Σε δίκη 5 δημόσιοι λειτουργοί για παράβαση καθήκοντος

Σε δίκη ενώπιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου παρα­πέμ­φθη­καν με απευ­θείας κλήση της Εισαγ­γε­λίας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου 5 δημό­σιοι λει­τουρ­γοί, κατη­γο­ρού­με­νοι για παρά­βαση καθή­κο­ντος από κοινού, ηθική αυτουρ­γία σε παρά­βαση καθή­κο­ντος, ψευδή κατα­μή­νυση από κοινού και ηθική αυτουρ­γία σε ψευδή κατα­μή­νυση μετά από μηνυ­τή­ρια αναφορά συντα­ξιού­χου αστυ­νο­μι­κού.

To ιστο­ρικό της υπό­θε­σης φέρεται να έχει ως εξής:

Ο συντα­ξιού­χος αστυ­νο­μι­κός αγόρασε ένα αγρό ιδιο­κτη­σίας του Ιερού Ορθό­δο­ξου Ναού Αφάντου, που κείται στη θέση «Σόνερα», συνο­λι­κής εκτά­σεως 3.280 τ.μ., κατόπιν δημο­πρα­σίας.

Ιδιο­κτή­της όμορης μερίδας είναι επι­χει­ρη­μα­τίας, ο οποίος είχε εκδη­λώ­σει ενδια­φέ­ρον προς την Εκκλη­σια­στική Επι­τροπή του ως άνω Ιερού Ναού για να αγο­ρά­σει το ίδιο ακίνητο προ­κει­μέ­νου να το ενο­ποι­ή­σει με το δικό του προ­δή­λως, όπως τονίζει ο συντα­ξιού­χος αστυ­νο­μι­κός, προς θερα­πεία των πολε­ο­δο­μι­κών, δασικών και λοιπών παρα­βά­σεων, της ανε­γερ­θεί­σης εντός αυτού αυθαι­ρέ­του οικο­δο­μής.

Ο μηνυτής επε­σή­μανε επι­πλέον ότι το ίδιο ακίνητο επι­χει­ρού­σαν να οικειο­ποι­η­θούν, διά­φο­ροι, κατα­πα­τώ­ντας τμήματα αυτού παρά­νομα και αυθαί­ρετα και ότι ο “γεί­το­νάς” του εισήλθε στο ακίνητο και κατέ­λαβε τμήμα εμβαδού 308 τ.μ., το οποίο μετέ­τρεψε σε δρόμο προς την όμορη ως άνω ιδιο­κτη­σία του, μη διστά­ζο­ντας, μάλιστα, να τον ασφαλ­το­στρώ­σει.

Για το λόγο αυτό ο Ιερός Ορθό­δο­ξος Ναός Αφάντου κατέ­θεσε ενώπιον του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων. Η αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων δεν συζη­τή­θηκε ποτέ διότι ο επι­χει­ρη­μα­τίας είχε εκφρά­σει στα μέλη της Εκκλη­σια­στι­κής Επι­τρο­πής την επι­θυ­μία ν’ αγο­ρά­σει το ακίνητο. Όταν κινή­θη­καν οι δια­δι­κα­σίες για την εκποί­ησή του, δήλωσε όμως ότι το τίμημα των 40.000 ευρώ ήταν πολύ μεγάλο.

Ετσι, ενώ ο συντα­ξιού­χος αστυ­νο­μι­κός αγόρασε το ακίνητο νόμιμα ήλθε σε ρήξη με τον επι­χει­ρη­μα­τία, ο οποίος όπως κατήγ­γειλε, άρχισε έναν ανε­λέ­ητο αγώνα κατα­δί­ω­ξής του, εμπλέ­κο­ντας στην προ­σπά­θειά του αυτή δημό­σιους λει­τουρ­γούς και δη υπαλ­λή­λους της Διεύ­θυν­σης Δασών Δωδε­κα­νή­σου και της Γενικής Διεύ­θυν­σης Δασών της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου.

