Δήμος Ρόδου: Η ομολογία αποτυχίας και το πολιτικό κωμειδύλλιο

Ενάμιση χρόνο μετά την ανάληψη καθη­κό­ντων της δημο­τι­κής αρχής Ρόδου, η περί­ο­δος χάριτος έχει τελειώ­σει, τα προ­βλή­ματα έχουν διο­γκω­θεί, οι όποιες  δικαιο­λο­γίες δεν πείθουν και η αμη­χα­νία είναι εμφανής.

Εμφα­νέ­στατη έγινε και στη σημε­ρινή συνε­δρί­αση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου. Ο Δήμαρ­χος Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης, υπό την πίεση της κοινής γνώμης και της δύσκο­λης έως απάν­θρω­πης καθη­με­ρι­νό­τη­τας, ανα­γκά­στηκε να πάρει θέση, να πει ό,τι μπο­ρούσε να πει,  για να εκτο­νώ­σει το κλίμα της δυσα­ρέ­σκειας που διο­γκώ­νε­ται μέρα με τη μέρα.

Και το έκανε δια της ομο­λο­γίας του γεγο­νό­τος ότι τα πράγ­ματα δεν έχουν προ­χω­ρή­σει, κυρίως σε ό,τι αφορά τα μείζονα προ­βλή­ματα της πόλης, όπως κυκλο­φο­ριακό, Μεσαιω­νική Πόλη, αστική συγκοι­νω­νία, στάθ­μευση κλπ.

Αυτό που ενδε­χο­μέ­νως παρου­σιά­στηκε ως αυτο­κρι­τική δεν ήταν παρά ένας ελιγμός. Ο Δήμαρ­χος, από την πρω­το­λο­γία του φρό­ντισε να προβεί σε παρα­δο­χές που θα προ­λά­βαι­ναν την κριτική από τη μειο­ψη­φία – αν υπο­θέ­σουμε ότι υπήρχε τέτοια διάθεση από τις παρα­τά­ξεις της – αλλά κυρίως να περάσει στην κοινή γνώμη την εικόνα του Δημάρ­χου που δεν διστά­ζει να παρα­δε­χτεί τα λάθη του.

Ωστόσο, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η παρα­δοχή του χαμένου χρόνου, ενός χρόνου που με ευθύνη και των δύο παρα­τά­ξεων Κολιάδη – Καμπου­ράκη ήταν ότι πιο τοξικό έχει κατα­γρα­φεί στα χρονικά της τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, θα έχει το απο­τέ­λε­σμα που επι­θυ­μεί ο Δήμαρ­χος και οι περί αυτόν. Και αυτό διότι ο κ. Κολιά­δης δεν προ­έ­κυψε στον Δήμο «ουρα­νο­κα­τέ­βα­τος», ούτε από παρ­θε­νο­γέ­νεση. Στενός συνερ­γά­της του τέως Δημάρ­χου Αντώνη Καμπου­ράκη, στα πλέον καίρια πόστα που του είχε εμπι­στευ­θεί, είχε πλη­ρέ­στατη εικόνα των προ­βλη­μά­των της πόλης και του νησιού, ώστε με την ανάληψη των καθη­κό­ντων του τον Ιανουά­ριο του 2024, να είναι πανέ­τοι­μος να ανα­λά­βει δράση στο πεδίο. Άλλωστε, είχε και ένα δίμηνο προ­ε­τοι­μα­σίας από τις εκλογές του Οκτω­βρίου, να φτιάξει το πλάνο του, να θέσει τις προ­τε­ραιό­τη­τές του, ώστε να είναι από την αρχή σε θέση μάχης, του­λά­χι­στον γι αυτά που ήξερε μετά βεβαιό­τη­τος ότι είχε να αντι­με­τω­πί­σει.

