Η εθνική αναγκαιότητα της νησιωτικής πολιτικής

Η έν­νοια της νη­σιω­τι­κό­τη­τας, ως κε­ντρι­κό στοι­χείο της ελ­λη­νι­κής πο­λι­τι­κής στρα­τη­γι­κής, δεν θα μπο­ρού­σε να ερ­μη­νευ­θεί κα­λύ­τε­ρα από τη φράση του Ότο φον Μπί­σμαρκ: «Η πο­λι­τι­κή είναι η τέχνη του εφι­κτού, αλλά και η ικα­νό­τη­τα να κά­νεις ανα­πό­φευ­κτο το ανα­γκαίο».

Στην πε­ρί­πτω­ση των ελ­λη­νι­κών νη­σιών, αυτή η φράση απο­τυ­πώ­νει με ακρί­βεια την ανά­γκη για μια πο­λι­τι­κή που να αντα­πο­κρί­νε­ται στις προ­κλή­σεις της νη­σιω­τι­κό­τη­τας, επι­διώ­κο­ντας το «εφι­κτό» μέσω στρα­τη­γι­κών λύ­σε­ων, ενώ ταυ­τό­χρο­να ανα­γνω­ρί­ζει την ανα­γκαιό­τη­τα να αντι­με­τω­πι­στούν θε­με­λιώ­δη ζη­τή­μα­τα, όπως ο δη­μο­γρα­φι­κός μα­ρα­σμός, οι με­τα­φο­ρές και οι υπο­δο­μές.

Η νη­σιω­τι­κό­τη­τα, αν και θε­ω­ρεί­ται συχνά ως ένα γε­ω­γρα­φι­κό χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό, συ­νι­στά στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα μία στρα­τη­γι­κή πρό­κλη­ση για την ελ­λη­νι­κή πο­λι­τεία. Η πο­λι­τι­κή για τα νησιά δεν είναι απλώς μια δια­χεί­ρι­ση πε­ρι­φε­ρεια­κών θε­μά­των, αλλά μια ευ­και­ρία να ανα­δει­χθούν και να ενι­σχυ­θούν τα νησιά ως κύτ­τα­ρα ανά­πτυ­ξης και ευ­η­με­ρί­ας, συν­δέ­ο­ντας τη βιώ­σι­μη ανά­πτυ­ξη με την οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή της χώρας. Όπως υπο­δει­κνύ­ει η ρήση του Μπί­σμαρκ, η πο­λι­τι­κή δεν πρέ­πει να πε­ριο­ρί­ζε­ται μόνο στο εφι­κτό, αλλά να φι­λο­δο­ξεί να επι­τύ­χει ό,τι είναι ανα­γκαίο για την εθνι­κή μας επι­βί­ω­ση και πρό­ο­δο.

Με αυτήν τη λο­γι­κή, η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τη ση­μα­σία των νη­σιών για το σύ­νο­λο της χώρας, προ­χω­ρά σε μια σειρά από πρω­το­βου­λί­ες που στο­χεύ­ουν στη δια­τή­ρη­ση της κοι­νω­νι­κής και οι­κο­νο­μι­κής συ­νο­χής, ενώ πα­ράλ­λη­λα προ­χω­ρά σε στρα­τη­γι­κές που θα διευ­κο­λύ­νουν τη δη­μιουρ­γία θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας και την ανά­πτυ­ξη του τομέα της υγειο­νο­μι­κής πε­ρί­θαλ­ψης.

Ιδιαί­τε­ρα στα Δω­δε­κά­νη­σα, όπου η γε­ω­γρα­φι­κή θέση προσ­δί­δει στρα­τη­γι­κή ση­μα­σία αλλά και αυ­ξη­μέ­νες ανά­γκες, η ενί­σχυ­ση των ακτο­πλοϊ­κών συν­δέ­σε­ων, η ανα­βάθ­μι­ση των λι­με­νι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων και η προ­ώ­θη­ση της βιώ­σι­μης του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης είναι καί­ριας ση­μα­σί­ας. Η εν­σω­μά­τω­ση των Δω­δε­κα­νή­σων στον εθνι­κό ενερ­γεια­κό σχε­δια­σμό, με τη στα­δια­κή με­τά­βα­ση σε ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές και τη δια­σύν­δε­ση με το ηπει­ρω­τι­κό δί­κτυο, δια­σφα­λί­ζει τη στα­θε­ρό­τη­τα και τη μεί­ω­ση του κό­στους ηλε­κτρο­δό­τη­σης.

Ωστό­σο, οι προ­κλή­σεις πα­ρα­μέ­νουν και απαι­τούν ακόμα πιο φι­λό­δο­ξες πα­ρεμ­βά­σεις. Η ενερ­γεια­κή αυ­το­νο­μία των νη­σιών μέσω ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών πρέ­πει να απο­τε­λέ­σει στρα­τη­γι­κό στόχο, ώστε να θω­ρα­κι­στούν από μελ­λο­ντι­κές ενερ­γεια­κές κρί­σεις και να με­τα­τρα­πούν σε πρω­το­πό­ρους της πρά­σι­νης με­τά­βα­σης. Η συν­δε­σι­μό­τη­τα, τόσο σε επί­πε­δο με­τα­φο­ρών όσο και σε επί­πε­δο ψη­φια­κών υπο­δο­μών, πρέ­πει να ενι­σχυ­θεί πε­ραι­τέ­ρω, ώστε τα νησιά να πα­ρα­μεί­νουν βιώ­σι­μα για τους κα­τοί­κους τους και αντα­γω­νι­στι­κά για τις επι­χει­ρή­σεις. Πα­ράλ­λη­λα, η δη­μο­γρα­φι­κή συρ­ρί­κνω­ση που αντι­με­τω­πί­ζουν αρ­κε­τά μι­κρό­τε­ρα νησιά απαι­τεί στο­χευ­μέ­νες πο­λι­τι­κές στή­ρι­ξης νέων οι­κο­γε­νειών, φο­ρο­λο­γι­κά κί­νη­τρα και επεν­δυ­τι­κές διευ­κο­λύν­σεις που θα κα­τα­στή­σουν τη ζωή στα νησιά πιο βιώ­σι­μη και ελ­κυ­στι­κή.

Η Ελ­λά­δα δεν είναι απλώς μια χώρα με νησιά· είναι μια θα­λασ­σι­νή δύ­να­μη που οφεί­λει να εν­σω­μα­τώ­νει τη νη­σιω­τι­κή της ταυ­τό­τη­τα σε κάθε πτυχή της εθνι­κής της στρα­τη­γι­κής. Η νη­σιω­τι­κό­τη­τα δεν μπο­ρεί να είναι ένας δευ­τε­ρεύ­ων το­μέ­ας πο­λι­τι­κής, αλλά ο κε­ντρι­κός άξο­νας γύρω από τον οποίο θα δια­μορ­φώ­νε­ται το μέλ­λον της χώρας. Η κυ­βέρ­νη­ση έχει απο­δεί­ξει ότι δια­θέ­τει τη βού­λη­ση να ενι­σχύ­σει αυτή την κα­τεύ­θυν­ση, αλλά η δυ­να­μι­κή της νη­σιω­τι­κό­τη­τας απαι­τεί διαρ­κή επα­γρύ­πνη­ση και νέες, και­νο­τό­μες λύ­σεις. Τα νησιά μας δεν είναι η πε­ρι­φέ­ρεια της Ελ­λά­δας· είναι η προ­με­τω­πί­δα της, το σύ­νο­ρό της και ταυ­τό­χρο­να το πα­ρά­θυ­ρό της στον κόσμο. Η επι­τυ­χία μιας ισχυ­ρής, συ­νε­κτι­κής και και­νο­τό­μου νη­σιω­τι­κής πο­λι­τι­κής δεν είναι απλώς ζή­τη­μα πε­ρι­φε­ρεια­κής ανά­πτυ­ξης, αλλά εθνι­κή ανα­γκαιό­τη­τα.

* Ο Γιάν­νης Παπ­πάς είναι Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, τ. Υφυ­πουρ­γός Ναυ­τι­λί­ας & Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής

Πηγή: cnn.gr