Γ. Τριάντος, Δ/ντης Α’ χειρουργικης:«Επίκαιρες και επιτακτικές οι ανάγκες του Νοσοκομείου Ρόδου»

Πώς πρέπει να χει­ρι­στούν οι αρμό­διοι φορείς το θέμα των εθε­λο­ντι­κών οργα­νώ­σεων προ­κει­μέ­νου η προ­σφορά τους να πιάνει τόπο;

Από τη στιγμή κατά την οποία η παρου­σία των Εθε­λο­ντι­κών Οργα­νώ­σεων και δράσεων είναι επι­βε­βλη­μένη λόγω της κοι­νω­νι­κής και οικο­νο­μι­κής κρίσης που σαρώνει τη χώρα μας, θα πρέπει η δημιουρ­γία ενός συντο­νι­στι­κού οργάνου Εθε­λο­ντι­κής Δράσης να γίνει πραγ­μα­τι­κό­τητα και όχι να παρα­μέ­νει σχέδιο επί χάρτου. Δεν ξέρω ποιος φορέας (Δήμος ή Περι­φέ­ρεια) θα πρέπει να ανα­λά­βει την πρω­το­βου­λία αυτή, αλλά σε περί­πτωση που αυτό δεν κατα­στεί δυνατόν θα πρέπει όλες οι Εθε­λο­ντι­κές Οργα­νώ­σεις, ΜΚΟ ή ΑΜΚΕ να πάρουν το πρό­βλημα στα χέρια τους και να δημιουρ­γή­σουν ένα συντο­νι­στικό όργανο, με ευρεία εκπρο­σώ­πηση, ώστε συντο­νι­σμένα, προ­γραμ­μα­τι­σμένα και στο­χευ­μένα να δημιουρ­γή­σουν του­λά­χι­στον ένα ετήσιο πρό­γραμμα δράσης και συνερ­γα­σίας, ώστε να μην επι­κα­λύ­πτο­νται οι δράσεις, να έχουν μεγα­λύ­τερη δυνατή συμ­με­τοχή και να καλύ­ψουν όσο το δυνατόν περισ­σό­τε­ρες περιο­χές και όσο το δυνατόν μεγα­λύ­τερο αριθμό ωφε­λου­μέ­νων πολιτών. Θα πρέπει να ξεπε­ρα­στούν προ­σω­πι­κές ή συλ­λο­γι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες και συμ­φέ­ρο­ντα και να γίνει το πρώτο βήμα για μια πραγ­μα­τική Εθε­λο­ντική Παν­στρα­τιά.

• Πότε θα ανα­κοι­νω­θεί το χει­με­ρινό πρό­γραμμα του Κοι­νω­νι­κού Ιατρείου και Φαρ­μα­κείου;

Μέσα στο επόμενο διά­στημα θα ανα­κοι­νω­θεί και το πρό­γραμμα δράσεων του Εθε­λο­ντι­κού Ιατρείου – Φαρ­μα­κείου. Οι δυσκο­λίες που αντι­με­τω­πί­ζουμε είναι αρκετές και τα οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα μεγάλα. Όλα αντι­με­τω­πί­ζο­νται με εθε­λο­ντική εργασία και προ­σφορά και πάνω σε αυτά κανείς δεν μπορεί να βάλει όρους και ωράρια. Θα προ­σπα­θή­σουμε για να κάνουμε ένα βήμα παρα­πάνω ίσως και με την δημιουρ­γία μιας δομής.

Με δεδο­μένη την κρίση έχουν αυξηθεί οι πολίτες που ζητούν περί­θαλψη από το Κοι­νω­νικό Ιατρείο;

Αν και για λόγους που δεν είναι απα­ραί­τητο να ανα­λυ­θούν εδώ η λει­τουρ­γία του ΕΚΙΦ για το καλο­καίρι περιο­ρί­στη­καν στις 2-3 εβδο­μα­διαία, εν τούτοις η κίνηση και η ζήτηση είναι διαρκώς αυξη­μένη. Μέχρι τώρα έχουν εξυ­πη­ρε­τη­θεί 5.500 χιλιά­δες συμπο­λί­τες μας, χωρίς να υπο­λο­γί­σουμε αυτούς που εξυ­πη­ρε­τή­σαμε στις απο­στο­λές μας. Ένα σύνολο που πλη­σιά­ζει τις 8.000-9.000. Παράλ­ληλα το 2013-2014 έγιναν περίπου 120 εμβο­λια­σμοί παιδιών δωρεάν και με προ­σφορά των εμβο­λίων. Η ζήτηση προ­βλέπω ότι θα είναι παράλ­ληλα αυξα­νό­μενη συν­δε­δε­μένη και τον αυξα­νό­μενο αριθμό ανα­σφά­λι­στων και οικο­νο­μικά αδύ­να­μων συμπο­λι­τών μας.

