Τα ζώα έχουν όχι μόνο συναισθήματα αλλά και ενσυναίσθηση

Μιλή­σαμε με την πρόεδρο της Φιλο­ζω­ι­κής Δράσης Καρ­πά­θου Αννα Κατω­γυ­ρίτη για τα κατοι­κί­δια, τα αδέ­σποτα και τα δικαιώ­ματα που έχουν.

«Τα ζώα νιώθουν όλη την γκάμα των συναι­σθη­μά­των που νιώθουν και οι άνθρω­ποι: φόβο, αγάπη, πόνο, χαρά, ενώ ταυ­τό­χρονα έχουν ενσυ­ναί­σθηση» λέει η κυρία Αννα Κατω­γυ­ρίτη, πρό­ε­δρος της Φιλο­ζω­ι­κής Δράσης Καρ­πά­θου – Animal Welfare Karpathos, που λει­τουρ­γεί στο νησί περίπου τέσσερα χρόνια. Πώς πρέπει όμως να τους φερό­μα­στε και πώς θα προ­στα­τεύ­σουμε τα δικαιώ­ματα των αδέ­σπο­των ζώων;

Πώς ιδρύ­θηκε η ομάδα σας;

«Ηταν μια ιδέα που είχα επί σειρά ετών καθώς επι­θυ­μούσα πάντα να γυρίσω στην Κάρπαθο και να βοηθήσω τα αδέ­σποτα στο νησί με ουσια­στικό τρόπο. Ξεκί­νησα να την εφαρ­μόζω το 2019, ήρθα σε επαφή με τις τοπικές δημο­τι­κές αρχές, αλλά λόγω της παν­δη­μίας η ίδρυση της οργά­νω­σης καθυ­στέ­ρησε και εν τέλει έγινε το 2020.

Η βασική ιδέα ήταν να γίνο­νται συχνά προ­γράμ­ματα στει­ρώ­σεων και ευζωίας συν­δυα­σμένα πάντα με εκπαι­δευ­τι­κές ευκαι­ρίες για παιδιά και νέους. Εσείς οι νέοι απο­τε­λείτε το μέλλον και την ελπίδα μας (και εμένα προ­σω­πικά) για ένα καλύ­τερο αύριο για τα αδέ­σποτα στο νησί».

Γιατί δια­λέ­ξατε την Κάρπαθο;

«Μεγά­λωσα στην Κάρπαθο μέχρι την ηλικία των 12 ετών και κατόπιν μετα­κο­μί­σαμε στην Αθήνα. Η κατα­γωγή μου είναι από τις Μενετές και από τους δύο γονείς (Γεώργιο και Σταυ­ρούλα Κατω­γυ­ρίτη). Ερχό­μουν στο νησί τα περισ­σό­τερα καλο­καί­ρια, καθώς και τις σημα­ντι­κές εορτές (Χρι­στού­γεννα και Πάσχα). Η Κάρ­πα­θος έχει ιδιαί­τερη θέση στην καρδιά μου και η επι­στροφή μου στο νησί για να βοηθήσω εθε­λο­ντικά ήταν και είναι υπό­σχεση ζωής».

Δια­πι­στώ­σατε προ­βλή­ματα στην Κάρπαθο;

«Ενα από τα βασι­κό­τερα προ­βλή­ματα είναι η έλλειψη κτη­νια­τρι­κής φρο­ντί­δας που αντι­με­τω­πί­ζουν τα αδέ­σποτα. Για τον λόγο αυτόν, κατά τη διάρ­κεια των προ­γραμ­μά­των μας, με τη Φιλο­ζω­ική Δράση Καρ­πά­θου, προ­σπα­θούμε πέρα από τις στει­ρώ­σεις να φρο­ντί­σουμε και οποιο­δή­ποτε άλλο πρό­βλημα υγείας έχουν. Εξίσου όμως σημα­ντικά θέματα είναι η παθη­τική κακο­ποί­ηση ζώων που γίνεται όταν ένας ιδιο­κτή­της (κηδε­μό­νας) δεν φρο­ντί­ζει σωστά το κατοι­κί­διό του ή η ενεργή κακο­ποί­ηση που γίνεται όταν ένας συνάν­θρω­πος ασκεί βία πάνω στα ζώα (αδέ­σποτα ή δεσπο­ζό­μενα)».

Ποια δικαιώ­ματα έχουν τα αδέ­σποτα και γενικά τα ζώα;

«Τα αδέ­σποτα ζώα έχουν τα ίδια δικαιώ­ματα με τα ζώα γενι­κό­τερα και αυτά κατο­χυ­ρώ­θη­καν διεθνώς στο Παρίσι το 1978 με τη γνωστή Δια­κή­ρυξη των Δικαιω­μά­των των Ζώων. Η συγκε­κρι­μένη δια­κή­ρυξη έχει αρκετά αξιο­ση­μεί­ωτα άρθρα. Ενδει­κτικά θα αναφέρω κάποια που έχω δει να παρα­βιά­ζο­νται στην Κάρπαθο:

α) Κανένα ζώο δεν πρέπει να υπο­βάλ­λε­ται σε κακο­με­τα­χεί­ριση (απαλ­λαγ­μένο από το συναί­σθημα του φόβου και του πόνου).

β) Κάθε ζώο δικαιού­ται να ζήσει στον φυσικό του χώρο (γη, θάλασσα, αέρας) και να ανα­πα­ρά­γε­ται σύμφωνα με τους φυσι­κούς νόμους. Για αυτόν τον λόγο ο εγκλει­σμός των ζώων σε κλουβιά ή σε πολύ περιο­ρι­σμέ­νους χώρους είναι ενάντια στον νόμο.

