Διεκόπη για την 21η Οκτωβρίου η δίκη οδηγού κατηγορούμενου για εξακολουθητική κατάχρηση ανηλίκου σε ασέλγεια

Για την 21η Οκτω­βρίου 2024 διεκόπη χθες από το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο της Κω η εκδί­καση υπό­θε­σης με κατη­γο­ρού­μενο έναν 49χρονο Ροδίτη επαγ­γελ­μα­τία οδηγό για κατ’ εξα­κο­λού­θηση κατά­χρηση ανη­λί­κου σε ασέλ­γεια, όπου η παθούσα δεν είχε συμπλη­ρώ­σει τα 14 έτη, με την επι­βα­ρυ­ντική περί­σταση τέλεσης του αδι­κή­μα­τος από πρόσωπο που δια­τη­ρεί φιλικές σχέσεις με τους οικεί­ους του.

Στην δίκη δεν παρου­σιά­στη­καν 3 μάρ­τυ­ρες κατη­γο­ρίας τις κατα­θέ­σεις των οποίων έκρινε ουσιώ­δεις για την υπόθεση η έδρα.

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε ένσταση του συνη­γό­ρου υπε­ρά­σπι­σης του κατη­γο­ρού­με­νου κ. Μανώλη Κου­τσού­κου για απόλυτη ακυ­ρό­τητα της δια­δι­κα­σίας γιατί δεν κατέ­θεσε παρου­σία παι­δο­ψυ­χο­λό­γου σε αρχικό στάδιο η ανήλικη φερό­μενη ως θύμα.

Ο συνή­γο­ρος υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας αντί­λεξε ότι η ένσταση θα έπρεπε εμπρο­θέ­σμως να ασκηθεί στο στάδιο της προ­δι­κα­σίας πράγμα που δεν έγινε και ως εκ τούτου δεν δικαιο­λο­γεί­ται πλέον η άσκησή της.

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε το αίτημα, όπως κι άλλο αίτημα του συνη­γό­ρου υπε­ρά­σπι­σης περί κατ’ οίκον εξέ­τα­σης της ανή­λι­κης.

Θυμί­ζουμε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος, είχε αφεθεί ελεύ­θε­ρος μετά την απο­λο­γία του με τους περιο­ρι­στι­κούς όρους της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα, της εμφά­νι­σής του μια φορά στο πρώτο πεν­θή­μερο κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας του και της απα­γό­ρευ­σης συνα­να­στρο­φής του με ανήλικα παιδιά χωρίς την παρου­σία τρίτου προ­σώ­που.

Τον κατη­γο­ρού­μενο γνώρισε η μητέρα του παιδιού, τον Νοέμ­βριο του 2014 και δια­τη­ρού­σαν έκτοτε φιλικές σχέσεις. Η γνω­ρι­μία τους, εξε­λί­χθηκε σε μία στενή φιλία, η οποία δεν είχε όμως ερω­τι­κές ή συναι­σθη­μα­τι­κές προ­ε­κτά­σεις.

Η μητέρα της ανή­λι­κης φέρεται να είχε εξη­γή­σει στον εγκα­λού­μενο, ότι δεν ήθελε ερωτική σχέση μαζί του και ότι δεν θα πρέπει να περι­μέ­νει «κάτι παρα­πάνω» από μια απλή φιλία.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, σύμφωνα με την μήνυση, έδειχνε στοργή και αγάπη στην ανήλικη θυγα­τέρα της και όταν η ίδια αδυ­να­τούσε, λόγω της εργα­σίας της, να μετα­φέ­ρει ή να παρα­λά­βει, το παιδί της από τον παιδικό σταθμό, το ανε­λάμ­βανε εκείνος.

Επι­πλέον σε δύο του­λά­χι­στον περι­στά­σεις, ο εγκα­λού­με­νος φέρεται να είχε ανα­λά­βει την φύλαξη του παιδιού στην οικία της μητέρας του, όταν η τελευ­ταία έπρεπε να απου­σιά­σει και η νταντά αδυ­να­τούσε να εργα­στεί.

Όπως περι­γρά­φε­ται στην έγκληση, ενώ όλα έβαιναν καλά, το παιδί άρχισε να εμφα­νί­ζει περί­εργη συμπε­ρι­φορά και συγκε­κρι­μένα φίλησε την μητέρα του στο μάγουλο με εξαι­ρε­τικά προ­κλη­τικό τρόπο.

