Μιχάλης Κορδίνας: «Η αυτοδιοίκηση πρέπει να πάψει να είναι επαίτης στα οικονομικά της!»

Τις από­ψεις του σχε­τι­κά με την πο­ρεία των θε­σμι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων στην το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση με ση­μείο αιχ­μής την κα­τά­στα­ση στον πρώτο βαθμό και την έλ­λει­ψη ου­σια­στι­κών πόρων ώστε να μπο­ρέ­σει να είναι πραγ­μα­τι­κά αυ­το­διοι­κού­με­νη και να μπο­ρεί να συμ­βά­λει στην ανά­πτυ­ξη του τόπου, εκ­φρά­ζει στη “δη­μο­κρα­τι­κή” ο πρώην δή­μαρ­χος Πε­τα­λού­δων και νυν δη­μο­τι­κός σύμ­βου­λος της πα­ρά­τα­ξης της μεί­ζο­νος μειο­ψη­φί­ας του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου Ρόδου, κ. Μι­χά­λης Κορ­δί­νας.

Με αφορ­μή το νέο σχέ­διο με τις αλ­λα­γές στον Κώ­δι­κα Αυ­το­διοί­κη­σης που προ­ω­θεί το Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών, ο κ. Κορ­δί­νας υπο­γραμ­μί­ζει μία σειρά από ση­μα­ντι­κά θέ­μα­τα που κρί­νε­ται απα­ραί­τη­το να διευ­θε­τη­θούν –με πρώτο και κύριο τα οι­κο­νο­μι­κά των Δήμων.

Όπως επι­ση­μαί­νει, η αυ­το­διοί­κη­ση πρέ­πει να πάψει να είναι επαί­της, να γί­νε­ται παι­χνί­δι στις ορέ­ξεις της εκά­στο­τε κυ­βέρ­νη­σης και να βρει πό­ρους για να μπο­ρέ­σει να ασκή­σει τις πο­λι­τι­κές που πρέ­πει προ­κει­μέ­νου να μπο­ρεί να αντε­πε­ξέλ­θει στον ρόλο της, που είναι η άμεση επαφή με τον δη­μό­τη.

• Κύριε Κορ­δί­να, πρό­σφα­τα πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε μία κοινή συ­νά­ντη­ση ανά­με­σα στην ΕΝΠΕ και την ΚΕΔΕ, όπου η ηγε­σία του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών πα­ρου­σί­α­σε το σχέ­διο για τον νέο Κώ­δι­κα Αυ­το­διοί­κη­σης. Κατά την εκτί­μη­σή σας, μετά από τόσες αλ­λα­γές, σχέ­δια, προ­γράμ­μα­τα κ.λπ. θα δο­θούν ου­σια­στι­κές λύ­σεις;

Φυ­σι­κά και όχι. Έχω βιώ­σει αρ­κε­τές αλ­λα­γές στην το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση εδώ και πολλά χρό­νια. Κάθε φορά, διαν­θί­ζο­νται με με­γά­λα λόγια και πε­ρισ­σό­τε­ρη –δήθεν- αυ­το­νο­μία και αυ­το­διά­θε­ση για την αυ­το­διοί­κη­ση -που είναι και το ζη­τού­με­νο, να έχει δη­λα­δή ελευ­θε­ρία κι­νή­σε­ων.

Εδώ λοι­πόν τα ζη­τή­μα­τα τα οποία τί­θε­νται είναι κατ’ αρχήν θε­τι­κά υπό την έν­νοια ότι θα κω­δι­κο­ποι­η­θούν και θα συ­γκε­ντρω­θούν, προ­κει­μέ­νου να μην υπάρ­ξουν πα­ρερ­μη­νεί­ες ούτε αστο­χί­ες στην άσκη­ση των κα­θη­κό­ντων.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση όμως, αυτό από μόνο του, δεν οδη­γεί σε κά­ποια με­ταρ­ρύθ­μι­ση. Απλά, εκ­συγ­χρο­νί­ζει μία κα­τά­στα­ση η οποία, είναι απαρ­χαιω­μέ­νη (κατά κά­ποιον τρόπο) σε ό,τι αφορά στο θε­σμι­κό πλαί­σιο.

Τα υπό­λοι­πα σχε­τι­κά με τις εκλο­γές, δεν με αγ­γί­ζουν κα­θό­λου διότι δεν έχουν να κά­νουν με την αυ­το­διοί­κη­ση και τον ρόλο της.

