Δημήτρης Πανόπουλος: Δεν υπάρχουν απολιτίκ νέοι άνθρωποι

Ο δη­μο­σιο­γρά­φος Δη­μή­τρης Πα­νό­που­λος είναι υπο­ψή­φιος ευ­ρω­βου­λευ­τής με τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΠΣ. Ο νε­α­ρός δη­μο­σιο­γρά­φος μετά την πρό­τα­ση του προ­έ­δρου Στέ­φα­νου Κασ­σε­λά­κη απο­φά­σι­σε να συ­στρα­τευ­θεί με το κόμμα, στο ευ­ρω­ψη­φο­δέλ­τιο για τις εκλο­γές της 9ης Ιου­νί­ου. Ανα­φέ­ρε­ται στο δια­κύ­βευ­μα των εκλο­γών, την έν­νοια της Ευ­ρώ­πης, την ακρί­βεια, τους νέους, ασκεί σκλη­ρή κρι­τι­κή στην κυ­βέρ­νη­ση και πα­ρου­σιά­ζει τους δι­κούς του στό­χους.

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δ»:

• H κυ­βέρ­νη­ση δια­τεί­νε­ται ότι η στα­θε­ρό­τη­τα είναι το δια­κύ­βευ­μα των Ευ­ρω­ε­κλο­γών, εκ­φρά­ζο­ντας φόβο για χα­λα­ρή ψήφο ή ψήφο δια­μαρ­τυ­ρί­ας. Τα κόμ­μα­τα της αντι­πο­λί­τευ­σης μι­λούν με εσω­τε­ρι­κή ατζέ­ντα (ασφά­λεια, ακρί­βεια, με­τα­νά­στευ­ση Τέμπη κ.λπ). Τε­λι­κά είναι ευ­ρω­παϊ­κές εκλο­γές με ελ­λη­νι­κή ατζέ­ντα;

Ακρι­βώς αυτό το επι­χεί­ρη­μα, κα Πα­μπρή, ότι στις ευ­ρω­ε­κλο­γές δια­κυ­βεύ­ε­ται η στα­θε­ρό­τη­τα της χώρας, είναι που απο­δει­κνύ­ει την αλα­ζο­νεία της κυ­βέρ­νη­σης και αυτό συμ­βαί­νει για δύο λό­γους. Ο πρώ­τος είναι ότι οι ευ­ρω­ε­κλο­γές δεν κα­θο­ρί­ζουν την εγ­χώ­ρια πο­λι­τι­κή αλλά είναι μια δια­δι­κα­σία μέσα από την οποία οι Έλ­λη­νες πο­λί­τες επι­λέ­γουν ποια θα είναι τα 21 πρό­σω­πα που θα τους εκ­προ­σω­πή­σουν στο Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο. Ο δεύ­τε­ρος λόγος που το επι­χεί­ρη­μα αυτό δεί­χνει αλα­ζο­νεία, είναι ότι έχει με­τα­φρα­στεί η στα­σι­μό­τη­τα σε στα­θε­ρό­τη­τα. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα αυτό που ζητά η κυ­βέρ­νη­ση είναι να μεί­νου­με στά­σι­μοι σε μια πολύ δύ­σκο­λη κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα, γε­μά­τη προ­βλή­μα­τα.

Για εμάς το δια­κύ­βευ­μα είναι αφε­νός να στα­μα­τή­σει αυτή η αλα­ζο­νεία και αφε­τέ­ρου να προ­κύ­ψει μια Ευ­ρω­βου­λή που θα συ­νε­χί­σει να υπάρ­χει ως πεδίο διεκ­δί­κη­σης και κα­το­χύ­ρω­σης δη­μο­κρα­τι­κών δι­καιω­μά­των, ελευ­θε­ριών και δη­μο­κρα­τί­ας.

Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΠΣ αγω­νί­ζε­ται για μια δη­μο­κρα­τι­κή, κοι­νω­νι­κή, πρά­σι­νη Ευ­ρώ­πη. Την Ευ­ρώ­πη των λαών και των δι­καιω­μά­των. Την Ευ­ρώ­πη της αλ­λη­λεγ­γύ­ης, της κοι­νω­νι­κής συ­νο­χής και της ασφά­λειας. Την Ευ­ρώ­πη της ερ­γα­σί­ας και της ευ­η­με­ρί­ας των πολ­λών. Την Ευ­ρώ­πη της ανα­πτυ­ξια­κής, πε­ρι­φε­ρεια­κής και ψη­φια­κής σύ­γκλι­σης προς όφε­λος όλων των λαών της. Την Ευ­ρώ­πη πα­ρά­γο­ντα ει­ρή­νης και στα­θε­ρό­τη­τας στον κόσμο.

Ξέρω ότι έχου­με ευ­ρω­ε­κλο­γές, πρέ­πει να υπάρ­χει μια Ευ­ρώ­πη με λι­γό­τε­ρη λι­τό­τη­τα, με κον­δύ­λια για κλι­μα­τι­κή προ­σαρ­μο­γή. Ταυ­τό­χρο­να όμως, είναι μια ευ­και­ρία για τις Ελ­λη­νί­δες και τους Έλ­λη­νες να στεί­λουν ένα πραγ­μα­τι­κό μή­νυ­μα ότι υπάρ­χει δυ­να­τή αντι­πο­λί­τευ­ση. Ένα μή­νυ­μα, ότι το άλ­λο­θι του 41%, τε­λειώ­νει. Κι ένα μή­νυ­μα ότι οι προ­τά­σεις που πα­ρου­σιά­ζου­με για την ακρί­βεια, για τη φο­ρο­λο­γία, είναι προ­τά­σεις που έχουν ένα αντί­κρι­σμα στον κόσμο. Άρα λοι­πόν, μέσω αυτών των ευ­ρω­ε­κλο­γών, οι πο­λί­τες μπο­ρούν να επη­ρε­ά­σουν την εγ­χώ­ρια πο­λι­τι­κή στέλ­νο­ντας ένα τέ­τοιο μή­νυ­μα. Και είναι μια με­γά­λη, νο­μί­ζω ευ­και­ρία για τον κόσμο και ει­δι­κά τον προ­ο­δευ­τι­κό κόσμο.

Κρά­τη­σα τε­λευ­ταίο το θέμα των Τε­μπών γιατί είναι ένα θέμα που πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­ζου­με με ιδιαί­τε­ρο σε­βα­σμό και προ­σο­χή. Στα Τέμπη τε­λέ­στη­καν δύο εγκλή­μα­τα των οποί­ων οι ευ­θύ­νες δεν έχουν απο­δο­θεί. Μιλάω για την τρα­γω­δία που κό­στι­σε τη ζωή 57 συ­ναν­θρώ­πων μας και στη συ­νέ­χεια την προ­σπά­θεια συ­γκά­λυ­ψης που έγινε με το μπά­ζω­μα. Δε θα μεί­νει έτσι αυτό. Δε θα επι­τρέ­ψου­με να μη χυθεί φως σε αυτήν την υπό­θε­ση και να μη λο­γο­δο­τή­σουν οι υπεύ­θυ­νοι. Αυτό δεν είναι θέμα που μας απα­σχο­λεί μόνο εδώ στην Ελ­λά­δα. Είναι θέμα Κρά­τους Δι­καί­ου, άρα αμέ­σως είναι θέμα που αφορά ολό­κλη­ρη την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση.

• Η ακρί­βεια απο­τε­λεί μεί­ζον ζή­τη­μα για την Ελ­λά­δα. Το επα­να­λαμ­βά­νει διαρ­κώς ο Κ. Μη­τσο­τά­κης, απο­δε­χό­με­νος ότι ακόμη πρέ­πει να γί­νουν πε­ρισ­σό­τε­ρα και μά­λι­στα προ­α­νήγ­γει­λε επι­στο­λή στην Ούρ­σου­λα φον ντερ Λάιεν. Τι εί­δους μέτρα θα μπο­ρού­σε να λάβει η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση ή θε­ω­ρεί­τε ότι η κυ­βέρ­νη­ση επι­χει­ρεί να πε­τά­ξει την μπάλα στις εξέ­δρες;

