Ο Βασ. Υψηλάντης εισηγητής του νομοσχέδιο του Υπ. Δικαιοσύνης για το Πόθεν Έσχες

Ο Κοσμή­το­ρας της Βουλής και Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Βασίλης Α. Υψη­λά­ντης, ήταν ο ειση­γη­τής του νομο­σχε­δίου του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης με τίτλο:

«Ενί­σχυση του συστή­μα­τος ελέγχου των Δηλώ­σεων Περιου­σια­κής Κατά­στα­σης και Δηλώ­σεων Οικο­νο­μι­κών Συμ­φε­ρό­ντων του ν. 5026_2023 – Τοπο­θέ­τηση αλλο­δα­πού ανη­λί­κου σε ίδρυμα, δομή παι­δι­κής προ­στα­σίας ή ανάδοχη οικο­γέ­νεια – Ανα­ψη­λά­φηση λόγω έκδοσης ορι­στι­κής από­φα­σης του Ευρω­παϊ­κού Δικα­στη­ρίου Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που – Εναρ­μό­νιση με τον ν. 4624_2019 της χρήσης πλη­ρο­φο­ριών από τις Κοινές Ομάδες Έρευνας και κατά την εκτέ­λεση Ευρω­παϊ­κής Εντολής Έρευνας – Άλλες δια­τά­ξεις»

Ο εισηγητής-βουλευτής τόνισε την ανάγκη της δια­φά­νειας στο δημόσιο βίο, της αντι­με­τώ­πι­σης της γρα­φειο­κρα­τίας με επί­κε­ντρο την άμεση εξυ­πη­ρέ­τηση του πολίτη και της ενί­σχυ­σης των ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών μέσω της απλού­στευ­σης των δια­δι­κα­σιών. Αυτά είπε, είναι «πάγια αιτή­ματα της κοι­νω­νίας και ταυ­τό­χρονα συν­θέ­τουν τους αρμούς εκεί­νους που είναι απα­ραί­τη­τοι για την κοι­νω­νική συνοχή και τη δια­σφά­λιση του Κράτους Δικαίου».

Επε­σή­μανε ότι η ετήσια Έκθεση της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής για το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα για το 2024, με την οποία ανα­γνω­ρί­ζε­ται ως σημα­ντική πρόοδος η νομο­θε­τική παρέμ­βαση με την οποία εξα­σφα­λί­ζε­ται η συμ­με­τοχή της ίδιας της Δικαιο­σύ­νης στην επιλογή της ηγεσίας της, ανα­γνω­ρί­ζο­νται τα σημα­ντικά βήματα για την ψηφιο­ποί­ηση της δικαιο­σύ­νης και την αύξηση της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας και της ταχύ­τη­τας απο­νο­μής της (ενδει­κτικά: ανα­θε­ώ­ρηση του Δικα­στι­κού Χάρτη της χώρας και νέα δικο­νο­μία του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας).

Παράλ­ληλα το γεγονός ότι στην ετήσια έκθεση επι­ση­μαί­νε­ται η αρτιό­τητα της νομο­θε­σίας για το πόθεν έσχες που επι­τρέ­πει την πραγ­μα­το­ποί­ηση σημα­ντι­κού ποσο­στού ελέγχων.

 

 

Τα κυριό­τερα σημεία της ομιλίας του κ. Βασίλη Α. Υψη­λά­ντη είναι τα ακό­λουθα:

 

Κύριε Υπουργέ,

κύριε Υφυ­πουργέ,

κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι

δια­φά­νεια στον δημόσιο βίο, η αντι­με­τώ­πιση της γρα­φειο­κρα­τίας με επί­κε­ντρο την άμεση εξυ­πη­ρέ­τηση του πολίτη και η ενί­σχυση των ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών μέσω της απλού­στευ­σης των δια­δι­κα­σιών, απο­τε­λούν πάγια αιτή­ματα της κοι­νω­νίας και ταυ­τό­χρονα συν­θέ­τουν τους αρμούς εκεί­νους που είναι απα­ραί­τη­τοι για την κοι­νω­νική συνοχή και τη δια­σφά­λιση του Κράτους Δικαίου.

Το υπό ψήφιση νομο­σχέ­διο ικα­νο­ποιεί κατά τον βέλ­τι­στο τρόπο τα αιτή­ματα αυτά, περι­λαμ­βά­νο­ντας δέσμη παρεμ­βά­σεων σε σειρά σύν­θε­των ζητη­μά­των που απα­σχο­λούν τους πολίτες και τους φορείς στην καθη­με­ρι­νό­τητα τους με έμφαση στην υποβολή των δηλώ­σεων Πόθεν Έσχες και την ενί­σχυση των ελέγχων δυνάμει του Ν. 5026/2023.