γ) Κάθε ζώο που απο­τε­λεί σύντροφο του ανθρώ­που έχει δικαί­ωμα διάρ­κειας ζωής ανά­λο­γης με τη φυσική του μακρο­βιό­τητα. Η εγκα­τά­λειψη ενός ζώου θεω­ρεί­ται πράξη απάν­θρωπη και εξευ­τε­λι­στική.

δ) Κάθε ζώο δικαιού­ται φρο­ντί­δας, προ­σο­χής και προ­στα­σίας από τον άνθρωπο».

Πόσο εύκολη ή αντί­θετα δύσκολη θεω­ρείτε τη δουλειά σας;

«Θα ξεκι­νήσω λέγο­ντας πως όταν κανείς αγαπά αυτό που έχει επι­λέ­ξει να κάνει, η δουλειά είναι ευκο­λό­τερη καθώς γίνεται με όρεξη και αγάπη. Ωστόσο, κάθε επάγ­γελμα έχει τις δυσκο­λίες του. Στην περί­πτωσή μου με στε­νο­χω­ρεί ιδιαί­τερα όταν δεν μπορώ να βοηθήσω ένα άρρωστο ζώο όπως θα ήθελα είτε λόγω από­στα­σης (π.χ. όταν είμαι Αμερική και λαμβάνω μηνύ­ματα από Κάρπαθο) είτε λόγω έλλει­ψης εξο­πλι­σμού (π.χ. όταν είμαι σε απο­μο­νω­μέ­νες περιο­χές).

Ο ανθρώ­πι­νος παρά­γο­ντας φέρνει πάντα δυσκο­λίες καθώς σε ό,τι και αν επι­λέ­ξουμε να κάνουμε στη ζωή μας πάντα θα υπάρ­χουν συνάν­θρω­ποι που είτε λόγω ζηλο­φθο­νίας είτε λόγω του ότι δεν συμ­φω­νούν με την πορεία μας, δημιουρ­γούν εμπόδια. Σε αυτό η συμ­βουλή που δίνω είναι να κάνετε αυτό που αγαπάτε παρά τα εμπόδια που θα συνα­ντή­σετε μπροστά σας. Το απο­τέ­λε­σμα θα είναι η καλύ­τερή σας αμοιβή».

Από τι κιν­δυ­νεύ­ουν τα αδέ­σποτα που δεν έχουν στει­ρω­θεί;

«Τα αδέ­σποτα που δεν έχουν στει­ρω­θεί κιν­δυ­νεύ­ουν από έναν μεγάλο αριθμό προ­βλη­μά­των υγείας. Η ζωή στον δρόμο δεν είναι εύκολη για κανένα οικό­σιτο ζώο».

Έχουν τα ζώα συναι­σθή­ματα;

«Τα ζώα, απο­δε­δειγ­μένα πλέον, νιώθουν όλη την γκάμα των συναι­σθη­μά­των που νιώθουν και οι άνθρω­ποι: φόβο, αγάπη, πόνο, χαρά κ.ο.κ. Ταυ­τό­χρονα, έχουν ενσυ­ναί­σθηση. Μπορούν δηλαδή να ταυ­τι­στούν με τα συναι­σθή­ματα των άλλων ζώων του είδους τους και όχι μόνο. Οπως και εμείς όταν δούμε έναν συνάν­θρωπο να είναι στε­νο­χω­ρη­μέ­νος νιώ­θουμε λύπη για αυτόν ή αυτήν, έτσι και τα ζώα μπορούν να ανα­γνω­ρί­ζουν τα συναι­σθή­ματα των άλλων».

Τι πρέπει να προ­σέ­χουμε για τη φρο­ντίδα του κατοι­κι­δίου μας;

«Η από­κτηση ενός κατοι­κι­δίου είναι μεγάλη ευθύνη καθώς όταν γίνεται σωστά είναι σαν να φέρ­νουμε ένα νέο μέλος στην οικο­γέ­νεια. Πέρα από την ασφαλή στέγη (μακριά από το κρύο, τη ζέστη κ.τ.λ.) και τη σωστή δια­τροφή, τα ζώα που μας συντρο­φεύ­ουν θέλουν κατά κύριο λόγο την αγάπη και τον σεβασμό μας. Ταυ­τό­χρονα, είναι σημα­ντική η κτη­νια­τρική τους φρο­ντίδα, ο ετήσιος εμβο­λια­σμός τους και η μηνιαία απο­πα­ρα­σί­τωσή τους, ώστε να δια­τη­ρού­νται υγιή.

Το πρώτο και βασι­κό­τερο βήμα είναι να είναι όλα τα μέλη της οικο­γέ­νειας που συγκα­τοι­κούν σύμφωνα με την υιο­θε­σία του ζώου και να είναι καθο­ρι­σμένο ποιος θα φρο­ντί­ζει το ζώο. Πρέπει να σκε­φτείτε ότι κατά μέσο όρο ένας σκύλος ζει από 14 έως 17 χρόνια (ανάλογα με τη ράτσα) και μία γάτα ζει κατά μέσο όρο 17 έως 19 χρόνια. Τα ζώα που μεγα­λώ­νουν μαζί μας μάς θεωρούν οικο­γέ­νεια και έτσι πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζο­νται και από εμάς: είναι μαζί μας μέχρι το τέλος!».

Συνέ­ντευξη στους Αμπ­ντουλ­λάχ Ελ Λαου­έ­ντι, Φούλα Στα­μα­τιάδη, Κλα­ού­ντια Μουράτι, Βαρβάρα Παπά και Μηνά Γερα­πε­τρίτη.

Πηγή: .tovima.gr