Παραιτήθηκε από την θέση του Υφυπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας ο Χρ. Τριαντόπουλος

Την παραί­τησή του από την θέση του Υφυ­πουρ­γού Κλι­μα­τι­κής Κρίσης και Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας υπέβαλε από το βήμα της Βουλής, ο Χρήστος Τρια­ντό­που­λος, καλώ­ντας το σώμα να υπερ­ψη­φί­σει την πρόταση παρα­πο­μπής του σε προ­α­να­κρι­τική έρευνα, ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας ότι τα αδι­κή­ματα που του απο­δί­δει η αντι­πο­λί­τευση είναι αβάσιμα και προ­σβλη­τικά.

Ο παραι­τη­θείς υφυ­πουρ­γός τόνισε ότι έφτασε στον τόπο του σιδη­ρο­δρο­μι­κού δυστυ­χή­μα­τος μετά την σύγκρουση των δύο συρμών, όταν οι απο­φά­σεις για παρέμ­βαση στον χώρο είχαν ήδη ληφθεί από «επι­χει­ρη­σια­κούς και υπη­ρε­σια­κούς παρά­γο­ντες».

Μάλιστα ο πρώην Υφυ­πουρ­γός επι­κα­λέ­στηκε το σημείο 568 του Πορί­σμα­τος του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, όπου ανα­φέ­ρε­ται πως η Δικαιο­σύνη έλαβε όλες τις σημα­ντι­κές απο­φά­σεις για τις παρεμ­βά­σεις στο σημείο του δυστυ­χή­μα­τος. «Σύμφωνα με το Πόρισμα, στο σημείο 568, η Ελλη­νική Αστυ­νο­μία επι­ση­μαί­νει «ότι ο Ανα­κριτής επέβλεπε την έρευνα και ότι οι όποιες σημα­ντικές αποφάσεις, όπως ο τερ­μα­τι­σμός της αναζήτησης ανθρώπινων λειψάνων και η μετα­φορά των πάντων (everything) στο Κουλούρι, έγιναν υπό́ την προ­φο­ρική έγκριση του Ανα­κριτή» τόνισε ο ίδιος. Ο κ. Τρια­ντό­που­λος υπο­στή­ριξε ότι την παρου­σία του στον τόπου του δυστυ­χή­μα­τος, ανέλαβε δύο ζητή­ματα, «το πρώτο αφο­ρούσε την κρατική βοήθεια και την στήριξη των οικο­γε­νειών των θυμάτων» και το δεύτερο ήταν «η ενη­μέ­ρωση της κοινής γνώμης».

«Η ανάγκη για πολι­τική ωρι­μό­τητα και η προ­σή­λωση στις θεμε­λιώ­δεις βάσεις της δημο­κρα­τίας, προ­βάλ­λει σήμερα επι­τα­κτική. Από το ίδιο βήμα, πριν από περίπου ένα χρόνο, είχα υπο­γραμ­μί­σει πως «για μένα η πολι­τική δεν είναι επάγ­γελμα. Για μένα η ‘καρέκλα’ δεν είναι αυτο­σκο­πός», σημεί­ωσε ο παραι­τη­θείς υπουρ­γός. «Το ήθος μου, η πίστη μου στο δίκιο, στο καλό και την αλήθεια, η προ­σή­λωσή μου στον ορθό λόγο, η αγάπη μου για την πατρίδα, μου επι­βάλ­λει συνει­δη­σιακά να σας ζητήσω – με πίστη στην ακε­ραιό­τητά σας – να υπερ­ψη­φί­σετε την αβάσιμη και προ­σβλη­τική πρόταση του ΠΑΣΟΚ. Έτσι με γαλού­χη­σαν οι γονείς μου. Έτσι μεγα­λώ­νουμε τα παιδιά μας. Καμία σκιά. Καμία λάσπη. Καμία σκευω­ρία. Μόνο αλήθεια και φως», πρό­σθεσε.

Ακο­λου­θεί ολό­κληρη η τοπο­θέ­τηση του κ. Τρια­ντό­που­λου:

«Όταν το 2019 εισήλθα στην πολι­τική, δεν δια­νο­ή­θηκα ποτέ ότι θα βρι­σκό­μουν σε αυτή τη θέση. Ότι θα ήμουν στο επί­κε­ντρο μιας σημα­ντι­κής κοι­νο­βου­λευ­τι­κής συζή­τη­σης για μια από τις μεγα­λύ­τε­ρες σύγ­χρο­νες τρα­γω­δίες. Τρα­γω­δία, για την οποία είναι εύλογη η ανάγκη να ανα­ζη­τη­θούν απα­ντή­σεις σε ερω­τή­σεις προς κάθε κατεύ­θυνση. Μία ανάγκη που εκφρά­στηκε συλ­λο­γικά και ηχηρά από την κοι­νω­νία στις πρό­σφα­τες κινη­το­ποι­ή­σεις και την οποία, φυσικά, ακούμε και αντα­πο­κρι­νό­μα­στε. Με αλήθεια, δικαιο­σύνη και υπευ­θυ­νό­τητα απέ­να­ντι στην πολι­τική σκο­πι­μό­τητα και την τοξι­κό­τητα, που υπο­νο­μεύει τη δημο­κρα­τία μας.

Η ανάγκη για πολι­τική ωρι­μό­τητα και η προ­σή­λωση στις θεμε­λιώ­δεις βάσεις της δημο­κρα­τίας, προ­βάλ­λει σήμερα επι­τα­κτική. Από το ίδιο βήμα, πριν από περίπου ένα χρόνο, είχα υπο­γραμ­μί­σει πως «για μένα η πολι­τική δεν είναι επάγ­γελμα. Για μένα η ‘καρέκλα’ δεν είναι αυτο­σκο­πός». Για αυτό, λοιπόν, και όπως κατέ­στησα σαφές προ ημερών, υπο­βάλλω σήμερα την παραί­τησή μου από τη θέση του Υφυ­πουρ­γού Κλι­μα­τι­κής Κρίσης και Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας και το χαρ­το­φυ­λά­κιο της κρα­τι­κής αρωγής.

Αυτό ήταν και είναι το χαρ­το­φυ­λά­κιό μου, η κρατική αρωγή. Η κρατική αρωγή που δημιουρ­γή­θηκε, όλη αυτή την περίοδο, από το μηδέν. Με έργο μετρή­σιμο σε κάθε γωνία της πατρί­δας μας και σε συνερ­γα­σία με όλους. Έργο απτό για πολλές δεκάδες χιλιά­δες ωφε­λού­με­νους, με πάνω από 1 δισ. ευρώ σε ενι­σχύ­σεις και χρη­μα­το­δο­τή­σεις μόνο την τελευ­ταία περίοδο. Αυτή είναι η αρμο­διό­τητά μου, η αρωγή του κράτους μετά από φυσικές κατα­στρο­φές. Η κρατική αρωγή, όχι η πολι­τική προ­στα­σία. Και πριν, ως Υφυ­πουρ­γός στον Πρω­θυ­πουργό, αυτό ήταν το χαρ­το­φυ­λά­κιό μου. Με αυτή την αρμο­διό­τητα βρέθηκα, μέρες μετά το συμβάν, στη Λάρισα, και – έπειτα – στον τόπο του τρα­γι­κού δυστυ­χή­μα­τος. Αυτή ήταν άλλωστε και η πρώτη ενη­μέ­ρωση από τα μέσα, πως μετα­βαίνω στη Λάρισα «προ­κει­μέ­νου να συντο­νίσω τις ενέρ­γειες για την κρατική βοήθεια και τη στήριξη των οικο­γε­νειών των θυμάτων».

δήλωση που εστίασε στις έρευνες των αρμο­δίων επί της ταυ­το­ποί­η­σης των θυμάτων, στην ενη­μέ­ρωση των οικο­γε­νειών, στις συστά­σεις από τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες, αλλά και στη δια­χεί­ριση του πένθους για κάθε οικο­γέ­νεια.

Η ενη­μέ­ρωση της κοινής γνώμης, ήταν το δεύτερο σκέλος της παρου­σίας μου εκεί. Όσο προ­χω­ρούσε το έργο των επι­χει­ρη­σια­κών παρα­γό­ντων, συμ­με­τείχα στην ενη­μέ­ρωση – με δηλώ­σεις και δελτία τύπου – για την πρόοδο των ενερ­γειών. Πάντα με ενη­μέ­ρωση από τους αρμό­διους υπη­ρε­σια­κούς παρά­γο­ντες που ήταν υπεύ­θυ­νοι για αυτές. Σε αυτό το πλαίσιο δημο­σιο­ποι­ή­θη­καν από πλευράς μου μέσω δελτίων τύπου ή συνε­ντεύ­ξεων πλη­ρο­φο­ρίες, μεταξύ άλλων, για την ταυ­το­ποί­ηση των θανό­ντων, την εξέλιξη της υγείας των νοση­λευό­με­νων, και την πορεία απο­κα­τά­στα­σης της σιδη­ρο­δρο­μι­κής γραμμής. Σε αυτές τις δημο­σιεύ­σεις, εάν δεν πέσουν θύμα κακό­πι­στης κοπτο­ρα­πτι­κής και δια­στρέ­βλω­σης, γίνεται εύκολα αντι­λη­πτό πως ανα­φέ­ρο­μαι για όλες ή πολλές πτυχές του έργου του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού εκείνες τις ημέρες. Δεν γίνεται να απο­μο­νώ­νο­νται επι­λε­κτικά τρεις λέξεις για να θρέψουν ένα φαντα­σιακό σενάριο, και να απο­κλεί­ο­νται τρεις παρά­γρα­φοι. Όλες οι δηλώ­σεις μου είναι αναρ­τη­μέ­νες στην προ­σω­πική μου ιστο­σε­λίδα από την πρώτη στιγμή.

Αυτή είναι η θέση μου. Αυτή είναι η αλήθεια. Αυτό προ­κύ­πτει και από όλα τα στοι­χεία που περι­λαμ­βά­νο­νται στη δικο­γρα­φία. Αλήθεια, ανα­φέ­ρει κανείς ότι του έδωσα εντολή για κάποια δόλια πράξη «συγκά­λυ­ψης»; Όχι. Ανα­φέ­ρει κανείς ότι τον παρε­μπό­δισα στο έργο του; Όχι. Ανα­φέ­ρει κανείς ότι του ζήτησα να συμπρά­ξουμε για να «καλύ­ψουμε» κάτι – άγνωστο τι; Όχι. Ανα­φέ­ρει κανείς ότι του πρό­τεινα να παραβεί τις αρμο­διό­τη­τές του και να κάνει έκνομες ενέρ­γειες, ή ότι δεν τον απέ­τρεψα προς τούτο; Όχι. Ανα­φέ­ρει κανείς ότι με τον όποιο τρόπο ενί­σχυσα, υπο­τί­θε­ται, ψυχικά κάποιον, στο να παραβεί εκείνος το καθήκον του – που γιατί να το παραβεί; Όχι. Ανα­φέ­ρε­ται οπου­δή­ποτε η οποια­δή­ποτε σχέση μου με άγνω­στους λαθρέ­μπο­ρους ή άλλους που είχαν υπο­τι­θέ­μενο όφελος από το να «συγκα­λυ­φθεί» το οτι­δή­ποτε άγνωστο; Όχι. Ανα­φέ­ρε­ται πουθενά αλλού το όνομά μου, πέραν της ανα­φο­ράς ότι επι­σκέ­φθηκα το χώρο του δυστυ­χή­μα­τος; Όχι.

Και αφού δεν ανα­φέ­ρε­ται κάτι, τότε κατά την αντι­πο­λί­τευση, με την παρου­σία μου και με τη σιωπή μου μεθό­δευσα την υπο­τι­θέ­μενη «συγκά­λυψη». Και όλα αυτά με δόλο, για να «συγκα­λύ­ψουμε» κάτι έως σήμερα απροσ­διό­ρι­στο. Η μνεία περί ύπαρξης δόλου, ακόμη και ως μια ανα­πό­δει­κτη υπόθεση που δεν εδρά­ζε­ται σε γεγο­νότα, που δεν τεκ­μη­ριώ­νε­ται από απο­δεί­ξεις, και που δεν συνάδει με τη λογική, αλλά που υπο­θε­τικά οδήγησε σε ενέρ­γειες «συγκά­λυ­ψης», είναι ακραία προ­σβλη­τική. Είναι ακραία προ­σβολή για εμένα, ως πολι­τικό, ως άνθρωπο, ως πατέρα.

Σε αυτή την αίθουσα όλοι γνω­ρι­ζό­μα­στε. Δεν έχω τίποτα, ούτε να φοβηθώ, ούτε να κρύψω. Όσο δυσά­ρε­στο και να είναι αυτό για εμένα και την οικο­γέ­νεια μου, πρώτος θέλω να ανα­δει­χθούν τα γεγο­νότα και η αλήθεια. Και να φανούν οι σκο­πι­μό­τη­τες που εξυ­πη­ρε­τού­νται από αυτή την πρόταση. Είναι ξεκά­θαρο, για όποιον το βλέπει αντι­κει­με­νικά, ότι όλο αυτό σήμερα σχε­τί­ζε­ται με ένα και μόνο πράγμα: την ιδιό­τητα μου ως Υφυ­πουρ­γός στον Πρω­θυ­πουργό. Μια προ­σπά­θεια να χτυ­πή­σετε την Κυβέρ­νηση μέσω εμού. Ξέρω ότι γνω­ρί­ζετε και κατα­νο­είτε την αλήθεια. Ωστόσο, προ­τι­μάτε να παρα­μέ­νετε εγκλω­βι­σμέ­νοι στη μάταιη, όπως θα απο­δει­χθεί, επι­δί­ωξη των κομ­μά­των σας να εργα­λειο­ποι­ή­σουν μια μεγάλη τρα­γω­δία.

Το ήθος μου, η πίστη μου στο δίκιο, στο καλό και την αλήθεια, η προ­σή­λωσή μου στον ορθό λόγο, η αγάπη μου για την πατρίδα, μου επι­βάλ­λει συνει­δη­σιακά να σας ζητήσω – με πίστη στην ακε­ραιό­τητά σας – να υπερ­ψη­φί­σετε την αβάσιμη και προ­σβλη­τική πρόταση του ΠΑΣΟΚ. Έτσι με γαλού­χη­σαν οι γονείς μου. Έτσι μεγα­λώ­νουμε τα παιδιά μας. Καμία σκιά. Καμία λάσπη. Καμία σκευω­ρία. Μόνο αλήθεια και φως».

Πηγή: skai.gr