Η Τουρκία «σημαδεύει» το Αιγαίο και ενισχύει τη στρατιά της – Ηχηρή προειδοποίηση Ρούμπιν

Η Τουρκία ενι­σχύει σημα­ντικά τη στρα­τιω­τική της παρου­σία στα μικρα­σια­τικά παράλια, ενώ, ανα­βαθ­μί­ζει την Ταξιαρ­χία Πεζο­ναυ­τών στην Ίμβρο, αλλά και τον ναύ­σταθμο του Ακσάζ απέ­να­ντι από τη Ρόδο, προ­κα­λώ­ντας εκ νέου «πονο­κέ­φαλο» στην Αθήνα.

Μέχρι πέρυσι, όταν η Άγκυρα διέθετε μία Ταξιαρ­χία Πεζο­ναυ­τών με έδρα τη Φώκαια στην είσοδο του κόλπου της Σμύρνης, απέ­να­ντι από τη θαλάσ­σια περιοχή μεταξύ Λέσβου και Χίου, οι γεί­το­νες ίδρυσαν και δεύτερη Ταξιαρ­χία Πεζο­ναυ­τών στην Αλε­ξαν­δρέττα απέ­να­ντι από την Κύπρο, με αυτήν στην Ίμβρο να είναι η τρίτη, όπου ο τουρ­κι­κός στρατός δια­θέ­τει έως τώρα το 5ο Σύνταγμα Κατα­δρο­μών.Η ανα­βάθ­μιση της συγκε­κρι­μέ­νης Ταξιαρ­χίας στην Ίμβρο εκτός από τη στε­λέ­χωση με πεζο­ναύ­τες αντί κατα­δρο­μέων, συνε­πά­γε­ται και την άφιξη απο­βα­τι­κών μέσων, πλωτών και αμφί­βιων.

Το καλο­καίρι, είχε προη­γη­θεί η δημιουρ­γία νέου αμφί­βιου σώματος στο Τσα­να­κάλε, το οποίο περι­λαμ­βά­νει πλέον τρεις Ταξιαρ­χίες πεζο­ναυ­τών. Τη διοί­κηση ανέλαβε ο Υπο­ναύ­αρ­χος, Σερχάτ Σοσμπίρ.

Αυτή η πράξη απο­σκο­πεί στην «εξου­δε­τέ­ρωση της απειλής από την Ελλάδα, με τη στρα­τιω­τι­κο­ποί­ηση των νησιών του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου», όπως μετα­δί­δουν τουρ­κικά Μέσα ενη­μέ­ρω­σης. Ωστόσο, «εάν η Τουρκία αισθα­νό­ταν απειλή, θα δημιουρ­γούσε αμυ­ντι­κές υπο­δο­μές αντι­με­τώ­πι­σης εχθρι­κών ενερ­γειών και όχι απο­βα­τικά τμήματα, τα οποία έχουν σαφώς επι­θε­τικό χαρα­κτήρα», όπως απο­σα­φή­νι­σαν ανώ­τα­τοι αξιω­μα­τού­χοι, μιλώ­ντας στη RealNews.

Συνο­λικά, η Τουρκία –με την τελευ­ταία αύξηση δυνά­μεων– δια­τη­ρεί στα μικρα­σια­τικά παράλια επτά απο­βα­τι­κές Ταξιαρ­χίες, ενώ, έχει δοθεί παραγ­γε­λία για την άμεση ναυ­πή­γηση οκτώ νέων απο­βα­τι­κών πλοίων. Παράλ­ληλα, μετρά οκτώ Ταξιαρ­χίες κατα­δρο­μέων και αλε­ξι­πτω­τι­στών.

Σε αυτό, προ­στί­θε­ται και η ανα­βάθ­μιση των υπο­δο­μών του ναυ­στάθ­μου του Ακσάζ, που βρί­σκε­ται στη Μαρ­μα­ρίδα, απέ­να­ντι από τη Ρόδο, με επεν­δύ­σεις ύψους 350 εκατ. ευρώ. Στόχος είναι να έλθει σε θέση να φιλο­ξε­νεί τα κατα­δρο­μικά TF–2000, εκτο­πί­σμα­τος 9.000 τόνων, που περι­λαμ­βά­νο­νται στο πρό­γραμμα ναυ­πή­γη­σης έως το 2034, καθώς και τα ελι­κο­πτε­ρο­φόρα κλάσης Anadolu, όπως και το υπό ναυ­πή­γηση αερο­πλα­νο­φόρο Mugem.

