Η τοποθέτηση του Αντώνη Β. Καμπουράκη για την αύξηση των δημοτικών τελών

Στην τοπο­θέ­τηση του στη συνε­δρί­αση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου για το θέμα των τελών ο επι­κε­φα­λής της παρά­τα­ξης “Με Δύναμη για τη Ρόδο” τ. δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αντώνης Καμπου­ρά­κης ανέφερε τα εξής:

Το ζήτημα των δημο­τι­κών τελών έχει άμεση σχέση με τα οικο­νο­μικά και κοι­νω­νικά δεδο­μένα της κάθε εποχής, αλλά και την πολι­τική και αυτο­διοι­κη­τική λογική και στό­χευση της εκά­στοτε Δημο­τι­κής Αρχής.

Η δική μας Δημο­τική Αρχή απέ­να­ντι στη χει­ρό­τερη κρίση των τελευ­ταίων δεκα­ε­τιών προ­έ­ταξε τη δια­φύ­λαξη της κοι­νω­νι­κής συνοχής και την απο­στολή ενός ξεκά­θα­ρου μηνύ­μα­τος σε κάθε Ροδί­τισσα και σε κάθε Ροδίτη:

Είμαστε Δίπλα σας! Είμαστε Δίπλα σου!

Την ίδια ακριβώς περίοδο προ­σπα­θή­σαμε να αξιο­ποι­ή­σουμε όλα τα δια­θέ­σιμα χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία για να ανα­βαθ­μί­σουμε βασικές λει­τουρ­γίες του δήμου, όπως για παρά­δειγμα την καθα­ριό­τητα, με απο­τέ­λε­σμα να χρη­μα­το­δο­τή­σουμε και να παραγ­γεί­λουμε νέα απορ­ριμ­μα­το­φόρα, 7-8 εκ των οποίων να έχουν έρθει και να αξιο­ποιού­νται από τη σημε­ρινή Δημο­τική Αρχή. Αυτή ήταν η δική μας απά­ντηση απέ­να­ντι στην υγειο­νο­μική, οικο­νο­μική και ενερ­γειακή κρίση, όπου το μεγα­λύ­τερο κόστος το είχαν οι του­ρι­στι­κές περιο­χές και ειδικά η Ρόδος μας, που απο­τε­λεί έναν κορυ­φαίο διεθνή του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό.

Σήμερα υπάρχει, πράγ­ματι, ένα νέο περι­βάλ­λον, όπου έχουν βελ­τιω­θεί κάποιοι του­ρι­στι­κοί και οικο­νο­μι­κοί δείκτες. Αλλά από την άλλη παρα­μέ­νει η οικο­νο­μική επι­βά­ρυνση από την ακρί­βεια, τον ΦΠΑ και το ζήτημα της διά­χυ­σης των ωφε­λειών από την αυξη­μένη του­ρι­στική κίνηση σε όλη την τοπική κοι­νω­νία. Παράλ­ληλα με τα αυξη­μένα του­ρι­στικά έσοδα, η Πολι­τεία έχει αυξήσει τα έσοδα από τους ΚΑΠ και έχει δια­θέ­σει επι­πλέον χρήματα για την εξό­φληση ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών.

Απέ­να­ντι σε αυτή τη νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα, η σημε­ρινή Δημο­τική Αρχή έκανε δύο βασικές επι­λο­γές.

Η πρώτη είναι να συνε­χί­σει το γνωστό αφήγημα περί «καμένης γης», δηλαδή ότι για όλα φταίει η προη­γού­μενη Δημο­τική Αρχή, χωρίς βεβαίως να μας πει γιατί αυτά δεν τα έλεγε προ­ε­κλο­γικά και δεν μιλούσε καθόλου για αύξηση τελών και γιατί έχει προ­α­ναγ­γεί­λει εδώ και 11 σχεδόν μήνες, από τις πρώτες κιόλας ημέρες του Ιανουα­ρίου, την αύξηση των δημο­τι­κών τελών χωρίς να συνυ­πο­λο­γί­σει καθόλου το πραγ­μα­τικό οικο­νο­μικό και κοι­νω­νικό περι­βάλ­λον.

Η δεύτερη επιλογή είναι να αυξήσει όλα τα τέλη – καθα­ριό­τη­τας, ηλε­κτρο­φω­τι­σμού και παρεπιδημούντων- επι­κα­λού­μενη μάλιστα «άπειρες ώρες» δια­βού­λευ­σης με τους συλ­λο­γι­κούς φορείς.