Η ακρί­βεια είναι πράγ­μα­τι το νού­με­ρο ένα πρό­βλη­μα που αντι­με­τω­πί­ζου­με αυτή τη στιγ­μή. Είναι όμως οξύ­μω­ρο να κάνει τις δια­πι­στώ­σεις αυτές η Κυ­βέρ­νη­ση, από τη στιγ­μή που βρί­σκε­ται στην εξου­σία 5 χρό­νια και δεν έχει κάνει τί­πο­τα για να βελ­τιώ­σει την κα­τά­στα­ση. Έχουν πάρει τρεις δια­φο­ρε­τι­κές δέ­σμες μέ­τρων και ήταν όλες ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κές. Ακού­με συ­νε­χώς να λένε «το επό­με­νο διά­στη­μα θα πέ­σουν οι τιμές» αλλά ο πλη­θω­ρι­σμός καλά κρα­τεί. Δε χρειά­ζε­ται καμία επι­στο­λή στην Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή για να κα­τα­λά­βεις τι πάει λάθος. Αρκεί να ακού­σεις τους αγρό­τες που φω­νά­ζουν ότι ο λο­γα­ρια­σμός δε βγαί­νει και να δεις τις τιμές από το χω­ρά­φι στο ράφι.

Τι συμ­βαί­νει; Τα χρή­μα­τα των κα­τα­να­λω­τών πάνε στα ολι­γο­πώ­λια με­σα­ζό­ντων. Πάνε στα ολι­γο­πώ­λια που υπάρ­χουν σε όλο το μήκος της εφο­δια­στι­κής αλυ­σί­δας. Το ίδιο συμ­βαί­νει και με τα ολι­γο­πώ­λια στο ρεύμα, που επί τη ευ­και­ρία το αγρο­τι­κό ρεύμα είναι πα­νά­κρι­βο. Άρα η επι­στο­λή στην Φον Ντερ Λάιεν δεν είχε την πα­ρα­μι­κρή ουσία, αλλά έγινε με μο­να­δι­κό σκοπό ο κ. Μη­τσο­τά­κης να πε­τά­ξει για μία ακόμη φορά από πάνω του την ευ­θύ­νη για την ακρί­βεια που οι πο­λι­τι­κές της κυ­βέρ­νη­σης του έκα­ναν να ακ­μά­ζει. Εμείς, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, κα­τα­θέ­σα­με μια κο­στο­λο­γη­μέ­νη πρό­τα­ση νόμου για την ακρί­βεια και την αι­σχρο­κέρ­δεια και τα μέτρα προ­τεί­νου­με μπο­ρούν να ανα­κου­φί­σουν άμεσα τους Έλ­λη­νες πο­λί­τες.

Επι­γραμ­μα­τι­κά να σας πω ότι σε αυτά συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται μη­δε­νι­κός ΦΠΑ στα βα­σι­κά αγαθά, ανώ­τα­το κέρ­δος 5% για τις εται­ρεί­ες ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας/ δι­ύ­λι­σης, μεί­ω­ση του Ει­δι­κού Φόρου Κα­τα­νά­λω­σης στα καύ­σι­μα στο χα­μη­λό­τε­ρο συ­ντε­λε­στή της ΕΕ και δη­μιουρ­γία «Τει­ρε­σία» για όσες εται­ρεί­ες αι­σχρο­κερ­δούν. Σε ό,τι αφορά στους πό­ρους για την εφαρ­μο­γή αυτού του σχε­δί­ου, αυτοί προ­κύ­πτουν από την φο­ρο­λό­γη­ση υπερ­κερ­δών εται­ρειών ενέρ­γειας και τρα­πε­ζών.

