Συζητείται σε δεύτερο βαθμό η αίτηση για την αναδιάρθρωση των οφειλών τoυ Ε.Α.Σ.Δ.

Την 17η Ιανουα­ρίου 2025 θα εκδι­κα­στεί στο Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, μετά από αναβολή, η αίτηση του Ελαιουρ­γι­κού και Αμπε­λουρ­γι­κού Συνε­ται­ρι­σμού Δωδε­κα­νή­σου για την ανα­διάρ­θρωση οφειλών του Ν. 4469/2017.

Η δια­δι­κα­σία περα­τώ­θηκε με επι­τυ­χία. Ειδι­κό­τερα, ψηφί­στηκε από την πλειο­ψη­φία των πιστω­τών, η πρόταση του Κέντρου Είσπρα­ξης Ασφα­λι­στι­κών Οφειλών (ΚΕΑΟ) η οποία προ­έ­βλεπε ανα­διάρ­θρωση (κούρεμα) των οφειλών του Συνε­ται­ρι­σμού με εκποί­ηση μέρους των ακι­νή­των του, προς τη συμ­με­τέ­χουσα στη δια­δι­κα­σία μειο­ψη­φή­σασα πιστώ­τρια τράπεζα Πει­ραιώς Α.Ε.

Κατά την εκπνοή της εκ του νόμου προ­θε­σμίας υπο­γρα­φής της σύμ­βα­σης ανα­διάρ­θρω­σης οφειλών, η ΑΑΔΕ αιφ­νι­δια­στικά κατα­χρη­στικά και μονο­με­ρώς, πρό­σθεσε στο κείμενο της σύμ­βα­σης όρο που απέ­κλειε την Τράπεζα Πει­ραιώς Α.Ε., από την υπο­χρέ­ωση να ανα­λά­βει τα ακίνητα.

Ο συνε­ται­ρι­σμός αιτή­θηκε από το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου την επι­κύ­ρωση της σύμ­βα­σης ανα­διάρ­θρω­σης οφειλών όπως πραγ­μα­τικά ψηφί­στηκε από την πλειο­ψη­φία και την αφαί­ρεση του ανωτέρω παρά­νο­μου και εκτός δια­δι­κα­σίας όρου, που απο­κλείει τον συμ­με­τέ­χο­ντα πιστωτή του τρα­πε­ζι­κού τομέα από την υπο­χρέ­ωση να συμ­βλη­θεί στη σύμβαση και ουσια­στικά καθιστά τη σύμβαση μη υλο­ποι­ή­σιμη.

Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκρινε εαυτό αναρ­μό­διο να απο­φαν­θεί και δεν επι­κύ­ρωσε τη σύμβαση.

Ο Συνε­ται­ρι­σμός κατέ­θεσε έφεση ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου για τους εξής λόγους:

-Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, χωρίς να εξε­τά­σει τις εκα­τέ­ρω­θεν ενστά­σεις του Συνε­ται­ρι­σμού και των πιστω­τών, έκρινε ότι αντι­κεί­μενο της δίκης είναι μόνον η επι­κύ­ρωση της σύμ­βα­σης όπως αυτή δια­μορ­φώ­θηκε την τελευ­ταία στιγμή με τις παρά­νο­μες προ­σθή­κες πιστω­τών και έκρινε ότι είναι λει­τουρ­γικά αναρ­μό­διο να προβεί σε έλεγχο της νομι­μό­τη­τας των όρων αυτών και στην αφαί­ρεσή τους.

Με αυτό το σκε­πτικό προέβη σε εσφαλ­μένη εφαρ­μογή των δια­τά­ξεων των αρ. 739 επ. ΚΠολΔ και του αρ. 12 του Ν. 4469/2017 καθώς, σύμφωνα με τη θεωρία το δικα­στή­ριο εξε­τά­ζει εάν τηρή­θηκε η νόμιμη δια­δι­κα­σία δια­πραγ­μά­τευ­σης και ανα­διάρ­θρω­σης οφειλών. Αυτή η αρμο­διό­τητα προ­βλέ­πε­ται από το νόμο 4469/2017 σε συν­δυα­σμό με τις δια­τά­ξεις των αρ. 739 επ. του ΚΠολΔ.

-Η πρόταση ανα­διάρ­θρω­σης οφειλών που δια­τύ­πωσε το ΚΕΑΟ, έγινε δεκτή από τον Συνε­ται­ρι­σμό και ψηφί­στηκε νόμιμα από την πλειο­ψη­φία των πιστω­τών, όριζε ότι η απο­πλη­ρωμή των χρεών του Συνε­ται­ρι­σμού θα ελάμ­βανε χώρα κατόπιν εκποί­η­σης ορι­σμέ­νων ακι­νή­των του προς την Τράπεζα Πει­ραιώς Α.Ε..

