Κάθετα αντίθετη είναι η Λαϊκή Συσπείρωση με στάση της δημοτ. αρχής για το νέο υποκατάστημα της ΔΕΗ

Με αφορμή την άρνηση του Δημάρ­χου κ. Χατζη­διά­κου Φώτη να συζη­τη­θούν στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο τα κρίσιμα ζητή­ματα της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης του Αερο­δρο­μίου της Ρόδου και της εγκα­τά­στα­σης νέου υπο­σταθ­μού της ΔΕΗ δίπλα στη Μαρίνα, όπως ζήτησαν με την παρου­σία τους οι ίδιοι οι εκπρό­σω­ποι των μαζικών φορέων των εργα­ζο­μέ­νων στο Αερο­δρό­μιο και των κατοί­κων του Αγίου Νικο­λάου, ο Ροδια­κός λαός πρέπει να βγάλει τα συμπε­ρά­σματά του.

Η Δημο­τική Αρχή είναι απο­φα­σι­σμένη να  υλο­ποι­ή­σει απα­ρέ­γκλιτα τις εντολές των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων βαφτί­ζο­ντάς τις απαι­τή­σεις τους, ως  συμ­φέ­ρον και ανά­πτυξη του τόπου. Γι ‘ αυτό η λαϊκή παρέμ­βαση θα σπι­λώ­νε­ται, θα χλευά­ζε­ται και θ’απαξιώνεται ως εχθρική προς την επί­τευξη αυτού του στόχου, που ταυ­τί­ζε­ται μονό­πλευρα πάντα με τα συμ­φέ­ρο­ντα των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων και σε βάρος του Ροδια­κού λαού.

Οι ακρι­βο­πλη­ρω­μέ­νες από τον Ελλη­νικό λαό, καθο­ρι­στι­κής σημα­σίας υπο­δο­μές, οι οποίες κρί­νο­νται κερ­δο­φό­ρες, όπως αερο­δρό­μια, λιμάνια, οδεύουν με τις οδηγίες της Ε.Ε.  και τις απα­ραί­τη­τες νομο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις, των Ελλη­νι­κών κυβερ­νή­σεων στα μονο­πώ­λια.

Η ιδιω­τι­κο­ποί­ηση του αερο­δρο­μίου «Δια­γό­ρας» προ­ω­θεί­ται ταυ­τό­χρονα σε ένα πακέτο με τα αερο­δρό­μια της Κω, της Σαντο­ρί­νης, Μυκόνου, Μυτι­λή­νης, Σκιάθου και Σάμου. Στην ομάδα αυτή μπορεί να συμπε­ρι­λη­φθούν ακόμα μέχρι και τρία από τα αερο­δρό­μια Χίου, Καρ­πά­θου, Νέας Αγχιά­λου και Λήμνου.

Οι απα­ραί­τη­τες νομο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις που έγιναν από τις συγκυ­βερ­νή­σεις,  από το 2011 έως και σήμερα, δια­μορ­φώ­νουν  ένα εφιαλ­τικό τοπίο στις αερο­με­τα­φο­ρές. Με αυτές τις ρυθ­μί­σεις η ασφά­λεια των πτήσεων, η αερο­πο­ρική σύνδεση των απο­μα­κρυ­σμέ­νων και εμπο­ρικά «άγονων» περιο­χών, όπως είναι τα  μικρά νησιά ,  αλλά και κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα, γίνο­νται θυσία στο βωμό της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας, δηλαδή της κερ­δο­φο­ρίας των μονο­πω­λια­κών ομίλων.

Η παρα­χώ­ρηση για εκμε­τάλ­λευση στους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομίλους εμπε­ριέ­χει την αύξηση των τελών και αυτό θεω­ρεί­ται δεδο­μένο. Ο πρώην διευ­θύ­νο­ντας σύμ­βου­λος του ΤΑΙΠΕΔ κος Εμίρης σε ερώτηση δημο­σιο­γρά­φου ήταν σαφής:   «Είναι σημα­ντικό να σας πω πάντως ότι οι αυξή­σεις αυτές θα έρθουν μονάχα εφόσον ο επεν­δυ­τής πραγ­μα­το­ποι­ή­σει τις απα­ραί­τη­τες επεν­δύ­σεις….».

Οι σχε­δια­σμοί έχουν να κάνουν και με μεγάλα εμπο­ρικά κέντρα, μεγάλα εμπο­ρικά πάρκα, τα οποία θα φέρουν σε αδιέ­ξοδο τους ενα­πο­μεί­να­ντες μικρούς επαγ­γελ­μα­τίες της περιο­χής. Και απ’ ότι δια­φαί­νε­ται οι βλέψεις τους και τα σχέδιά τους επε­κτεί­νο­νται και στην μεγάλη έκταση που κατα­λαμ­βά­νει η περιοχή της «ΒΑΡΗΣ».