• Ποια είναι κατά τη γνώμη σας τα με­γα­λύ­τε­ρα λάθη του Ευ­ρω­κοι­νο­βου­λί­ου, γε­γο­νός που δη­μιουρ­γεί αμ­φι­σβη­τή­σεις και αύ­ξη­ση των πο­σο­στών ευ­ρω­σκε­πτι­κι­στι­κών και ακρο­δε­ξιών κομ­μά­των ενό­ψει και των επερ­χό­με­νων εκλο­γών της 9ης Ιου­νί­ου;

Οι πολ­λα­πλές κρί­σεις των τε­λευ­ταί­ων 15 χρό­νων έχουν γεν­νή­σει ανερ­γία, φτώ­χεια και ανι­σό­τη­τες. Και η εμ­μο­νή των νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρων δε­ξιών κυ­βερ­νή­σε­ων για οι­κο­νο­μι­κή με­γέ­θυν­ση χωρίς κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή και κλι­μα­τι­κή προ­στα­σία, έχει με­γα­λώ­σει αυτές τις ανι­σό­τη­τες. Η Ευ­ρώ­πη χρειά­ζε­ται μια άλλη προ­ο­πτι­κή, μια άλλη στρα­τη­γι­κή, μια ανά­πτυ­ξη βα­σι­σμέ­νη σ’ ένα νέο, δί­καιο, βιώ­σι­μο μο­ντέ­λο που δεν θ’ αφή­νει κα­νέ­ναν πίσω. Στους πε­ρισ­σό­τε­ρους πο­λί­τες υπάρ­χει η αντί­λη­ψη ότι οι απο­φά­σεις της ΕΕ λαμ­βά­νο­νται συχνά από μη εκλεγ­μέ­να σώ­μα­τα και ότι οι πο­λί­τες δεν έχουν πραγ­μα­τι­κή συμ­με­το­χή στη λήψη απο­φά­σε­ων. Η Ευ­ρω­παϊ­κή Αρι­στε­ρά υπο­στη­ρί­ζει ότι αυτή η δη­μο­κρα­τι­κή έλ­λει­ψη έχει ενι­σχύ­σει τα ευ­ρω­σκε­πτι­κι­στι­κά και ακρο­δε­ξιά κόμ­μα­τα, που εκ­με­ταλ­λεύ­ο­νται την απο­γο­ή­τευ­ση των πο­λι­τών.

Ένα με­γά­λο θέμα που απα­σχο­λεί την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση είναι αυτό της με­τα­να­στευ­τι­κής κρί­σης και της πο­λι­τι­κής ασύ­λου. Η δια­χεί­ρι­ση της με­τα­να­στευ­τι­κής κρί­σης από την ΕΕ είναι ανε­παρ­κής. Λίγο πριν λήξη η θη­τεία αυτής της Ευ­ρω­βου­λής ψη­φί­στη­κε το σύμ­φω­νο για τη με­τα­νά­στευ­ση και το άσυλο. Ξέ­ρου­με τι προ­βλέ­πει αυτό το σύμ­φω­νο; Την «υπο­χρε­ω­τι­κή αλ­λη­λεγ­γύη» που θα με­τα­τρέ­ψει τις χώρες πρώ­της υπο­δο­χής, όπως η Ελ­λά­δα σε απο­θή­κες ψυχών. Γιατί; Γιατί τα κράτη – μέλη έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα είτε να δε­χτούν με­τε­γκα­τά­στα­ση με­τα­να­στών στην επι­κρά­τεια τους, είτε να δώ­σουν κά­ποια χρή­μα­τα στην χώρα πρώ­της υπο­δο­χής για να τους κρα­τή­σει εκεί­νη. Πέρα από το πρα­κτι­κό ζή­τη­μα και τις επι­πτώ­σεις αυτού του συμ­φώ­νου που θα αντι­με­τω­πί­σου­με τα επό­με­να χρό­νια, η αδυ­να­μία να βρε­θεί μια συ­ναι­νε­τι­κή και αν­θρώ­πι­νη λύση, σε συν­δυα­σμό με την αύ­ξη­ση της ξε­νο­φο­βί­ας και του ρα­τσι­σμού, έχει προ­σφέ­ρει έδα­φος στην άνοδο ακρο­δε­ξιών κομ­μά­των.

