Απορρίφθηκε προσφυγή πατέρα 7χρονης για καταγγελία κατά δασκάλου

• Η Εισαγ­γε­λία Εφετών έκρινε ότι δεν υπάρ­χουν επαρ­κείς ενδεί­ξεις για τέλεση αξιό­ποι­νης πράξης • Ασυ­νέ­πεια στις μαρ­τυ­ρίες, αρνη­τικά τα ιατρο­δι­κα­στικά ευρή­ματα

Η Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου απέρ­ριψε ως αβάσιμη στην ουσία της την προ­σφυγή πατέρα 7χρονης κατά προη­γού­με­νης διά­τα­ξης της Εισαγ­γε­λίας Πλημ­με­λειο­δι­κών, με την οποία είχε απορ­ρι­φθεί η έγκλησή του για σοβαρές κακουρ­γη­μα­τι­κές πράξεις γενε­τή­σιου χαρα­κτήρα.

Η υπόθεση αφο­ρούσε καταγ­γε­λία σε βάρος δασκά­λου δημο­τι­κού σχο­λείου, ηλικίας περίπου 50 ετών, για τις πράξεις του βιασμού (αρ. 336 ΠΚ), της γενε­τή­σιας πράξης με ανήλικο κάτω των 12 ετών (αρ. 339 ΠΚ), της κατά­χρη­σης ανη­λί­κου (αρ. 342 ΠΚ) και της προ­σβο­λής γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας (αρ. 337 ΠΚ).

Το ιστο­ρικό

Ο πατέρας της ανή­λι­κης, με σύμφωνο συμ­βί­ω­σης με αλλο­δαπή μητέρα, υπέβαλε έγκληση κατά του εκπαι­δευ­τι­κού στις αρχές Ιανουα­ρίου 2024, βασι­ζό­με­νος αφενός σε σωμα­τικά συμ­πτώ­ματα που παρα­τή­ρησε στο παιδί του, αφε­τέ­ρου σε ισχυ­ρι­σμούς της ανή­λι­κης περί «άβολων παι­χνι­διών» στο σχολείο.

Ειδι­κό­τερα, ο πατέρας ανέφερε ότι η 7χρονη παρου­σί­ασε έκκριμα και ίχνη αίματος στο εσώ­ρουχό της, ερε­θι­σμό στη γενε­τή­σια περιοχή και συμ­πτώ­ματα δυσφο­ρίας, τα οποία θεω­ρή­θη­καν από τον ίδιο ως απο­τέ­λε­σμα κακο­ποί­η­σης. Παράλ­ληλα, παρέ­θεσε τις αφη­γή­σεις της ανή­λι­κης ότι ο δάσκα­λος «την άγγιξε» στο πλαίσιο παι­χνι­διών, όπως το “αερο­πλα­νάκι”, ανα­φε­ρό­μενη σε επαφή με το στήθος, την κοιλιά και τα γεν­νη­τικά της όργανα.

Τα ευρή­ματα της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης

Κατά τη διάρ­κεια της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης:

• Η ανήλικη υπο­βλή­θηκε σε κλινική και ιατρο­δι­κα­στική εξέταση (Δεκέμ­βριος 2023 – Φεβρουά­ριος 2024). Δεν δια­πι­στώ­θηκε καμία ρήξη ή κάκωση σε γενε­τή­σια ή περι­πρω­κτική περιοχή. Ο υμένας βρέθηκε ακέ­ραιος, ενώ οι εξε­τά­σεις για σπέρμα και αίμα ήταν αρνη­τι­κές.

• Η κατά­θεσή της ενώπιον ψυχο­λό­γου και αστυ­νο­μίας ήταν ασαφής, αντι­φα­τική και ελλιπής. Αρχικά αρνή­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά οποια­δή­ποτε πράξη από τον εκπαι­δευ­τικό. Στη συνέ­χεια ανα­φέρ­θηκε σε φευ­γα­λέο άγγιγμα πάνω από τα ρούχα, χωρίς να περι­γρά­φει συγκε­κρι­μένο τόπο ή χρόνο.

• Η ψυχο­λο­γική κατά­σταση της ανή­λι­κης περι­γρά­φηκε από διο­ρι­σμένη πραγ­μα­το­γνώ­μονα ως συναι­σθη­μα­τικά φορ­τι­σμένη, με σύγχυση ως προς το τι θεω­ρεί­ται ανάρ­μο­στη πράξη. Η ειδικός επι­σή­μανε ότι «το παιδί δεν μπορεί να αξιο­λο­γή­σει με ακρί­βεια το περι­βάλ­λον του» και ότι η προσοχή που λαμ­βά­νει από τους γονείς πιθανόν ενι­σχύει την αίσθηση σοβα­ρό­τη­τας, χωρίς η ίδια να έχει κατα­νο­ή­σει επα­κρι­βώς τα γεγο­νότα.

