Δεκτή εν μέρει ακόμη μια αγωγή για αδικοπραξία κατά πρώην διευθυντή και της τράπεζας Πειραιώς

Δεκτή εν μέρει έγινε με απόφαση που εξέδωσε χθες το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης από αδι­κο­πρα­ξία κατά της τρά­πε­ζας Πει­ραιώς και κατά πρώην διευ­θυ­ντή κεντρι­κού υπο­κα­τα­στή­μα­τός της στη Ρόδο, που άσκησε μια ομο­γε­νής κάτοι­κος των Η.Π.Α..

Ο ενα­γό­με­νος πρώην διευ­θυ­ντής της τρά­πε­ζας έχει κατα­δι­κα­στεί σε πρώτο βαθμό σε ποινή κάθειρ­ξης 18 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα.

Το ύψος της ζημίας που προ­κά­λεσε ο κατη­γο­ρού­με­νος στο διά­στημα από 2 Φεβρουα­ρίου 2012 έως και 19 Ιουνίου 2015 εις βάρος πελατών της τρά­πε­ζας φέρεται να ανέρ­χε­ται στο ποσό των 1.804.392,44 ευρώ!

Με την αγωγή της η ενά­γουσα διεκ­δι­κεί να υπο­χρε­ω­θεί η πρώτη ενα­γό­μενη να της κατα­βά­λει το ποσό των 66.463,49 €, με το νόμιμο τόκο από τον Αύγου­στο του έτους 2011 έως και σήμερα ή άλλως από την 23.12.2020 και εφεξής μέχρις εξο­φλή­σεως, άλλως από την επίδοση της αγωγής και μέχρι εξο­φλή­σεως.

Δια­τεί­νε­ται ότι το ποσό υπε­ξαί­ρεσε ο δεύ­τε­ρος ενα­γό­με­νος κατά την περίοδο από το έτος 2006 έως και το Μάρτιο του έτους 2013 από τον λογα­ρια­σμό κατα­θέ­σεων σε ευρώ της Cyprus Popular Bank και από λογα­ρια­σμό της στην τράπεζα Πει­ραιώς.

Επι­πλέον διεκ­δι­κεί να υπο­χρε­ω­θούν οι ενα­γό­με­νοι, αλλη­λεγ­γύως και εις ολό­κλη­ρον ευθυ­νό­με­νοι, να της κατα­βά­λουν, για χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω της ηθικής βλάβης της, το ποσό των 20.000 ευρώ και να κηρυ­χθεί προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή η εκδο­θη­σο­μένη απόφαση, κατά τις κατα­ψη­φι­στι­κές της δια­τά­ξεις.

Το δικα­στή­ριο με την απόφασή του υπο­χρε­ώ­νει την πρώτη ενα­γό­μενη να της κατα­βά­λει το ποσό των 1.000 ευρώ και τον πρώην τρα­πε­ζικό διευ­θυ­ντή το χρη­μα­τικό ποσό των 5.000 ευρώ.

Οπως εξι­στο­ρεί στην αγωγή της, την 12η Αυγού­στου του έτους 2006 προέβη στο άνοιγμα τρα­πε­ζι­κού λογα­ρια­σμού στην «Marfin Εγνατία Τράπεζα Α.Ε.» (“MEB”)» και κατέ­θεσε το συνο­λικό ποσό των 72.000 €.

Ο δεύ­τε­ρος ενα­γό­με­νος με την ιδιό­τητά του ως διευ­θυ­ντής του υπο­κα­τα­στή­μα­τος της τρά­πε­ζας, είχε ανα­λά­βει να την εξυ­πη­ρε­τή­σει και να προβεί στη δημιουρ­γία – άνοιγμα του εν λόγω λογα­ρια­σμού.

Είχε κερ­δί­σει δε την εμπι­στο­σύνη της κατά την τοπο­θέ­τηση του ως άνω ποσού στον ανωτέρω λογα­ρια­σμό, καθότι την είχε πείσει πως η επιλογή δημιουρ­γίας του λογα­ρια­σμού τούτου και η τοπο­θέ­τηση κεφα­λαίων σε αυτόν με απώτερο στόχο την αύξησή τους δια αυξη­μέ­νου επι­το­κίου, απο­τε­λούσε μέγιστη ευκαι­ρία για εκείνη.

Σημειω­τέον δε ότι τρα­πε­ζικό βιβλιά­ριο για τον λογα­ρια­σμό, δεν είχε ποτέ στην κατοχή της, καθώς ο δεύ­τε­ρος ενα­γό­με­νος την είχε δια­βε­βαιώ­σει πως ήταν περιττό να της χορη­γή­σει βιβλιά­ριο, εφόσον οι κατα­θέ­σεις της θα παρέ­με­ναν κλει­στές για συγκε­κρι­μένο χρονικό διά­στημα, προ­κει­μέ­νου να τοκί­ζο­νται με υψηλό επι­τό­κιο.