Οι δια­τά­ξεις του πόθεν έσχες έρχο­νται σε μια ευτυχή συγκυ­ρία για τη χώρα μας, καθώς πριν λίγες ημέρες δημο­σιεύ­θηκε η ετήσια Έκθεση της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής για το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα για το 2024, με την οποία ανα­γνω­ρί­ζε­ται ως σημα­ντική πρόοδος η νομο­θε­τική παρέμ­βαση με την οποία εξα­σφα­λί­ζε­ται η συμ­με­τοχή της ίδιας της Δικαιο­σύ­νης στην επιλογή της ηγεσίας της, ανα­γνω­ρί­ζο­νται τα σημα­ντικά βήματα για την ψηφιο­ποί­ηση της δικαιο­σύ­νης και την αύξηση της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας και της ταχύ­τη­τας απο­νο­μής της (ενδει­κτικά: ανα­θε­ώ­ρηση του Δικα­στι­κού Χάρτη της χώρας και νέα δικο­νο­μία του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας).

Παράλ­ληλα στην ετήσια έκθεση επι­ση­μαί­νε­ται η αρτιό­τητα της νομο­θε­σίας για το πόθεν έσχες που επι­τρέ­πει την πραγ­μα­το­ποί­ηση σημα­ντι­κού ποσο­στού ελέγχων. Δίχως αμφι­βο­λία, τα πορί­σματα της έκθεσης της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής απο­τε­λούν μια επι­βρά­βευση του κορυ­φαίου έργου που επι­τε­λεί­ται από το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης και την Κυβέρ­νηση στη θωρά­κιση του Κράτους Δικαίου. Και δεν τα λέμε εμείς κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι της αντι­πο­λί­τευ­σης, αλλά η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή, ένα ουδέ­τερο όργανο που φέρει τα εχέγγυα της αμε­ρο­λη­ψίας και της αξιο­πι­στίας.

Η φετινή έκθεση της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής έρχεται να επι­βε­βαιώ­σει ότι οι προ­σπά­θειές της Κυβέρ­νη­σης αυτής απο­δί­δουν και φέρνουν απτά απο­τε­λέ­σματα. Εντού­τοις, δεν εφη­συ­χά­ζουμε, καθώς αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε ότι σε ένα περι­βάλ­λον που ψηφιο­ποιεί­ται ραγδαία, πάντα θα υπάρ­χουν κρίσιμα πεδία στα οποία πρέπει να επι­τα­χύ­νουμε και να βελ­τιω­θούμε. Αυτή είναι η απά­ντηση και στο ερώτημα που τέθηκε συνο­λικά από την αντι­πο­λί­τευση στην Επι­τροπή σε σχέση με το τί άλλαξε από το νόμο 5026/2023, που ψηφί­στηκε πριν από 1,5 χρόνο για το Πόθεν Έσχες μέχρι σήμερα και επι­χει­ρούμε αλλαγές. Στο πλαίσιο αυτό με τις ρυθ­μί­σεις του Σ/Ν (άρθρα 3 έως 18) κάνουμε όλα τα απα­ραί­τητα βήματα προς τα εμπρός για την απλού­στευση της δια­δι­κα­σίας των δηλώ­σεων πόθεν έσχες και κατά προ­έ­κταση την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερη λει­τουρ­γία του συστή­μα­τος ελέγχου, ώστε να κατα­στεί περισ­σό­τερο εύχρη­στο για τους υπό­χρε­ους. Τα βήματα συμπυ­κνώ­νο­νται σε 2 κατευ­θύν­σεις. Η πρώτη είναι η ΔΙΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ, καθώς αφενός αυξά­νουμε τους δημό­σιους και ιδιω­τι­κούς φορείς που δια­λει­τουρ­γούν με το ηλε­κτρο­νικό σύστημα της εφαρ­μο­γής ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ και αφε­τέ­ρου προ­βλέ­πε­ται η αύξηση των πεδίων των δηλώ­σεων που συμπλη­ρώ­νο­νται αυτό­ματα μέσω της δια­λει­τουρ­γι­κό­τη­τας. Αυτό­θροη συνέ­πεια της δια­λει­τουρ­γι­κό­τη­τας η διευ­κό­λυνση των υπό­χρεων κατά τη συμπλή­ρωση της Δ.Π.Κ., καθώς απαλ­λάσ­σο­νται από την υπο­χρέ­ωση συλ­λο­γής των στοι­χείων της δήλωσης, τα οποία απο­τυ­πώ­νο­νται αυτό­ματα στη δήλωση, μέσω των οικείων ηλε­κτρο­νι­κών συστη­μά­των. Η δεύτερη είναι η ενί­σχυση της δια­φά­νειας και η ανα­βάθ­μιση της ποιό­τη­τας και της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας των ελέγχων των Δ.Π.Κ, καθώς με την υπο­χρε­ω­τι­κό­τητα της δια­λει­τουρ­γι­κό­τη­τας και την δια­σα­φή­νιση ορι­σμέ­νων δια­τά­ξεων απλο­ποιεί­ται και συστη­μα­το­ποιεί­ται καλύ­τερα το θεσμικό πλαίσιο και διευ­κο­λύ­νε­ται σημα­ντικά το έργο της Επι­τρο­πής Ελέγχου, η οποία θα έχει πλη­ρέ­στερη εικόνα όλων των σχε­τι­κών πλη­ρο­φο­ριών για τα περιου­σιακά στοι­χεία του ελεγ­χό­με­νου. Απα­ραί­τητη η διευ­κρί­νηση ότι στα πεδία που δεν παρέ­χε­ται η δυνα­τό­τητα αυτό­μα­της συμπλή­ρω­σης εξα­κο­λου­θεί να υπάρχει η υπο­χρέ­ωση του υπό­χρεου για την ορθή συμπλή­ρωση τους και την επι­σύ­ναψη των σχε­τι­κών δικαιο­λο­γη­τι­κών, όπως ακριβώς ισχύει μέχρι σήμερα.

Περαι­τέρω, δια­σα­φη­νί­ζε­ται η αυτο­τε­λής υπο­χρέ­ωση των συζύγων, εν δια­στά­σει συζύγων ή μερών συμ­φώ­νου συμ­βί­ω­σης σε δήλωση περιου­σια­κής κατά­στα­σης και οικο­νο­μι­κών συμ­φε­ρό­ντων. Σκοπός της ρύθ­μι­σης είναι η κατα­γραφή να γίνεται πλη­ρέ­στερα με τρόπο αυτο­τελή και προ­σω­πο­ποι­η­μένο και έτσι δεν θα εξαρ­τά­ται η έγκριση της δήλωσης του υπό­χρεου από τα προ­α­να­φερ­θέ­ντα πρόσωπα.

Με το άρθρο 15 του σχεδίου νόμου προ­βλέ­πε­ται πλέον η επιβολή και διοι­κη­τι­κών κυρώ­σεων στα νομικά πρόσωπα και οντό­τη­τες που δεν συμ­μορ­φώ­νο­νται με τις υπο­χρε­ώ­σεις τους που απορ­ρέ­ουν από τις δια­τά­ξεις του νόμου ως προς την έγκαιρη δια­βί­βαση στην εφαρ­μογή των απαι­τού­με­νων στοι­χείων και δεδο­μέ­νων.

