Αναβλήθηκε η δίκη του δημάρχου και 15 αιρετών του δημοτικού συμβουλίου Σύμης

Για την 12η Μαρτίου 2025 ανα­βλή­θηκε από το Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου η εκδί­καση υπό­θε­σης με κατη­γο­ρού­μενο τον δήμαρχο Σύμης κ. Λευτέρη Παπα­κα­λο­δούκα και 15 αιρε­τούς του ίδιου δήμου για παρά­βαση καθή­κο­ντος.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική» κατη­γο­ρού­νται ειδι­κό­τερα ότι ο πρώτος ως δήμαρ­χος Σύμης και οι οκτώ ακόμη εκ των κατη­γο­ρου­μέ­νων, ως μέλη του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου την 22α Ιουλίου 2019, αν και είχε κοι­νο­ποι­η­θεί στον δήμο Σύμης το με ΑΠ ΥΠΠΟΑ /ΓΔΜΤΕ/ ΥΝΜΤΕΔΑΤΠΝΜΚΠΑ/ 136500/ 15093/425/162/18-3-2019 Σήμα Δια­κο­πής Εργα­σιών του Τμή­μα­τος Προ­στα­σίας Νεω­τέ­ρων Μνη­μείων ότι εκτε­λού­νται μάλλον: εκτε­λού­νταν αυθαί­ρε­τες οικο­δο­μι­κές εργα­σίες από ιδιώτη στην περιοχή «Γυαλός» του δήμου Σύμης, δίπλα από το Ηρώον, δηλ. σε ιστο­ρικό τόπο και χωρίς την άδεια της ανωτέρω υπη­ρε­σίας, προ­έ­βη­σαν στην έγκριση παρα­χώ­ρη­σης κοι­νο­χρή­στου χώρου πεζο­δρο­μίου μπροστά από τα κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος ιδιο­κτη­σίας του για το οικο­νο­μικό έτος 2019, παρα­χω­ρώ­ντας προς τον τελευ­ταίο έκταση 227 τ.μ. κοι­νο­χρή­στου χώρου προς εκμε­τάλ­λευση, ενώ γνώ­ρι­ζαν ότι αυτός είχε προβεί σε αυθαί­ρε­τες κατα­σκευές, χωρίς να έχουν λάβει, ως όφειλαν δυνάμει του άρθ. 10§§3,6 ν. 3028/2002 (που ίσχυε κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης) την έγκριση της αρμό­διας Αρχαιο­λο­γι­κής Υπη­ρε­σίας για την παρα­χώ­ρηση κοι­νο­χρή­στου χώρου, παρόλο που ο οικι­σμός της Σύμης έχει κηρυ­χθεί ιστο­ρι­κός τόπος και δια­τη­ρη­τέο μνημείο σύμφωνα με την με αριθ. 24908/23-10-71 Υ.Α. (ΦΕΚ 881/Β) «περί κηρύ­ξεως της κωμο­πό­λεως Σύμης ως ιστο­ρι­κού τόπου χρή­ζο­ντος ιδιαι­τέ­ρας προ­στα­σίας» και την με αριθ. ΥΠΑ/ΘΠΑ /ΓΔΜΑΜΤΕ/ΔΝΣΑΚ/99159/7495/1266/12-11-2012 (ΦΕΚ 379/ΑΑΠ/3-12-2012) ΥΑ ανα­ο­ριο­θέ­τη­σής του, και ενώ απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση για την παρα­χώ­ρηση χρήσης κοι­νό­χρη­στης έκτασης αιγια­λού και παρα­λίας ήταν η προη­γου­μένη σύμφωνη γνώμη των αρμο­δίων υπη­ρε­σιών του υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού, δηλ. της Υπη­ρε­σίας Νεω­τέ­ρων Μνη­μείων και Τεχνι­κών Έργων Δωδε­κα­νή­σου και της συναρ­μό­διας Εφο­ρείας Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου, σύμφωνα και με το άρθ. 10§6 ν.3028/2002 (ως ίσχυε κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης).