Συζητείται σε δεύτερο βαθμό η αίτηση για την αναδιάρθρωση των οφειλών τoυ Ε.Α.Σ.Δ.

Την 17η Ια­νουα­ρί­ου 2025 θα εκ­δι­κα­στεί στο Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου, μετά από ανα­βο­λή, η αί­τη­ση του Ελαιουρ­γι­κού και Αμπε­λουρ­γι­κού Συ­νε­ται­ρι­σμού Δω­δε­κα­νή­σου για την ανα­διάρ­θρω­ση οφει­λών του Ν. 4469/2017.

Η δια­δι­κα­σία πε­ρα­τώ­θη­κε με επι­τυ­χία. Ει­δι­κό­τε­ρα, ψη­φί­στη­κε από την πλειο­ψη­φία των πι­στω­τών, η πρό­τα­ση του Κέ­ντρου Εί­σπρα­ξης Ασφα­λι­στι­κών Οφει­λών (ΚΕΑΟ) η οποία προ­έ­βλε­πε ανα­διάρ­θρω­ση (κού­ρε­μα) των οφει­λών του Συ­νε­ται­ρι­σμού με εκ­ποί­η­ση μέ­ρους των ακι­νή­των του, προς τη συμ­με­τέ­χου­σα στη δια­δι­κα­σία μειο­ψη­φή­σα­σα πι­στώ­τρια τρά­πε­ζα Πει­ραιώς Α.Ε.

Κατά την εκ­πνοή της εκ του νόμου προ­θε­σμί­ας υπο­γρα­φής της σύμ­βα­σης ανα­διάρ­θρω­σης οφει­λών, η ΑΑΔΕ αιφ­νι­δια­στι­κά κα­τα­χρη­στι­κά και μο­νο­με­ρώς, πρό­σθε­σε στο κεί­με­νο της σύμ­βα­σης όρο που απέ­κλειε την Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς Α.Ε., από την υπο­χρέ­ω­ση να ανα­λά­βει τα ακί­νη­τα.

Ο συ­νε­ται­ρι­σμός αι­τή­θη­κε από το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου την επι­κύ­ρω­ση της σύμ­βα­σης ανα­διάρ­θρω­σης οφει­λών όπως πραγ­μα­τι­κά ψη­φί­στη­κε από την πλειο­ψη­φία και την αφαί­ρε­ση του ανω­τέ­ρω πα­ρά­νο­μου και εκτός δια­δι­κα­σί­ας όρου, που απο­κλεί­ει τον συμ­με­τέ­χο­ντα πι­στω­τή του τρα­πε­ζι­κού τομέα από την υπο­χρέ­ω­ση να συμ­βλη­θεί στη σύμ­βα­ση και ου­σια­στι­κά κα­θι­στά τη σύμ­βα­ση μη υλο­ποι­ή­σι­μη.

Το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκρι­νε εαυτό αναρ­μό­διο να απο­φαν­θεί και δεν επι­κύ­ρω­σε τη σύμ­βα­ση.

Ο Συ­νε­ται­ρι­σμός κα­τέ­θε­σε έφεση ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου για τους εξής λό­γους:

-Το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, χωρίς να εξε­τά­σει τις εκα­τέ­ρω­θεν εν­στά­σεις του Συ­νε­ται­ρι­σμού και των πι­στω­τών, έκρι­νε ότι αντι­κεί­με­νο της δίκης είναι μόνον η επι­κύ­ρω­ση της σύμ­βα­σης όπως αυτή δια­μορ­φώ­θη­κε την τε­λευ­ταία στιγ­μή με τις πα­ρά­νο­μες προ­σθή­κες πι­στω­τών και έκρι­νε ότι είναι λει­τουρ­γι­κά αναρ­μό­διο να προ­βεί σε έλεγ­χο της νο­μι­μό­τη­τας των όρων αυτών και στην αφαί­ρε­σή τους.

Με αυτό το σκε­πτι­κό προ­έ­βη σε εσφαλ­μέ­νη εφαρ­μο­γή των δια­τά­ξε­ων των αρ. 739 επ. ΚΠολΔ και του αρ. 12 του Ν. 4469/2017 καθώς, σύμ­φω­να με τη θε­ω­ρία το δι­κα­στή­ριο εξε­τά­ζει εάν τη­ρή­θη­κε η νό­μι­μη δια­δι­κα­σία δια­πραγ­μά­τευ­σης και ανα­διάρ­θρω­σης οφει­λών. Αυτή η αρ­μο­διό­τη­τα προ­βλέ­πε­ται από το νόμο 4469/2017 σε συν­δυα­σμό με τις δια­τά­ξεις των αρ. 739 επ. του ΚΠολΔ.

-Η πρό­τα­ση ανα­διάρ­θρω­σης οφει­λών που δια­τύ­πω­σε το ΚΕΑΟ, έγινε δεκτή από τον Συ­νε­ται­ρι­σμό και ψη­φί­στη­κε νό­μι­μα από την πλειο­ψη­φία των πι­στω­τών, όριζε ότι η απο­πλη­ρω­μή των χρεών του Συ­νε­ται­ρι­σμού θα ελάμ­βα­νε χώρα κα­τό­πιν εκ­ποί­η­σης ορι­σμέ­νων ακι­νή­των του προς την Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς Α.Ε..

