Δύο προσφυγές για την ακύρωση της απόφασης διενέργειας νέου διαγωνισμού για την ανάθεση του έργου της καθαριότητας σε ιδιώτη!

Από τον Αντώνη Καμπου­ράκη και τον Σύλλογο Δημο­τι­κών Υπαλ­λή­λων • Τι υπο­στη­ρί­ζουν οι προ­σφεύ­γο­ντες ενώπιον της γενικής γραμ­μα­τέως της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου

Η δια­χεί­ριση της καθα­ριό­τη­τας στον Δήμο Ρόδου βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο αντι­πα­ρα­θέ­σεων, μετά την απόφαση της δημο­τι­κής επι­τρο­πής να προ­χω­ρή­σει σε νέα δημο­πρά­τηση για την ανάθεση του έργου της καθα­ριό­τη­τας σε ιδιώτη.

Ο επι­κε­φα­λής της μεί­ζο­νος μειο­ψη­φίας στο δημο­τικό συμ­βού­λιο κ. Αντώνης Καμπου­ρά­κης και ο Σύλ­λο­γος Δημο­τι­κών Υπαλ­λή­λων του Δήμου Ρόδου προ­σέ­φυ­γαν ενώπιον της γενικής γραμ­μα­τέως της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου και αιτή­θη­καν την ακύρωση της απο­φά­σεως της δημο­τι­κής επι­τρο­πής.

Η προ­σφυγή Καμπου­ράκη

Ο κ. Καμπου­ρά­κης επι­ση­μαί­νει πως είναι παρά­νομη και επι­ζή­μια η απόφαση της δημο­τι­κής επι­τρο­πής καθώς υφί­στα­νται ενεργές συμ­βά­σεις.

Η απόφαση (υπ᾽α­ριθμ. 901/2024) εγκρί­θηκε στις 16 Δεκεμ­βρίου 2024 και αφορά στη σύναψη δημό­σιας σύμ­βα­σης καθα­ριό­τη­τας με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 74,2 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Σύμφωνα με την απόφαση, η νέα σύμβαση θα περι­λαμ­βά­νει υπη­ρε­σίες απο­κο­μι­δής απορ­ριμ­μά­των, καθα­ρι­σμού κοι­νό­χρη­στων χώρων, πλύσης κάδων, και δια­χεί­ρι­σης ανα­κυ­κλώ­σι­μων υλικών. Ωστόσο, όπως τονίζει, υπάρ­χουν ήδη ενεργές συμ­βά­σεις που έχουν συνα­φθεί μέσω διε­θνούς δια­γω­νι­σμού και βρί­σκο­νται σε πλήρη ισχύ μέχρι το 2027.

Ο κ. Καμπου­ρά­κης υπο­στη­ρί­ζει πως η νέα δημο­πρά­τηση δημιουρ­γεί νομικά και οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα και εγείρει ερω­τή­ματα για τη συμ­βα­τό­τητα με τις ισχύ­ου­σες συμ­βά­σεις και τις πιθανές οικο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις.

Ο κ. Καμπου­ρά­κης υπο­στη­ρί­ζει ότι:

-Η απόφαση παρα­βιά­ζει τη νομο­θε­σία: Η νέα σύμβαση δεν λαμ­βά­νει υπόψη τις δεσμεύ­σεις της ισχύ­ου­σας σύμβασης-πλαισίου, που είχε εγκρι­θεί από το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο και προ­βλέ­πει ολο­κλη­ρω­μέ­νες υπη­ρε­σίες καθα­ριό­τη­τας έως το 2027.

-Ο Δήμος κιν­δυ­νεύει με διπλή οικο­νο­μική επι­βά­ρυνση: Ο Δήμος μπορεί να ανα­γκα­στεί να πλη­ρώ­σει απο­ζη­μιώ­σεις στους υφι­στά­με­νους ανα­δό­χους, ενώ θα επι­βα­ρυν­θεί και με το κόστος της νέας σύμ­βα­σης.

-Η δια­δι­κα­σία είναι αναι­τιο­λό­γητη: Δεν έχει προη­γη­θεί καμία δια­δι­κα­σία καταγ­γε­λίας της ισχύ­ου­σας σύμ­βα­σης ούτε κήρυξη εκπτώ­του των υπαρ­χό­ντων ανα­δό­χων, όπως απαι­τεί­ται από τον νόμο.

Oπως τονί­ζε­ται στην προ­σφυγή, η υφι­στά­μενη σύμβαση-πλαίσιο, που υπε­γράφη το 2022, περι­λαμ­βά­νει ένα ευρύ φάσμα υπη­ρε­σιών καθα­ριό­τη­τας, από την απο­κο­μιδή απορ­ριμ­μά­των μέχρι τη φρο­ντίδα πρα­σί­νου, με κόστος 56,18 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Η συμ­φω­νία αυτή είχε εγκρι­θεί από το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο, δια­σφα­λί­ζο­ντας τη νομι­μό­τητα και την οικο­νο­μική της βιω­σι­μό­τητα.

