Ο αθλητισμός είναι ο καλύτερος αμυντικός μηχανισμός στα όποια προβλήματα του ανθρώπου και τα αδιέξοδα της νεολαίας μας

Γράφει ο Α. Κρη­τι­κός πρ. Πρό­ε­δρος «‘ΣΕΒΑΣ ΚΩ»- Δάσκα­λος

Τώρα που έπεσαν τα φώτα της δημο­σιό­τη­τας των 37ων Πανελ­λή­νιων αγώνων Βετε­ρά­νων αθλητών  Στίβου, που πρό­σφατα πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν στο νησί μας, θα ήθελα να συγχαρώ όλους όσοι συμ­με­τεί­χαν, αλλά και αυτούς που συνέρ­γη­σαν στην άψογη αυτή διορ­γά­νωση. Ειδικά, τον άξιο, οργα­νω­τικό, ακάματο εργάτη του αθλη­τι­σμού και δη του κλασ­σι­κού, Στέργο Χατζη­στέργο, Πρόεδρο του ΣΕΒΑΣ Κω «ο Φει­διπ­πί­δης»!  Ο καθρέ­φτης των λόγων και των πράξεων  του η πορεία της ζωής του τόσο στους αγω­νι­στι­κούς όσο και στους στίβους της ζωής. Απλός, ταπει­νός συνε­χι­στής μιας πολύ­χρο­νης πορείας ενός συλ­λό­γου όπως αυτού των Δια­χρο­νι­κών Αθλητών Κω, με πολλές επι­τυ­χίες και διορ­γα­νώ­σεις αγώνων, Ημι­μα­ρα­θώ­νιων, αλλά και βρα­βεύ­σεων αθλητών, όπως παλαιό­τερα το 1997 στο ξενο­δο­χείο Μαρι­τίνα, των αθλητών στίβου του «Ιππο­κράτη», με την παρου­σία του τότε Ρόδιου Παρα­ο­λυ­μπιο­νίκη στο μήκος Θανάση Μπαράκα, μια χρονιά πριν ο σύλ­λο­γος του «Ιππο­κράτη» πάρει για πρώτη φορά την 1η  θέση στους Αιγαιο­πε­λα­γί­τι­κους αγώνες, ανα­δει­κνύ­ο­ντας την ανάγκη παροχής κινή­τρων στην προ­σπά­θεια να απο­μα­κρυν­θούν τα νέα παιδιά από τους στίβους του θανάτου και να οδη­γη­θούν στους ασφα­λείς στίβους της ζωής. Η κατα­πο­λέ­μηση δε των ναρ­κω­τι­κών δεν ξεκινά στα 14 αλλά στα 4!

Η φωτο­γρα­φία(1) από το αρχείο του συλ­λό­γου ΣΕΒΑΣ Κω και τη βρά­βευση του, στο πρόσωπο του τότε προ­έ­δρου του, στην εκα­το­ντα­ε­τη­ρίδα του «Γ.Σ. ΔΙΑΓΟΡΑΣ» 1905-2005 στη Ρόδο. Παράλ­ληλα, στην οργα­νω­τική επι­τροπή του Διεθνή Δια­γο­ρείου Δρόμου Ειρήνης και Φιλίας 10.000 μ., που διε­ξή­χθη για τον εορ­τα­σμό της ήσαν τρία μέλη του  «Φει­διπ­πίδη», Παντε­λής Νίνης, Βασίλης Κεφάλας, Αντώνης Κρη­τι­κός φωτ. (2), ανα­γνω­ρί­ζο­ντας πλην των άλλων την οργα­νω­τική εμπει­ρία των ανθρώ­πων του.

Στην αρχή ο σύλ­λο­γος είχε τμήμα στίβου με νέα παιδιά, όμως στην πορεία απο­βλέ­πο­ντας σε ένα καλύ­τερο μέλλον για τον κλασ­σικό αθλη­τι­σμό στο νησί και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερη εκπρο­σώ­πησή του, πήραμε την απόφαση να ενώ­σουμε δυνά­μεις, παρα­χω­ρώ­ντας τους αθλητές-τριες μας στο σύλλογο του «Ιππο­κράτη»!

Εδώ, να κάνω μια απλή αναφορά στους παλαιό­τε­ρους συνα­θλη­τές μου, που συνέ­βα­λαν στη δημιουρ­γία του «ΣΕΒΑΣ ΚΩ», όπως τον Γιάννη Παμπό, Βαγγέλη και Μιχάλη Τρα­κόσσα, Μιλ­τιάδη Πανδή, Γιώργο Γόνατο, Δημήτρη Μου­σε­λίμη, Λευτέρη Ρήγα. Στη φωτ.(3) αθλητές του συλ­λό­γου από την συμ­με­τοχή τους στον Ημι­μα­ρα­θώ­νιο της Νισύρου. Δίπλα στον τότε Έπαρχο Μάνο Θεο­δω­ρίδη, ο γνωστός υπερ­πρω­τα­θλη­τής μεγάλων απο­στά­σεων Γιάννης Κούρος.

