Συνεχίζεται το αλαλούμ: Και παρακράτηση… μισθού για τις «παροχές σε είδος»

Διπλό χτύ­πη­μα για τις αμοι­βές σε είδος. Και φόρος ει­σο­δή­μα­τος με το εκ­κα­θα­ρι­στι­κό του 2015 για πα­ρο­χές του 2014 και πα­ρα­κρά­τη­ση φόρου μέσω μι­σθού από 1η Ια­νουα­ρί­ου.

Η εγκύ­κλιος που υπέ­γρα­ψε η γ.γ Δη­μο­σί­ων Εσό­δων είναι σαφής: «Οι δια­τά­ξεις του άρ­θρου 13 του ν. 4172/2013 έχουν εφαρ­μο­γή για ει­σο­δή­μα­τα που απο­κτώ­νται στα φο­ρο­λο­γι­κά έτη που ξε­κί­νη­σαν από 1/1/2014 και μετά»

Αυτό ση­μαί­νει ότι οι πα­ρο­χές σε είδος θα προ­στε­θούν στους μι­σθούς που κα­τα­βλή­θη­καν το 2014 και θα φο­ρο­λο­γη­θούν βάσει της κλί­μα­κας φο­ρο­λο­γί­ας ει­σο­δή­μα­τος. Η λυ­πη­τε­ρή θα φτά­σει με το εκ­κα­θα­ρι­στι­κό του 2015. Η επι­βά­ρυν­ση όμως δεν στα­μα­τά­ει εδώ. Διότι από 1/1/2015 θα υπάρ­ξει και πα­ρα­κρά­τη­ση φόρου από τον μισθό για τις πα­ρο­χές του 2015. Και πάλι η εγκύ­κλιος είναι σαφής: «οι πα­ρο­χές αυτές υπό­κει­νται σε πα­ρα­κρά­τη­ση φόρου από 1/1/2015 και μετά. Οδη­γί­ες για την πα­ρα­κρά­τη­ση φόρου στις πα­ρο­χές αυτές, θα δο­θούν με νε­ώ­τε­ρη εγκύ­κλιο».

Η δεύ­τε­ρη αυτή εγκύ­κλιος που προ­α­ναγ­γέλ­λει μέσω της εγκυ­κλί­ου η Κα­τε­ρί­να Σαβ­βαί­δου, θα δη­μιουρ­γή­σει ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρα προ­βλή­μα­τα από την πρώτη. Το έργο, έχει παι­χτεί και πέ­ρυ­σι καθώς το πε­ρί­φη­μο άρθρο 13 που από προ­χθές έχει γίνει γνω­στό στο πα­νελ­λή­νιο, έχει ψη­φι­στεί από το κα­λο­καί­ρι του 2013 και κα­νο­νι­κά η πα­ρα­κρά­τη­ση του φόρου έπρε­πε να έχει ξε­κι­νή­σει από 1/1/2014. Ο προ­κά­το­χος της κυ­ρί­ας Σαβ­βαί­δου, Χάρης Θε­ο­χά­ρης, δεν έδωσε ποτέ τις οδη­γί­ες για το πώς θα γίνει αυτή η πα­ρα­κρά­τη­ση και τε­λι­κώς το θέμα αφέ­θη­κε να λυθεί με κα­θυ­στέ­ρη­ση ενός έτους. Αυτό βέ­βαια δεν ση­μαί­νει ότι κα­ταρ­γή­θη­κε ο φόρος και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο όσοι ει­σπράτ­τουν τέ­τοιου εί­δους πα­ρο­χές θα πλη­ρώ­σουν όλο τον φόρο μα­ζε­μέ­νο.

Επι­βο­λή πα­ρα­κρά­τη­σης φόρου στις πα­ρο­χές σε είδος ση­μαί­νει μεί­ω­ση των κα­θα­ρών απο­δο­χών του ερ­γα­ζό­με­νου.