Και ενώ η αντι­πο­λί­τευση στην επε­ξερ­γα­σία του νομο­σχε­δίου στην Επι­τροπή ανα­λώ­θηκε σε μια ανέξοδη κριτική, σε μια αόριστη επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία περί δήθεν μη καλής νομο­θέ­τη­σης και σε μια από­πειρα πολι­τι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης της κυβερ­νη­τι­κής πρω­το­βου­λίας ανα­μο­χλεύ­ο­ντας ατυχείς μεμο­νω­μέ­νες περι­πτώ­σεις του παρελ­θό­ντος, για τα οποία είναι γνωστό ότι υπήρξε άμεση και κατα­λυ­τική παρέμ­βαση της Κυβέρ­νη­σης και του ίδιου του Πρω­θυ­πουρ­γού, από την άλλη οι φορείς επε­σή­μα­ναν ότι το νομο­σχέ­διο κινεί­ται προς την σωστή κατεύ­θυνση, δια­τυ­πώ­νο­ντας ορι­σμέ­νες επι­φυ­λά­ξεις για τα άρθρα 8 και 13 (τα οποία αφορούν τον χρόνο υπο­βο­λής της Δ.Π.Κ. για τα υπόχρεα πρόσωπα από δύο έτη σε ένα έτος μετά την απώλεια της ιδιό­τη­τας ή τη λήξη της θητείας τους και τη δια­τή­ρηση των δεδο­μέ­νων των δηλώ­σεων περιου­σια­κής κατά­στα­σης για χρονικό διά­στημα 5 ετών από τη λήξη του έτους υπο­βο­λής). Είναι ζητή­ματα που όπως τέθηκαν απα­σχό­λη­σαν όλους μας. Μετά όμως από προ­σε­κτική μελέτη τους οφείλω να τονίσω τα ακό­λουθα: Η απά­ντηση στις αιτιά­σεις φορέων και αντι­πο­λί­τευ­σης είναι ότι η διάταξη προ­βλέ­πει τον έλεγχο εντός συγκε­κρι­μέ­νου χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος 5 ετών, εκτός εάν κατά τη διάρ­κεια του ελέγχου προ­κύ­ψουν ενδεί­ξεις ή νέα απο­δει­κτικά στοι­χεία τέλεσης ή από­πει­ρας τέλεσης του κακουρ­γή­μα­τος (παρ. 2 του άρθρ. 39). Τι απλά ανα­φέ­ρει η νέα διάταξη; Ότι αν προ­κύ­ψουν ενδεί­ξεις ή νέα απο­δει­κτικά στοι­χεία τέλεσης ή από­πει­ρας τέλεσης του κακουρ­γή­μα­τος, η προ­θε­σμία αυτή παρα­τεί­νε­ται μέχρι τη συμπλή­ρωση της παρα­γρα­φής του εν λόγω κακουρ­γή­μα­τος, δηλαδή 20ετία. Συνεπώς δεν υπάρχει κάποια αλλαγή στην προ­θε­σμία.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα υπήρξε η ανάγκη συνταγ­μα­τικά, με βάση την απόφαση 2649/2017 της Ολο­μέ­λειας του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, της συγκε­κρι­μέ­νης εναρ­μό­νι­σης. Η συναφής νομο­θε­σία για την πρόληψη και κατα­στολή της νομι­μο­ποί­η­σης εσόδων από εγκλη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες και της

χρη­μα­το­δό­τη­σης της τρο­μο­κρα­τίας με την οποία ενσω­μα­τώ­νε­ται η οδηγία 2015/49 της Ε.Ε., περιέ­χει παρό­μοιες ρυθ­μί­σεις, επε­κτεί­νο­ντας τον χρόνο δια­τή­ρη­σης των στοι­χείων σε περί­πτωση ποι­νι­κής δίωξης στη 10ετία.

Ένα άλλο σημείο που έτυχε της κρι­τι­κής της αντι­πο­λί­τευ­σης είναι ο χρόνος υπο­βο­λής ΔΠΚ από πολι­τικά πρόσωπα και μετά την απώλεια της ιδιό­τη­τας. Με το προ­τει­νό­μενο σχέδιο νόμου, δεν αλλάζει η ρύθμιση περί τριε­τίας. Επέρ­χε­ται μόνο νομο­τε­χνική βελ­τί­ωση (δια­γρά­φε­ται ως περιττή η διευ­κρί­νιση “με την τελική δήλωση να αφορά στο τρίτο έτος χρήσης που έπεται της απώ­λειας της ιδιό­τη­τας”, γιατί δημιουρ­γούσε ερμη­νευ­τι­κές δυσχέ­ρειες). Επο­μέ­νως, για τα πολι­τικά πρόσωπα ισχύει η τριετία, όπως ίσχυε και με τον ν. 3213/2003 και με τον ν. 5026/2023.

Όσον αφορά δε στα υπό­λοιπα μέρη του νομο­σχε­δίου, κατά το στάδιο της επε­ξερ­γα­σίας τους στην Επι­τροπή στο μεγα­λύ­τερο μέρος τους έτυχαν θετικής απο­δο­χής με κάποιες βέβαια εξαι­ρέ­σεις.

