Στα δικαστήρια υπόθεση για παράνομες βεβαιώσεις και προσβολή προσωπικότητας

• Δια­χει­ρι­στές κατη­γο­ρού­νται ότι υπέ­βα­λαν ψευδή στοι­χεία για αυθαί­ρε­τες κατα­σκευές, εκθέ­το­ντας ιδιο­κτή­τρια σε σοβα­ρούς κιν­δύ­νους

Με αγωγή που κατα­τέ­θηκε ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, ιδιο­κτή­τρια ακι­νή­του στην περιοχή της Ιαλυσού καταγ­γέλ­λει εκτε­τα­μένη παρα­βί­αση της πολε­ο­δο­μι­κής νομο­θε­σίας, προ­σβολή της προ­σω­πι­κό­τη­τάς της και δόλια συμπε­ρι­φορά από πλευράς τριών δια­χει­ρι­στών, στους οποίους είχε ανα­θέ­σει τη δια­δι­κα­σία νομι­μο­ποί­η­σης αυθαι­ρέ­των στο ακίνητο συνι­διο­κτη­σίας της.

Στην αγωγή, που υπο­γρά­φε­ται από τον πλη­ρε­ξού­σιο δικη­γόρο της, κ. Μιχάλη Τσίμπλη, περι­γρά­φε­ται ανα­λυ­τικά μία σειρά ενερ­γειών που χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως σκό­πι­μες και συντο­νι­σμέ­νες με στόχο την εξα­πά­τηση της εντο­λέως του, την πρό­κληση υλικής και ηθικής ζημίας, αλλά και τη δια­τή­ρηση αυθαί­ρε­των κατα­σκευών εις βάρος της.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης

Η ενά­γουσα ανα­φέ­ρει ότι κατέχει εξ αδιαι­ρέ­του ποσοστό 50% ενός αγρού 4.236 τ.μ. στην Ιαλυσό, για τον οποίο δεν έχει συστα­θεί κάθετη ή ορι­ζό­ντια συνι­διο­κτη­σία. Στο πλαίσιο συνεν­νό­η­σης με τη συνι­διο­κτή­τρια, απο­φα­σί­στηκε η υπαγωγή όλων των κτι­σμά­των στον Νόμο 4495/2017. Για τον σκοπό αυτό, ανα­τέ­θηκε στους ενα­γό­με­νους –πολι­τι­κούς μηχα­νι­κούς– να χει­ρι­στούν την τακτο­ποί­ηση.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην αγωγή, σε δια­δο­χι­κές συνα­ντή­σεις από τον Νοέμ­βριο 2021 έως τον Μάρτιο 2022, φέρεται να επι­χει­ρή­θηκε εξα­πά­τηση μέσω σύντα­ξης ψευδών εγγρά­φων περί μελ­λο­ντι­κής σύστα­σης κάθετης συνι­διο­κτη­σίας. Τα έγγραφα αυτά, σύμφωνα πάντα με την ενά­γουσα, κατα­τέ­θη­καν σε συμ­βο­λαιο­γράφο της Ρόδου χωρίς την πραγ­μα­τική της συναί­νεση.

Αργό­τερα, και ενώ έγινε σαφές ότι τέτοια σύσταση δεν υπήρχε ούτε προ­βλε­πό­ταν, οι ενα­γό­με­νοι υπέ­βα­λαν στο Υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος τρεις χωρι­στές βεβαιώ­σεις υπα­γω­γής, γεγονός που σύμφωνα με την αγωγή αντι­βαί­νει ευθέως στη νομική υπο­χρέ­ωση υπο­βο­λής ενιαίας βεβαί­ω­σης για κοινή ιδιο­κτη­σία.

Η αγωγή κάνει λόγο για υποβολή 3 τμη­μα­τι­κών βεβαιώ­σεων την 21-11-2024, την 16-09-2022 και την 18-08-2022.

