ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δύο μέτρα και δύο σταθμά στην εφαρμογή της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας

Μαίρη Φώτη 3 λεπτά ανάγνωση
ΚΑΡΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

• Το απο­τέ­λε­σμα είναι ένα μέτρο που στην πρόθεση υπη­ρε­τεί την προ­στα­σία των εργα­ζο­μέ­νων, αλλά στην εφαρ­μογή δημιουρ­γεί ανι­σό­τη­τες

Οι μικρές και μικρο­με­σαίες του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις βρί­σκο­νται μπροστά σε μία σοβαρή πρό­κληση, λίγες μόλις εβδο­μά­δες πριν την κορύ­φωση της του­ρι­στι­κής περιό­δου.

Η εφαρ­μογή της Ψηφια­κής Κάρτας Εργα­σίας – ενός μέτρου που απο­σκο­πεί στην πάταξη της αδή­λω­της εργα­σίας – εξε­λίσ­σε­ται, όπως καταγ­γέλ­λει ο πρό­ε­δρος του ΕΚΡ κ. Πανα­γιώ­της Εγγλέ­ζος, στην πράξη με άνισο τρόπο, δημιουρ­γώ­ντας σύγχυση, αθέμιτο αντα­γω­νι­σμό και κλίμα αβε­βαιό­τη­τας στον κλάδο.

Παρά το γεγονός ότι η πλήρης εφαρ­μογή της κάρτας τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαρτίου 2025 για του­ρι­σμό και εστίαση, το Υπουρ­γείο Εργα­σίας έχει αφήσει να εννοη­θεί – χωρίς επίσημη ανα­κοί­νωση – ότι θα υπάρξει «περί­ο­δος ανοχής». Αυτό σημαί­νει ότι οι επι­χει­ρή­σεις που δεν έχουν ακόμα εφαρ­μό­σει την κάρτα δεν υπό­κει­νται σε ελέγ­χους ή πρό­στιμα, για την ώρα.

Η άτυπη αυτή «παρά­ταση» – που κανείς δεν έχει επίσημα ανα­κοι­νώ­σει, αλλά όλοι ανα­γνω­ρί­ζουν – έρχεται σε αντί­θεση με την επίσημη κυβερ­νη­τική γραμμή ότι δεν θα υπάρξει νέα μετά­θεση του μέτρου. Και εδώ ξεκινά το πρό­βλημα. Εκα­το­ντά­δες μικρές του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις, ιδίως σε νησιω­τι­κές περιο­χές, έχουν ήδη προ­σαρ­μο­στεί, πλη­ρώ­νο­ντας για συστή­ματα κατα­γρα­φής, πάρο­χους λογι­σμι­κού και προ­σλαμ­βά­νο­ντας επι­πλέον προ­σω­πικό για την ορθή κατα­γραφή ωραρίων και υπε­ρω­ριών. Πολλές εξ αυτών λει­τουρ­γούν ήδη, καθώς ανοί­γουν νωρί­τερα από τα μεγάλα ξενο­δο­χεία.

Η εφαρ­μογή της κάρτας εργα­σίας για μια μικρή επι­χεί­ρηση σημαί­νει:

Μηνιαίο κόστος του­λά­χι­στον 200 ευρώ για λογι­σμικό και πάροχο.

Πρό­σληψη επι­πλέον προ­σω­πι­κού για να τηρού­νται οι ώρες εργα­σίας, υπε­ρω­ρίες και εργασία τα Σαβ­βα­το­κύ­ριακα.

Ειδικά για τα μικρά νησιά, όπου ο ανθρώ­πι­νος πόρος είναι περιο­ρι­σμέ­νος, η πίεση είναι πολ­λα­πλά­σια.

