Συντάξεις: «Κύμα» φυγής εξαιτίας και του δημογραφικού – Οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν το 2024

Προ των πυλών βρί­σκε­ται η «βόμβα» του δη­μο­γρα­φι­κού για τις συ­ντά­ξεις. Μια εν­δε­χό­με­νη αύ­ξη­ση στα γε­νι­κά όρια ηλι­κί­ας συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης δεν μπο­ρεί να απο­κλει­στεί αλλά ανα­μέ­νε­ται να απα­σχο­λή­σει την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση σε με­τα­γε­νέ­στε­ρο χρόνο (2027) αφού δεν κρί­νε­ται ανα­γκαία μια άμεση πα­ρέμ­βα­ση.

Η χώρα μας, επί του πα­ρό­ντος, «με­τρά­ει» το 23% του πλη­θυ­σμού της σε ηλι­κί­ες άνω των 65 ετών και εντάσ­σε­ται στις πλέον γε­ρα­σμέ­νες της ΕΕ. Τις επό­με­νες δε­κα­ε­τί­ες αυτή η τάση όχι μόνο δεν θα υπο­χω­ρή­σει αλλά θα εντα­θεί.

Η Ελ­λά­δα έχο­ντας το 23% του πλη­θυ­σμού της 65 ετών και άνω εντάσ­σε­ται στις πλέον γε­ρα­σμέ­νες χώρες της Ε.Ε ενώ θα πα­ρα­μεί­νει στην ομάδα αυτή και τις επό­με­νες δε­κα­ε­τί­ες.

Μέχρι το 2050, ο πλη­θυ­σμός των ατό­μων ηλι­κί­ας άνω των 65 ετών ανα­μέ­νε­ται να πα­ρου­σιά­σει ση­μα­ντι­κή αύ­ξη­ση. Η Ελ­λά­δα, σύμ­φω­να με τα στοι­χεία του ΟΟΣΑ, θα ανα­δει­χθεί «πρω­τα­θλή­τρια» με του­λά­χι­στον το ένα τρίτο του πλη­θυ­σμού (35%) σε αυτή την ηλι­κια­κή ομάδα.

Η Ελ­λά­δα κιν­δυ­νεύ­ει με έναν εκρη­κτι­κό συν­δυα­σμό γή­ραν­σης και υπερ­γη­ρί­ας

Ξε­πέ­ρα­σαν τις 200.000 οι αι­τή­σεις συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης το 2024

Έχο­ντας τα πα­ρα­πά­νω δε­δο­μέ­να οι τά­σεις «φυγής» των ασφα­λι­σμέ­νων που έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα απο­χώ­ρη­σης ενι­σχύ­θη­καν (και) από τις δρα­μα­τι­κές προ­βλέ­ψεις για το δη­μο­γρα­φι­κό, αλλά και τα σε­νά­ρια περί αύ­ξη­σης των ορίων ηλι­κί­ας συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης πριν από το 2027.

Η πλη­θυ­σμια­κή συρ­ρί­κνω­ση αλλά και η γή­ραν­ση του πλη­θυ­σμού θα έχει αρ­νη­τι­κές επι­πτώ­σεις στην οι­κο­νο­μία τόσο στην αγορά ερ­γα­σί­ας όσο και στο ασφα­λι­στι­κό σύ­στη­μα.

Τα πρώτα «κα­μπα­νά­κια» έχουν ήδη αρ­χί­σει να χτυ­πούν με το κύμα συ­ντα­ξιού­χων να με­γα­λώ­νει αι­σθη­τά παρά το γε­γο­νός πως οι συ­ντά­ξι­μες απο­δο­χές είναι χα­μη­λό­τε­ρες.

Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία του συ­στή­μα­τος ΑΤΛΑΣ από το κα­λο­καί­ρι (2024) είχε φανεί ότι θα εί­χα­με ακόμη μία χρο­νιά με ση­μα­ντι­κή αύ­ξη­ση των συ­ντα­ξιού­χων. Συ­γκε­κρι­μέ­να, το πρώτο εξά­μη­νο του έτους υπο­βλή­θη­καν 99.434 νέες αι­τή­σεις ορι­στι­κής κύ­ριας σύ­ντα­ξης στον ΕΦΚΑ (+4,6% σε σύ­γκρι­ση με το αντί­στοι­χο περ­σι­νό διά­στη­μα). Στο 11μηνο οι αι­τή­σεις ξε­πέ­ρα­σαν τις 185.000 και στο τέλος Δε­κεμ­βρί­ου έκλει­σαν στις 201.000.