Το ζή­τη­μα είναι πώς θα λει­τουρ­γή­σει το μέτρο στην πράξη διότι αυτές οι αμοι­βές δεν έχουν κατ’ ανά­γκη πε­ριο­δι­κό­τη­τα. Κά­ποιες επι­χει­ρή­σεις δί­νουν κου­πό­νια και δω­ρο­ε­πι­τα­γές Χρι­στού­γεν­να και Πάσχα. Κά­ποιες επι­χει­ρή­σεις δί­νουν επί­δο­μα παι­δι­κού σταθ­μού για 10 ή 11 μήνες τον χρόνο. Για κά­ποιους μήνες ο ερ­γα­ζό­με­νος θα κάνει πε­ρισ­σό­τε­ρα προ­σω­πι­κά τη­λε­φω­νή­μα­τα από το κι­νη­τό του και σε κά­ποιους άλ­λους μήνες λι­γό­τε­ρα. Ου­σια­στι­κά, οι επι­χει­ρή­σεις θα κλη­θούν να κά­νουν κάθε μήνα και δια­φο­ρε­τι­κή πα­ρα­κρά­τη­ση φόρου.

Χθες το υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών επι­χεί­ρη­σε να δια­σκε­δά­σει τις εντυ­πώ­σεις που προ­κά­λε­σε η εγκύ­κλιος για την εφαρ­μο­γή του άρ­θρου 13.

Αρ­χι­κά υπο­στή­ρι­ξε ότι στην πράξη τα εται­ρι­κά κι­νη­τά δεν θα φο­ρο­λο­γού­νται (κάτι το οποίο είναι ορθό υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι ο ερ­γα­ζό­με­νος δεν θα κάνει χρήση του κι­νη­τού για προ­σω­πι­κά τη­λε­φω­νή­μα­τα πέραν του χρό­νου ομι­λί­ας που του εξα­σφα­λί­ζει το πάγιο του) ενώ στη συ­νέ­χεια επι­χεί­ρη­σε να σχη­μα­τί­σει την εντύ­πω­ση ότι το μέτρο αφορά με­γα­λο­στε­λέ­χη. Το τε­λευ­ταίο δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα καθώς ούτε ο νόμος, ούτε η εγκύ­κλιος ανα­φέ­ρει κάτι τέ­τοιο. Υπάρ­χουν πα­ρο­χές σε είδος τις οποί­ες οι επι­χει­ρή­σεις (π.χ τρά­πε­ζες) δί­νουν στο σύ­νο­λο του προ­σω­πι­κού. Τέ­τοιες πα­ρο­χές είναι το επί­δο­μα του παι­δι­κού σταθ­μού ή τα κου­πό­νια για το σού­περ­μαρ­κετ.

Οι ανα­φο­ρές της εγκυ­κλί­ου είναι σα­φείς: οι διά­φο­ρες πλη­ρω­μές που γί­νο­νται απευ­θεί­ας από τους ερ­γο­δό­τες σε τρί­τους, όπως αυτές που γί­νο­νται προς φρο­ντι­στή­ρια, σχο­λεία, βρε­φο­νη­πια­κούς σταθ­μούς, κα­τα­σκη­νώ­σεις κ.λπ. και αφο­ρούν στην κά­λυ­ψη εξό­δων δι­δά­κτρων, βρε­φο­νη­πια­κών σταθ­μών, κ.λπ. των ανω­τέ­ρω προ­σώ­πων, οι απευ­θεί­ας πλη­ρω­μές που αφο­ρούν την κά­λυ­ψη εξό­δων συμ­με­το­χής των προ­σώ­πων αυτών σε ημε­ρί­δες, προ­γράμ­μα­τα ή σε­μι­νά­ρια εκ­παί­δευ­σης, επι­μόρ­φω­σης ή επαγ­γελ­μα­τι­κής κα­τάρ­τι­σης ή την κά­λυ­ψη συν­δρο­μών σε πε­ριο­δι­κά και επι­με­λη­τή­ρια, που δεν αφο­ρούν το αντι­κεί­με­νο της ερ­γα­σί­ας τους ή το επί­πε­δο της θέσης που κα­τέ­χουν, οι απευ­θεί­ας πλη­ρω­μές που αφο­ρούν την κά­λυ­ψη συν­δρο­μών των προ­σώ­πων αυτών (σε γυ­μνα­στή­ρια, λέ­σχες κ.λπ.), καθώς και αυτές που αφο­ρούν την κά­λυ­ψη ια­τρι­κών εξό­δων τους (π.χ. check-up).

Thetoc.gr