όταν γνω­ρί­ζει ότι το ψέμα έχει «κοντά πο­δά­ρια». Όσες πλά­τες κι αν χτυ­πή­σει κά­ποιος, όσα ψέ­μα­τα κι αν πει, στο τέλος οι πο­λί­τες γνω­ρί­ζουν ποιος τους λέει την αλή­θεια, μπο­ρεί να τους αντι­κρί­σει στα μάτια και να πει ει­λι­κρι­νή λόγια. Εκτός από εξορ­γι­στι­κό όμως είναι και ανό­η­το γιατί στην εποχή που δια­νύ­ου­με και με τη συν­δρο­μή της τε­χνο­λο­γί­ας όποιος θέλει μπο­ρεί με χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή ευ­κο­λία να δια­πι­στώ­σει την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.

Όπως οι ίδιοι πο­λί­τες είναι εκεί­νοι που θα δια­πι­στώ­σουν εκτός από το ποιος δια­κι­νεί fake news και ποιος εν­δια­φέ­ρε­ται να εξυ­πη­ρε­τεί μόνο τις εμ­μο­νές του με έναν δήθεν μαν­δύα θε­σμι­κό­τη­τας και σο­βα­ρό­τη­τας.

Γιατί, στο τέλος της ημέ­ρας, η αλή­θεια δεν έχει ανά­γκη από κραυ­γές, έχει δύ­να­μη από μόνη της. Όσο κι αν την πο­λε­μούν με ψέ­μα­τα και δια­στρε­βλώ­σεις, όσο κι αν προ­σπα­θούν να την αλ­λοιώ­σουν πίσω από δήθεν θε­σμι­κές κου­βέ­ντες, οι πο­λί­τες ξέ­ρουν. Βλέ­πουν. Κρί­νουν.

Το οφεί­λου­με στη Δη­μο­κρα­τία μας να μι­λά­με κα­θα­ρά, με στοι­χεία και όχι με εντυ­πώ­σεις. Το οφεί­λου­με στους συ­μπο­λί­τες μας, που αξί­ζουν πο­λι­τι­κή αλή­θεια και όχι φθηνά κα­τα­σκευά­σμα­τα.

Όσοι πι­στεύ­ουν ότι θα χτί­σουν πο­λι­τι­κή κα­ριέ­ρα πάνω στο ψέμα, θα δια­ψευ­στούν – όπως δια­ψεύ­δο­νται πάντα εκεί­νοι που υπο­τι­μούν τη μνήμη και τη νοη­μο­σύ­νη ενός πε­ρή­φα­νου λαού.