Σύμφωνα με το άρθρο 227 του Ν. 3852/2010, οι αιρετοί του Δήμου έχουν δικαί­ωμα να προ­σβά­λουν απο­φά­σεις που θεωρούν παρά­νο­μες ή βλα­πτι­κές για το δημόσιο συμ­φέ­ρον. Ο κ. Καμπου­ρά­κης, ως επι­κε­φα­λής της μεί­ζο­νος αντι­πο­λί­τευ­σης, υπο­στη­ρί­ζει ότι η απόφαση της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής παρα­βιά­ζει τόσο το Σύνταγμα όσο και τις αρχές της χρηστής διοί­κη­σης και της οικο­νο­μι­κό­τη­τας.

Η επα­να­δη­μο­πρά­τηση της καθα­ριό­τη­τας χωρίς την κατάλ­ληλη νομική δια­δι­κα­σία θέτει τον Δήμο Ρόδου σε σοβαρό κίνδυνο. Αν ο Δήμος κριθεί ότι παρα­βιά­ζει τις ισχύ­ου­σες συμ­βά­σεις, μπορεί να επι­βα­ρυν­θεί με:

-Αποζημιώσεις προς τους υφι­στά­με­νους ανα­δό­χους

Η μη νόμιμη καταγ­γε­λία της σύμβασης-πλαισίου θα οδη­γή­σει σε αξιώ­σεις απο­ζη­μί­ω­σης από τις εται­ρείες.

-Αυξημένο κόστος λόγω της νέας σύμ­βα­σης

Το κόστος της νέας σύμ­βα­σης είναι υψη­λό­τερο από το υφι­στά­μενο, δημιουρ­γώ­ντας οικο­νο­μική πίεση στα αντα­πο­δο­τικά τέλη που κατα­βάλ­λουν οι δημότες.

-Απώλεια δημό­σιου ελέγχου

Η ιδιω­τι­κο­ποί­ηση μεγάλου μέρους της καθα­ριό­τη­τας περιο­ρί­ζει τον έλεγχο του Δήμου στις παρε­χό­με­νες υπη­ρε­σίες, θέτο­ντας σε κίνδυνο την ποιό­τητά τους.

Ο Σύλ­λο­γος Δημο­τι­κών Υπαλ­λή­λων

Η απόφαση προ­κά­λεσε θύελλα αντι­δρά­σεων από τους εργα­ζό­με­νους και τον Σύλλογο Υπαλ­λή­λων του Δήμου. Με την προ­σφυγή που υπο­βλή­θηκε το πρω­το­βάθ­μιο σωμα­τείο εργα­ζο­μέ­νων ζητά την ακύρωση της από­φα­σης, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντάς την ως μη νόμιμη, αναι­τιο­λό­γητη και επι­ζή­μια για το δημόσιο συμ­φέ­ρον.

Η προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση αφορά στην έγκριση μελέτης και στην κατάρ­τιση όρων για τη σύναψη πεντα­ε­τούς σύμ­βα­σης, με δυνα­τό­τητα επέ­κτα­σης για έναν ακόμη χρόνο, για υπη­ρε­σίες καθα­ριό­τη­τας συνο­λι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 74,18 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ (με ΦΠΑ). Το κόστος, σε περί­πτωση άσκησης του δικαιώ­μα­τος προ­αί­ρε­σης, αγγίζει τα 89 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Ο δια­γω­νι­σμός προ­βλέ­πει την πλήρη ανάθεση σε ιδιώτες του έργου απο­κο­μι­δής απορ­ριμ­μά­των, πλύσης κάδων, καθα­ρι­σμού κοι­νό­χρη­στων χώρων και άλλων συναφών υπη­ρε­σιών.

Σύμφωνα με τον Σύλλογο Υπαλ­λή­λων του Δήμου Ρόδου, η απόφαση υπο­νο­μεύει τη δημόσια φύση της καθα­ριό­τη­τας, ενώ παρα­βλέ­πει τα οικο­νο­μικά, διοι­κη­τικά και νομικά πλε­ο­νε­κτή­ματα της δια­τή­ρη­σης των υπη­ρε­σιών καθα­ριό­τη­τας υπό τον άμεσο έλεγχο του Δήμου.

Ο Σύλ­λο­γος στη­ρί­ζει την προ­σφυγή του στο άρθρο 227 του Ν. 3852/2010, το οποίο επι­τρέ­πει σε συν­δι­κα­λι­στικά σωμα­τεία εργα­ζο­μέ­νων στην τοπική αυτο­διοί­κηση να ασκή­σουν διοι­κη­τική προ­σφυγή για απο­φά­σεις που επη­ρε­ά­ζουν το αντι­κεί­μενο της εργα­σίας τους.