Ειδι­κό­τερα, στο τρίτο μέρος με τις προ­τει­νό­με­νες ρυθ­μί­σεις αρμό­διος Εισαγ­γε­λέας για την τοπο­θέ­τηση του αλλο­δα­πού ανη­λί­κου σε δομή δεν είναι πλέον ο Εισαγ­γε­λέας του Τμή­μα­τος Ανη­λί­κων της Εισαγ­γε­λίας Πρω­το­δι­κών Αθηνών, αλλά ο Εισαγ­γε­λέας Ανη­λί­κων και, όπου δεν υπάρχει, ο Εισαγ­γε­λέας Πρω­το­δι­κών του τόπου της κατοι­κίας του παιδιού. Κατ’ αυτόν τον τρόπο αντι­με­τω­πί­ζε­ται το πρό­βλημα της γεω­γρα­φι­κής από­στα­σης του Εισαγ­γε­λέα Ανη­λί­κων Αθηνών από τις δομές παι­δι­κής προ­στα­σίας ολό­κλη­ρης της επι­κρά­τειας, ώστε να δια­σφα­λι­στεί ο ουσια­στι­κός έλεγχος των δομών στις οποίες τοπο­θε­τού­νται οι ανή­λι­κοι αλλο­δα­ποί. Δια­τυ­πώ­θηκε η ένσταση από την αντι­πο­λί­τευση ότι προ­κρί­νε­ται η αρχή της εγγύ­τη­τας έναντι της αρχής της δια­σφά­λι­σης των συμ­φε­ρό­ντων του παιδιού, με αιτιο­λο­γικό ότι κατά τεκ­μή­ριο οι εισαγ­γε­λείς ανη­λί­κων έχουν μεγα­λύ­τερη εξοι­κεί­ωση και γνώση των σύν­θε­των αυτών ζητη­μά­των, σε σχέση με τους κατά τόπο εισαγ­γε­λείς Πρω­το­δι­κών. Εμείς λέμε ότι η αρχή της εγγύ­τη­τας δεν απο­κλείει την αρχή της δια­σφά­λι­σης των συμ­φε­ρό­ντων του παιδιού, αλλά αντί­θετα την προάγει και την υπη­ρε­τεί με τον βέλ­τι­στο τρόπο, αφε­τέ­ρου οι εισαγ­γε­λείς πρω­το­δι­κών, όπου δεν έχουμε εισαγ­γε­λείς ανη­λί­κων, ασκούν τις διώξεις και εκδι­κά­ζουν τις υπο­θέ­σεις που αφορούν ανή­λι­κους, άρα έχουν και επαρκή γνώση και εμπει­ρία, για να μπο­ρέ­σουν να αντι­με­τω­πί­σουν τα σχετικά ζητή­ματα. Σημειω­τέον, ότι το αίτημα αυτό έχει δια­τυ­πω­θεί από δύο φορείς, τη Διεύ­θυνση Επι­με­λη­τών Ανη­λί­κων και Κοι­νω­νι­κής Αρωγής και από τον Συνή­γορο του Πολίτη, όπως μας ενη­μέ­ρωσε ο κ. Υφυ­πουρ­γός στην Επι­τροπή.

Εξόχως σημα­ντι­κές και ενι­σχυ­τι­κές του Κράτους Δικαίου είναι οι ρυθ­μί­σεις του τέταρ­του μέρους, οι οποίες έγιναν ομόφωνα απο­δε­κτές από τους φορείς και την αντι­πο­λί­τευση, με τις οποίες με την προ­σθήκη 11ης περί­πτω­σης στο άρθρο 544 του Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας προ­βλέ­πε­ται η ανα­ψη­λά­φηση της δίκης στην περί­πτωση έκδοσης ορι­στι­κής από­φα­σης από το Ευρω­παϊκό Δικα­στή­ριο Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που με την οποία κρί­νε­ται ότι η προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση εκδό­θηκε κατά παρα­βί­αση δικαιώ­μα­τος που αφορά τον δίκαιο χαρα­κτήρα της δια­δι­κα­σίας που ακο­λου­θή­θηκε ή διά­τα­ξης ουσια­στι­κού δικαίου της Ευρω­παϊ­κής Σύμ­βα­σης των Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που.

Γιατί είναι σημα­ντική η ρύθμιση αυτήΔιότι εφεξής παρέ­χε­ται η δυνα­τό­τητα ένα νομικό γεγονός όπως η ορι­στική απόφαση του ΕΔΔΑ να ανα­τρέ­ψει το δεδι­κα­σμένο και να ανα­ψη­λα­φη­θεί η εθνική δίκη. Με τον τρόπο αυτό

συμ­μορ­φώ­νε­ται η χώρα μας και στο πεδίο των ιδιω­τι­κών δια­φο­ρών με τις απο­φά­σεις του Ευρω­παϊ­κού Δικα­στη­ρίου για τα Δικαιώ­ματα του Ανθρώ­που.