Οι εκθέ­σεις της ιδιω­τι­κής ψυχο­λό­γου

Η πλευρά του πατέρα προ­σκό­μισε δύο ψυχο­λο­γι­κές εκθέ­σεις από ιδιώτη παι­δο­ψυ­χο­λόγο, που κατα­γρά­φουν πιο ξεκά­θα­ρες περι­γρα­φές σεξουα­λι­κής παρε­νό­χλη­σης. Σύμφωνα με αυτές, η ανήλικη ανα­πα­ρι­στούσε σκηνές επαφής στα γεν­νη­τικά της όργανα και έκανε λόγο για πόνο και τσού­ξιμο.

Ωστόσο, η Εισαγ­γε­λία απέρ­ριψε τις εκθέ­σεις ως μη αξιό­πι­στες για τους εξής λόγους:

• Συντά­χθη­καν μετά από αίτηση του πατέρα και όχι στο πλαίσιο δημό­σιας δια­δι­κα­σίας.

• Δεν περι­λάμ­βα­ναν επι­στη­μο­νικά εργα­λεία ή δια­γνω­στική μεθο­δο­λο­γία.

• Δεν περιέ­γρα­ψαν αντι­κει­με­νικά συμπε­ρά­σματα, αλλά υιο­θέ­τη­σαν άκριτα τις δηλώ­σεις της ανή­λι­κης.

• Οι ανα­φο­ρές της ανή­λι­κης ανα­κα­λού­νταν συχνά, ακόμα και μέσα στην ίδια συνε­δρία.

Το συμπέ­ρα­σμα της Εισαγ­γε­λίας Εφετών

Η Εισαγ­γε­λία Εφετών έκρινε πως:

• Δεν προ­έ­κυ­ψαν ενδεί­ξεις τέλεσης πράξης κατά του άρθρου 336 ΠΚ (βιασμός), 339 ΠΚ (γενε­τή­σια πράξη με ανήλικο κάτω των 12), 342 ΠΚ (κατά­χρηση ανη­λί­κου) ή 337 ΠΚ (προ­σβολή γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας).

• Το μονα­δικό περι­στα­τικό, όπως περι­γρά­φηκε από την ανήλικη (φευ­γα­λέο πέρασμα χεριού πάνω από τα ρούχα), δεν στοι­χειο­θε­τεί πράξη με ποινική απαξία. Δεν τεκ­μη­ριώ­θηκε πρόθεση γενε­τή­σιας διέ­γερ­σης ούτε δύναται να θεω­ρη­θεί ικανή προ­σβολή της αξιο­πρέ­πειας του παιδιού.

• Δεν υπήρξαν άλλα παρό­μοια περι­στα­τικά ή μαρ­τυ­ρίες από άλλα παιδιά, εκπαι­δευ­τι­κούς ή γονείς που να επι­βε­βαιώ­νουν τις αιτιά­σεις.

• Η συγκρου­σιακή στάση του πατέρα προς το σχολείο δημιουρ­γεί υπό­νοιες εμμονής ή προ­σπά­θειας ενο­χο­ποί­η­σης χωρίς αντι­κει­με­νικά στοι­χεία.

Τονί­ζε­ται μάλιστα πως η ανήλικη συνέ­χισε να φοιτά στο ίδιο σχολείο επί μήνες μετά την καταγ­γε­λία, κάτι που απο­δυ­νά­μωσε τον ισχυ­ρι­σμό περί άμεσης επι­κιν­δυ­νό­τη­τας από πλευράς του δασκά­λου.

Νομική αξιο­λό­γηση

Η απόρ­ριψη βασί­στηκε στην αρχή της ηθικής από­δει­ξης (αρ. 177 ΚΠΔ), κατά την οποία η πεποί­θηση του Εισαγ­γε­λέα πρέπει να στη­ρί­ζε­ται σε συνο­λική εκτί­μηση της αξιο­πι­στίας των κατα­θέ­σεων, της συνέ­πειας των στοι­χείων και της επι­στη­μο­νι­κής επάρ­κειας των γνω­μα­τεύ­σεων. Κατά την ίδια αρχή, προ­τι­μά­ται η αποχή από δίωξη όταν τα στοι­χεία πάσχουν ή επι­δέ­χο­νται σοβαρή αμφι­σβή­τηση, ώστε να απο­φεύ­γε­ται η ποι­νι­κο­ποί­ηση περι­στα­τι­κών χωρίς εδραία από­δειξη.

Η νομική τεκ­μη­ρί­ωση ανα­φέ­ρει ότι ακόμη και αν ληφθεί ως δεδο­μένο το περι­στα­τικό φευ­γα­λέου αγγίγ­μα­τος, δεν υφί­στα­ται το υπο­κει­με­νικό στοι­χείο του δόλου ούτε η πρόθεση διέ­γερ­σης ή προ­σβο­λής της γενε­τή­σιας ελευ­θε­ρίας. Το φερό­μενο περι­στα­τικό δεν πληροί ούτε τα κατώ­φλια της αντι­κει­με­νι­κής υπό­στα­σης των επί­μα­χων εγκλη­μά­των.

Ως εκ τούτου, η προ­σφυγή απορ­ρί­φθηκε και η υπόθεση τίθεται στο αρχείο.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Δήμος Μου­τά­φης.