Μια μικρή, τιμη­τική αναφορά θα πρέπει να κάνουμε και στους καθη­γη­τές Φυσικής Αγωγής Κώστα Μαριε­τούλη, Γιάννη Τρι­κοίλη, Βασίλη Κεφάλα, Μανόλη Φραζή, Γιάννη Καπε­ρώνη, Δημήτρη Παπα­θε­ο­δώ­ρου, και φυσικά την μακα­ρι­στή Χρι­στίνα Κων­στα­ντί­νου που μαζί με τον άξιο αθλητή Ιμπραήμ Φαναρ­τζή εκπρο­σω­πού­σαν επαξίως το νησί μας στις ρίψεις. Όλοι τους συνέ­βα­λαν τα μέγιστα στην ανά­πτυξη του κλασ­σι­κού αθλη­τι­σμού στο νησί. Σήμερα, στην Κω υπάρχει ένας μόνο σύλ­λο­γος  στίβου ο «Γ.Σ. Εύδαμος» οι άνθρω­ποι του οποίου κόντρα στις αντι­ξο­ό­τη­τες της εποχής παλεύ­ουν για το καλύ­τερο δυνατό.

Εύχομαι, με πρω­τερ­γάτη τον πρόεδρο του συλ­λό­γου  Στέργο Χατζη­στέργο, στη συνέ­χιση της αξιό­λο­γης αυτής πορείας του «ΣΕΒΑΣ ΚΩ» στο χρόνο με τη σύμπραξη όλων μας, ανα­δει­κνύ­ο­ντας ότι ο αθλη­τι­σμός είναι ο καλύ­τε­ρος αμυ­ντι­κός μηχα­νι­σμός στα όποια προ­βλή­ματα του σύγ­χρο­νου ανθρώ­που όπως το σάκχαρο, η παχυ­σαρ­κία, οι καρ­διο­πά­θειες αλλά και στα όποια αδιέ­ξοδα της νεο­λαίας μας όπως η αυξα­νό­μενη βία και τα ναρ­κω­τικά.

Καθώς, λοιπόν, η επέν­δυση  στον αθλη­τι­σμό σε χρήμα και χρόνο είναι μία από τις καλύ­τε­ρες επεν­δύ­σεις προ­τρέ­πουμε τον κ. Δήμαρχο και το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο να στη­ρί­ξουν την μεγάλη προ­σπά­θεια των ανθρώ­πων του «ΕΥΔΑΜΟΥ», μονα­δι­κού συλ­λό­γου στίβου, όπως φυσικά και τους υπό­λοι­πους συλ­λό­γους που δρα­στη­ριο­ποιού­νται σε δια­φο­ρε­τικά αθλή­ματα.

Πλη­ρο­φο­ριακά, ο Φει­διπ­πί­δης ταυ­τί­ζε­ται με τον οπλίτη εκείνον που έφερε στους Αθη­ναί­ους το μήνυμα της περι­φα­νούς νίκης επί των Περσών στο Μαρα­θώνα (490π.Χ.),  λέγο­ντας ¨Νενι­κή­κα­μεν» λίγο πριν ξεψυ­χή­σει από την εξά­ντληση. Ο δε Εύδαμος (2ος/1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με κατα­γωγή  από την Κω, που στέ­φθηκε Ολυ­μπιο­νί­κης κατά τους 17ους (92π.Χ.) Ολυ­μπια­κούς Αγώνες της αρχαιό­τη­τας στο αγώ­νι­σμα του σταδίου, τον κατ΄ε­ξο­χήν δρόμο ταχύ­τη­τας, κατά τον οποίον οι δρομείς θα έπρεπε να δια­νύ­σουν μια φορά το μήκος του σταδίου, σημε­ρινή αντι­στοι­χία 200μ. περίπου

Με το παρά­δειγμά όλων μας και ιδιαί­τερα του κ. Κων/ου Χατζηεμ­μα­νουήλ, σε μια εποχή έλλει­ψης προ­τύ­πων,  μπορούν πολλά νέα παιδιά να βοη­θη­θούν, ώστε να πλη­σιά­σουν τους στίβους της ζωής απο­μα­κρυ­νό­μενα από τους σύγ­χρο­νους στίβους θανάτου, φυσικά και μεγα­λύ­τε­ροι, καθώς αβίαστα βγαίνει το συμπέ­ρα­σμα ότι ο αθλη­τι­σμός δίνει όχι μόνο χρόνο στη ζωή  αλλά και ζωή στο χρόνο μας.