Αναβιώνει ο τραγικός θάνατος οπλίτη στην Κάρπαθο

Για την 3η Φεβρουα­ρίου 2025 προσ­διο­ρί­στηκε από την Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου η εκδί­καση σε δεύτερο βαθμό, μετά από ανα­βο­λές, της πολύ­κρο­της υπό­θε­σης με κατη­γο­ρού­μενη για πρό­κληση θανα­τη­φό­ρας σωμα­τι­κής βλάβης καθ’ υπέρ­βαση των ορίων της άμυνας, με ελα­φρυ­ντικό, μία 35χρονη κάτοικο Πηγα­δίων Καρ­πά­θου, που κατη­γο­ρή­θηκε για το φόνο του 30χρονου επαγ­γελ­μα­τία οπλίτη, Αδάμ Βεσσάλα του Πανα­γιώτη, που γεν­νή­θηκε στο Γαλατά Τροι­ζη­νίας και υπη­ρε­τούσε στο 95 ΤΕ Καρ­πά­θου.

Το πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο προ­χώ­ρησε συγκε­κρι­μένα σε επι­τρε­πτή μετα­βολή της κατη­γο­ρίας εις βάρος της από ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση και της επέβαλε ποινή κάθειρ­ξης πέντε ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα με τους περιο­ρι­στι­κούς όρους, της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από την χώρα και της εμφά­νι­σής της κάθε 1η του μήνα στο Α.Τ. της περιο­χής της.

Για υπό­θαλψη εγκλη­μα­τία κρίθηκε ένοχος ένας 46χρονος κάτοι­κος του ίδιου νησιού και του επι­βλή­θηκε ποινή οκτώ μηνών με 3ετή ανα­στολή.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης, φέρεται να έχει συνο­πτικά, ως εξής:

Την 20ή Φεβρουα­ρίου 2014 και περί ώρα 23.45′ το Κέντρο Υγείας Καρ­πά­θου ενη­με­ρώ­θηκε για τον θάνατο ανδρός σε δια­μέ­ρι­σμα στο Νιοχώρι Πηγα­διών Καρ­πά­θου. Στο δια­μέ­ρι­σμα συμ­βιού­σαν n πρώτη κατη­γο­ρού­μενη και ο σύντρο­φός της. Από την έρευνα προ­έ­κυψε ότι το θύμα και η πρώτη κατη­γο­ρού­μενη δια­τη­ρού­σαν μία σχέση παθο­λο­γι­κής αγάπης. Στη σχέση τους υπήρχαν ωστόσο συχνά έντονοι δια­πλη­κτι­σμοί και χει­ρο­δι­κίες.

Την επίμαχη ημέρα είχαν επι­σκε­φθεί την οικία της μητέρας της για να εορ­τά­σουν το έθιμο της «Τσι­κνο­πέμ­πτης».

Εκεί βρι­σκό­ταν και ο εξά­δελ­φος της πρώτης κατη­γο­ρού­με­νης, με τον οποίο ο σύντρο­φός της δεν είχε καλές σχέσεις.

Ο εξά­δελ­φός της είχε κατα­να­λώ­σει αλκοόλ και η πρώτη κατη­γο­ρού­μενη τον ακο­λού­θησε με το δίκυκλό της στο σπίτι του, γεγονός που εξόρ­γισε τον σύντροφό της. Όταν επέ­στρεψε στο σπίτι της μητέρας της, ο Βεσ­σά­λας απο­χώ­ρησε θυμω­μέ­νος περί ώραν 22.00 για την οικία του, ενώ η πρώτη κατη­γο­ρού­μενη μετέβη εκεί λίγη ώρα αργό­τερα.

Με την επι­στροφή τους ξέσπασε μεταξύ τους καβγάς. Η πρώτη κατη­γο­ρού­μενη προ­σπά­θησε να βρει κατα­φύ­γιο στο υπνο­δω­μά­τιο.

Ο Βεσ­σά­λας φέρεται να της επι­τέ­θηκε και να της έσκισε το παντε­λόνι που φορούσε. Εκείνη φέρεται να απε­γκλω­βί­στηκε και να μετέβη στην κουζίνα.

Εκεί έπιασε ένα μωβ γυάλινο ποτήρι, το έσπασε πάνω στον πάγκο της κου­ζί­νας, το έπιασε από τον πάτο και έπληξε τον σύντροφό της.

Από τον τραυ­μα­τι­σμό αυτό ο Αδάμ Βεσ­σά­λας, υπέστη κάταγμα της τρίτης πλευράς στη δεξιά πλευρά της μεσό­τη­τας της στερ­νι­κής χώρας, το κατε­α­γόν άκρο της οποίας, στρε­φό­μενο προς τα έσω προ­κά­λεσε ρήξη – διατομή της δεξιάς έσω μαστι­κής αρτη­ρίας, συνε­πεία της οποίας υπέστη ακα­τά­σχετη αιμορ­ρα­γία και μέσα σε λίγα λεπτά κατέ­ληξε.

Το θύμα άρχισε να κρατάει το στήθος του φωνά­ζο­ντας «πονάω, υποφέρω» και εν συνε­χεία, κατευ­θύν­θηκε προς το υπνο­δω­μά­τιο, κάθισε στο πάτωμα, δίπλα στο κρεβάτι, όπου λίγο αργό­τερα κατέ­ληξε από ακα­τά­σχετη αιμορ­ρα­γία.

Η πρώτη κατη­γο­ρού­μενη, φέρεται, προ­σπα­θώ­ντας να εξα­φα­νί­σει τα ίχνη της πράξης της, αντί για το ΕΚΑΒ, να κάλεσε αρχικά στο τηλέ­φωνο την μητέρα της, ενώ ταυ­τό­χρονα άρχισε να τακτο­ποιεί τον τόπο του εγκλή­μα­τος απο­κρύ­πτο­ντας ό,τι μπο­ρούσε.

Μετά από έκκλησή της για βοήθεια μετέβη στον τόπο του εγκλή­μα­τος και ο τρίτος, κου­μπά­ρος της μητέρας, ο οποίος φέρεται να τις βοήθησε να ανε­βά­σουν το πτώμα στο κρεβάτι.

Ο τρίτος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να τις παρό­τρυνε να καλέ­σουν το Κέντρο Υγείας Καρ­πά­θου και στη συνέ­χεια, να μάζεψε τα σκου­πί­δια από τον κάδο της κου­ζί­νας για να τα πετάξει στον κάδο απορ­ριμ­μά­των εκτός του σπιτιού.

Η μητέρα της απηλ­λάγη από την κατη­γο­ρία σε εφαρ­μογή της διά­τα­ξης του άρθρου 231 παρ. 2 του Ποι­νι­κού Κώδικα, που προ­βλέ­πει ότι η υπό­θαλψη μένει ατι­μώ­ρητη, αν ο υπαί­τιος την τέλεσε υπέρ κάποιου οικείου του.

Η κατη­γο­ρού­μενη υπο­στή­ριξε απο­λο­γού­μενη ότι υπήρξε κατ’ επα­νά­ληψη θύμα κακο­ποί­η­σης από τον 30χρονο, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι δεν είχε ανθρω­πο­κτόνο δόλο και ότι ο θάνατός του επήλθε από ατύχημα. Ισχυ­ρί­στηκε ότι την χαστού­κισε στο πρόσωπο και τον εξύ­βρισε με απο­τέ­λε­σμα να συμπλα­κούν στην κουζίνα, ότι πήγε στο δωμάτιό τους για να τον απο­φύ­γει και ότι την ακο­λού­θησε και την έπιασε από το λαιμό. Την έπιασε, όπως υπο­στη­ρί­ζει από το μπούτι και της έσκισε το κολάν. Συνέ­χι­σαν να χτυ­πιού­νται μέχρι που έφυγε και πήγε στην κουζίνα και άνοιξε το ντου­λάπι με τα ποτήρια. Έβγαλε ένα μωβ ποτήρι, το έσπασε στον ξύλινο πάγκο κάτω από το ντου­λάπι, κρα­τώ­ντας το από τον πάτο. Την είδε και έτρεξε, όπως λέει στο μέρος της, τέντωσε το χέρι της και τον πέτυχε στο στήθος.

Ο 46χρονος απο­λο­γού­με­νος αρνή­θηκε τα όσα του απο­δί­δο­νται υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ήταν εκείνος που κάλεσε το ΕΚΑΒ, ότι δεν γνώριζε τι είχε συμβεί και ότι την τσάντα που πέταξε δεν γνώριζε τι περιείχε.

Ο ιατρο­δι­κα­στής κ. Πανα­γιώ­της Κοτρέ­τσος, κατέ­θεσε μεταξύ άλλων ότι οι πιθα­νό­τη­τες να συμβεί ανάλογο ατύχημα δεν υπερ­βαί­νουν τη 1 στις 1.000 περι­πτώ­σεις.

Η 35χρονη επι­κα­λέ­στηκε δια του συνη­γό­ρου της κ. Μάκη Βορίδη πλήρη έλλειψη δόλου όχι μόνο ως προς το θανα­τη­φόρο απο­τέ­λε­σμα αλλά και ως προς οια­δή­ποτε προ­σβολή της ζωής και της υγείας του θανό­ντος, άρση του άδικου χαρα­κτήρα της πράξεως λόγω αμύνης, άρση του κατα­λο­γι­σμού της πράξης λόγω παράλ­λη­λης συν­δρο­μής κατα­στά­σεως ανάγκης και όλως επι­κου­ρι­κώς υπέρ­βαση της αμύνης ή της κατα­στά­σεως ανάγκης λόγω φόβου ή ταραχής.

Ως συνή­γο­ρος πολι­τι­κής αγωγής παρί­στα­ται ο δικη­γό­ρος κ. Ανα­στά­σιος Για­λού­ρης.