Το 2023 είχαν υπο­βλη­θεί 190.368 αι­τή­σεις για συ­ντά­ξεις λόγω γή­ρα­τος, ανα­πη­ρί­ας και θα­νά­του.

Τα πρώτα «κα­μπα­νά­κια» έχουν ήδη αρ­χί­σει να χτυ­πούν με το κύμα συ­ντα­ξιού­χων να με­γα­λώ­νει αι­σθη­τά

Το ση­με­ρι­νά όριο συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης

Το δη­μο­γρα­φι­κό πράγ­μα­τι απο­τε­λεί ένα με­γά­λο «πο­νο­κέ­φα­λο» κάτι που ανα­δει­κνύ­ουν και τα νού­με­ρα με την ανα­λο­γία συ­ντα­ξιού­χων – ασφα­λι­σμέ­νων να είναι σή­με­ρα 1 προς 1,66 και σε 15 χρό­νια, ανα­μέ­νε­ται να υπο­χω­ρή­σει στο 1,25. Αυτό ση­μαί­νει ότι, ενώ σή­με­ρα για κάθε 100 συ­ντα­ξιού­χους υπάρ­χουν 166 ασφα­λι­σμέ­νοι να τους συ­ντη­ρούν με τις ει­σφο­ρές τους, το 2040 σε κάθε 100 συ­ντα­ξιού­χους θα ανα­λο­γούν μόνο 125 ασφα­λι­σμέ­νοι για την πλη­ρω­μή των συ­ντά­ξε­ών τους.

Θα πρέ­πει να ση­μειώ­σου­με ότι οι ασφα­λι­σμέ­νοι θα μπο­ρούν να συ­ντα­ξιο­δο­τη­θούν στα 62 με 40 χρό­νια ασφά­λι­σης ή στα 67 με του­λά­χι­στον 15 χρό­νια ασφά­λι­σης έως το 2026. Από το 2027 δεν είναι βέ­βαιο αν θα δια­τη­ρη­θούν τα ίδια όρια ή αν θα αυ­ξη­θούν ακο­λου­θώ­ντας το προσ­δό­κι­μο ζωής, εφό­σον αυτό αυ­ξη­θεί.

Μέχρι σή­με­ρα δεν χρειά­στη­κε να γίνει καμία αλ­λα­γή, αφε­νός γιατί τα όρια ηλι­κί­ας ανήλ­θαν στα 62 και 67 (από 60 και 65) και αφε­τέ­ρου διότι, λόγω της παν­δη­μί­ας, το προσ­δό­κι­μο ζωής δεν αυ­ξή­θη­κε, οπότε δεν έγινε καμία πε­ραι­τέ­ρω προ­σαρ­μο­γή των ορίων ηλι­κί­ας.

Η Ελ­λά­δα έχει από τους χα­μη­λό­τε­ρους ρυθ­μούς γεν­νή­σε­ων στην Ευ­ρώ­πη

Δύο μέτρα και δύο επι­πλέ­ον λόγοι για τη φυγή προς τη συ­ντα­ξιο­δό­τη­ση

Με τα ση­μά­δια να μην είναι εν­θαρ­ρυ­ντι­κά, ως «φάρ­μα­κο» στο δη­μο­γρα­φι­κό πρό­βλη­μα η Morgan Stanley εξε­τά­ζει μια σειρά από σε­νά­ρια, προ­τεί­νο­ντας λύ­σεις που όπως πα­ρα­δέ­χε­ται δεν είναι ούτε εύ­κο­λες ούτε ευ­χά­ρι­στες. Για την ακρί­βεια, του­λά­χι­στον δύο από τα μέτρα που προ­τεί­νο­νται απο­τε­λώ­ντας τη γνω­στή νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη συ­ντα­γή είναι: Η αύ­ξη­ση των ορίων ηλι­κί­ας συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης και η αύ­ξη­ση των ωρών απα­σχό­λη­σης.

Τέλος, θα πρέ­πει να ση­μειώ­σου­με πως πέραν της σε­να­ριο­λο­γί­ας περί πι­θα­νής αύ­ξη­σης των ορίων ηλι­κί­ας συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης άλλοι δύο λόγοι που εν­δε­χο­μέ­νως συ­νέ­βα­λαν στο «κύμα» εξό­δου είναι η δυ­να­τό­τη­τα ερ­γα­σί­ας των συ­ντα­ξιού­χων χωρίς πέ­ναλ­τι στη σύ­ντα­ξή τους αλλά και η ωρί­μα­ση του συ­ντα­ξιο­δο­τι­κού δι­καιώ­μα­τος της γε­νιάς των baby boomers.

Πηγή: in.gr