Παναγία των Παρισίων: Έτοιμη να υποδεχθεί και πάλι το κοινό

Πεντέ­μισι χρόνια μετά την κατα­στρο­φική πυρ­κα­γιά του 2019, το γοτθικό κόσμημα του Παρι­σιού έχει πλέον επι­σκευα­στεί και ανα­και­νι­στεί, έτοιμο να υπο­δε­χτεί τους επι­σκέ­πτες στις 8 Δεκεμ­βρίου, όταν θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί η επίσημη και λαμπρή τελετή εγκαι­νίων, και να τους προ­σφέ­ρει μια συναρ­πα­στική οπτική από­λαυση.

Το ανα­νε­ω­μένο εσω­τε­ρικό της Πανα­γίας των Παρι­σίων έχει κρα­τη­θεί αυστηρά μυστικό – με λίγες μόνο εικόνες να έχουν κυκλο­φο­ρή­σει όλα αυτά τα χρόνια δεί­χνο­ντας την πρόοδο των εργα­σιών ανα­καί­νι­σης.

Ο καθε­δρι­κός ναός ανα­δει­κνύ­ε­ται από μια διαύ­γεια και φωτει­νό­τητα, σημα­το­δο­τώ­ντας μια έντονη αντί­θεση με τη διάχυτη κατή­φεια του παρελ­θό­ντος.

Tα πρώτα απο­κα­λυ­πτή­ρια έγιναν σήμερα από τον Εμα­νουέλ Μακρόν. Ο Γάλλος πρό­ε­δρος -συνοδευόμενος από τη σύζυγό του Μπριζίτ και τον αρχιε­πί­σκοπο του Παρι­σιού Λοράν Ούλριχ μπήκαν στον καθε­δρικό ναό και ξενα­γή­θη­καν.

Όταν το γοτθικό κόσμημα κάηκε μπροστά στα μάτια του πλανήτη

Το βράδυ της 15ης Απρι­λίου 2019 οι τηλε­θε­α­τές σε όλο τον κόσμο παρα­κο­λού­θη­σαν έντρο­μοι τις ζωντα­νές εικόνες που μετα­δό­θη­καν από τις πορ­το­καλί φλόγες που εξα­πλώ­νο­νταν κατά μήκος της οροφής του καθε­δρι­κού ναού και στη συνέ­χεια -στην κορύ­φωση της πυρκαγιάς- το καμπα­να­ριό του 19ου αιώνα να συντρί­βε­ται στο έδαφος.

Ο καθε­δρι­κός ναός -η δομή του οποίου προ­κα­λούσε ήδη ανη­συ­χία πριν από την καταστροφή- υπο­βαλ­λό­ταν σε εξω­τε­ρική ανα­καί­νιση εκείνη την εποχή. Μεταξύ των θεωριών για την αιτία της πυρ­κα­γιάς είναι ένα τσιγάρο που άφησε ένας εργάτης ή μια ηλε­κτρο­λο­γική βλάβη.

Περίπου 600 πυρο­σβέ­στες έδωσαν μάχη με τις φλόγες επί 15 ώρες.

Κάποια στιγμή υπήρχε ο φόβος ότι οι οκτώ καμπά­νες του βόρειου πύργου κιν­δύ­νευαν να πέσουν, κάτι που θα έριχνε τον ίδιο τον πύργο και ενδε­χο­μέ­νως μεγάλο μέρος των τοι­χω­μά­των του καθε­δρι­κού ναού.

Στο τέλος αυτό που κατα­στρά­φηκε ήταν το καμπα­να­ριό, τα ξύλινα δοκάρια της στέγης και ο πέτρι­νος θόλος στο κέντρο και μέρος του κυρίως ναού.

Υπο­λο­γί­ζε­ται ότι περίπου 2.000 κτίστες, ξυλουρ­γοί, ανα­στη­λω­τές, στε­γα­στές, εργάτες χυτη­ρίων, γλύπτες και μηχα­νι­κοί εργά­στη­καν στο έργο – παρέ­χο­ντας τερά­στια ώθηση στις γαλ­λι­κές τέχνες και χει­ρο­τε­χνίες.

«Τα έργα στην Πανα­γίας των Παρι­σίων ήταν το ισο­δύ­ναμο μιας Παγκό­σμιας Έκθεσης, όντας μια βιτρίνα για τη χει­ρο­τε­χνία μας. Είναι μια υπέροχη βιτρίνα διεθνώς», ισχυ­ρί­ζε­ται ο Πασκάλ Παγιέν-Απενζελέ, πρό­ε­δρος ενός συλ­λό­γου που προωθεί τις παρα­δο­σια­κές οικο­δο­μι­κές τεχνι­κές και δεξιό­τη­τες.

Πηγή: ethnos.gr