Το 43% ή το 42% και πρώτη Κυ­ρια­κή, τα θεωρώ έκ­πτω­ση στη δη­μο­κρα­τία. Το 51% είναι η δη­μο­κρα­τία. Πώς μπο­ρούν αυτά τα πο­σο­στά να απη­χούν στην κα­θο­λι­κή βού­λη­ση των πο­λι­τών;

Από με­ταρ­ρυθ­μί­σεις… μεί­να­με ακόμη στα με­γά­λα λόγια! Δυ­στυ­χώς, στο τέλος, κα­τα­λή­γου­με στο ίδιο συ­μπέ­ρα­σμα. Το κρά­τος προ­κει­μέ­νου να κάνει κά­ποιες κι­νή­σεις που θα συρ­ρι­κνώ­σει έτι πε­ραι­τέ­ρω την ελευ­θε­ρία της αυ­το­διοί­κη­σης, το διαν­θί­ζει με πολ­λές υπο­σχέ­σεις κ.ο.κ. Το ζή­σα­με με τον Κα­πο­δί­στρια, το ζή­σα­με με τον Καλ­λι­κρά­τη και τώρα πε­ρι­μέ­νου­με έναν δήθεν εκ­συγ­χρο­νι­σμό, εκ νέου. Ο εκ­συγ­χρο­νι­σμός της αυ­το­διοί­κη­σης είναι η αυ­το­διά­θε­σή της. Και δεν απαι­τεί πολλά επί­πε­δα ελέγ­χων από το κε­ντρι­κό κρά­τος, με το να ελέγ­χει πε­ρισ­σό­τε­ρο τη σκο­πι­μό­τη­τα και όχι τη δια­δι­κα­σία στη διοί­κη­ση.

• Πά­ντως, πα­ρα­κο­λου­θώ­ντας τόσα χρό­νια τις “με­ταρ­ρυθ­μί­σεις” το μόνο που πα­ρα­τη­ρού­με και κα­τα­λα­βαί­νου­με είναι ότι απο­γυ­μνώ­νε­ται συ­στη­μα­τι­κά ο πρώ­τος βαθ­μός αυ­το­διοί­κη­σης. Χάνει συ­νε­χώς αρ­μο­διό­τη­τες και πό­ρους.

Ακόμη και τώρα αφαι­ρούν αρ­μο­διό­τη­τες και πό­ρους. Μας πα­ρου­σιά­ζουν ένα νέο σχέ­διο το οποίο δεν απη­χεί στις πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες της αυ­το­διοί­κη­σης και στη σχέση με τον δη­μό­τη.

Θεωρώ ότι όλα αυτά είναι… πυ­ρο­τε­χνή­μα­τα. Κάθε κυ­βέρ­νη­ση θέλει να κάνει κά­ποιες κι­νή­σεις με την αυ­το­διοί­κη­ση λόγω της πί­ε­σης που ασκούν οι φίλα προ­σκεί­με­νοι (κάθε φορά) διότι αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι δεν μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει σωστά. Αυτές δεν είναι ου­σια­στι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις για την αυ­το­διοί­κη­ση. Είναι λι­γό­τε­ρη δη­μο­κρα­τία. Και για την… τα­μπα­κιέ­ρα δεν μι­λά­ει κα­νείς.

• Όταν λέτε «τα­μπα­κιέ­ρα» εν­νο­εί­τε τα οι­κο­νο­μι­κά της αυ­το­διοί­κη­σης;

Ακρι­βώς. Η αυ­το­διοί­κη­ση πρέ­πει να πάψει να είναι επαί­της προς το κρά­τος! Πρέ­πει να απο­κτή­σει δι­κούς της, στα­θε­ρούς πό­ρους οι οποί­οι θα συν­δέ­ο­νται είτε με τους το­πι­κούς πό­ρους (π.χ. κά­ποια πο­σο­στά από τον φόρο ει­σο­δή­μα­τος), είτε από τα τέλη κυ­κλο­φο­ρί­ας, είτε από τη στάθ­μευ­ση, είτε να έχει συμ­με­το­χή στα έσοδα από τους αρ­χαιο­λο­γι­κούς χώ­ρους, είτε βε­βαί­ως από τις πα­ρα­λί­ες οι οποί­ες δεν ανή­κουν πια στους Δή­μους.

Υπάρ­χει ένα αρ­κε­τά με­γά­λο κε­φά­λαιο όπου μπο­ρού­με να δούμε από ποιους πό­ρους μπο­ρεί η αυ­το­διοί­κη­ση να έχει πό­ρους, να στα­μα­τή­σει να είναι επαί­της από την κε­ντρι­κή κυ­βέρ­νη­ση και να πε­ρι­μέ­νει ανά­λο­γα με τις ορέ­ξεις του κάθε υπουρ­γού… Δυ­στυ­χώς, αυτό το σκη­νι­κό επα­να­λαμ­βά­νε­ται συ­νε­χώς.

• Συ­νε­πώς, κατά την άποψή σας, υπάρ­χουν τρό­ποι για να έχουν έσοδα οι Δήμοι –αν και απο­γυ­μνώ­νο­νται συ­νε­χώς. Το εί­δα­με και πρό­σφα­τα στη Ρόδο με τη θε­ο­μη­νία Bora, όπου ο Δήμος Ρόδου δεν μπο­ρεί να βρει πό­ρους για να απο­κα­τα­στή­σει τις τε­ρά­στιες κα­τα­στρο­φές.

Για μένα, αυτό είναι εμπαιγ­μός.