Ωστό­σο το Δη­μό­σιο, αφού πε­ρα­τώ­θη­κε η δια­δι­κα­σία με επι­τυ­χία, εν συ­νε­χεία, κατά την εκ­πνοή της προ­θε­σμί­ας υπο­γρα­φής της σύμ­βα­σης, πρό­σθε­σε πα­ρά­νο­μα και αιφ­νι­δια­στι­κά και έξω από κάθε οριο­θε­τη­μέ­νη δια­δι­κα­σία, όρο απαλ­λα­γής της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς από την υπο­χρέ­ω­ση να ανα­λά­βει τα ακί­νη­τα και ζή­τη­σε να κα­τα­βά­λει ο Συ­νε­ται­ρι­σμός το σύ­νο­λο οφει­λών εκα­τομ­μυ­ρί­ων σε μία δόση, εντός 30 ημε­ρών από την υπο­γρα­φή της σύμ­βα­σης!

Σύμ­φω­να με τη θε­ω­ρία, αν κά­ποιος όρος της σύμ­βα­σης είναι πα­ρά­νο­μος, το δι­κα­στή­ριο μπο­ρεί να ακυ­ρώ­σει τον συ­γκε­κρι­μέ­νο όρο, δια­τη­ρώ­ντας την υπό­λοι­πη σύμ­βα­ση σε ισχύ.

Το πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο κατ΄ εσφαλ­μέ­νη εφαρ­μο­γή του νόμου και ερ­μη­νεία των πραγ­μα­τι­κών πε­ρι­στα­τι­κών δεν ακύ­ρω­σε, δεν αφαί­ρε­σε και έκανε δε­κτές στη σύμ­βα­ση ανα­διάρ­θρω­σης οφει­λών, τις πα­ρά­νο­μες, κα­τα­χρη­στι­κές και μη συμ­φω­νη­θεί­σες προ­σθή­κες.

Στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση ο όρος της σύμ­βα­σης που επι­βάλ­λει την εξό­φλη­ση του συ­νό­λου του οφει­λό­με­νου ποσού σε μία δόση μέσα σε 30 ημέ­ρες από την υπο­γρα­φή της, είναι αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός, καθώς πα­ρα­βιά­ζει τη συ­νταγ­μα­τι­κά κα­το­χυ­ρω­μέ­νη αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας (αρ. 25 παρ. 1 Σ).

Επι­πλέ­ον, είναι κα­τα­χρη­στι­κός και πα­ρά­νο­μος, καθώς πα­ρα­βιά­ζει την αρχή της καλής πί­στης, των χρη­στών συ­ναλ­λα­κτι­κών ηθών, τα αρ. 174 επ. του ΑΚ και το πνεύ­μα και το γράμ­μα του Ν. 4469/2017 ο οποί­ος τέ­θη­κε για να προ­στα­τεύ­σει τους οφει­λέ­τες που επι­θυ­μούν να ρυθ­μί­σουν τις οφει­λές τους με τρόπο βιώ­σι­μο και πα­ράλ­λη­λα να συ­νε­χί­σουν την πα­ρα­γω­γι­κή τους λει­τουρ­γία.

Ο όρος αυτός δεν επι­τρέ­πει στον οφει­λέ­τη Συ­νε­ται­ρι­σμό να εξο­φλή­σει τα χρέη του με βιώ­σι­μο τρόπο και κα­θι­στά τη σύμ­βα­ση μη υλο­ποι­ή­σι­μη. Η υπο­χρέ­ω­ση κα­τα­βο­λής της πρώ­της δόσης εντός 30 ημε­ρών από την υπο­γρα­φή της σύμ­βα­σης προς το Δη­μό­σιο και τα Ασφα­λι­στι­κά Τα­μεία, κα­θί­στα­ται σαφές ότι δεν αφορά στην πε­ρί­πτω­ση που η εξό­φλη­ση θα γίνει άπαξ με εκ­ποί­η­ση ακι­νή­των, δυ­να­τό­τη­τα που προ­βλέ­πει ρητά ο ίδιος ο Ν. 4469/2017, αλλά αφορά απο­κλει­στι­κά στην πε­ρί­πτω­ση ρύθ­μι­σης οφει­λών με κα­τα­βο­λή πε­ριο­δι­κών δό­σε­ων.

Με την έφεσή του ο Συ­νε­ται­ρι­σμός αι­τεί­ται το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο να εξα­φα­νί­σει την από­φα­ση του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, να επα­νε­ξε­τά­σει τη σύμ­βα­ση ανα­διάρ­θρω­σης οφει­λών όπως ψη­φί­στη­κε νό­μι­μα από την πλειο­ψη­φία των πι­στω­τών και να την επι­κυ­ρώ­σει, αφαι­ρώ­ντας τις πα­ρά­νο­μες προ­σθή­κες που την κα­θι­στούν μη υλο­ποι­ή­σι­μη.

Ο ΕΑΣΔ εκ­προ­σω­πεί­ται στο εφε­τείο από τους δι­κη­γό­ρους κ.κ. Εριέτ­τα Βε­νε­τσιά­νου και Μηνά Τσέρ­κη.