Στις 5 Ιουνίου 2025 η εκδίκαση της έφεσης για 59χρονο καταδικασθέντα σε υπόθεση απάτης

Στις 5 Ιουνίου 2025 θα ανοίξει ξανά ο φάκελος της υπό­θε­σης απάτης με αντι­κεί­μενο την ανύ­παρ­κτη πώληση μετα­χει­ρι­σμέ­νου αυτο­κι­νή­του, η οποία είχε απα­σχο­λή­σει το Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου το 2023. Ο κατη­γο­ρού­με­νος, γεν­νη­θείς το 1966, είχε κριθεί ένοχος και κατα­δι­κά­στηκε σε ποινή φυλά­κι­σης 10 μηνών με τριετή ανα­στολή. Η υπόθεση φτάνει πλέον στο Τρι­με­λές Εφετείο Πλημ­με­λη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου σε δεύτερο βαθμό, με τον κατη­γο­ρού­μενο να επι­χει­ρεί να ανα­τρέ­ψει την κατα­δι­κα­στική απόφαση.

Η υπόθεση

Το 2019, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να έπεισε έναν πολίτη να του κατα­βά­λει τμη­μα­τικά 3.900 ευρώ για την αγορά ενός μετα­χει­ρι­σμέ­νου αυτο­κι­νή­του CITROËN C1, παρου­σιά­ζο­ντάς τον εαυτό του ως εκπρό­σωπο εται­ρείας πώλησης αυτο­κι­νή­των με την επω­νυ­μία «GOLD CAR». Όπως απο­δεί­χθηκε στη δίκη, όχι μόνο δεν είχε ιδιο­κτη­σία ή δικαιώ­ματα επί του οχή­μα­τος, αλλά ούτε και οποια­δή­ποτε σχέση με την εται­ρεία την οποία επι­κα­λού­νταν.

Σύμφωνα με την πρω­τό­δικη απόφαση, ο 59χρονος έπεισε τον παθόντα να του κατα­βά­λει τα χρήματα με ψευδείς παρα­στά­σεις ότι η δια­δι­κα­σία μετα­βί­βα­σης του οχή­μα­τος είχε ξεκι­νή­σει και βρι­σκό­ταν στο τελικό στάδιο. Το αυτο­κί­νητο όμως δεν παρα­δό­θηκε ποτέ. Αντι­θέ­τως, ο κατη­γο­ρού­με­νος παρα­δέ­χτηκε ότι «μεσο­λά­βησε» χωρίς προ­σω­πικό οικο­νο­μικό όφελος, επι­κα­λού­με­νος γνω­ρι­μίες με εται­ρείες ενοι­κί­α­σης και πώλησης οχη­μά­των και έναν κοινό φίλο, ο οποίος μετέ­φερε τα χρήματα εκ μέρους του παθό­ντος.

Η απο­λο­γία

Κατά την πρω­το­βάθ­μια δια­δι­κα­σία, ο κατη­γο­ρού­με­νος υπο­στή­ριξε ότι ενήρ­γησε ως απλός μεσο­λα­βη­τής προ­κει­μέ­νου να βοη­θή­σει έναν γνωστό του μέσω κοινού φίλου. Παρα­δέ­χθηκε ότι έλαβε το ποσό, αλλά ισχυ­ρί­στηκε πως το μετέ­φερε στους αρμό­διους πωλητές για την ολο­κλή­ρωση της υπο­τι­θέ­με­νης αγοράς. Παρότι επι­κα­λέ­στηκε τρα­πε­ζι­κές μετα­φο­ρές και απο­δεί­ξεις, δεν παρου­σί­ασε κανένα απο­δει­κτικό στοι­χείο κατά την εκδί­καση.

Η υπε­ρά­σπισή του επι­κε­ντρώ­θηκε στο επι­χεί­ρημα ότι ο ίδιος δεν είχε πρόθεση εξα­πά­τη­σης και δεν απο­κό­μισε προ­σω­πικό όφελος. Ωστόσο, η έλλειψη στοι­χείων για την ύπαρξη πραγ­μα­τι­κής συναλ­λα­γής και η υπο­γραφή συμ­φω­νη­τι­κού ρύθ­μι­σης οφειλής προς τον παθόντα, έγειραν την πλά­στιγγα εις βάρος του.