Απώ­τε­ρος σκοπός της Άγκυρας είναι, φυσικά, να απο­τε­λέ­σει το αντί­πα­λον δέος της Σούδας και να μπορούν εκεί να δένουν ακόμη και τα αμε­ρι­κα­νικά αερο­πλα­νο­φόρα κλάσης Ford, εκτο­πί­σμα­τος άνω των 100.000 τόνων.

Προει­δο­ποί­ηση Ρούμπιν για τα επε­κτα­τικά όνειρα της Τουρ­κίας: «Η Ελλάδα πρέπει να δράσει απο­φα­σι­στικά»

Ο πρώην αξιω­μα­τού­χος του Υπουρ­γείου Άμυνας των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών, ειδικός σε θέματα των κρατών της Μέσης Ανα­το­λής, Μάικλ Ρούμπιν, «έκρουσε κώδωνα» του κιν­δύ­νου για τις παρά­νο­μες και νομικά ανυ­πό­στα­τες τουρ­κι­κές διεκ­δι­κή­σεις στο Αιγαίο, κατα­λο­γί­ζο­ντας την ελλη­νική κυβέρ­νηση για «συνεχή υπο­χω­ρη­τι­κό­τητα και του κατευ­να­σμό» έναντι των «επι­θε­τι­κών και άκρως αντι­συμ­βα­τι­κών» πολι­τι­κών της Άγκυρας.

Σύμφωνα με τον Μάικλ Ρούμπιν, αν η Ελλάδα συνε­χί­σει στην ίδια κατεύ­θυνση, τότε θα μπο­ρούσε να χάσει το μισό Αιγαίο, όπως η Κύπρος έχασε το 38% των εδαφών της. Ακόμη, εξέ­φρασε έντονη ανη­συ­χία για την αδια­φο­ρία και περι­φρό­νηση που δεί­χνουν οι διε­θνείς δυνά­μεις απέ­να­ντι στα ελλη­νικά συμ­φέ­ρο­ντα και δίκαια, σε παρέμ­βαση στο American Enterprise Institute.

Επι­πλέον, σημεί­ωσε ότι παρά την οικο­νο­μική αδυ­να­μία της Τουρ­κίας, με την απο­τυ­χία να αντα­γω­νι­σθεί τις μεγάλες οικο­νο­μι­κές δυνά­μεις και την αυξα­νό­μενη δημο­γρα­φική της παρακμή, η Τουρκία κατα­φέρ­νει να δια­τη­ρεί έναν ισχυρό πολι­τικό λόγο στη διεθνή σκηνή.

Παρά τα οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα και τις εσω­τε­ρι­κές δυσλει­τουρ­γίες, η Άγκυρα συνε­χί­ζει να επι­βάλ­λει τις διεκ­δι­κή­σεις της, όπως απο­δει­κνύ­ε­ται από την αδιά­κοπη κατοχή της Κύπρου και τις αξιώ­σεις για εδα­φι­κές κατα­κτή­σεις.

Στη συνέ­χεια, κατέ­κρινε την Ευρώπη και τις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες για την υπο­χω­ρη­τι­κό­τητα απέ­να­ντι στην Τουρκία, σημειώ­νο­ντας ότι οι τουρ­κι­κές κρα­τι­κές οντό­τη­τες, όπως τα κατε­χό­μενα Βόρεια της Κύπρου, δεν αντι­με­τω­πί­ζο­νται με την αντί­στοιχη αυστη­ρό­τητα που επι­δει­κνύ­ε­ται σε άλλες περιο­χές, όπως στην Ουκρα­νία.

Η ανε­κτι­κό­τητα που επι­δει­κνύει η Δύση προς την Τουρκία, με τις αερο­πο­ρι­κές πτήσεις προς τα Κατε­χό­μενα και τη διπλω­μα­τική ανα­γνώ­ριση, ενι­σχύει τη θέση του Ρούμπιν ότι υπάρχει μία σοβαρή έλλειψη σεβα­σμού για τα ελλη­νικά συμ­φέ­ρο­ντα.

