ΕΚΡ: Άνθρακες ο θησαυρός της αύξησης του κατώτατου μισθού

Mε αφορ­μή τις ανα­κοι­νώ­σεις για την αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Η Κυ­βέρ­νη­ση πα­νη­γυ­ρι­κά ανα­κοί­νω­σε την αύ­ξη­ση 50€ στον κα­τώ­τα­το μισθό. Πρό­κει­ται για την πέμ­πτη κατά σειρά αύ­ξη­ση από το 2019, ωστό­σο όχι μόνο δεν θε­ρα­πεύ­ε­ται το πρό­βλη­μα αξιο­πρε­πούς δια­βί­ω­σης των αν­θρώ­πων της μι­σθω­τής ερ­γα­σί­ας, αλλά αντι­θέ­τως επι­δει­νώ­νε­ται. Μπο­ρεί οι συ­νο­λι­κές αυ­ξή­σεις που απο­φά­σι­σε η Κυ­βέρ­νη­ση -ερή­μην των κοι­νω­νι­κών εταί­ρων- την τε­λευ­ταία πε­ντα­ε­τία να προ­σεγ­γί­ζουν το 30%, ωστό­σο οι ερ­γα­ζό­με­νοι αγο­ρά­ζουν 10% λι­γό­τε­ρα αγαθά.

Η Κυ­βέρ­νη­ση  δια­φη­μί­ζει την αύ­ξη­ση του βα­σι­κού μι­σθού ως «ανάσα» για τους ερ­γα­ζό­με­νους, την ίδια στιγ­μή που η ακρί­βεια καλ­πά­ζει, οι φόροι αυ­ξά­νο­νται και το κό­στος ζωής γί­νε­ται δυ­σβά­στα­χτο.

Ποια αύ­ξη­ση; Όταν εξα­φα­νί­ζε­ται πριν καν φτά­σει στην τσέπη του ερ­γα­ζό­με­νου;

Ποια ενι­σχυ­μέ­νη; Όταν με την φο­ρο­λο­γία ο πραγ­μα­τι­κός μι­σθός πα­ρα­μέ­νει σχε­δόν ίδιος εδώ και μια 10ετια;

Ποια δι­καιο­σύ­νη; Όταν η αγο­ρα­στι­κή δύ­να­μη των πο­λι­τών συρ­ρι­κνώ­νε­ται δρα­μα­τι­κά;

Οι ερ­γα­ζό­με­νοι δεν χρειά­ζο­νται ψί­χου­λα και επι­κοι­νω­νια­κά κόλπα.

Χρειά­ζο­νται:

α) Ου­σια­στι­κή αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού, ώστε να αντα­πο­κρί­νε­ται στο κό­στος ζωής.

β) Μεί­ω­ση της φο­ρο­λο­γί­ας και των κρα­τή­σε­ων για τα χα­μη­λά και μέσα ει­σο­δή­μα­τα.

γ) Έλεγ­χος της ακρί­βειας και της αι­σχρο­κέρ­δειας, που εξα­φα­νί­ζουν κάθε αύ­ξη­ση.

Όλα τα άλλα είναι κο­ροϊ­δία και πο­λι­τι­κό θέ­α­τρο σε βάρος της κοι­νω­νί­ας!

Εί­μα­στε τε­λευ­ταί­οι στην αγο­ρα­στι­κή δύ­να­μη σε επί­πε­δο ΕΕ!

Από την 1η Απρι­λί­ου, ο φόρος για όσους αμεί­βο­νται με τον κα­τώ­τα­το μισθό ανα­μέ­νε­ται να δι­πλα­σια­στεί!

«Από τα 830€ μικτά θα αυ­ξη­θεί στα 880€. Ο φόρος με τα 830€ κα­τώ­τα­το μισθό είναι 137€, ο οποί­ος πλη­ρώ­νε­ται κατά βάση μέσω της πα­ρα­κρά­τη­σης που γί­νε­ται στον ερ­γα­ζό­με­νο. Αντί­στοι­χα, αν ο κα­τώ­τα­τος μι­σθός αυ­ξη­θεί στα 880 ευρώ μικτά, ο φόρος που θα πλη­ρώ­νε­ται θα είναι 270€ (!), άρα υπάρ­χει μία επι­βά­ρυν­ση 133€, άρα ου­σια­στι­κά μι­λά­με για δι­πλα­σια­σμό του φόρου…».

Με απλά λόγια, η πο­λυ­δια­φη­μι­ζό­με­νη αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού συ­νο­δεύ­ε­ται από μια υπερ­δι­πλά­σια επι­βά­ρυν­ση στους ερ­γα­ζό­με­νους, αφή­νο­ντάς τους τε­λι­κά με… λι­γό­τε­ρα χρή­μα­τα στην τσέπη.

Η λύση είναι μια η άμεση επα­να­φο­ρά των ελεύ­θε­ρων συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων. Μόνο μέσα από αυτή τη δια­δι­κα­σία οι ερ­γα­ζό­με­νοι μπο­ρούν να διεκ­δι­κή­σουν αξιο­πρε­πείς συν­θή­κες δια­βί­ω­σης και δί­καιους όρους ερ­γα­σί­ας.

Για τους λό­γους αυ­τούς κα­λού­με κάθε ερ­γα­ζό­με­νη, κάθε ερ­γα­ζό­με­νο να συμ­με­τέ­χει στη Γε­νι­κή Απερ­γία της 9ης Απρι­λί­ου. Απερ­γού­με για πραγ­μα­τι­κές αυ­ξή­σεις μέσα από τις συλ­λο­γι­κές μας συμ­βά­σεις.