H Χουριέτ ειρωνεύεται: “Ο τάφος εκδικείται”

Ένα στοι­χείο έχει προ­στε­θεί στην πολι­τική ρητο­ρική στην Ελλάδα: η αρχαιο­λο­γία! Αν το ρεπορ­τάζ της τουρ­κι­κής εφη­με­ρί­δας Χουριέτ έμενε σε αυτή την επι­σή­μανση, κανείς δεν θα μπο­ρούσε να της προ­σά­ψει ότι ακο­λου­θεί προ­κλη­τική γραμμή.

Όμως δεν περιο­ρί­ζε­ται σ’ αυτή τη δια­πί­στωση (που έχει γίνει και από άλλα ξένα Μέσα), αλλά προ­χω­ράει σε μια περί­εργη κατα­γραφή του θυμικού του μέσου Έλληνα, έτσι όπως αυτό ανα­πτε­ρώ­νε­ται μέσω των ευρη­μά­των της Αμφί­πο­λης.

Στο… κάδρο βάζει και τον Αντώνη Σαμαρά καθώς λέει: «Όταν μια ζεστή ημέρα του Αυγού­στου ο πρω­θυ­πουρ­γός, η σύζυγός του, μια σειρά από αξιω­μα­τού­χους και πλήθος δημο­σιο­γρά­φων έσπευ­σαν να φωτο­γρα­φη­θούν μπροστά στις δύο σφίγγες, ελά­χι­στοι σκέ­φτη­καν πως η τρέ­χουσα πολι­τική μπορεί να δια­τα­ρά­ξει την μυστι­κι­στική ιδιω­τι­κό­τητα του αρχαίου μνη­μείου».

Ανυ­ψω­μένο ηθικό

Ακο­λού­θως επα­να­λαμ­βά­νει τις δηλώ­σεις που είχε κάνει ο Αντώνης Σαμαρας περί της μακε­δο­νι­κής γης που συνε­χί­ζει να εκπλήσ­σει και σημειώ­νει, «τα λόγια του είχαν σκοπό να αγγί­ξουν τις βαθιές χορδές της ελλη­νι­κής ψυχής και να δώσουν μια τόνωση στο ηθικό του λαού που άρχισε να το χάνει. Άλλωστε η δημο­τι­κό­τητά του παρα­μέ­νει ψηλά, καθώς είναι γνωστός για την πατριω­τική του θέρμη. Κάπως έτσι θα μπο­ρούσε, ίσως, να εντυ­πω­σιά­σει κάποιους ψηφο­φό­ρους».

Για να έρθει το προ­κλη­τικό κομμάτι του άρθρου να «δέσει» το συλ­λο­γι­σμό: «Ο μυστη­ρια­κός τύμβος της Αμφί­πο­λης παίρνει την εκδί­κησή του. Μετά την απο­κά­λυψη της μαγικής εισίδο, τις δύο σφίγγες και τις Καρυά­τι­δες, τίποτα άλλο δεν έχει βρεθεί που να σημα­το­δο­τεί ένα στοι­χείο για τη χρο­νο­λο­γία του τύμβου. Ούτε κερα­μικά, ούτε μεταλ­λικά ευρή­ματα, ούτε οστά. Ήδη οι αρχαιο­λό­γοι τσα­κώ­νο­νται μεταξύ τους για το αν ο τάφος είναι ελλη­νι­κός ή ρωμαϊ­κός. Και αν οι πρό­θυ­μοι πατριώ­τες σπεύ­δουν να βαφτί­σουν τον τάφο της Αμφί­πο­λης στο όνομα του Μεγάλου Αλε­ξάν­δρου, θα πρέπει να περι­μέ­νουν περισ­σό­τερο για να το επι­βε­βαιώ­σουν ή να απο­γοη­τευ­τούν».

Ο χρόνος στην αρχαιο­λο­γία πηγαί­νει με χαμηλό τέμπο, δεν μπορεί να επι­σπευ­σθεί για να προ­λά­βει τις πρόωρες εκλογές.

Κάτι περισ­σό­τερο από μνημείο

Στο άρθρο ανα­φέ­ρο­νται ακόμα τα εξής: «Για τους Έλληνες ο τύμβος ήταν κάτι παρα­πάνω από ένα σημα­ντικό αρχαιο­λο­γικό εύρημα. Έχοντας χτυ­πη­θεί από την οικο­νο­μική κρίση και βλέπουν το μέλλον τους να είναι αβέβαιο, ο τύμβος έχει μετα­τρα­πεί σε μια ουτο­πική γη που ανα­δει­κνύει την μεγα­λο­σύνη του αρχαίου παρελ­θό­ντος τους, το οποίο ”παρή­γαγε” ήρωες σαν τον Μέγα Αλέ­ξαν­δρο. Είναι λογικό, λοιπόν, το ότι οι Έλληνες βρί­σκο­νται σε μια ονει­ρική κατά­σταση, αφή­νο­ντας στην άκρη τα προ­βλή­ματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας.

iefimerida.gr