Ο Δήμος χρειά­ζε­ται 100 εκ. ευρώ για να απο­κα­τα­στή­σει τις ζη­μιές στο νησί και του λένε ότι θα πάρει μόνον 6 εκ. ευρώ -και ακόμη δεν εί­δα­με τί­πο­τα… Αυτό ση­μαί­νει ότι σε τέ­τοια έκτα­κτα πε­ρι­στα­τι­κά, η αυ­το­διοί­κη­ση δεν έχει τους απα­ραί­τη­τους πό­ρους για να αντα­πο­κρι­θεί άμεσα και όπως πρέ­πει. Το ίδιο έγινε και πριν λίγα χρό­νια με τις πυρ­κα­γιές –επί θη­τεί­ας του κ. Αντώ­νη Κα­μπου­ρά­κη. Ο δήμος δεν έχει αρ­μο­διό­τη­τα για τί­πο­τε και πε­ριο­ρί­ζε­ται στην έκ­φρα­ση γνώ­μης για ό,τι γί­νε­ται.

Συ­νε­πώς, λεί­πουν τα σο­βα­ρά ερ­γα­λεία για να μπο­ρέ­σει ο πρώ­τος βαθ­μός να διοι­κή­σει τον τόπο και να εξα­σφα­λί­σει τα απαι­τού­με­να για την ανά­πτυ­ξή του.

Ο δήμος, δεν έχει την ευ­ε­λι­ξία να λει­τουρ­γή­σει όπως πρέ­πει και να είναι σε θέση να αντα­πο­κρι­θεί στις ανά­γκες του δη­μό­τη.

• Τε­λι­κά, κατά την εκτί­μη­σή σας, ο νέος Κώ­δι­κας θα δώσει λύ­σεις στα ζη­τή­μα­τα της αυ­το­διοί­κη­σης ή δεν θα γίνει τί­πο­τε ου­σια­στι­κό;

Απ’ όλα τα προ­βλή­μα­τα που έχει η αυ­το­διοί­κη­ση βρή­καν αυτού του τύπου τη με­ταρ­ρύθ­μι­ση, για να πουν ότι θα γίνει κάτι νέο. Τα προ­βλή­μα­τα είναι τε­ρά­στια και χρο­νί­ζο­ντα. Δεν μπο­ρούν να αντι­με­τω­πι­στούν με αυτές τις κι­νή­σεις.

Για τον Δήμο Ρόδου π.χ. μπο­ρούν να εξευ­ρε­θούν πόροι υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι το κρά­τος έχει την καλή πρό­θε­ση να κα­θί­σει και να συ­ζη­τή­σει με ει­λι­κρί­νεια τα προ­βλή­μα­τα.

Αυτό που κα­τα­λα­βαί­νου­με όμως, είναι ότι η πραγ­μα­τι­κή ανε­ξάρ­τη­τη αυ­το­διοί­κη­ση, δεν είναι κάτι που συμ­φέ­ρει το κρά­τος. Και το δεί­χνει στην πράξη, με τις κι­νή­σεις που κάνει.

Π.χ. ένα ου­σια­στι­κό ερ­γα­λείο, για να εγ­γυ­η­θεί κα­νείς την ανά­πτυ­ξη ενός τόπου, είναι ο χω­ρο­τα­ξι­κός σχε­δια­σμός. Αν δεν έχει χω­ρο­τα­ξι­κό σχε­δια­σμό, σχέ­δια πόλης, χρή­σεις γης κ.λπ. δεν μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει σε προ­γραμ­μα­τι­σμό της ανά­πτυ­ξης για όλο το νησί, στα επό­με­να 30 ή 50 χρό­νια. Ο χω­ρο­τα­ξι­κός σχε­δια­σμός στον του­ρι­σμό είναι μία επι­μέ­ρους κί­νη­ση.

Εν κα­τα­κλεί­δι, αν πραγ­μα­τι­κά ήθελε η κυ­βέρ­νη­ση με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στην αυ­το­διοί­κη­ση και να κάνει τη δια­φο­ρά υπάρ­χει συσ­σω­ρευ­μέ­νη εμπει­ρία για να το πρά­ξει.

Ας κοι­τά­ξου­με στην Ευ­ρώ­πη πώς λει­τουρ­γεί η αυ­το­διοί­κη­ση εδώ και χρό­νια. Γιατί εμείς να εί­μα­στε τόσο πίσω σε σχέση με τις ευ­ρω­παϊ­κές χώρες όπου οι Δήμοι λει­τουρ­γούν με ευ­ε­λι­ξία και ανε­ξαρ­τη­σία;

Μην ξε­χνά­με ότι ο Δήμος είναι ο πιο άμε­σος θε­σμός με τον πο­λί­τη. Δυ­στυ­χώς, στην Ελ­λά­δα δεν είναι έτσι και, κά­πο­τε, θα πρέ­πει να λει­τουρ­γή­σει όπως πρέ­πει και να γί­νουν οι τομές και οι αλ­λα­γές που απαι­τού­νται.