Βεβαίως, αυτό δεν έγινε, διότι προείχε ο πόλεμος μέχρις εσχάτων με τον Αντώνη Καμπου­ράκη που δεν άφησε περι­θώ­ρια ουσια­στι­κής ενα­σχό­λη­σης με τα προ­βλή­ματα. Ο Δήμαρ­χος σήμερα  ανα­φέρ­θηκε για παρά­δειγμα στις μελέτες που τώρα γίνο­νται για το κυκλο­φο­ριακό της πόλης με την παρα­κο­λού­θηση της κίνησης στη διάρ­κεια της σαιζόν, αλλά κανένας εκεί μέσα στο  δεν τον ρώτησε γιατί αυτό δεν έγινε πέρυσι, ώστε φέτος να γίνουν οι απαι­τού­με­νες παρεμ­βά­σεις και να εκτο­νω­θεί το χάος της πόλης. Γιατί χάθηκε ένα ολό­κληρο καλο­καίρι;

Θυμάμαι την πρώτη συνέ­ντευξη Τύπου που έδωσε ο κ. Κολιά­δης στο ξενο­δο­χείο PLAZA, αμέσως μετά την εκλογή του τον Οκτώ­βριο του 2023 και την απά­ντηση που έδωσε σε ερώτηση που του έκανα, αν είναι δια­τε­θει­μέ­νος να «σπάσει αυγά», να συγκρου­στεί με τα προ­βλή­ματα της πόλης, να ξεβο­λέ­ψει κάποιους κι ας υποστεί το πολι­τικό κόστος. Τα όσα είπε σήμερα ο Δήμαρ­χος στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο, ήταν ένα déjà vu της απά­ντη­σης που μου είχε δώσει τότε! Στο μεσο­διά­στημα, το απόλυτο κενό.

Το επι­χεί­ρημα ότι πρό­κει­ται για προ­βλή­ματα δεκα­ε­τιών, που σκάνε στα χέρια της σημε­ρι­νής δημο­τι­κής αρχής,  δεν ακού­γε­ται πει­στικό. Κανένας ασφαλώς δεν έχει την απαί­τηση να λύσει τα προ­βλή­ματα σε λίγους μήνες. Όφειλε όμως να έχει παρου­σιά­σει ένα σχέδιο, μια στρα­τη­γική, μια κατεύ­θυνση για το που θέλει να το οδη­γή­σει το καράβι. Και πάνω σε αυτό να δου­λεύει ολό­κληρη η δημο­τική μηχανή. Αυτό δεν υπάρχει, ούτε δια­φαί­νε­ται. Και όχι μόνο δεν υπάρχει σχέδιο, αλλά ούτε καν απλή δια­χεί­ριση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας δεν γίνεται. Ως εκ τούτου, επι­χει­ρεί­ται η κάλυψη του πολι­τι­κού κενού με επι­κοι­νω­νιακά τρικ και με την επι­νό­ηση φαντα­στι­κών εχθρών και υπο­νο­μευ­τών, όταν δυσκο­λεύ­ουν τα πράγ­ματα.

Η σημε­ρινή συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, είναι αξιο­μνη­μό­νευτη και για έναν ακόμη λόγο. Παρα­κο­λου­θή­σαμε άλλη μια πράξη του κωμει­δυλ­λί­ου­που παρα­τη­ρούμε να εξε­λίσ­σε­ται εσχάτως μεταξύ των παρα­τά­ξεων Κολιάδη – Καμπου­ράκη. Αφού μας έπνιξαν τόσον καιρό στην τοξι­κό­τητα και βύθισαν στα τάρταρα το θεσμό του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, ξαφνικά «τα βρήκαν»! Δύσκολο να πιστέ­ψουμε ότι αίφνης τους έπιασε ο πόνος για το καλό του τόπου, το οποίο αγνό­η­σαν επι­δει­κτικά για έναν και πλέον χρόνο. Κάτι άλλο συμ­βαί­νει εδώ και εκτι­μή­σεις ψιθυ­ρί­ζο­νται πολλές.

Δεν χρειά­ζο­νται πλέον οι ψίθυροι. Το ομο­λό­γησε και αυτό σήμερα ο Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης. Σε μια έξαρση ενθου­σια­σμού για τις μελι­στά­λα­κτες τοπο­θε­τή­σεις του Αντώνη Καμπου­ράκη και του  Τηλέ­μα­χου Καμπούρη, απευ­θυ­νό­με­νος στον Αντώνη Καμπου­ράκη, τον οποίον ένα χρόνο τώρα τον «στόλιζε» κανο­νικά με ειρω­νείες και υπο­νο­ού­μενα, λέει: «ενοχλεί πολύ κάποιους ότι τα βρήκαμε, ενοχλεί που βγαί­νουμε μαζί φωτο­γρα­φία και συζη­τάμε, ενοχλεί αυτούς που δε θέλουν το καλό του τόπου». Δις το επα­νέ­λαβε ο Δήμαρ­χος για να το εμπε­δώ­σουμε και να κατα­λά­βουμε ποιο είναι το κίνητρο της «συγκόλ­λη­σης». Με άλλα λόγια «ο εχθρός του εχθρού μου φίλος μου»! Για τέτοιους πολι­τι­κούς ογκό­λι­θους μιλάμε, για τέτοιο βάθος σκέψης, για τέτοιου είδους αντί­ληψη στην άσκηση πολι­τι­κής.

