Στο Ηράκλειο το Σάββατο η κηδεία του Μανώλη Λιδάκη

Θλίψη στον καλ­λι­τε­χνικό κόσμο και στο Ηρά­κλειο προ­κά­λεσε ο θάνατος του Μανώλη Λιδάκη σε ηλικία 65 ετών.

Η κηδεία του τρα­γου­δι­στή θα γίνει το Σάββατο 1η Μαρτίου, στον Ιερό Μητρο­πο­λι­τικό Ναό του Αγίου Μηνά στις 14:00, σύμφωνα με το neakriti.gr.

Η σορός του καλ­λι­τέ­χνη θα βρί­σκε­ται στο ναό την ίδια ώρα, δίνο­ντας την ευκαι­ρία σε όσους τον αγά­πη­σαν να τον τιμή­σουν για τελευ­ταία φορά.

Ο Μανώλης Λιδάκης το τελευ­ταίο διά­στημα αντι­με­τώ­πιζε προ­βλή­ματα υγείας, ενώ σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες από το συγ­γε­νικό του περι­βάλ­λον, ο γνωστός τρα­γου­δι­στής έφυγε από τη ζωή μετά από ανακοπή.

Μανώλης Λιδάκης: Η αγάπη για τη μουσική που ξεκί­νησε στην Κρήτη και το «Να η Ευκαι­ρία»

Ο Μανώλης Λιδάκης γεν­νή­θηκε το 1960 στο Ηρά­κλειο Κρήτης και ασχο­λή­θηκε με τη μουσική από πολύ μικρή ηλικία. Σε ηλικία εννέα ετών ξεκί­νησε τις μου­σι­κές του σπουδές στην κιθάρα, τα πνευστά και τη θεωρία της μου­σι­κής. Από το 1970 έως το 1977 συμ­με­τείχε στις φιλαρ­μο­νι­κές του Ηρα­κλείου, παί­ζο­ντας ευφώνιο και τρο­μπέτα.

Το 1982 μετα­κό­μισε στην Αθήνα, όπου έλαβε μέρος στην τηλε­ο­πτική εκπομπή «Να η Ευκαι­ρία» και υπέ­γραψε το πρώτο του δισκο­γρα­φικό συμ­βό­λαιο. Από τότε ξεκί­νησε την επαγ­γελ­μα­τική του πορεία στο τρα­γούδι, αν και ήδη είχε εμφα­νι­στεί σε μικρά μουσικά στέκια, ταβέρ­νες και μπουάτ, τόσο στην Κρήτη όσο και στην Αθήνα, αλλά και στις Σέρρες μαζί με τον αδερφό του.

Όπως είχε δηλώσει ο ίδιος, ξεκί­νησε να τρα­γουδά σε ένα μικρό μαγαζί στην Κρήτη κατόπιν παρά­κλη­σης των ιδιο­κτη­τών. Παρότι αρχικά είχε σκοπό να τρα­γου­δή­σει για λίγες μέρες, η συνερ­γα­σία παρα­τά­θηκε, καθώς του προ­σφέρ­θη­καν υψη­λό­τε­ρες αμοιβές. Αυτή η αλυσίδα γεγο­νό­των τον οδήγησε στην Αθήνα, όπου υπέ­γραψε συμ­βό­λαιο με τη Minos και εμφα­νί­στηκε στην τηλε­ο­πτική εκπομπή, παρου­σία του Λευτέρη Παπα­δό­που­λου και του Γιώργου Κατσα­ρού.

Το ίδιο έτος κυκλο­φό­ρησε ο πρώτος του δίσκος, Μετά Από Σένα, σε μουσική του Γιώργου Κατσα­ρού, ενώ συμ­με­τείχε επίσης στο άλμπουμ Μίλα Μου Απλά με την Ελένη Δήμου και τον Γιάννη Πάριο, καθώς και στο Ρεπορ­τάζ του Γιάννη Μαρ­κό­που­λου μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα.

Το 1988 υπέ­γραψε συμ­βό­λαιο με τη Sony Music, γεγονός που συνέ­βαλε στην αύξηση της δημο­τι­κό­τη­τάς του, ειδικά με την κυκλο­φο­ρία του δίσκου Ούτε Που Ρώτησα το 1990.

Στη συνέ­χεια, ακο­λού­θησε μια σειρά από επι­τυ­χη­μέ­νες συνερ­γα­σίες και δισκο­γρα­φι­κές δου­λειές, που τον καθιέ­ρω­σαν ως έναν από τους σημα­ντι­κό­τε­ρους εκπρο­σώ­πους του έντε­χνου και λαϊκού τρα­γου­διού. Παράλ­ληλα, ασχο­λή­θηκε και με την κρητική μουσική, δια­σκευά­ζο­ντας παλιά ριζί­τικα και άλλα παρα­δο­σιακά τρα­γού­δια, όπως στον δίσκο Κόκκινο Ακρο­γιάλι.

