Ζητεί την αντικατάσταση της προσωρινής της κράτησης η Ρωσίδα σύντροφος του δολοφόνου – Τι αναφέρει στην αίτησή της

Ενώπιον του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου προ­σέ­φυγε χθες, με αίτημα  την αντι­κα­τά­σταση της διά­τα­ξης της τακτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου με την οποία δια­τά­χθηκε η προ­σω­ρινή της κράτηση, η κατη­γο­ρού­μενη για άμεση συνέρ­γεια στην ανθρω­πο­κτο­νία της 61χρονης Ευαγ­γε­λίας (Αντζε­λας) Ιερο­βα­σίλη του Γεωρ­γίου, το από­γευμα της 19ης Ιουνίου 2012, στο σπίτι της, στο Γεννάδι, Ιakouleva Irini του Οleg και της Valentina, υπήκοος Ρωσίας, 36 ετών, μητέρα δύο παιδιών.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», η 36χρονη σύντρο­φος του 26χρονου δολο­φό­νου Νικο­λάου Μπα­τζα­κάκη του Ιωάννη, γιού της Ιερο­βα­σίλη, υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν έχει καμία σχέση με το έγκλημα.

Στην προ­σφυγή της, που υπέ­βα­λαν οι συνή­γο­ροι της κ.κ. Στέλιος Αλε­ξαν­δρής και Κ. Δια­κο­νής, ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Ζω στην Ρόδο μόνιμα τα τελευ­ταία δέκα πέντε έτη, εργά­ζο­μαι ως υπάλ­λη­λος σε καφε­τέ­ρια, ενώ παράλ­ληλα μετα­φράζω και έγγραφα από τη Ρωσική στην Ελλη­νική γλώσσα. Εχω απο­κτή­σει δύο κορί­τσια ηλικίας εννέα και έντεκα ετών σήμερα. Δεν έχω απα­σχο­λή­σει ποτέ τις διω­κτι­κές αρχές, είμαι μία υπο­δειγ­μα­τική μητέρα και μεγα­λώνω τα παιδιά μου κυριο­λε­κτικά μόνη μου από τη στιγμή που ο Έλληνας σύζυγος μου με εγκα­τέ­λειψε για μία νεώτερη γυναίκα.

Δυστυ­χώς για εμένα οι γονείς μου έχουν απο­βιώ­σει, τα δε πεθε­ρικά μου έχουν διαρ­ρή­ξει πλήρως τη σχέση με τα εγγόνια τους, έχοντας να τα δουν του­λά­χι­στον τρία έτη. Συνε­πεία αυτού τα τέκνα μου αυτή τη στιγμή φιλο­ξε­νού­νται για λίγες μέρες από οικο­γε­νεια­κούς φίλους, οι οποίοι όμως σύντομα θα απο­χω­ρή­σουν από τη Ρόδο, αφή­νο­ντας τα παιδιά μου κυριο­λε­κτικά στο δρόμο.

Δεν έχω ουδεμία εμπλοκή με τη συγκε­κρι­μένη υπόθεση καθώς μονα­δικό μου σφάλμα ήταν η σύναψη σχέσης με έναν άνθρωπο εξαρ­τη­μένο από τα ναρ­κω­τικά. Τη συγκε­κρι­μένη μέρα δεν υπήρχε ουδεμία προ­με­λέτη καθώς το μόνο που γνώριζα ήταν το ό,τι θα επι­σκε­φθούμε τη μητέρα του για κοι­νω­νι­κούς λόγους. Εφυγα με τα ρούχα που φορούσα, δεν υπήρξε καμία συμ­με­τοχή εκ μέρους μου ούτε τον βοήθησα να συγκα­λύ­ψει τα ίχνη. Θεωρώ αθλιό­τητα τα όσα ελέ­χθη­σαν περί ψυχικής συν­δρο­μής καθώς εγώ είχα παγώσει μπροστά στη πόρτα παρα­κο­λου­θώ­ντας έναν άνθρωπο ευρι­σκό­μενο σε κατά­σταση αμόκ να σκο­τώ­νει τη μητέρα του.