Στην πορεία δια­πί­στωσε πως «λεη­λα­τούσε» με έντεχνο τρόπο τις κατα­θέ­σεις από λογα­ρια­σμούς πολιτών – κατα­θε­τών της τρά­πε­ζας που ήταν διευ­θυ­ντής.

Η φερό­μενη ως θύμα εξι­στο­ρεί πως ανέλαβε μια και μόνο φορά το ποσό των 15.000 ευρώ και έκτοτε ελάμ­βανε δια­βε­βαιώ­σεις ότι τα υπό­λοιπα χρήματα της τοκί­ζο­νται.

Οταν ξέσπασε το σκάν­δαλο, που έφερε στο φως της δημο­σιό­τη­τας η «δημο­κρα­τική», στις 17 Δεκεμ­βρίου 2015, συνει­δη­το­ποί­ησε ότι στον λογα­ρια­σμό της είχαν απο­μεί­νει μόνο 7,38 €!!!

Το ποσό του αρχικού της κεφα­λαίου των 72.000 € δυνάμει της από 1 Ιουλίου 2010 προ­θε­σμια­κής κατά­θε­σης ανήλθε την 30η Ιουνίου 2011 στο ποσό των 75.883,05 ευρώ και μετά την ανάληψη του ποσού των 15.000 €, το συνο­λικό ποσό (κεφά­λαιο και τόκοι) ανήρ­χετο στο ποσό των 65.883,05 €.

Δυνάμει δε της από 12 Αυγού­στου 2011 προ­θε­σμια­κής κατά­θε­σης του ποσού των 55.000 € στις 14 Νοεμ­βρίου 2011, το συνο­λικό ποσό του εν λόγω λογα­ρια­σμού της (κεφά­λαιο και τόκοι) προ­σαυ­ξα­νό­μενο κατά 587,82 ευρώ ανήρ­χετο πλέον στα 66.470,87 € του­λά­χι­στον.

Αντι­θέ­τως, το συνο­λικό ποσό του ως άνω λογα­ρια­σμού της ήδη από την 26η Μαρτίου 2013 ανερ­χό­ταν στα 7,38€ !!!.

Προ­έ­κυψε μάλιστα ότι της είχε προ­σκο­μί­σει ανυ­πό­γραφο πλαστό έγγραφο για να την πείσει ότι το κεφά­λαιό της και οι τόκοι ήταν άθικτα.

Δια­πί­στωσε ότι υπήρξαν ανα­λή­ψεις και σχετικά παρα­στα­τικά με πλαστή την υπο­γραφή της.

Επι­πρό­σθετα, της παρέ­δωσε προς από­δειξη των συνα­φθει­σών συμ­βά­σεων προ­θε­σμια­κής κατά­θε­σης και δύο απο­δεί­ξεις προ­θε­σμια­κής της κατά­θε­σης, τις οποίες υπέ­γραφε αυτός, ως διευ­θυ­ντής και ένας άλλος υπάλ­λη­λος, του οποίου όμως την υπο­γραφή προ­φα­νώς πλα­στο­γρα­φούσε ενίοτε ο ενα­γό­με­νος, οι οποίες προ­θε­σμια­κές κατα­θέ­σεις συμ­φω­νού­σαν απόλυτα κατά περιε­χό­μενο με τη συνα­φθείσα σύμβαση προ­θε­σμια­κής κατά­θε­σης και ήταν συμ­βα­τές με το ποσό που θα έπρεπε να είχε στο λογα­ρια­σμό ταμιευ­τη­ρίου και αυτό εμφά­νιζε και όχι αυτό που είχε στην πραγ­μα­τι­κό­τητα απο­μεί­νει από τις παρά­νο­μες αναλήψεις- υπε­ξαι­ρέ­σεις που είχε ήδη δια­πρά­ξει.

Το δικα­στή­ριο έκρινε μάλιστα ότι η ενέρ­γεια της ενά­γου­σας να παρα­δώ­σει σε μετρητά το ποσό των 72.000 ευρώ στον πρώην τρα­πε­ζικό διευ­θυ­ντή χωρίς να λάβει κάποιο απο­δει­κτικό έγγραφο αντί­κει­ται στους κανόνες της κοινής λογικής και στα συναλ­λα­κτικά ήθη και απο­τε­λεί συμπε­ρι­φορά που συν­δέ­ε­ται αιτιω­δώς με την επελ­θούσα ζημία. Έκρινε την ενά­γουσα συνυ­παί­τια σε ποσοστό 40% για την ζημία που υπέστη.

Η τράπεζα εκπρο­σω­πή­θηκε από τον δικη­γόρο κ. Σάββα Παυλίδη και η ενά­γουσα από την κ. Μιράντα Λαού.