Αυτό που πρέ­πει να θυ­μό­μα­στε στις 9 Ιου­νί­ου, όταν θα πάμε να ψη­φί­σου­με, είναι ότι σε αυτές τις ευ­ρω­ε­κλο­γές θα κρι­θεί το μέλ­λον του ευ­ρω­παϊ­κού οι­κο­δο­μή­μα­τος.

• Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στις τε­λευ­ταί­ες δη­μο­σκο­πή­σεις εμ­φα­νί­ζε­ται στα­θε­ρά στην δεύ­τε­ρη θέση. Εκτι­μά­τε ότι η συ­ζή­τη­ση που γί­νε­ται πολ­λές φορές με επι­κοι­νω­νια­κούς όρους από τον Στέ­φα­νο Κασ­σε­λά­κη, ναι μεν προ­σεγ­γί­ζει νέους αν­θρώ­πους που είναι απο­λι­τίκ, όμως υπάρ­χει κίν­δυ­νος να αρέ­σε­τε, χωρίς όμως αυτή η κρί­σι­μη μάζα την 9η Ιου­νί­ου να φθά­σει στην κάλπη;

Δε νο­μί­ζω ότι υπάρ­χουν απο­λι­τίκ νέοι άν­θρω­ποι. Υπάρ­χουν νέοι που είναι απο­γοη­τευ­μέ­νοι από την πο­λι­τι­κή, το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα, τους πο­λι­τι­κούς και έχουν χάσει την ελ­πί­δα και το εν­δια­φέ­ρον τους. Θα έπρε­πε να είναι στό­χος όλων των πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων να πλη­σιά­σουν αυ­τούς τους αν­θρώ­πους και να τους κά­νουν να πι­στέ­ψουν ξανά. Η αλή­θεια όμως είναι ότι δε θέ­λουν να το κά­νουν. Και κυ­ρί­ως η κυ­βέρ­νη­ση.

Γιατί οι νέοι άν­θρω­ποι είναι αυτοί που έχουν αντι­με­τω­πί­σει τις επι­πτώ­σεις της κρί­σης, αυτοί που στε­ρού­νται ευ­και­ρί­ες, αυτοί που δε μπο­ρούν να ζή­σουν ανε­ξάρ­τη­τα από τις οι­κο­γέ­νειές τους γιατί δεν μπο­ρούν να το υπο­στη­ρί­ξουν οι­κο­νο­μι­κά. Αυτοί οι άν­θρω­ποι λοι­πόν είναι κίν­δυ­νος για το σύ­στη­μα. Γι­΄αυ­τό έρ­χο­νται κοντά στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Επει­δή βλέ­πουν ότι υπάρ­χει μια εναλ­λα­κτι­κή επι­λο­γή και άν­θρω­ποι που θέ­λουν να πα­λέ­ψουν για την κα­λύ­τε­ρη ζωή όλων. Κάθε ένας που έρ­χε­ται κοντά μας, μας κάνει πιο ισχυ­ρούς και μας δίνει δύ­να­μη να πε­τύ­χου­με την ανα­τρο­πή. Είναι πράγ­μα­τι κρί­σι­μο στις 9 Ιου­νί­ου να αφιε­ρώ­σουν όλοι λίγο χρόνο να ασκή­σουν το εκλο­γι­κό τους δι­καί­ω­μα. Το πιο ση­μα­ντι­κό για τους νέους είναι να κα­τα­λά­βουν ότι με την αποχή δεν τι­μω­ρούν κα­νέ­ναν. Ου­σια­στι­κά συμ­με­τέ­χουν στο απο­τέ­λε­σμα και μά­λι­στα υπέρ αυτού που πι­θα­νό­τα­τα δε θα στή­ρι­ζαν.

• Τε­λι­κά τι είναι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Κόμμα πο­λυ­συλ­λε­κτι­κό, με διά­φο­ρες φυλές από αν­θρώ­πους που αι­σθά­νο­νται αρι­στε­ροί μέχρι αν­θρώ­πους που προ­έρ­χο­νται από τη Νέα Δη­μο­κρα­τία και τον κορμό των ΑΝΕΛ. Αυτή η σύγ­χυ­ση και ενί­ο­τε οι «θρη­σκευ­τι­κοί ενα­γκα­λι­σμοί» μήπως αλ­λοιώ­νουν την ταυ­τό­τη­τα του κόμ­μα­τος;

Για να κα­τα­λά­βει κα­νείς ποιός είναι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, αρκεί να δει το ψη­φο­δέλ­τιό του αλλά κυ­ρί­ως τον τρόπο που αυτό κα­ταρ­τί­στη­κε. Τα 42 πρό­σω­πα δεν προ­έ­κυ­ψαν από συ­σκέ­ψεις του προ­έ­δρου του κόμ­μα­τος με συμ­βού­λους του, με κομ­μα­τι­κές ισορ­ρο­πί­ες και προ­σω­πι­κές σχέ­σεις, αλλά από τη βάση του κόμ­μα­τος. Μια πρω­το­πο­ρια­κή, δη­μο­κρα­τι­κή δια­δι­κα­σία έδωσε τη δυ­να­τό­τη­τα σε όλους να θέ­σουν υπο­ψη­φιό­τη­τα και να ψη­φι­στούν από τα μέλη και τους φί­λους του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Ακρι­βώς αυτή είναι η φι­λο­σο­φία και σή­με­ρα δη­μιουρ­γεί­ται ένα κί­νη­μα από κάτω προς τα πάνω. Και σε αυτό το κί­νη­μα υπάρ­χει χώρος για όλους τους αν­θρώ­πους που λένε «δεν πάει άλλο» και συ­ντάσ­σο­νται με ένα κόμμα για πρώτη φορά.

• Τι διεκ­δι­κεί και τι θέλει να αλ­λά­ξει ο Δη­μή­τρης Πα­νό­που­λος;

Αυτό που έβαλα εξ αρχής στόχο ήταν να πο­ρευ­τώ με ει­λι­κρί­νεια και αλή­θεια σε αυτό το τα­ξί­δι, για όσο διαρ­κέ­σει. Εάν θέλω να πε­τύ­χω κάτι είναι αυτό που εί­πα­με νω­ρί­τε­ρα. Να πείσω τους νέους ότι αξί­ζει να ασχο­λη­θούν με τα κοινά. Να απο­κτή­σουν εν­δια­φέ­ρον για την πο­λι­τι­κή σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο και να κα­τα­λά­βουν ότι οι απο­φά­σεις που λαμ­βά­νο­νται εκεί, θα εφαρ­μο­στούν σε λίγο καιρό στη χώρα μας. Ένας άν­θρω­πος μόνος του δεν μπο­ρεί να κα­τα­φέ­ρει τί­πο­τα. Οι ομά­δες κερ­δί­ζουν. Θέλω να είμαι μέρος της ομά­δας που προ­σπα­θεί να φέρει αλ­λα­γές προς όφε­λος όλων μας, τόσο στην Ελ­λά­δα, όσο και στις Βρυ­ξέλ­λες και το Στρα­σβούρ­γο.

Αυτό που πάντα μου έλει­πε από την πο­λι­τι­κή, κυ­ρί­ως σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο ήταν ότι χα­νό­ταν η επαφή με τους εκλεγ­μέ­νους αντι­προ­σώ­πους μας κατά τη διάρ­κεια της θη­τεί­ας τους. Σί­γου­ρα λοι­πόν θα επι­διώ­ξω εάν κα­τα­φέ­ρω να εκλε­γώ, να έχω συχνή επαφή με τον κόσμο στην Ελ­λά­δα και να τους ενη­με­ρώ­νω για όλα όσα συμ­βαί­νουν. Είτε θε­τι­κά, είτε αρ­νη­τι­κά. Έχει ση­μα­σία, τα πέντε επό­με­να χρό­νια, να ξέ­ρου­με οι άν­θρω­ποι που στεί­λα­με, τι δου­λειά κά­νουν και πόσο απο­τε­λε­σμα­τι­κοί είναι. Με μια φράση, αυτό που διεκ­δι­κώ είναι το ίδιο το σύν­θη­μά μας. Μια κα­λύ­τε­ρη ζωή, που τη θέ­λου­με τώρα.