Η υιο­θέ­τηση από την πλειο­ψη­φία του προη­γού­με­νου Δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου της παρα­χώ­ρη­σης  του αερο­δρο­μίου Μαρι­τσών σε ιδιω­τική εται­ρεία εκπαί­δευ­σης προ­σω­πι­κού για αερο­πλάνα,  για εκπαι­δευ­τι­κές πτήσεις, με επέ­κταση των υφι­στά­με­νων κτι­ρια­κών εγκα­τα­στά­σεων  δημιουρ­γεί όλες τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την ιδιω­τι­κο­ποί­ηση και αυτού του αερο­δρο­μίου.

Η στάση των αρχών της περιο­χής μας συμ­βα­δί­ζει στον ένα ή άλλο βαθμό με την κυρί­αρχη πολι­τική των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων. Προ­σπα­θούν σε πολλές περι­πτώ­σεις να ρίξουν στάχτη στα μάτια, αφού οι προ­τά­σεις που δια­τυ­πώ­νο­νται αφήνουν  περι­θώ­ρια, δεν κατα­δι­κά­ζουν  αλλά ούτε και απο­κλεί­ουν  ξεκά­θαρα την ιδιω­τι­κο­ποί­ηση.

Επί της ουσίας, οι παρα­τά­ξεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ  και οι εκπρό­σω­ποί τους στους φορείς του τόπου  συμ­φω­νούν, παρά τις επι μέρους δια­φο­ρές , με τη στρα­τη­γική των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων, που είναι βασική κατεύ­θυνση της ΕΕ. Δια­φω­νούν πολλές φορές μόνο με τις επι­μέ­ρους επι­λο­γές, το αντί­τιμο της πώλησης, τις δια­δι­κα­σίες, ανη­συ­χούν για τη δια­πραγ­μά­τευση.

Θέλουν να εμφα­νί­ζε­ται το μεγάλο κεφά­λαιο ως ο μονα­δι­κός φορέας της «ανά­πτυ­ξης», ως «εθνικός ευερ­γέ­της», που δίνει θέσεις εργα­σίας κι ένα κομμάτι ψωμί στο λαου­τζίκο. Και άρα – μας λένε – η καπι­τα­λι­στική ιδιο­κτη­σία πρέπει να ενι­σχύ­ε­ται, να επι­δο­τεί­ται, να φορο­α­παλ­λάσ­σε­ται, να κατο­χυ­ρώ­νε­ται και συνταγ­μα­τικά και να τυγ­χά­νει σεβα­σμού και υπο­τα­γής από όλους εμάς τους υπό­λοι­πους. Να λέμε κι «ευχα­ρι­στώ» που μας επι­τρέ­πει να υπάρ­χουμε!

Απαλ­λάσ­σουν την κυβέρ­νηση από τις πολι­τι­κές της ευθύνες με την θέση του ότι δεν είναι αρμο­διό­τητα του υπουρ­γείου, αλλά του ΤΑΙΠΕΔ, λες και το ΤΑΙΠΕΔ δεν το έστησαν οι συγκε­κρι­μέ­νοι μηχα­νι­σμοί του κράτους και της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Δίνουν   κάλυψη ακόμα και στο ΤΑΙΠΕΔ σπεύ­δο­ντας να διευ­κρι­νί­σουν εκ μέρους τους, ότι δεν πρό­κει­ται για ιδιω­τι­κο­ποί­ηση, αλλά για μίσθωση του αερο­δρο­μίου.

Απο­προ­σα­να­το­λί­ζουν μιλώ­ντας για ξεπού­λημα, αφή­νο­ντας στο απυ­ρό­βλητο την ιδιω­τι­κο­ποί­ηση και επι­κε­ντρώ­νο­νται στο αντί­τιμο και στους όρους παρα­χώ­ρη­σης στο μεγάλο κεφά­λαιο.

Εξ’ άλλου η πρόταση, που κατέ­θεσε στον υφυ­πουργό Μετα­φο­ρών η περι­φε­ρειακή αρχή, στην οποίαν συμ­φω­νεί και ο ΣΥΡΙΖΑ και επα­να­λή­φθηκε πρό­σφατα και από τον κο Υψη­λά­ντη εκπρό­σωπο  του συν­δυα­σμού του ΣΥΡΙΖΑ στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο,   να δοθούν τα αερο­δρό­μια στους τοπι­κούς φορείς  που απο­τε­λεί πρόταση στα πλαίσια της πολι­τι­κής εκποί­η­σης των αερο­δρο­μίων της Περι­φέ­ρειας Ν. Αιγαίου, δεδο­μέ­νου ότι, τοπικοί φορείς, όπως το Εμπο­ρικό Επι­με­λη­τή­ριο Δωδε­κα­νή­σου έχει ταχθεί ήδη υπέρ της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης. Εξάλλου υπάρχει διεθνής πείρα το πώς υπο­δο­μές μέσω επι­με­λη­τη­ρίων ή φορέων ή κοι­νω­νι­κών συνε­ται­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων ή ΜΚΟ  εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται σήμερα από το μεγάλο κεφά­λαιο.