Ωστόσο το Δημόσιο, αφού περα­τώ­θηκε η δια­δι­κα­σία με επι­τυ­χία, εν συνε­χεία, κατά την εκπνοή της προ­θε­σμίας υπο­γρα­φής της σύμ­βα­σης, πρό­σθεσε παρά­νομα και αιφ­νι­δια­στικά και έξω από κάθε οριο­θε­τη­μένη δια­δι­κα­σία, όρο απαλ­λα­γής της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς από την υπο­χρέ­ωση να ανα­λά­βει τα ακίνητα και ζήτησε να κατα­βά­λει ο Συνε­ται­ρι­σμός το σύνολο οφειλών εκα­τομ­μυ­ρίων σε μία δόση, εντός 30 ημερών από την υπο­γραφή της σύμ­βα­σης!

Σύμφωνα με τη θεωρία, αν κάποιος όρος της σύμ­βα­σης είναι παρά­νο­μος, το δικα­στή­ριο μπορεί να ακυ­ρώ­σει τον συγκε­κρι­μένο όρο, δια­τη­ρώ­ντας την υπό­λοιπη σύμβαση σε ισχύ.

Το πρω­το­βάθ­μιο δικα­στή­ριο κατ΄ εσφαλ­μένη εφαρ­μογή του νόμου και ερμη­νεία των πραγ­μα­τι­κών περι­στα­τι­κών δεν ακύρωσε, δεν αφαί­ρεσε και έκανε δεκτές στη σύμβαση ανα­διάρ­θρω­σης οφειλών, τις παρά­νο­μες, κατα­χρη­στι­κές και μη συμ­φω­νη­θεί­σες προ­σθή­κες.

Στην προ­κει­μένη περί­πτωση ο όρος της σύμ­βα­σης που επι­βάλ­λει την εξό­φληση του συνόλου του οφει­λό­με­νου ποσού σε μία δόση μέσα σε 30 ημέρες από την υπο­γραφή της, είναι αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός, καθώς παρα­βιά­ζει τη συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μένη αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας (αρ. 25 παρ. 1 Σ).

Επι­πλέον, είναι κατα­χρη­στι­κός και παρά­νο­μος, καθώς παρα­βιά­ζει την αρχή της καλής πίστης, των χρηστών συναλ­λα­κτι­κών ηθών, τα αρ. 174 επ. του ΑΚ και το πνεύμα και το γράμμα του Ν. 4469/2017 ο οποίος τέθηκε για να προ­στα­τεύ­σει τους οφει­λέ­τες που επι­θυ­μούν να ρυθ­μί­σουν τις οφειλές τους με τρόπο βιώσιμο και παράλ­ληλα να συνε­χί­σουν την παρα­γω­γική τους λει­τουρ­γία.

Ο όρος αυτός δεν επι­τρέ­πει στον οφει­λέτη Συνε­ται­ρι­σμό να εξο­φλή­σει τα χρέη του με βιώσιμο τρόπο και καθιστά τη σύμβαση μη υλο­ποι­ή­σιμη. Η υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής της πρώτης δόσης εντός 30 ημερών από την υπο­γραφή της σύμ­βα­σης προς το Δημόσιο και τα Ασφα­λι­στικά Ταμεία, καθί­στα­ται σαφές ότι δεν αφορά στην περί­πτωση που η εξό­φληση θα γίνει άπαξ με εκποί­ηση ακι­νή­των, δυνα­τό­τητα που προ­βλέ­πει ρητά ο ίδιος ο Ν. 4469/2017, αλλά αφορά απο­κλει­στικά στην περί­πτωση ρύθ­μι­σης οφειλών με κατα­βολή περιο­δι­κών δόσεων.

Με την έφεσή του ο Συνε­ται­ρι­σμός αιτεί­ται το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο να εξα­φα­νί­σει την απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, να επα­νε­ξε­τά­σει τη σύμβαση ανα­διάρ­θρω­σης οφειλών όπως ψηφί­στηκε νόμιμα από την πλειο­ψη­φία των πιστω­τών και να την επι­κυ­ρώ­σει, αφαι­ρώ­ντας τις παρά­νο­μες προ­σθή­κες που την καθι­στούν μη υλο­ποι­ή­σιμη.

Ο ΕΑΣΔ εκπρο­σω­πεί­ται στο εφετείο από τους δικη­γό­ρους κ.κ. Εριέττα Βενε­τσιά­νου και Μηνά Τσέρκη.