Δεν ξέρω αν ήταν «άπειρες» οι ώρες δια­βού­λευ­σης. Αντι­λαμ­βά­νο­μαι όμως ότι σίγουρα υπάρχει απειρία στη δια­χεί­ριση κρί­σι­μων ζητη­μά­των. Μία απειρία που την είδαμε και στο αίτημα δανείου με επι­τό­κιο 8,5%, όπου όταν λέγαμε «διεκ­δι­κή­στε χρη­μα­το­δό­τηση από την Πολι­τεία» μας έλεγαν ότι «η μόνη λύση είναι το δάνειο» για να φτά­σουμε στο σημείο πριν από ένα μήνα να μας λένε ότι τελικά η αυξη­μένη επι­δό­τηση του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών μπορεί να οδη­γή­σει ακόμα και σε ανα­προ­σαρ­μογή του δανείου που έχουν αιτηθεί. Μία απειρία που την βλέ­πουμε και στην επιλογή πάντα των εύκολων λύσεων, και στην περί­πτωση των δημο­τι­κών τελών, όπου αυξά­νο­νται χωρίς να συνυ­πο­λο­γί­ζε­ται η συνο­λική επι­βά­ρυνση των πολιτών από τον συν­δυα­σμό αυτών των αυξή­σεων με το αυξη­μένο κόστος ζωής.

Και βέβαια τα ερω­τή­ματα είναι αυτο­νό­ητα:

Δεν υπήρχαν άλλες λύσεις;

Δεν επη­ρε­ά­ζουν καθόλου, για παρά­δειγμα, τα επι­πλέον νέα απορ­ριμ­μα­το­φόρα τα τέλη καθα­ριό­τη­τας;

Δεν υπάρχει ελά­φρυνση των οικο­νο­μι­κών του δήμου από τα αυξη­μένα του­ρι­στικά έσοδα και τις αυξη­μέ­νες κρα­τι­κές επι­χο­ρη­γή­σεις;

Δεν υπάρχει πολύ μεγάλη επι­βά­ρυνση, ειδικά στον κλάδο της εστί­α­σης, από το τέλος παρε­πι­δη­μού­ντων;

Έχουν εξα­ντλη­θεί όλα τα περι­θώ­ρια διεκ­δι­κή­σεων επι­πλέον κον­δυ­λίων, από εθνι­κούς και κοι­νο­τι­κούς πόρους;

Υπάρχει κάποιος ευρύ­τε­ρος ανα­πτυ­ξια­κός σχε­δια­σμός, όπου η αύξηση αυτών των τελών θα συνο­δεύ­ε­ται και με επι­πλέον έργα;

Έχει συνυ­πο­λο­γι­στεί στο αφήγημα περί απο­κλει­στι­κής επι­βά­ρυν­σης των «εχόντων», δηλαδή των ξενο­δό­χων, ο συν­δυα­σμός της μειω­μέ­νης μέσης πραγ­μα­τι­κής δαπάνης ανά επι­σκέ­πτη, με έναν αντι­κει­με­νικά υψηλό ΦΠΑ δια­μο­νής, και την προ­βλε­πό­μενη αύξηση κατά 50%, στον πρώην Φόρο Δια­μο­νής;

Σε κάθε περί­πτωση, η κάθε εποχή έχει τις δικές της δυσκο­λίες και τα δικά της προ­βλή­ματα. Επί της αρχής υπάρ­χουν 2 τρόποι να αντι­με­τω­πί­σεις τα προ­βλή­ματα:

Ή να προ­σπα­θείς να τα επιρ­ρί­ψεις σε άλλους και να στεί­λεις, τελικά, το λογα­ρια­σμό στους πολίτες.

Ή να ανα­λά­βεις τις ευθύνες σου, να διεκ­δι­κή­σεις με σοβα­ρό­τητα από την Πολι­τεία, να αξιο­ποι­ή­σεις με καλύ­τερο τρόπο τα κον­δύ­λια που ήδη έχεις και βέβαια να προ­σπα­θή­σεις να συνερ­γα­στείς με όλους- και εντός και εκτός Τοπικής Αυτοδιοίκησης- για να πετύ­χεις το βέλ­τι­στο απο­τέ­λε­σμα με το μικρό­τερο δυνατό κοι­νω­νικό κόστος.

Δυστυ­χώς, η σημε­ρινή Δημο­τική Αρχή, επέλεξε το πρώτο!