Επι­πλέον, ενώ το παιδί πήγαινε στον παιδικό σταθμό με ιδιαί­τερο ενθου­σια­σμό, άρχισε να δείχνει αρνη­τική συμπε­ρι­φορά, ξεσπούσε σε κλάματα κατά τη διάρ­κεια της παρα­μο­νής της εκεί και στην πορεία παρου­σί­ασε κρίσεις έντονου βήχα, χωρίς να είναι άρρωστο.

Ιατροί θεώ­ρη­σαν ότι ο βήχας οφεί­λετο σε ψυχο­σω­μα­τική αιτία και όταν ένα βράδυ περί τις αρχές Ιουλίου το παιδί έβηχε πολύ, η μητέρα της είχε συνο­μι­λία μαζί της κατά τη διάρ­κεια της οποίας, το παιδί περιέ­γραψε ότι ο εγκα­λού­με­νος το θώπευε στα από­κρυφά του σημεία!

Για την υπόθεση διε­νερ­γή­θη­καν εξάλλου δύο πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες, εκ των οποίων η πρώτη ακυ­ρώ­θηκε διότι δεν έγινε νόμιμη κλή­τευση του κατη­γο­ρού­με­νου για να διο­ρί­σει τεχνικό σύμ­βουλο.

Ο εγκα­λού­με­νος εξε­τα­ζό­με­νος, αρνή­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά ότι προέβη σε άσεμνες χει­ρο­νο­μίες και θωπείες στο σώμα της ανή­λι­κης.

Απο­λο­γού­με­νος χαρα­κτή­ρισε αβάσιμη και κατα­σκευα­σμένη από την εγκα­λούσα την κατη­γο­ρία της κατά­χρη­σης σε ασέλ­γεια της ανή­λι­κης κόρης της.

Ισχυ­ρί­στηκε ότι είχε φιλικές σχέσεις με την μητέρα του παιδιού την οποία δάνειζε με μικρο­ποσά, επειδή ο πρώην σύζυγός της δεν κατέ­βαλλε έγκαιρα την δια­τροφή του παιδιού.

Προ­σκό­μισε μάλιστα σειρά από μηνύ­ματα που είχε ανταλ­λά­ξει με την μηνύ­τρια από τις αρχές Ιανουα­ρίου 2015 μέχρι και τις 16 Αυγού­στου του ίδιου έτους.

Ισχυ­ρί­στηκε ακόμη ότι αντι­λή­φθηκε στην πορεία ότι είχε γίνει αντι­κεί­μενο εκμε­τάλ­λευ­σης από την μηνύ­τρια γι’ αυτό και άρχισε σιγά – σιγά να απο­μα­κρύ­νε­ται από αυτήν κι ότι αρνή­θηκε να της δανεί­σει ένα σημα­ντικό ποσό που του ζήτησε.

Στις 30 Ιουλίου 2015, όπως είπε, δέχθηκε ένα τηλε­φώ­νημα από την μηνύ­τρια που τον κατη­γό­ρησε για πρώτη φορά με απο­τέ­λε­σμα να μεταβεί στο ΑΤ Ρόδου και να κατα­γρά­ψει το συμβάν στο οικείο βιβλίο.

Ανέ­πτυξε εξάλλου κι άλλους ισχυ­ρι­σμούς για να απο­δεί­ξει ότι έχει κατα­μη­νυ­θεί ψευδώς, επι­ση­μαί­νο­ντας μάλιστα ότι την 16η Νοεμ­βρίου 2015 έχει υπο­βά­λει εις βάρος της σχετική έγκληση.

Απέ­κρουσε εξάλλου την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη παι­δο­ψυ­χο­λό­γου υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι είναι επι­στη­μο­νικά αδύνατο ένα παιδί ηλικίας 3 ετών να θυμάται και να περι­γρά­φει τα όσα ανα­φέ­ρο­νται στην έκθεση και τονί­ζο­ντας ότι αρμό­διος να απο­φαν­θεί για το θέμα αυτό δεν είναι η παι­δο­ψυ­χο­λό­γος, αλλά η παι­δο­ψυ­χί­α­τρος.