Είναι επίσης απόλυτα ψευδές ότι εγώ τον παρό­τρυνα να της επι­φέ­ρει το τελευ­ταίο κτύπημα καθώς ευρι­σκό­μουν σε κατά­σταση σοκ μη δυνά­μενη ούτε να μιλήσω, καθώς είχα απέ­να­ντι μου έναν άνθρωπο που κρα­τούσε μαχαίρι και σίγουρα δεν θα δίσταζε να με σκο­τώ­σει, αν προ­σπα­θούσα να τον εμπο­δίσω με οποιον­δή­ποτε τρόπο.

Η έννοια της ψυχικής συν­δρο­μής που μου απο­δί­δε­ται, είναι απο­λύ­τως αόριστη καθώς εγώ ούτε διευ­κό­λυνα, ούτε ενθάρ­ρυνα καν το δράστη προ­κει­μέ­νου να προβεί στην απο­τρό­παια πράξη του. Δεν υπάρχει κανένα στοι­χείο στην υπόθεση που να συνδέει άμεσα ή έμμεσα τη δική μου παρου­σία με τη πράξη του συγκα­τη­γο­ρου­μέ­νου μου. Δικό του ήταν το μαχαίρι, δική του η απόφαση να σκο­τώ­σει τη μητέρα του, καθώς πίστευε ίσως ότι θα έχει περιου­σιακά ωφε­λή­ματα. Δεν ήμασταν καν παντρε­μέ­νοι προ­κει­μέ­νου να προσ­δοκώ έστω κάποια οφέλη από τυχόν κλη­ρο­νο­μιά. Η συμ­με­τοχή μου στην υπόθεση εξα­ντλή­θηκε σε αυτή του «σιω­πη­λού» μάρτυρα με μονα­δικό μου λάθος το γεγονός ότι δεν πήγα στην αστυ­νο­μία επειδή φοβή­θηκα για τη ζωή των παιδιών μου».

ΟΙ ΑΡΧΙΚΕΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ

Εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον έχουν στο μεταξύ τα όσα είχε κατα­θέ­σει αρχικώς ο δολο­φό­νος της Ιερο­βα­σίλη, ο 26χρονος γιός της Νικό­λαος Μπα­τζα­κά­κης.

«ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι έκανες την Τετάρτη   20/06/2012, την ημέρα που δολο­φο­νή­θηκε η μητέρα σου, ΙΕΡΟΒΑΣΙΛΗ Ευαγ­γε­λία;