Παρα­μέ­νει το πρό­βλημα με τα παιδιά που δεν έχουν κάνει τα εμβόλιά τους επειδή οι γονείς τους δεν έχουν χρήματα και πως το αντι­με­τω­πί­ζετε;

Για το θέμα αυτό εν ολίγοις ανα­φερ­θή­καμε παρα­πάνω, και παρα­μέ­νει ένα οξύ πρό­βλημα με δεδο­μένη και την επα­νεμ­φά­νιση ασθε­νειών που παρέ­με­ναν ξεχα­σμέ­νες (φυμα­τί­ωση, πολυο­μυ­ε­λί­τιδα κλπ). Επο­μέ­νως, πάνω στο θέμα αυτό θα συνε­χί­σουμε να επι­μέ­νουμε και να ασχο­λού­μα­στε. Ο κίν­δυ­νος από τους μη εμβο­λια­σμούς παρα­μέ­νει υψηλός αν συσχε­τι­σθεί και με τη διαρκώς αυξα­νό­μενη είσοδο παρά­τυ­πων μετα­να­στών, για τους οποίους θα πρέπει επι­τέ­λους να δημιουρ­γη­θεί το προ­βλε­πό­μενο από τον Καλ­λι­κράτη, Παρα­τη­ρη­τή­ριο Μετα­να­στών, ώστε να υπάρχει μια συνεχής και ενη­με­ρω­μένη βάση δεδο­μέ­νων που θα αφορά και την υγειο­νο­μική παρα­κο­λού­θηση και αντι­με­τώ­πιση των προ­βλη­μά­των υγείας τους, αλλά και τεκ­μη­ρί­ωση όλων των στοι­χείων ώστε να γίνο­νται έγκαιρα και πιστο­ποι­η­μένα όλα τα απα­ραί­τητα βήματα.

• Πώς μπορούν να θωρα­κι­στούν οι εργα­ζό­με­νοι που εξυ­πη­ρε­τούν τους μετα­νά­στες που έρχο­νται παρά­νομα στη χώρα μας;

Το ζήτημα αυτό είναι πολ­λα­πλό. Είναι γνωστό το πρό­βλημα που αντι­με­τω­πί­ζει όλο το προ­σω­πικό που έρχεται σε επαφή με τους μετα­νά­στες. Και κυριό­τερα αυτοί που είναι επι­φορ­τι­σμέ­νοι στην διάσωση και περι­συλ­λογή αυτών. Μιλάμε για άνδρες και γυναί­κες του Λιμε­νι­κού Σώματος αλλά και των άλλων εμπλε­κό­με­νων φορέων. Πιστεύω ότι υπάρχει ελλιπής ενη­μέ­ρωση των οργάνων για τους κιν­δύ­νους που υπάρ­χουν, για τον τρόπο προ­φύ­λα­ξης αλλά και για τον τρόπο δια­χεί­ρι­σης και παροχής πρώτων βοη­θειών. Το ίδιο ισχύει και για όλους εκεί­νους που έρχο­νται σε επαφή με τους μετα­νά­στες σε δεύτερο στάδιο (προ­σω­πικό δήμων, πολίτες εθε­λο­ντές κλπ). Αυτό φυσικά δεν οδηγεί στο συμπέ­ρα­σμα ότι δεν πρέπει κανείς να πλη­σιά­ζει και να βοηθά ένα συνάν­θρωπό μας, αλλά πρέπει να εκπο­νη­θεί και προ­πά­ντων να δημιουρ­γη­θεί και να λει­τουρ­γή­σει ένα δίκτυο σωστής και δίκαιης κατα­γρα­φής και αντι­με­τώ­πι­σης των πιθανών και δυνη­τικά επι­κίν­δυ­νων κατα­στά­σεων. Και η προ­σφορά των Εθε­λο­ντι­κών Οργα­νώ­σεων και της δικής μας Δομής μπορεί να είναι πολύ­τιμη, εφόσον φυσικά κάποιος αρμό­διος απο­φα­σί­σει να ασχο­λη­θεί σοβαρά με το θέμα αυτό.

Έχουν καλυ­φθεί οι ανάγκες σε ιατρικό και νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό στο νοσο­κο­μείο Ρόδου ή τα πράγ­ματα θα γίνουν ακόμη χει­ρό­τερα; Ποια είναι η άποψή σας για την ΕΣΑΝ ΑΕ;

