Toυς οφείλουν λεφτά από το καλοκαίρι του 2013!

Μία από τις καλύ­τε­ρες του­ρι­στι­κές σαιζόν όλων των ετών φτάνει προς το τέλος της και οι πανη­γυ­ρι­σμοί της πολι­τι­κής ηγεσίας του υπουρ­γείου Του­ρι­σμού καλά κρατούν. Κι όμως! Χιλιά­δες ξενο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λοι παρα­μέ­νουν απλή­ρω­τοι! Κάποιοι από την περίοδο ακόμη του καλο­και­ριού του 2013. Τα ξενο­δο­χεία είναι γεμάτα από του­ρί­στες, αλλά δεν πλη­ρώ­νουν τρά­πε­ζες και εργα­ζό­με­νους. Πόσο στέρεο είναι το έδαφος κάτω από τα πόδια του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού;

Είναι πολύ δύσκολο να πούμε πόσα ακριβώς είναι τα δεδου­λευ­μένα που οφείλει ο ξενο­δο­χεια­κός κλάδος στους εργα­ζό­με­νούς του. Το ρεπορ­τάζ υπο­στη­ρί­ζει ότι οι περισ­σό­τε­ρες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες έχουν πράγ­ματι πρό­βλημα. Μπορεί ο αριθμός των του­ρι­στών να έχει αυξηθεί, αλλά οι του­ρί­στες ξοδεύ­ουν λιγό­τερα απ΄ ό,τι στο παρελ­θόν.

Το άλλο πρό­βλημα έχει να κάνει με τα δάνεια του παρελ­θό­ντος. Η ανέ­γερση νέων μονάδων έγινε με τρα­πε­ζικό δανει­σμό, σε άλλες εποχές, με άλλα δεδο­μένα και με άλλα επι­τό­κια. Τα δάνεια εκείνα έχουν γίνει στις περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις “κόκκινα δάνεια”. Οι τρά­πε­ζες δεν έχουν χρήματα να δανεί­σουν τις υγιείς επι­χει­ρή­σεις του κλάδου κι έτσι ακόμη και οι υγιείς τραυ­μα­τί­ζο­νται χρόνο με τον χρόνο από την έλλειψη ρευ­στό­τη­τας. Η απουσία κεφα­λαίων ανα­γκά­ζει τους ξενο­δό­χους να ρίχνουν τις τιμές τους και να πιέζουν τα έσοδά τους. Αν κάποιος βρι­σκό­τανε σε αδυ­να­μία να πλη­ρώ­σει πέρυσι, πως θα το κάνει φέτος με τα έσοδά του να είναι χαμη­λό­τερα;

Πριν από μερι­κούς μήνες είχε συζη­τη­θεί ένα σχέδιο της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος για μετο­χο­ποί­ηση μέρους των δανείων στις βιώ­σι­μες μονάδες, ώστε αυτές να μπο­ρέ­σουν να αυξή­σουν τα έσοδά τους και να εξα­σφα­λί­σουν μία στα­θε­ρό­τερη πορεία. Και σε ό,τι αφο­ρούσε τις μη βιώ­σι­μες επι­χει­ρή­σεις (λόγω του υπερ­βο­λι­κού ύψους των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων τους), το σχέδιο προ­έ­βλεπε να περά­σουν στον πλήρη έλεγχο των τρα­πε­ζών και να που­λη­θούν στη συνέ­χεια σε ιδιώτες. Απαλ­λαγ­μέ­νες, φυσικά, από το μεγα­λύ­τερο μέρος των δανείων τους.

Είναι μία λύση. Αν υπάρ­χουν κι άλλες προ­τά­σεις, δεν έχουν παρά να παρου­σια­στούν. Το μόνο βέβαιο είναι ότι χρειά­ζε­ται να γίνει κάτι άμεσα για τον κλάδο, πριν αυτός καταρ­ρεύ­σει ως χάρ­τι­νος πύργος. Μία κακή συγκυ­ρία είναι αρκετή για να οδη­γή­σει σε πλήρη αδιέ­ξοδο όλο τον κλάδο. Καλές και κακές επι­χει­ρή­σεις, βιώ­σι­μες και μη βιώ­σι­μες. Οι εργα­ζό­με­νοι που παρα­μέ­νουν απλή­ρω­τοι από το 2013 είναι το καμπα­νάκι που μας προει­δο­ποιεί για την πραγ­μα­τική κατά­σταση που κρύ­βε­ται πίσω από τα πανη­γύ­ρια.

Η ανεργία είναι η μία πλευρά του δρά­μα­τος. Η άλλη πλευρά είναι η απλή­ρωτη εργασία. Κι αν έχει πρό­βλημα ο του­ρι­σμός με τα… αλλε­πάλ­ληλα ρεκόρ, τι να πουν άλλοι κλάδοι που έχουν όλους τους καιρούς ενα­ντίον τους; Τα πραγ­μα­τικά ποσοστά της ανερ­γίας είναι πολύ υψη­λό­τερα και δύσκολα μετρή­σιμα. Δεν μπο­ρούμε να θεω­ρή­σουμε ότι κάποιος που προ­σφέ­ρει τις υπη­ρε­σίες του δωρεάν (διότι αυτό συμ­βαί­νει στην πραγ­μα­τι­κό­τητα) είναι εργα­ζό­με­νος. Άνεργος είναι και δεν του το έχουν ακόμη πει.

Ο ΣΕΤΕ έχει επε­ξερ­γα­σμέ­νες θέσεις για το τι πρέπει να συμβεί. Παρά­γο­ντες του του­ρι­σμού μιλάνε ανοικτά για τα προ­βλή­ματα και υπο­στη­ρί­ζουν ότι η κατά­σταση θα αρχίζει να ισορ­ρο­πεί αφού ξεπε­ρά­σουμε τα 25 εκα­τομ­μύ­ρια του­ρί­στες. Η κατά­σταση μπορεί να βελ­τιω­θεί αν οι τρά­πε­ζες απο­φα­σί­σουν να λύσουν τον γόρδιο δεσμό των κόκ­κι­νων δανείων. Αν συνε­χί­σουμε, πάντως, να μην βλέ­πουμε το πρό­βλημα κατά­ματα, κιν­δυ­νεύ­ουμε να ζήσουμε μία αληθινή πανω­λε­θρία σε έναν κλάδο που λέμε ότι πάνω του στη­ρί­ζουμε πολλά, επειδή έχουμε σε αυτόν συγκρι­τικό πλε­ο­νέ­κτημα. Έτσι πιστεύ­ουμε. Η αλήθεια όμως είναι ότι ο βασι­λιάς είναι γυμνός!

capital.gr