Με το πέμπτο μέρος εναρ­μο­νί­ζε­ται η εθνική νομο­θε­σία με Ευρω­παϊ­κές Οδηγίες για την προ­στα­σία των φυσικών προ­σώ­πων έναντι της επε­ξερ­γα­σίας των δεδο­μέ­νων προ­σω­πι­κού χαρα­κτήρα από αρμό­διες αρχές για τους σκοπούς της πρό­λη­ψης, διε­ρεύ­νη­σης, ανί­χνευ­σης ή δίωξης ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των ή της εκτέ­λε­σης ποι­νι­κών κυρώ­σεων και για την ελεύ­θερη κυκλο­φο­ρία των δεδο­μέ­νων αυτών.

Τέλος, το έκτο μέρος αφορά δια­τά­ξεις του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης, δια των οποίων πλη­ρώ­νο­νται κενά και απο­κα­θί­στα­νται εφαρ­μο­στι­κές και ερμη­νευ­τι­κές δυσλει­τουρ­γίες, που ανέ­κυ­ψαν από την εφαρ­μογή των τρο­πο­ποιού­με­νων νομο­θε­τη­μά­των, ενώ το έβδομο μέρος περι­λαμ­βά­νει δια­τά­ξεις για την αντι­με­τώ­πιση επει­γό­ντων ζητη­μά­των αρμο­διό­τη­τας των Υπουρ­γείων Εσω­τε­ρι­κών, Προ­στα­σίας του Πολίτη, Μετα­νά­στευ­σης και Ασύλου και Ψηφια­κής Δια­κυ­βέρ­νη­σης. Από το έκτο μέρος, επι­ση­μαίνω την διάταξη του άρθρου για την υπη­ρε­σιακή κατά­σταση δικα­στών και εισαγ­γε­λέων και το σύστημα προ­α­γω­γής των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών, με το οποίο συμ­φω­νεί πλήρως η Ένωση Δικα­στών και Εισαγ­γε­λέων και τα άρθρα 39, 40 και 41, με τα οποία ανα­κα­τα­νέ­μο­νται οι δικαιο­δο­τι­κές, ελεγ­κτι­κές και γνω­μο­δο­τι­κές αρμο­διό­τη­τες του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου στα υφι­στά­μενα τμήματα του δικα­στη­ρίου.

Από το έβδομο μέρος, οφείλω να ξεχω­ρίσω 2 σπου­δαίες ρυθ­μί­σεις: αφενός το άρθρο 45 με το οποίο ενι­σχύ­ε­ται η επι­χει­ρη­σιακή ικα­νό­τητα της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας στην Αττική και Θεσ­σα­λο­νίκη μέσω της παροχής οικο­νο­μι­κής αντα­μοι­βής στο ένστολο προ­σω­πικό, αφε­τέ­ρου τις ρυθ­μί­σεις που αφορούν ζητή­ματα πολιτών τρίτων χωρών, οι οποίες κινού­νται στη σωστή κατεύ­θυνση, όπως τόνισε και η κυρία Εύα Τζαβαλά, Συντο­νί­στρια του Επι­στη­μο­νι­κού Προ­σω­πι­κού της Εθνικής Επι­τρο­πής για τα Δικαιώ­ματα του Ανθρώ­που και δη την ρύθμιση της κρά­τη­σης υπηκόου τρίτης χώρας σε βάρος του οποίου εκδί­δε­ται απόφαση επι­στρο­φής, ρυθ­μί­ζο­ντας το μέτρο της κρά­τη­σης ως μέσο έσχατης ανάγκης προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λι­στούν οι αρχές της προ­σφο­ρό­τη­τας, της ανα­γκαιό­τη­τας και της ανα­λο­γι­κό­τη­τας του διοι­κη­τι­κού μέτρου της κρά­τη­σης.

Εν κατα­κλείδι, οι κεί­με­νες ρυθ­μί­σεις συνι­στούν ένα σύγ­χρονο και συνε­κτικό πλαίσιο, το οποίο απλο­ποιεί και επι­τα­χύ­νει δια­δι­κα­σίες και κυρίως, δια­μορ­φώ­νει συν­θή­κες δια­φά­νειας και ασφά­λειας δικαίου για τους πολίτες, επι­λύ­ο­ντας ταυ­τό­χρονα ζητή­ματα που είχαν ανα­κύ­ψει και ενι­σχύ­ο­ντας τον ρόλο της χώρας μας στο ευρω­παϊκό γίγνε­σθαι, υιο­θε­τώ­ντας παράλ­ληλα οδηγίες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Γι’ αυτό και υπερ­ψη­φί­ζουμε το νομο­σχέ­διο.

Ευχα­ρι­στώ πολύ.