Οι ανάγκες του Νοσο­κο­μείου σε νοση­λευ­τικό και ιατρικό προ­σω­πικό παρα­μέ­νουν πάντα επί­και­ρες και επι­τα­κτι­κές. Η αύξηση κατά 25-30% στις επι­σκέ­ψεις των τακτι­κών ιατρείων, η κατα­κό­ρυφη αύξηση των περι­στα­τι­κών στο Τμήμα Επει­γό­ντων επι­βάλ­λουν τη χωρίς καθυ­στέ­ρηση ανα­πλή­ρωση των σημα­ντι­κών κενών που υπάρ­χουν. Η λει­τουρ­γία του Αυτό­νο­μου Τμή­μα­τος Επει­γό­ντων Περι­στα­τι­κών βοήθησε σε μια πιο ορθο­λο­γική και ασφαλή δια­χεί­ριση των περι­στα­τι­κών, πλην όμως βασί­ζε­ται απο­κλει­στικά στη διάθεση και την υπέρ­βαση του νοση­λευ­τι­κού, παραϊ­α­τρι­κού και ιατρι­κού προ­σω­πι­κού. Το ίδιο ισχύει με τις κλι­νι­κές και με την δρα­μα­τική έλλειψη ειδι­κευο­μέ­νων ιατρών, που η παρά­λογη γρα­φειο­κρα­τία και οι αλλο­πρό­σαλ­λες υπουρ­γι­κές απο­φά­σεις τους οδηγούν μακριά από το νοσο­κο­μείο και μακριά από τη χώρα.

Η δημιουρ­γία της ΕΣΑΝ ΑΕ απο­δει­κνύει την πατα­γώδη απο­τυ­χία κεντρι­κής δια­χεί­ρι­σης των πόρων της υγείας και των νοσο­κο­μείων. Απο­τε­λεί ομο­λο­γία ότι δεν υπάρχει σχέδιο και πρό­γραμμα και είναι προ­άγ­γε­λος μιας επερ­χό­με­νης ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης των πάντων. Μετά από κατα­σπα­τά­ληση πόρων και χρόνου ακόμη δεν είναι δυνατή η απο­τύ­πωση του Υγειο­νο­μι­κού Χάρτη της χώρας. Ακόμα δεν είναι δυνατή η πραγ­μα­τική απο­γραφή στοι­χείων. Όσες προ­σπά­θειες και μελέτες έγιναν παρου­σί­α­σαν στοι­χεία που απείχαν μακράν από την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Ο ορθο­λο­γι­σμός και η δια­χεί­ριση απέ­τυ­χαν και τώρα με ένα μοντέλο εται­ρείας που απο­τε­λεί αντι­γραφή του μοντέ­λου της Γερ­μα­νίας (τι άλλο;) επι­χει­ρεί­ται η δια­χεί­ριση των νοσο­κο­μείων. Με στοι­χεία Γερ­μα­νίας, με πόρους Γερ­μα­νίας, με σύστημα υγείας Γερ­μα­νίας πάει να γίνει η σωτηρία των νοσο­κο­μείων της Ελλάδας. Και με συμ­με­τοχή του κράτους στην ΕΣΑΝ στο 51% και με το υπό­λοιπο 49 σε ιδιώτες και νοσο­κο­μεία. Τα οποία ψάχνουν πόρους στο υπερ­πέ­ραν. Είναι πιστεύω το πρώτο σημα­ντικό και απο­φα­σι­στικό βήμα για την ιδιω­τι­κο­ποί­ηση της υγείας σε ένα περι­βάλ­λον που τα ασφα­λι­στικά ταμεία είναι στην εντα­τική, με 2 εκα­τομ­μύ­ρια ανα­σφά­λι­στους και άλλους τόσους οικο­νο­μικά αδύ­να­τους.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα για το Κοινόν Δωδε­κα­νη­σίων;

Για μένα προ­σω­πικά υπήρξε μια μεγάλη απο­γο­ή­τευση η υποδοχή που έτυχε εκ μέρους του Δήμου και της Δημο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Ρόδου η προ­σπά­θεια μας για το Ροδίνι. Όπου χωρίς να κοι­τά­ξουν στοι­χεία και προ­τά­σεις αντι­στοί­χι­σαν την προ­σπά­θειά μας και τις προ­τά­σεις μας με την ΔΑΝΕ και την Συνε­ται­ρι­στική Τράπεζα.

Μέσα στο επόμενο διά­στημα θα μαζευ­τούμε και θα συζη­τή­σουμε για την παρα­πέρα πορεία μας, δεν θα απαρ­νη­θούμε αλλά θα στη­ρί­ξουμε ό,τι κάναμε μέχρι τώρα, θα πρέπει να ανοί­ξουμε την πρω­το­βου­λία σε όλο τον κόσμο και θα προ­σπα­θή­σουμε να γίνει ένας φορέας και μια κίνηση που συντο­νι­σμένα από εδώ και πέρα θα διεκ­δι­κή­σει ένα σημα­ντικό ρόλο και έκφραση στα τοπικά πράγ­ματα και να προ­σφέ­ρει στους συμπο­λί­τες μας. Θα πρέπει να γίνουμε δύναμη έκφρα­σης και δράσης και να διεκ­δι­κή­σουμε την παρου­σία μας σε όλους τους θεσμι­κούς χώρους.