Αντί­θετα, όπως καταγ­γέλ­λει το ΕΚΡ, μεγάλες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες, που δεν έχουν ακόμα ξεκι­νή­σει τη λει­τουρ­γία τους, απο­φεύ­γουν αυτά τα έξοδα, επω­φε­λού­με­νες από την άτυπη «περίοδο προ­σαρ­μο­γής» που κατά πλη­ρο­φο­ρίες όπως λέει ο κ. Π. Εγγλέ­ζος, θα φτάσει ακόμα και τους δύο μήνες. «Ουσια­στικά θα λει­τουρ­γή­σουν σε ένα πιο ευνοϊκό πλαίσιο και εις βάρος των μικρών επι­χει­ρή­σεων που ήδη έχουν προ­σαρ­μο­στεί, όπως τους ανά­γκασε η κυβέρ­νηση. Το απο­τέ­λε­σμα είναι ξεκά­θα­ρος αθέ­μι­τος αντα­γω­νι­σμός: ενώ οι μικρο­με­σαίοι πλη­ρώ­νουν και λει­τουρ­γούν με πλήρη συμ­μόρ­φωση, άλλοι – κυρίως μεγάλοι παίκτες – παρα­μέ­νουν στο απυ­ρό­βλητο. Και όλα αυτά, χωρίς να υπάρχει επίσημη ή δια­φα­νής ενη­μέ­ρωση από το Υπουρ­γείο», καταγ­γέλ­λει ο πρό­ε­δρος του ΕΚΡ.

Επι­χει­ρη­μα­τίες των μικρών νησιών κάνουν λόγο για ανε­φάρ­μο­στο μέτρο. Με το προ­σω­πικό δυσεύ­ρετο και το κόστος λει­τουρ­γίας ήδη υψηλό λόγω επο­χι­κό­τη­τας, η προ­σθήκη της Ψηφια­κής Κάρτας Εργα­σίας λει­τουρ­γεί σαν επι­πλέον «φόρος επι­βί­ω­σης».

Η διοι­κη­τική και ψηφιακή υπο­στή­ριξη που απαι­τεί­ται για να λει­τουρ­γή­σει το σύστημα δεν είναι δια­θέ­σιμη παντού – ούτε όλοι οι επι­χει­ρη­μα­τίες έχουν την εκπαί­δευση, τον χρόνο ή το προ­σω­πικό για να την υλο­ποι­ή­σουν. Σε πολλές περι­πτώ­σεις, η πρό­σβαση σε εξει­δι­κευ­μένο λογι­σμικό ή αξιό­πι­στο τεχνικό υπο­στή­ρι­ξης είναι ανύ­παρ­κτη ή απαιτεί έξοδα μετα­κί­νη­σης και συντή­ρη­σης.

Όλο και περισ­σό­τε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες επι­ση­μαί­νουν ότι το μέτρο σχε­διά­στηκε με γνώμονα μεγάλες επι­χει­ρή­σεις αστικών κέντρων. Ελά­χι­στα ελήφθη υπόψη η πολυ­πλο­κό­τητα της του­ρι­στι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας στην Ελλάδα: μικρές οικο­γε­νεια­κές επι­χει­ρή­σεις, γεω­γρα­φι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες, επο­χι­κό­τητα, του­ρι­στική εξάρ­τηση.

Το απο­τέ­λε­σμα είναι ένα μέτρο που στην πρόθεση υπη­ρε­τεί την προ­στα­σία των εργα­ζο­μέ­νων, αλλά στην εφαρ­μογή δημιουρ­γεί κοι­νω­νική και επι­χει­ρη­μα­τική αδικία.

Φορείς έχουν ήδη ζητήσει από την υπουργό Εργα­σίας να υπάρξει επίσημη και καθο­λική παρά­ταση, του­λά­χι­στον μέχρι το τέλος της σεζόν, με παράλ­ληλη στήριξη των μικρών επι­χει­ρή­σεων στην προ­σαρ­μογή. Ωστόσο, προς το παρόν, δεν υπάρχει θετική απά­ντηση.

Είναι σαφές ότι η τεχνο­λο­γική πρόοδος και η δια­φά­νεια στην εργασία είναι απα­ραί­τη­τες. Όμως, χωρίς σαφή πολι­τική βούληση για ισο­τι­μία στην εφαρ­μογή, μέτρα σαν την Ψηφιακή Κάρτα Εργα­σίας απλώς διευ­ρύ­νουν τα χάσματα.

Για τις επι­χει­ρή­σεις της πρώτης γραμμής – αυτές που ανοί­γουν, πλη­ρώ­νουν και παλεύ­ουν – η “παρά­ταση” είναι απλώς μία ακόμη υπεν­θύ­μιση ότι στο παι­χνίδι του του­ρι­σμού, δεν ξεκι­νούν όλοι από την ίδια αφε­τη­ρία.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.