ΑΠΟΚΡΙΣΗ: Ξύπνησα το πρωί της Τετάρ­της εγώ πρώτος κατά τις 08:00 με 09:00 η ώρα. Έφτιαξα έναν καφέ, νες καφέ φραπέ με μια κου­τα­λιά ζάχαρη, ξύπνησα και την Ειρήνη και ετοι­μα­στή­καμε να φύγουμε, να πάμε κάτω στο ΟΚΑΝΑ. Τα κορί­τσια της Ειρήνης κοι­μό­ντου­σαν στο δωμάτιο τους. Μόλις βγήκαμε από το σπίτι, λίγο πιο κάτω, στην οδό Σοφούλη, συνα­ντή­σαμε τον Χάρη που μας έψαχνε, γιατί του χρώ­σταγα λίγα λεφτά και θα έρχο­νταν μαζί μας στον ΟΚΑΝΑ. Από εκεί με πήρε εμένα μόνο στη μηχανή του, ένα παλιό CHOPPER μαύρο ή HONDA ή YAMAHA, και πηγαί­νο­ντας από την Σοφούλη κατε­βή­καμε στο Νιοχώρι σε ένα ενε­χυ­ρο­δα­νει­στή­ριο, το DEAL. Εκεί δώσαμε ένα βρα­χιόλι της Ειρήνης αση­μέ­νιο και μας το αγόραζε για 12€, αλλά τον παρα­κα­λέ­σαμε και μας το αγόρασε για 15€. Αυτός από το μαγαζί είχε εικο­σό­ρικο (20€) και το έδωσε στο Χάρη, να πάει να του ξοφλή­σει στο μπα­κά­λικο ένα πακέτο τσιγάρα, άσπρα DAVIDOFF, και να του φέρει τα ρέστα. Του φέρνει ο Χάρης τα ρέστα και μας δίνει σε μας τα 15€. Μετά φύγαμε και πήγαμε από την Αμα­ρά­ντου ευθεία πάνω, μετά επειδή είναι μονό­δρο­μοι εκεί στρί­ψαμε δεξιά, και από το ZEUS με τα ενοι­κια­ζό­μενα πήγαμε ευθεία ανάποδα από το στενό του Αυγου­στή και μετά στρί­ψαμε δεξιά προς το Ορφα­νο­τρο­φείο και μετά ξανά δεξιά στον ΟΚΑΝΑ. Παρ­κά­ραμε στην πρώτη είσοδο για τον βασι­λικό κήπο. Πήγαμε μαζί μέσα στον ΟΚΑΝΑ, εκεί βρήκαμε έναν που δεν ξέρω πως τον λέγε, και αγόρασα 4mg υπο­γλώσ­σιο, το μισό, για 25€, και 3 VUBLEGAN για 5€. Στο σύνολο δώσαμε 30€, τα 15€ από το βρα­χιόλι και τα άλλα 15€ μου τα είχε δώσει η Ειρήνη. Μετα φύγαμε και πήγαμε με την μηχανή στο πάρκο που είναι το LIBERTY, που μας περί­μενε η Ειρήνη η οποία είχε έρθει με τα πόδια έως εκεί. Η ώρα τότε πρέπει να ήταν γύρω στις 12:00. Πήραμε και την Ειρήνη τρι­κά­βαλο, έκατσε πίσω αυτή και εγώ στην μέση και φύγαμε από την Σοφούλη για το σπίτι της Ειρήνης στα Λαϊκά. Ανε­βή­καμε πάνω και κάναμε χρήση των φαρ­μά­κων που πήραμε.

Κάτσαμε λίγο να αρά­ξουμε, κάναμε κανένα τσιγάρο και μετά πιάσαμε και καθα­ρί­ζαμε το σπίτι.  Βγάλαμε χαλιά, σκου­πί­σαμε, σφουγ­γα­ρί­σαμε. Μετά ο Χάρης είχε φάει κόλλημα να κου­ρέ­ψουμε το σκύλο, ένα κόκερ σπανιέλ καφέ.  Τον κάναμε μπάνιο και τον κου­ρέ­ψαμε εγώ και ο Χάρης. Η ώρα είχε πάει 15:00 με 16:00 όταν είχαμε τελειώ­σει από όλα. Η Ειρήνη ρώτησε τι θα φάνε τα παιδιά και ο Χάρης της είπε ότι έχει στο σπίτι του ψαρό­σουπα και γεμιστά. Του είπε η Ειρήνη ότι τα παιδιά δεν θα φάνε την ψαρό­σουπα και να φέρει γεμιστά. Έφυγε ο Χάρης να πάει να τα φέρει και γύρισε μετά από ένα μισάωρο με σαρα­ντά­λε­πτο. Άφησε τα γεμιστά και έφυγε μετά από κανένα τέταρτο. Είχε φέρει γεμιστά, μία ντομάτα και το άλλο ήταν ή κολο­κύθι ή πιπεριά.

Τα βάλαμε μαζί με κάτι πατάτες γιαχνί που είχε κάνει η Ειρήνη από την προη­γού­μενη μέρα και τα φάγανε τα παιδιά όταν ήρθαν μετά από το μπάνιο. Είχαν πάει για μπάνιο με μια φίλη τους, γει­τό­νισσα, που την λένε και αυτή Ειρήνη, την φίλη τους. Η ώρα είχε πάει 17:00 με 17:30. Κάνανε μπάνιο και μετά πήγαν στην φίλη του την Ειρήνη γύρω στις 19:00, ενώ εμείς καθό­μα­σταν στο σπίτι. Η Ειρήνη είχε κανο­νί­σει να πάει στο μαγαζί του ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΑΚΗ που δούλευε, για να πάρει λεφτά. Πήγε γύρω στις 19:00 για κανένα μισάωρο με μια ώρα και γύρισε και μετά ξαπλώ­σαμε. Κατά τις 22:00 το βράδι την πήρε τηλέ­φωνο ένας οικο­γε­νεια­κός φίλος, ο Θανάσης, είναι κρε­ο­πώ­λης και έχει και ένα μαγαζί με φαγητά, σου­βλα­τζί­δικο, και πήγε να τον βρει στο μαγαζί του Παπα­θα­να­σάκη για να της δώσει φαγητά για τα παιδιά. Έφερε ψωμάκια με σου­βλάκι κοτό­πουλο και αγγούρι μέσα και δυο μερίδες με κρέας. Η μεγάλη η κόρη της η Βερό­νικα, που είναι 12 χρονών,  ήταν ξύπνια και σηκώ­θηκε και έφαγε,  ενώ  η  μικρή  η Δέσποινα, που είναι  7 χρονών,  κοι­μό­νταν.  Είδαμε λίγο τηλε­ό­ραση και μας πήρε ο ύπνος γύρω στις 23:30. Με το που μας πήρε ο ύπνος πήρε τηλέ­φωνο ο πατέρας μου και μου είπε το συμβάν. Μου λέει «Νίκο την μητέρα σου την σκο­τώ­σανε». Κλείνω το τηλέ­φωνο και παίρνω κατευ­θείαν την αδερφή μου τηλέ­φωνο, αλλά το τηλέ­φωνο της ήταν κλειστό. Μετά πήρα το γαμπρό μου τον Μιχάλη Κουρ­δου­μπά. Του λέω τι έγινε, που βρί­σκε­σαι και αυτός για να με καθη­συ­χά­σει μου λέει, τίποτα δεν έγινε, θα σου πω μετά. Φεύγω με την Ειρήνη και πάμε με τα πόδια στου θείου μου του Σίλβιο το σπίτι, που βρί­σκε­ται στη Μανώλη Παπα­μα­νώλη, στην περιοχή Δασκά­λων. Ο θείος μου ήταν εκεί μόνο, γιατί η αδερφή μου είχε φύγει με την θεία μου και πήγαν στο Γεννάδι. Είπα του θείου μου να πάρει την θεία μου τηλέ­φωνο για να μιλήσω και να δω τι είχε γίνει. Μίλησα με την θεία μου και μου έδωσε να μιλήσω με την αδερφή μου. Η αδερφή μου σπάραζε στο κλάμα και δεν πολυ­κα­τα­λά­βαινα τι έλεγε. Μίλησα και με έναν αστυ­νόμο και είπε ότι θα πρέπει να δώσω κατά­θεση και να πάω στο σπίτι. Όταν κατά­λαβα ότι την είχανε σκο­τώ­σει σαλ­τά­ρησα και εγώ και φύγαμε με την Ειρήνη και πήγαμε στο Σαν Φραν­τζί­σκο να πάρουμε τσιγάρα και μια μπύρα, ήθελα να πιω αλκοόλ. Κάτσαμε λίγο εκεί στο πέταλο, που έχει και τα σήματα, κάναμε δύο τσιγάρα ήπια και την μπύρα, μίλησα με τον πατέρα μου και μου είπε να πάω γρήγορα στο σπίτι να ηρεμίσω γιατί θα ερχό­ντου­σαν οι αστυ­νο­μι­κοί στο σπίτι. Φτάσαμε στο σπίτι και με πήραν τηλέ­φωνο από την Ασφά­λεια άλλοι αστυ­νο­μι­κοί και μου ζήτησαν την οδό για να έρθουν. Ήρθαν, μιλή­σαμε αρχικά λίγο στο σπίτι και μετά με ρώτησαν εάν θέλω να πάω εκείνη την ώρα μαζί τους στο τμήμα ή να πάω το πρωί και τους είπα θα έρθω τώρα. Κατε­βή­καμε μαζί στην Ασφά­λεια. Τίποτε άλλο δεν έχω να προ­σθέσω και υπο­γράφω».