Οι προ­τά­σεις αυτές ουσια­στικά, έχοντας δεδο­μένη την κυβερ­νη­τική πολι­τική της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης, διεκ­δι­κεί κομμάτι της πίτας για λογα­ρια­σμό της “τοπικής κοι­νω­νίας”, εννο­ώ­ντας, φυσικά όχι τα λαϊκά στρώ­ματα, αλλά τους μεγα­λο­ξε­νο­δό­χους και μεγα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τίες.

Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και οι προ­τά­σεις των «δια­μαρ­τυ­ρό­με­νων» για έλλειψη δια­βού­λευ­σης και ενη­μέ­ρω­σης της τοπικής κοι­νω­νίας.

Η Λαϊκή Συσπεί­ρωση εκφρά­ζει την κατη­γο­ρη­μα­τική της αντί­θεση στην προ­ω­θού­μενη από την κυβέρ­νηση ιδιω­τι­κο­ποί­ηση των αερο­δρο­μίων της χώρας και σ’ ότι αφορά το Νότιο Αιγαίο αυτά  της Ρόδου, της Κω, της Μυκόνου και της Σαντο­ρί­νης.

Η ιδιω­τι­κο­ποί­ηση των αερο­δρο­μίων δεν γίνεται ούτε για την καλύ­τερη παροχή υπη­ρε­σιών, ούτε βέβαια σε όφελος των νησιω­τών και των εργα­ζο­μέ­νων σε αυτά. Η ιδιω­τι­κο­ποί­ηση γίνεται για να προ­στε­θεί άλλος ένας κρί­σι­μος τομέας της οικο­νο­μίας στην κερ­δο­φο­ρία των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων, και όλα αυτά για τη λεγό­μενη «αντα­γω­νι­στι­κό­τητα» της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, δηλαδή ποια μονο­πώ­λια του κλάδου των αερο­με­τα­φο­ρών θα συγκε­ντρώ­σουν μεγα­λύ­τερο ποσοστό της αγοράς, άρα και τερά­στια κέρδη.

Με την ιδιω­τι­κο­ποί­ηση θα βρεθούν στο δρόμο οι εργα­ζό­με­νοι στις υπη­ρε­σίες του αερο­δρο­μίου δημιουρ­γώ­ντας μια νέα στρατιά ανέργων.

Επι­πλέον η ιδιω­τι­κο­ποί­ηση των αερο­δρο­μίων του Αιγαίου ενέχει κιν­δύ­νους για την ασφά­λεια της χώρας, σε μια τόσο ευαί­σθητη περιοχή, όπου οι αντα­γω­νι­σμοί μεγάλων ιμπε­ρια­λι­στι­κών κρατών για τα κοι­τά­σματα πετρε­λαίου και φυσικού αερίου και των δρόμων μετα­φο­ράς τους, μπορεί να οδη­γή­σουν σε απρό­βλε­πτες και επι­κίν­δυ­νες εξε­λί­ξεις.

Η λει­τουρ­γία των αερο­δρο­μίων με αυτή τη μορφή θα ανε­βά­σει το κόστος μετα­φο­ράς, το οποίο θα φορ­τω­θεί στο λαό, θα οδη­γή­σει εργα­ζό­με­νους στην απόλυση και την ανεργία.

Το ίδιο αφορά και στην ασφά­λεια των πτήσεων, αφού η λογική του μέγι­στου κέρδους από τον ιδιώτη επεν­δυτή είναι σίγουρο ότι συμ­βάλ­λει σε βάρος της ασφά­λειας.

Ταυ­τό­χρονα η πολι­τική αυτή θα οδη­γή­σει τα υπό­λοιπα αερο­δρό­μια των νησιών στην υπο­βάθ­μιση, με τις ανά­λο­γες συνέ­πειες για τους νησιώ­τες.

Η πρόταση της Λαϊκής Συσπεί­ρω­σης  για τον ενιαίο, απο­κλει­στικά δημόσιο φορέα για αερο­δρό­μια, αερο­με­τα­φο­ρές και τεχνική βάση συντή­ρη­σης και υπο­στή­ρι­ξης, είναι η μονα­δική λύση για ασφα­λείς πτήσεις, με φθηνό εισι­τή­ριο, για σωστό κεντρικό σχε­δια­σμό και προ­γραμ­μα­τι­σμό δρο­μο­λο­γίων.