Επι­πλέον, επι­ση­μαί­νει ότι η απόφαση έρχεται σε αντί­θεση με σειρά δια­τά­ξεων που ορίζουν πως οι υπη­ρε­σίες καθα­ριό­τη­τας απο­τε­λούν βασική και υπο­χρε­ω­τική αρμο­διό­τητα των ΟΤΑ, η οποία πρέπει να ασκεί­ται υπό δημόσιο έλεγχο.

Ο Σύλ­λο­γος υπο­στη­ρί­ζει ότι η απόφαση οδηγεί στην πλήρη ιδιω­τι­κο­ποί­ηση της καθα­ριό­τη­τας του Δήμου. Στη μελέτη που συνο­δεύει την απόφαση δεν τεκ­μη­ριώ­νε­ται η ανάγκη για ανάθεση σε ιδιώτες, ενώ παρα­λεί­πε­ται οποια­δή­ποτε ανάλυση για τη βελ­τι­στο­ποί­ηση των υπαρ­χου­σών υπο­δο­μών και του προ­σω­πι­κού.

Επι­πλέον, τονί­ζε­ται πως η ανάθεση σε ιδιώτες:

-Καταργεί τον έλεγχο του Δήμου: Οι εργα­ζό­με­νοι των εργο­λα­βι­κών εται­ρειών δεν θα υπό­κει­νται στον άμεσο έλεγχο των υπη­ρε­σιών του Δήμου, δημιουρ­γώ­ντας προ­βλή­ματα στη δια­χεί­ριση και στην ποιό­τητα των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών.

-Αυξάνει το κόστος: Η ετήσια δαπάνη για την ανάθεση ανέρ­χε­ται σε 14,83 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, ενώ το κόστος δια­τή­ρη­σης της υπη­ρε­σίας εντός του Δήμου εκτι­μά­ται σε 8,5 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Η διαφορά, σύμφωνα με τον Σύλλογο, ξεπερνά τα 30 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ σε βάθος πεντα­ε­τίας.

-Αποδυναμώνει τον Δήμο: Η στα­διακή από­συρση από την απευ­θείας δια­χεί­ριση των υπη­ρε­σιών καθα­ριό­τη­τας θα κατα­στή­σει τον Δήμο εξαρ­τώ­μενο από ιδιώτες, με αμφί­βολη δυνα­τό­τητα επα­να­φο­ράς σε δημο­τικό έλεγχο.

Στην προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση γίνεται αναφορά σε ελλεί­ψεις προ­σω­πι­κού, παλαιό­τητα απορ­ριμ­μα­το­φό­ρων και περιο­ρι­σμέ­νες υπο­δο­μές, ως αιτιά­σεις για την ανάθεση σε ιδιώτες.

Ωστόσο, ο Σύλ­λο­γος επι­ση­μαί­νει ότι τα προ­βλή­ματα αυτά οφεί­λο­νται σε παρα­λεί­ψεις της δημο­τι­κής αρχής, η οποία δεν έχει επεν­δύ­σει στη συντή­ρηση και ανα­νέ­ωση των υπο­δο­μών ούτε έχει μερι­μνή­σει για την πρό­σληψη προ­σω­πι­κού μέσω ΑΣΕΠ.

«Ο Δήμος επι­χει­ρεί να απο­δο­μή­σει τη δική του υπη­ρε­σία, προ­κει­μέ­νου να δικαιο­λο­γή­σει την επιλογή του για ιδιω­τι­κο­ποί­ηση», ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά η προ­σφυγή.

Η προ­σφυγή επι­κα­λεί­ται τη συνταγ­μα­τική αρχή της οικο­νο­μι­κό­τη­τας, η οποία επι­βάλ­λει στους ΟΤΑ τη δια­χεί­ριση των πόρων τους με τη μικρό­τερη δυνατή επι­βά­ρυνση για τους δημότες. Η ανάθεση της καθα­ριό­τη­τας σε ιδιώτες, σύμφωνα με τον Σύλλογο, παρα­βιά­ζει αυτή την αρχή, καθώς το κόστος της σύμ­βα­σης είναι δυσα­νά­λογο σε σχέση με τις δυνα­τό­τη­τες δια­χεί­ρι­σης από τις δημο­τι­κές υπη­ρε­σίες.

Οι εργα­ζό­με­νοι προει­δο­ποιούν ότι η ιδιω­τι­κο­ποί­ηση της καθα­ριό­τη­τας θα οδη­γή­σει σε υπο­βάθ­μιση των υπη­ρε­σιών, αυξη­μένα κόστη για τους δημότες και απώλεια του δημό­σιου χαρα­κτήρα της υπη­ρε­σίας.

«Η καθα­ριό­τητα απο­τε­λεί βασική υπο­χρέ­ωση του Δήμου προς τους δημότες. Η πλήρης ανάθεσή της σε ιδιώτες όχι μόνο παρα­βιά­ζει τη νομι­μό­τητα, αλλά θέτει σε κίνδυνο τη βιω­σι­μό­τητα της υπη­ρε­σίας καθα­ριό­τη­τας», ανα­φέ­ρει ο Σύλ­λο­γος.