Το τρίτο αξιο­μνη­μό­νευτο. Οι υπό­κω­φες βολές κατά της Περι­φέ­ρειας από τον Δήμαρχο, με «πονηρές» έμμεσες, αλλά στο­χευ­μέ­νες ανα­φο­ρές, που θα μπο­ρού­σαν να δημιουρ­γή­σουν συνειρ­μούς στον ακροατή. Κου­το­πο­νη­ριές. Προ­φα­νώς σκέ­φτη­καν ότι δεν χρειά­ζε­ται να κάνει ο Δήμαρ­χος τη δουλειά, ούτε καν ο Βαγια­νός, αφού μια χαρά την κάνει σε κάθε συνε­δρί­αση ο…  λαγός.  Άσε που έτσι νομί­ζουν ότι μπορούν να πουλάνε μέσω αναρ­τή­σεων στο fb το παρα­μύθι περί συνερ­γα­σίας, καλού κλί­μα­τος κλπ,  όταν αυτό είναι χρήσιμο και όταν οι περι­στά­σεις δεν τους ανα­γκά­ζουν στην επι­νό­ηση εχθρών και υπο­νο­μευ­τών. Αλλωστε, πολύ δύσκολα θα σβήσουν από τη μνήμη μας εκείνα τα  απα­ρά­δε­κτα που ο ίδιος ο Δήμαρ­χος είχε εκστο­μί­σει κατά της Περι­φέ­ρειας και προ­σω­πικά του Περι­φε­ρειάρχη σε προη­γού­μενη συνε­δρί­αση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου, που επίσης δεν έχουν προη­γού­μενο στην ιστορία της τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης. Από εκεί και πέρα, όλα τα άλλα δεν είναι παρά ένα θέατρο παρα­λό­γου και  υπο­κρι­σίας.

Αν σε όλα αυτά προ­σθέ­σουμε και το κλίμα εσω­στρέ­φειας μέσα στη Δημο­τική Αρχή, με τους περισ­σό­τε­ρους συμ­βού­λους να είναι δυσα­ρε­στη­μέ­νοι  και στην «απέξω» του σκληρού πυρήνα των 3- 4 ατόμων της «αυλής» Κολιάδη, κατα­λα­βαί­νουμε ότι όλοι εκεί μέσα είναι μια ωραία ατμό­σφαιρα!  Κατά τα λοιπά, η Ρόδος περι­μέ­νει τη λύση των προ­βλη­μά­των της από τη δημο­τική αρχή της!

Και το κερα­σάκι στην τούρτα, η αντί­δραση του Δημάρ­χου στη συζή­τηση των ημερών περί των υπο­ψη­φίων δημάρ­χων για τις εκλογές του 2028. Αντι­λαμ­βά­νε­ται ο κ. Κολιά­δης ότι η πρόωρη εκλο­γο­λο­γία είναι απόρ­ροια της εμπε­δω­μέ­νης πλέον πεποί­θη­σης ότι η δημο­τική αρχή “δεν τραβάει”, βάσει όλων όσων ανα­λύ­θη­καν πιο πάνω. Κάποιοι βλέπουν κενό και ως γνωστόν η φύση και η πολι­τική απε­χθά­νο­νται το κενό. “Αδικούν το νησί και τη δημο­τική αρχή όσοι ασχο­λού­νται με αυτό το θέμα. Αν όλοι αυτοί θέλουν να βοη­θή­σουν το νησί είμαστε εδώ για να ακού­σουμε τις προ­τά­σεις και τις συμ­βου­λές τους. Είμαστε εδώ να τους ακού­σουμε. Καλο­δε­χού­μενη κάθε συμ­βουλή” είπε σήμερα ο Δήμαρ­χος.  Ανέκ­δοτο αυτή η τοπο­θέ­τηση έχοντας ως δείγμα γραφής τη στάση του προς την Περι­φέ­ρεια και τον Περι­φε­ρειάρχη.