Ο γεω­πο­λι­τι­κός ανα­λυ­τής προει­δο­ποί­ησε ότι η Ελλάδα πρέπει να ανα­λο­γι­σθεί τις συνέ­πειες της απρο­θυ­μίας να αντι­στα­θεί στις τουρ­κι­κές διεκ­δι­κή­σεις και να αντι­με­τω­πί­σει την Τουρκία με περισ­σό­τερη απο­φα­σι­στι­κό­τητα και «καθα­ρό­τερη» στρα­τη­γική, προ­κει­μέ­νου να προ­στα­τεύ­σει τα εθνικά της συμ­φέ­ρο­ντα και να απο­τρέ­ψει την περαι­τέρω απο­δυ­νά­μωση της γεω­πο­λι­τι­κής της θέσης στην ευρύ­τερη περιοχή.

Με την αναφορά στη «Γαλάζια Πατρίδα», την πολι­τική της Τουρ­κίας για την επέ­κταση της κυριαρ­χίας στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο και το Αιγαίο, μίλησε για τους κιν­δύ­νους που αντι­με­τω­πί­ζει η Ελλάδα εάν συνε­χί­σει να επι­δει­κνύει υπο­χω­ρη­τι­κό­τητα απέ­να­ντι στην τουρ­κική επι­θε­τι­κό­τητα. Ο Μάικλ Ρούμπιν επε­σή­μανε ότι με την εσω­τε­ρική αδυ­να­μία της Τουρ­κίας, δεν προ­κα­λεί έκπληξη το γεγονός ότι η χώρα προσ­δοκά να κατα­λά­βει εδάφη στο Αιγαίο και να επα­να­χα­ρά­ξει τις Απο­κλει­στι­κές Οικο­νο­μι­κές Ζώνες στην περιοχή.

Το πρό­βλημα δεν περιο­ρί­ζε­ται μόνο στην Ελλάδα, σύμφωνα με εκείνον, κάνο­ντας αναφορά και στην πίεση που άσκησε η Άγκυρα στο ΝΑΤΟ και την «υποταγή της Σου­η­δίας», απαι­τώ­ντας την παρά­δοση Κούρδων αντι­φρο­νού­ντων για να αντι­με­τω­πί­σουν βασα­νι­στή­ρια και φυλά­κιση στην Τουρκία.

Ο ανα­λυ­τής έκανε, επίσης, λόγο για την αποδοχή της Δύσης στη Συρία, όπου το καθε­στώς του Αχμέντ Χουσεΐν αλ Σαράα αντι­με­τω­πί­ζε­ται με ανοχή, παρά τις σοβαρές κατη­γο­ρίες περί τρο­μο­κρα­τίας, ως μία προ­σπά­θεια απο­φυ­γής σύγκρου­σης με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν.

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, επέ­κρινε τις πρα­κτι­κές της Δύσης, που προ­σποιεί­ται ότι η Τουρκία είναι μία ισχυρή και υπο­λο­γί­σιμη δύναμη, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας το παρα­μύθι του Χανς Κρί­στιαν Άντερ­σεν για τα «και­νούρ­για ρούχα του αυτο­κρά­τορα», προ­κει­μέ­νου να δείξει την αλήθεια ότι η Τουρκία –υπό την ηγεσία του Ερντο­γάν– είναι στην πραγ­μα­τι­κό­τητα μία συρ­ρι­κνω­μένη και παρακ­μά­ζουσα δύναμη.

Η Ελλάδα έχει ακο­λου­θή­σει μία ήπια και υπεύ­θυνη προ­σέγ­γιση, πιστεύ­ο­ντας ότι αυτή θα ενίσχυε τη συνερ­γα­σία με την Ευρώπη και θα της απέφερε διεθνή ανα­γνώ­ριση, σύμφωνα με τον Μάικλ Ρούμπιν. Ωστόσο, υπο­στή­ριξε ότι αυτή η στρα­τη­γική δεν είναι απο­τε­λε­σμα­τική, καθώς η υπο­χω­ρη­τι­κό­τητα απλώς ενι­σχύει την πίεση από μεγα­λύ­τε­ρες δυνά­μεις. Η Τουρκία επι­δει­κνύει συχνά ότι η επι­θε­τική προ­σέγ­γιση απο­δί­δει, όπως φαί­νε­ται από τις γραμμές της, στον τομέα των διεθνών σχέσεων.

Τέλος, ο πρώην αξιω­μα­τού­χος του Υπουρ­γείου Άμυνας των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών, ειδικός σε θέματα των κρατών της Μέσης Ανα­το­λής, πρό­τεινε συγκε­κρι­μέ­νες στρα­τη­γι­κές που πρέπει να ακο­λου­θή­σει η Ελλάδα προ­κει­μέ­νου να υπε­ρα­σπι­σθεί τα εθνικά της συμ­φέ­ρο­ντα και να αμυνθεί απέ­να­ντι στην αυξα­νό­μενη τουρ­κική επι­θε­τι­κό­τητα. Ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τις αδυ­να­μίες της Τουρ­κίας και τις γεω­πο­λι­τι­κές αλλαγές, τόνισε ότι είναι η κατάλ­ληλη στιγμή για την Ελλάδα να ανα­λά­βει διπλω­μα­τική πρω­το­βου­λία.

Οι βασικές προ­τά­σεις του είναι:

– Πίεση για έρευνες χρη­μα­το­δό­τη­σης τρο­μο­κρα­τίας και «ξεπλύ­μα­τος» χρή­μα­τος: Η Ελλάδα, με τη βοήθεια των συμ­μά­χων της, πρέπει να απαι­τή­σει διε­θνείς έρευνες σχετικά με τη χρη­μα­το­δό­τηση τρο­μο­κρα­τι­κών οργα­νώ­σεων από την Τουρκία. Ιδιαί­τερη σημασία έχει η ένταξη της Τουρ­κίας στη μαύρη λίστα της Ομάδας Χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κής Δράσης (FATF), μαζί με χώρες όπως το Ιράν και η Βόρεια Κορέα.

– Κυρώ­σεις για παρα­βιά­σεις θρη­σκευ­τι­κής ελευ­θε­ρίας: Η Ελλάδα πρέπει να ζητήσει κυρώ­σεις από τις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες και την Ευρω­παϊ­κής Ένωσης κατά της Τουρ­κίας για τις συνε­χείς παρα­βιά­σεις των θρη­σκευ­τι­κών δικαιω­μά­των, όπως η κακο­ποί­ηση εκκλη­σιών και θρη­σκευ­τι­κών μνη­μείων (π.χ., Αγία Σοφία, Μονή της Χώρας), η κατά­σχεση θρη­σκευ­τι­κών περιου­σιών και οι παρεμ­βά­σεις στην θρη­σκευ­τική εκπαί­δευση.

– Περιο­ρι­σμός της τουρ­κι­κής επι­θε­τι­κό­τη­τας στο Αιγαίο: Η Ελλάδα πρέπει να επα­νε­ξε­τά­σει τη στρα­τη­γική της στο Αιγαίο και να εντεί­νει τις πιέσεις για τον περιο­ρι­σμό της τουρ­κι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στην περιοχή. Ο Μάικλ Ρούμπιν προ­έ­τρεψε, μάλιστα, να τεθεί το θέμα του Χατάι (μια περιοχή που προ­σάρ­τησε η Τουρκία μετά από ένα αμφι­λε­γό­μενο δημο­ψή­φι­σμα) στο διεθνές προ­σκή­νιο, κάτι που μπορεί να ανα­δεί­ξει τις τουρ­κι­κές αμφι­σβη­τή­σεις στην περιοχή και να απο­δυ­να­μώ­σει τη θέση του Ερντο­γάν.

– Αξιο­ποί­ηση διπλω­μα­τι­κών «εργα­λείων»: Η Ελλάδα, σύμφωνα με εκείνον, δια­θέ­τει πολλά διπλω­μα­τικά «βέλη» που μπορεί να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει για να ασκήσει πίεση στην Τουρκία, ειδικά εάν αξιο­ποι­ή­σει τη θέση που κατέχει στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών και τη συνερ­γα­σία με το Ισραήλ. Με τη συνε­χι­ζό­μενη οικο­νο­μική και πολι­τική αδυ­να­μία της Τουρ­κίας, η Ελλάδα μπορεί να εντεί­νει τις πιέσεις για μία διεθνή κατα­δίκη των τουρ­κι­κών ενερ­γειών.

– Ανα­θε­ώ­ρηση του status quo: Η στρα­τη­γική της συνε­χούς υπο­χώ­ρη­σης και του κατευ­να­σμού έχει φανεί ανα­πο­τε­λε­σμα­τική, μέχρι στιγμής. Η Ελλάδα πρέπει να ανα­ρω­τη­θεί αν το υπάρχον status quo με την Τουρκία είναι βιώσιμο ή αν πρέπει να αλλάξει εντελώς το διπλω­μα­τικό της σκε­πτικό με σκοπό να υπε­ρα­σπι­σθεί τα εθνικά της συμ­φέ­ρο­ντα.

Πηγή: newsbomb.gr