Δημόσια καταγγελία της Ένωσης Γιατρών Λέρου για την υποστελέχωση και την ανεπαρκή υγειονομική κάλυψη στα ακριτικά νησιά

Αφορμή για την παρούσα καταγ­γε­λία απο­τε­λεί το περι­στα­τικό της 9ης Δεκεμ­βρίου 2024, όταν το πλοίο ΣΑΟΝΗΣΟΣ, το οποίο εκτελεί το δρο­μο­λό­γιο προς το Αγα­θο­νήσι, δεν προ­σέγ­γισε καν το λιμάνι του νησιού, επι­κα­λού­μενο «ανωτέρα βία λόγω και­ρι­κών συν­θη­κών». Παράλ­ληλα, το πλοίο εκτέ­λεσε κανο­νικά το δρο­μο­λό­γιο προς  τα άλλα νησιά, δημιουρ­γώ­ντας μια αδι­καιο­λό­γητη και επι­κίν­δυνη ασυμ­με­τρία στην εξυ­πη­ρέ­τηση των νησιών. Παρά τις δια­βε­βαιώ­σεις για την εκτέ­λεση των συμ­φω­νη­θέ­ντων δρο­μο­λο­γίων έως το τέλος του 2024, η εται­ρεία αιφ­νι­δίως ανα­κοί­νωσε αλλαγή στα δρο­μο­λό­για, αφή­νο­ντας το Αγα­θο­νήσι χωρίς συγκοι­νω­νία για μια εβδο­μάδα.

Η αλλαγή αυτή είχε ως συνέ­πεια ο αγρο­τι­κός ιατρός, που είχε προ­γραμ­μα­τι­σμένη μετα­κί­νηση στο Αγα­θο­νήσι, να εγκλω­βι­στεί στο νησί, με απο­τέ­λε­σμα να ανα­γκα­στεί σε υπε­ρε­φη­μέ­ρευση, αφού το νησί έμεινε ακά­λυ­πτο για το χρονικό διά­στημα που δεν υπήρχε πλοίο και δεν μπο­ρούσε να γίνει αντι­κα­τά­σταση από άλλο γιατρό.

Οι συνέ­πειες αυτής της αδια­φο­ρίας για την εξα­σφά­λιση αξιό­πι­στων συγκοι­νω­νιών και υπο­δο­μών υγείας είναι προ­φα­νείς. Οι νησιώ­τες παρα­μέ­νουν χωρίς πρό­σβαση σε απα­ραί­τη­τες υπη­ρε­σίες υγείας, και οι γιατροί υφί­στα­νται αφόρητη πίεση χωρίς καμία υπο­στή­ριξη.

Αυτό το περι­στα­τικό ανα­δει­κνύει την άθλια κατά­σταση της υγειο­νο­μι­κής κάλυψης στα ακρι­τικά νησιά, την πλήρη υπο­στε­λέ­χωση των μονάδων υγείας και την αδια­φο­ρία του Υπουρ­γείου Υγείας για την εξά­ντληση του ήδη εξα­ντλη­μέ­νου προ­σω­πι­κού. Οι γιατροί, με το υπάρχον σύστημα, ανα­γκά­ζο­νται να ανα­λά­βουν υπερ­βάλ­λου­σες εφημερίες- πολύ πάνω από το ευρω­παϊκά θεσπι­σμένο επι­τρε­πό­μενο όριο εργα­σίας για το ιατρικό προ­σω­πικό – για να καλύ­ψουν τα κενά, χωρίς καμία απο­ζη­μί­ωση για τις επι­πλέον ώρες τους, με απο­τέ­λε­σμα η ποιό­τητα της υγειο­νο­μι­κής κάλυψης να πέφτει κατα­κό­ρυφα και οι εργα­ζό­με­νοι να εξου­θε­νώ­νο­νται.