Οι καταγ­γελ­λό­με­νοι φέρο­νται να προ­χώ­ρη­σαν και στην υποβολή απο­σπα­σμά­των ταυ­το­τή­των για υπο­τι­θέ­με­νες διαι­ρε­μέ­νες ιδιο­κτη­σίες, παρόλο που γνώ­ρι­ζαν πως δεν υφί­στα­ται κάθετος δια­χω­ρι­σμός. Οι ενέρ­γειες αυτές, όπως τονί­ζε­ται, έγιναν για να εξυ­πη­ρε­τη­θούν συγκε­κρι­μένα συμ­φέ­ρο­ντα και να επι­βλη­θούν χαμη­λό­τερα πρό­στιμα από εκείνα που προ­βλέ­πει η νομο­θε­σία σε περι­πτώ­σεις νόμιμης υπα­γω­γής.

Επι­πλέον, η αγωγή επι­ση­μαί­νει ότι εξαι­ρέ­θη­καν από τις βεβαιώ­σεις κρί­σι­μες κατα­σκευές, όπως ένα μεγάλο αυθαί­ρετο δια­χω­ρι­στικό από οπλι­σμένο σκυ­ρό­δεμα μήκους 60 μέτρων, το οποίο εφά­πτε­ται της κατοι­κίας της ενά­γου­σας και ασκεί πιέσεις που έχουν οδη­γή­σει σε στα­τι­κές ρωγμές και απο­σύν­θεση της τοι­χο­ποι­ίας. Οι ζημιές, σύμφωνα με τεχνι­κές παρα­τη­ρή­σεις που παρα­τί­θε­νται, είναι σοβαρές και επη­ρε­ά­ζουν τη δομική ασφά­λεια της οικίας.

Προ­σβολή προ­σω­πι­κό­τη­τας και ηθική βλάβη

Η ενά­γουσα υπο­στη­ρί­ζει ότι η συμπε­ρι­φορά των δια­χει­ρι­στών δεν είχε μόνο τεχνι­κές και νομικές επι­πτώ­σεις, αλλά και βαθιά προ­σω­πική διά­σταση. Η κατά­σταση έχει οδη­γή­σει, όπως καταγ­γέλ­λει, σε δια­τά­ραξη της οικο­γε­νεια­κής ζωής, απο­ξέ­νωση από οικεί­ους χώρους εντός της κατοι­κίας, αλλά και έκθεσή της στην τοπική κοι­νω­νία, η οποία –σύμφωνα με την ίδια– έχει σχη­μα­τί­σει εσφαλ­μένη εικόνα για την ίδια ως παρα­βά­τρια πολε­ο­δο­μι­κών δια­τά­ξεων.

Η ψυχική κατα­πό­νηση, οι άκαρπες προ­σπά­θειες συνερ­γα­σίας με άλλους μηχα­νι­κούς, οι οποίοι τελικά αρνή­θη­καν να ανα­λά­βουν την υπόθεση, και η αίσθηση κοι­νω­νι­κής στο­χο­ποί­η­σης απο­τε­λούν, σύμφωνα με το δικό­γραφο, ισχυρή βάση για διεκ­δί­κηση ηθικής απο­ζη­μί­ω­σης.

Η ενά­γουσα ζητά:

• Την άρση της προ­σβο­λής της προ­σω­πι­κό­τη­τάς της με την ενιαία υποβολή βεβαί­ω­σης για το σύνολο των κατα­σκευών.

• Τη διόρ­θωση και συνέ­νωση των τριών παρα­νό­μων βεβαιώ­σεων.

• Την επι­στροφή ποσού 1.000 ευρώ που κατέ­βαλε ως προ­κα­τα­βολή για τις υπη­ρε­σίες.

• Την κατα­βολή απο­ζη­μί­ω­σης 60.000 ευρώ για την ηθική βλάβη.

• Την προ­σω­πική κράτηση των ενα­γο­μέ­νων ως μέσο εκτέ­λε­σης της από­φα­σης μετά την τελε­σι­δι­κία.

Η υπόθεση εκκρε­μεί στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου και ανα­μέ­νε­ται με ενδια­φέ­ρον η έκβαση, καθώς εμπλέ­κει όχι μόνο νομικά και πολε­ο­δο­μικά ζητή­ματα, αλλά και την ευρύ­τερη αξιο­πι­στία τεχνι­κών επαγ­γελ­μα­τιών σε υπο­θέ­σεις αυθαί­ρε­της δόμησης.