Οι καλ­λι­τέ­χνες που τον επη­ρέ­α­σαν

Ο Λιδάκης είχε ανα­φέ­ρει ότι οι μου­σι­κές του επιρ­ροές περι­λάμ­βα­ναν τον Νίκο Ξυλούρη, τον Μανώλη Μπα­ξε­βάνη, τον Χρόνη Αηδο­νίδη, τον Στέλιο Καζαν­τζίδη, τον Γρηγόρη Μπι­θι­κώ­τση, καθώς και σημα­ντι­κές ερμη­νεύ­τριες, όπως τη Βίκυ Μοσχο­λιού, τη Χαρούλα Αλεξίου και τη Δήμητρα Γαλάνη.

Τον Ιούνιο του 2001 κυκλο­φό­ρησε το άλμπουμ Υλικό Ονείρων, όπου συνερ­γά­στηκε με τον Γιώργο Ανδρέου, τον Λάκη Λαζό­πουλο, τον Κώστα Λειβαδά, τον Σωκράτη Μάλαμα και τον Άλκη Αλκαίο. Ο ομώ­νυ­μος τίτλος του δίσκου προ­ερ­χό­ταν από ένα ντουέτο με την Ελένη Τσα­λι­γο­πού­λου, εμπνευ­σμένο από την Τρι­κυ­μία του Σαίξπηρ. Οι δυο τους συνερ­γά­στη­καν ξανά το 2002 σε ζωντα­νές εμφα­νί­σεις στη Σφε­ντόνα.

Το 2007 συμ­με­τείχε σε μια σειρά μου­σι­κών παρα­στά­σεων με τον Αλκίνοο Ιωαν­νίδη, σε ένα αφιέ­ρωμα στο έργο του Μάνου Χατζι­δάκι.

Η συνερ­γα­σία αυτή οδήγησε στην κυκλο­φο­ρία του δίσκου 4 Θεα­τρι­κοί Μύθοι, ο οποίος περι­λάμ­βανε μου­σι­κές που είχε συν­θέ­σει ο Χατζι­δά­κις για παρα­στά­σεις, όπως ο Ματω­μέ­νος Γάμος του Λόρκα, το Παρα­μύθι χωρίς όνομα του Καμπα­νέλλη, ο Καπετάν Μιχάλης του Καζαν­τζάκη και ο Κύκλος με την Κιμωλία του Μπρεχτ.

Το 2008 υπέ­γραψε συμ­βό­λαιο με τη δισκο­γρα­φική εται­ρεία Legend και την ίδια χρονιά συνερ­γά­στηκε με τον Δημήτρη Μητρο­πάνο και τον Μπάμπη Στόκα σε ζωντα­νές εμφα­νί­σεις στο Κέντρο Αθηνών.

Η τελευ­ταία του δισκο­γρα­φική δουλειά κυκλο­φό­ρησε το 2009 με τίτλο Μη Μου Γκρε­μί­ζεις Το Όνειρο, όπου συνερ­γά­στηκε με τον Παντελή Θαλασ­σινό.

Δήλωση της Υπουρ­γού Πολι­τι­σμού Λίνας Μενδώνη για την απώλεια του Μανώλη Λιδάκη

Πλη­ρο­φο­ρού­μενη την απώλεια του Μανώλη Λιδάκη, η Υπουρ­γός Πολι­τι­σμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακό­λουθη δήλωση:

Με θλίψη πλη­ρο­φο­ρή­θηκα την απώλεια του Μανώλη Λιδάκη, ενός πολύ­πλευ­ρου καλ­λι­τέ­χνη που αφήνει φτω­χό­τερη τη μουσική μας σκηνή. Ο Μανώλης Λιδάκης υπήρξε σεμνός καλ­λι­τέ­χνης, που στην άσκοπη και άκρατη προβολή αντι­πα­ρέ­θεσε τη δια­κρι­τική και επι­λε­κτική παρου­σία του, την αφο­σί­ωση του, χωρίς περιτ­τές τυμπα­νο­κρου­σίες, στην δημιουρ­γία και την τέχνη. Κάτοχος στέρεης μου­σι­κής παι­δείας, υπη­ρέ­τησε με σεβασμό και αγάπη, επί τέσ­σε­ρις δεκα­ε­τίες, το ελλη­νικό τρα­γούδι. Η μεστή σε συναί­σθημα και λελο­γι­σμένο πάθος φωνή του, αφη­γή­θηκε ιστο­ρίες  που  κέρδισε, δίκαια, μεγάλα και πιστά ακρο­α­τή­ρια. Η συνερ­γα­σία του με τους επι­φα­νέ­στε­ρους ερμη­νευ­τές, συν­θέ­τες και στι­χουρ­γούς της γενιάς του μας χάρισε δημιουρ­γίες και στιγμές που εγγρά­φο­νται απα­ρά­γρα­πτα στη μουσική μας. Η απώλειά του μετά από την πολυετή τροχιά του στο μουσικό μας σύμπαν, σε μια ηλικία που συν­δύ­αζε τη ζωντά­νια με την ωρι­μό­τητα, έρχεται να κατα­δεί­ξει ότι είχε ακόμη να δώσει πολλά.

Στους οικεί­ους του και τους φίλους του απευ­θύνω ειλι­κρινή συλ­λυ­πη­τή­ρια.

Πηγή: protothema.gr