Σύμφωνα με την καταγ­γε­λία δύο υπάλ­λη­λοι της Διεύ­θυν­σης Δασών βεβαί­ω­σαν αρχικώς ότι είχε δήθεν προβεί σε εκχέρ­σωση δασικής έκτασης στην περιοχή και προ­έ­βη­σαν στην υποβολή μήνυσης ενα­ντίον του.

Περαι­τέρω, κατη­γο­ρή­θηκε ότι προέβη στην παρά­νομη εκχέρ­σωση και κατά­ληψη δημο­σίου δάσους και για εκχέρ­σωση ιδιω­τι­κού δάσους και ιδιω­τι­κής δασικής έκτασης εντός της μερίδας ιδιο­κτη­σίας του, όσο και στην μερίδα του καταγ­γέλ­λο­ντος.

Ο μηνυτής κατέ­στησε σαφές ότι παρέ­λαβε το ακίνητο από την εκκλη­σία στην κατά­σταση που βρί­σκε­ται σήμερα, ενώ δια­ψεύ­δει τους ισχυ­ρι­σμούς των υπαλ­λή­λων της Διεύ­θυν­σης Δασών, με επί­κληση αερο­φω­το­γρα­φιών, από τις οποίες προ­κύ­πτει ότι η εκχέρ­σωση ή απο­ψί­λωση του εδάφους στην εν λόγω περιοχή έλαβε χώρα προ­γε­νέ­στερα της αγοράς από μέρους του.

Η μήνυση των υπαλ­λή­λων της Διεύ­θυν­σης Δασών σε βάρος του συντα­ξιού­χου αστυ­νο­μι­κού τέθηκε στο αρχείο και αρμό­διοι της συγκε­κρι­μέ­νης υπη­ρε­σίας με άλλη αναφορά τους, σε μετα­γε­νέ­στερο έγγραφο, ομο­λό­γη­σαν ευθέως ότι εσφαλ­μένα μηνύ­θηκε για παρά­νομη εκχέρ­σωση μερίδας ιδιο­κτη­σίας του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου ανα­κα­λώ­ντας ουσια­στικά μέρος των όσων ισχυ­ρί­στη­καν αρχικώς.

Με αφορμή, ωστόσο, τη μήνυση του συντα­ξιού­χου αστυ­νο­μι­κού σε βάρος υπαλ­λή­λων της Διεύ­θυν­σης Δασών διε­νερ­γή­θηκε προ­κα­ταρ­κτική έρευνα της Γενικής Διεύ­θυν­σης Δασών και Αγρο­τι­κών Υπο­θέ­σεων της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, που λίγο ή πολύ, έρχεται να επι­βε­βαιώ­σει τις δια­πι­στώ­σεις των υπαλ­λή­λων της Διεύ­θυν­σης Δασών Δωδε­κα­νή­σου.

Ο συντα­ξιού­χος αστυ­νο­μι­κός ισχυ­ρί­ζε­ται ότι τα στοι­χεία (αερο­φω­το­γρα­φίες και αντί­στοι­χες φωτο­ερ­μη­νείες) που έλαβαν υπόψη τους τα μέλη της Επι­τρο­πής που διε­ξή­γαγε την έκθεση – έρευνα, η οποία τον κατα­δει­κνύει ως τον «κατα­πα­τητή» και «κατα­στρο­φέα» της περιο­χής, απο­τε­λούν κακά ανάτυπα, που ακόμη και αν ήθελε υπο­τε­θεί ότι δεν παρα­ποι­ή­θη­καν σκο­πί­μως, δεν μπορούν σε καμία περί­πτωση να οδη­γή­σουν στην εξαγωγή ασφαλών συμπε­ρα­σμά­των για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα.

Ο μηνυτής επι­ση­μαί­νει ότι υπήρξε μερο­λη­πτική στάση απέ­να­ντί του από τη Διεύ­θυνση Δασών Δωδε­κα­νή­σου και κατ’ ακο­λου­θίαν από την Επι­τροπή που διε­νήρ­γησε την προ­κα­ταρ­κτική έρευνα της Γενικής Διεύ­θυν­σης Δασών και Αγρο­τι­κών Υπο­θέ­σεων της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου.