Λ. Πέντες: «Η αξιοπρέπεια των νησιωτών δεν έχει τιμή»

«Η πρό­σφατη βλάβη του «ΣΑΟΝΗΣΟΣ» επι­βε­βαιώ­νει τους φόβους μας: τα νησιά μας —Λειψοί, Αρκοί – Μαράθι, Αγα­θο­νήσι βιώνουν την αδια­φο­ρία μιας πολι­τείας που δεν στη­ρί­ζει ουσια­στικά την πραγ­μα­τική ανάγκη τους για καθη­με­ρινή, ασφαλή μετα­κί­νηση» ανα­φέ­ρει ο πρώην δήμαρ­χος Πάτμου κ. Ε. Πέντες με αφορμή την πρό­σφατη βλάβη στο πλοίο ΣΑΟΝΗΣΟΣ.

Ανα­λυ­τικά ανα­φέ­ρει τα εξής:

Ως νησιώ­της και ως αυτο­διοι­κη­τι­κός, γνωρίζω καλά ότι οι ασφα­λείς και αξιό­πι­στες συγκοι­νω­νίες είναι βασική ανάγκη, όχι προ­νό­μιο.

Το 2023, όταν ζητή­σαμε από το Υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας να παρα­μεί­νει το «Παναγία Σκια­δενή» της Dodekanisos Seaways στη γραμμή, ακού­σαμε πως αυτό το δρο­μο­λό­γιο ήταν «ακριβό». Σήμερα, βλέ­πουμε το απο­τέ­λε­σμα αυτής της «οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής» από­φα­σης – επι­λο­γής.

Η πρό­σφατη βλάβη του «ΣΑΟΝΗΣΟΣ» επι­βε­βαιώ­νει τους φόβους μας: τα νησιά μας —Λειψοί, Αρκοί – Μαράθι, Αγα­θο­νήσι βιώνουν την αδια­φο­ρία μιας πολι­τείας που δεν στη­ρί­ζει ουσια­στικά την πραγ­μα­τική ανάγκη τους για καθη­με­ρινή, ασφαλή μετα­κί­νηση.

Η απόφαση να απο­μα­κρυν­θεί η Dodekanisos Seaways από την συγκε­κρι­μένη γραμμή απο­δεί­χθηκε λάθος και θα μπο­ρούσε να ήταν εγκλη­μα­τική εάν οι και­ρι­κές συν­θή­κες ήταν δια­φο­ρε­τι­κές. Για να γίνει απόλυτα ξεκά­θαρο, δεν στηρίζω ή απορ­ρί­πτω εται­ρείες.

Ως κάτοι­κοι αυτών των νησιών και όχι ως περα­στι­κοί, ανα­γνω­ρί­ζουμε ποιος δια­χρο­νικά στήριξε τα νησιά μας με βάση την ασφά­λεια. Στη­ρί­ζουμε όσους έχουν επεν­δύ­σει στην ασφαλή σύνδεση των νησιών, όχι από επι­χει­ρη­μα­τικό συμ­φέ­ρον, αλλά γιατί υπο­στη­ρί­ζουμε τους τόπους μας, τους εαυτούς μας και τα παιδιά μας.

Δεν παρα­γνω­ρίζω την προ­σφορά της ΑΝΕ Καλύ­μνου και του «Νήσος Κάλυ­μνος», που για χρόνια υπήρξαν βασικοί πυλώνες των θαλάσ­σιων συν­δέ­σεών μας. Αντι­θέ­τως η συνει­σφορά τους ήταν πολύ­τιμη, και για αυτήν είμαστε ευγνώ­μο­νες.

Και επειδή κάποιοι συνη­θί­ζουν να χαρα­κτη­ρί­ζουν «λαϊ­κι­σμό» κάθε αίτημα που θίγει βασικές υπη­ρε­σίες, να είμαστε ξεκά­θα­ροι: η ασφά­λεια και η προ­σβα­σι­μό­τητα των νησιών δεν είναι «λαϊ­κι­σμός». Η ανάγκη του νησιώτη να μετα­κι­νεί­ται με ασφά­λεια είναι η ίδια ακριβώς ανάγκη με αυτή των κατοί­κων της ηπει­ρω­τι­κής Ελλάδας για ασφα­λείς δρόμους και γέφυρες. Τα εκα­τομ­μύ­ρια που δαπα­νώ­νται για τις μεγάλες οδικές αρτη­ρίες δεν δια­φέ­ρουν από αυτά που πρέπει να επεν­δυ­θούν για τα πλοία που εξυ­πη­ρε­τούν τα νησιά μας.

Αν το κράτος αδυ­να­τεί να εκτι­μή­σει την αξία και την αξιο­πρέ­πεια των νησιω­τών, εμείς, οι ίδιοι οι κάτοι­κοι των ακρι­τι­κών νησιών, θα το διεκ­δι­κή­σουμε και θα το απαι­τή­σουμε με κάθε τρόπο.

Η αξιο­πρέ­πεια του νησιώτη δεν είναι και δεν πρέπει να είναι πολυ­τέ­λεια για κανέναν.