Το Υπουρ­γείο Υγείας, αν και είναι πλήρως ενήμερο για την κατά­σταση, δείχνει να αδια­φο­ρεί συστη­μα­τικά για τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες των ακρι­τι­κών περιο­χών. Η αδυ­να­μία του να λάβει μέτρα για την ενί­σχυση του ιατρι­κού προ­σω­πι­κού και τη βελ­τί­ωση της υπο­δο­μής υγείας στα νησιά, παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες εκκλή­σεις από εργα­ζο­μέ­νους και τοπι­κούς φορείς, είναι χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα αναλ­γη­σίας και αδια­φο­ρίας. Το υπουρ­γείο φαί­νε­ται να αρκεί­ται σε επι­κοι­νω­νια­κές δια­κη­ρύ­ξεις και υπο­σχέ­σεις που δεν υλο­ποιού­νται ποτέ, ενώ η κατά­σταση επι­δει­νώ­νε­ται διαρκώς.

Η έλλειψη κινή­τρων για τους για­τρούς, προ­κει­μέ­νου να υπη­ρε­τή­σουν στα ακρι­τικά νησιά είναι παρα­δειγ­μα­τική. Η κυβέρ­νηση και το Υπουρ­γείο Υγείας δεν φαί­νε­ται να έχουν λάβει τα απα­ραί­τητα μέτρα για να προ­σελ­κύ­σουν και να δια­τη­ρή­σουν ιατρικό προ­σω­πικό, το οποίο παρα­μέ­νει απο­γοη­τευ­μένο και χωρίς ουσια­στική στήριξη.

Η απο­τυ­χία του Υπουρ­γείου δια­φαί­νε­ται και από τις συνε­χείς προ­κη­ρύ­ξεις θέσεων ιατρι­κού προ­σω­πι­κού, οι οποίες βαίνουν άγονες. Παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες προ­κη­ρύ­ξεις για την κάλυψη των θέσεων στα ακρι­τικά νησιά, η συμ­με­τοχή των γιατρών είναι εξαι­ρε­τικά χαμηλή. Η απο­τυ­χία αυτές οι θέσεις να καλυ­φθούν εγείρει σοβαρά ερω­τή­ματα για τις πραγ­μα­τι­κές αιτίες πίσω από την αδια­φο­ρία και την έλλειψη ενδια­φέ­ρο­ντος. Μήπως οι συν­θή­κες εργα­σίας είναι τόσο απω­θη­τι­κές, ή μήπως τα κίνητρα που παρέχει το Υπουρ­γείο δεν είναι ικανά να προ­σελ­κύ­σουν για­τρούς να υπη­ρε­τή­σουν σε τέτοιες περιο­χές;

Αυτή η συνε­χι­ζό­μενη πολι­τική σκό­πι­μου στρου­θο­κα­μη­λι­σμού , επη­ρε­ά­ζει άμεσα την ποιό­τητα των υπη­ρε­σιών υγείας και την ασφά­λεια των νησιω­τών. Το Υπουρ­γείο Υγείας πρέπει άμεσα να προ­χω­ρή­σει σε δράσεις για την στε­λέ­χωση των μονάδων υγείας, να ανα­γνω­ρί­σει και να αντα­μεί­ψει την προ­σφορά των γιατρών.

Το Ε.Σ.Υ. είναι πλέον ξεκά­θαρο, ότι συνε­χί­ζει να (υπό)-λειτουργεί  κυρίως  λόγω της αυτα­πάρ­νη­σης και τη αυτο­θυ­σίας των ενα­πο­μεί­να­ντων σε αυτό υγειο­νο­μι­κών. Ενώ η κυβέρ­νηση, σφυ­ρί­ζο­ντας αδιά­φορα για τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες, παρα­πλανά τους πολίτες ισχυ­ρι­ζό­μενη ότι η κατά­σταση στο τομέα της υγεία βαίνει διαρκώς βελ­τιού­μενη.